Ο ισραηλινός απόστρατος, που παρέχει κατασκοπευτικά λογισμικά σε κυβερνήσεις, ξαναχτυπά.
Μετά τον ανοιχτό εκβιασμό στον πρωθυπουργό με τις δηλώσεις περί Νίξον που έχασε τις εκλογές όταν προσπάθησε να συγκαλύψει το Watergate και την παρέμβαση της τελευταίας βδομάδας, ο Ταλ Ντίλιαν, επανέρχεται.
Στο Βήμα σήμερα, η πλευρά Ντίλιαν δηλώνει ανοιχτά πως το «ντιλάρισμα» για τις παράνομες παρακολουθήσεις έλαβε μορφή συμφωνητικού συνεργασίας ανάμεσα στην εταιρία του και την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών το 2020.
Ναι, την ΕΥΠ, την οποία η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου μέχρι σήμερα έχει στο απυρόβλητο, αφού «δεν είδε» καμία αποχρώσα ένδειξη για την εμπλοκή της.
Την ΕΥΠ, της οποίας άμεσος προϊστάμενος ήταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Επικαλείται, επίσης, η πλευρά Ντίλιαν, την ύπαρξη δεκάδων e-mails ανάμεσα στην εταιρία του, INTELLEXA και κρατικούς υπαλλήλους (κυρίως πράκτορες της ΕΥΠ), όπως αναφέρεται, σε σχέση με τη χρήση του παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού «Predator» (έπρεπε να λυθούν και οι απορίες για την καθημερινή χρήση!)
Γιατί η Δικαιοσύνη δεν έχει ακόμη αποκτήσει πρόσβαση στο υλικό που επικαλείται η πλευρά Ντίλιαν;
Ο Αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, κ. Μπακέλας, στον οποίο εκκρεμεί αυτή η στιγμή η υπόθεση θα παρέμβει, ως οφείλει;
Αυτήν την «πολιτική ευθύνη», της συγκάλυψης, ανέλαβε ο κ. Δημητριάδης, όταν παραιτήθηκε;
Ας απαντήσει ο πολιτικός του προϊστάμενος και υπεύθυνος για την ΕΥΠ, Κυριάκος Μητσοτάκης.
Στη Βουλή το θέμα από τον Χάρη Μαμουλάκη, με Ερώτηση βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ προς τους Υπουργούς Εθνικής Οικονομίας & Οικονομικών και Δικαιοσύνης
Την επιτακτική ανάγκη για ανάδειξη ευθυνών και θεσμική αποκατάσταση των ζημιωθέντων από το σκάνδαλο της Συνεταιριστικής Τράπεζας Χανίων, όπου χιλιάδες πολίτες είδαν τις οικονομίες μιας ζωής να χάνονται, αναδεικνύει ο Τομεάρχης Οικονομικών & Ανάπτυξης Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Βουλευτής Ηρακλείου Χάρης Μαμουλάκης, με Ερώτηση που κατέθεσε προς τους Υπουργούς Εθνικής Οικονομίας & Οικονομικών και Δικαιοσύνης, με τη συνυπογραφή 12 ακόμη Βουλευτών.
Με την Ερώτηση επισημαίνεται ότι η υπόθεση των μικροκαταθετών της Συνεταιριστικής Τράπεζας Χανίων, συνιστά μία από τις σοβαρότερες υποθέσεις οικονομικής βλάβης μικροαποταμιευτών στην Ελλάδα την τελευταία δεκαπενταετία, με κοινωνικές, θεσμικές και πολιτικές διαστάσεις, οι συνέπειες της οποίας εξακολουθούν μέχρι σήμερα να παραμένουν ανεπίλυτες.
Επισημαίνεται ότι σύμφωνα με πληθώρα δικαστικών αποφάσεων, δημοσιογραφικών αποκαλύψεων, καταγγελιών πολιτών, αλλά και κρίσιμων εγγράφων της ίδιας της Τράπεζας της Ελλάδος, εκατοντάδες έως και χιλιάδες μικροκαταθέτες – κυρίως ηλικιωμένοι, αγρότες, μικρομεσαίοι επαγγελματίες και κάτοικοι αγροτικών και ημιαστικών περιοχών της Κρήτης – οδηγήθηκαν με παραπλανητικό τρόπο, στην τοποθέτηση των αποταμιεύσεών τους, σε σύνθετα επενδυτικά προϊόντα, τα οποία συνδέονταν με την αγορά συνεταιριστικών μερίδων της Συνεταιριστικής Τράπεζας Χανίων και ενείχαν ουσιώδη επενδυτικό κίνδυνο. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα μείζον οικονομικό σκάνδαλο που έπληξε περίπου 1.500 οικογένειες στην Κρήτη, προκαλώντας συνολική ζημία ύψους 70.000.000 ευρώ.
Γίνεται επίσης εκτενής αναφορά στο ιστορικό, τονίζεται ότι πρόκειται για ένα ζήτημα μείζονος κοινωνικής και θεσμικής σημασίας, που αφορά την προστασία των μικροκαταθετών και της εμπιστοσύνης των πολιτών στο τραπεζικό σύστημα, καθώς επίσης και ότι εγείρονται σοβαρά ζητήματα εφαρμογής του δικαίου κεφαλαιαγοράς και των κανόνων προσυμβατικής ενημέρωσης και κατ’ επέκταση προκύπτουν κρίσιμα ερωτήματα για την άσκηση εποπτείας, τόσο από την ΤτΕ όσο και από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς και επειδή μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει ουσιαστική πολιτική ή θεσμική αποκατάσταση των ζημιωθέντων, ζητούνται απαντήσεις στα ερωτήματα:
1. Προτίθεται η παρούσα Κυβέρνηση να παρέμβει με νομοθετική πρωτοβουλία και να εξετάσει ειδικό μηχανισμό αποκατάστασης των ζημιωθέντων μικροκαταθετών, εξωδικαστική διαδικασία αποζημίωσης, ή άλλο θεσμικό πλαίσιο στήριξης των πληγέντων οικογενειών, προκειμένου να δώσει τέλος στη μακρόχρονη ταλαιπωρία αυτών των ανθρώπων;
2. Δεδομένης και της έκτασης που έχει λάβει το ζήτημα, έχουν ασκηθεί οι εποπτικές αρμοδιότητες των αρμοδίων Αρχών σχετικά με τα παρακάτω καταγγελλόμενα ζητήματα:
α) Τη μη συμμόρφωση του πιστωτικού ιδρύματος στις διατάξεις του Ν 3606/2006, κατά τη διάθεση των μεικτών προγραμμάτων «χρυσή επένδυση» και «αποδίδω» που συνιστούσαν παροχή επενδυτικών υπηρεσιών;
β) Το ότι το επενδυτικό πρόγραμμα της «χρυσής επένδυσης» με ρήτρες εγγυημένης αποδόσεως, εγγυήσεως υπεραξίας μερίδων κατά το κλείσιμο και υποχρέωση της τράπεζας για ρευστοποίηση, δεν ήταν συμβατό με τις διατάξεις του ΠΔΤΕ 2630/2010 τη διάταξη του άρθρου 169 παρ. 3 του νόμου 4099/2012 και τον Κανονισμό ΕΕ αριθ. 575/2013;
γ) Τις παραβάσεις κανονιστικής συμμόρφωσης από τη συγκεκριμένη Τράπεζα, αναφορικά με την μη έγκαιρη διάθεση προς το ενδιαφερόμενο για την απόκτηση συνεταιριστικών μερίδων κοινό, του καταστατικού της, τη μη ορθή ενσωμάτωση σε αυτό των τρεχουσών νομοθετικών αλλαγών και τη μη σωστή πληροφόρηση μελλοντικών επενδυτών;
δ) Τη μη επαρκή, σαφή και προσήκουσα ενημέρωση των καταθετών-πελατών στα κεφάλαια των οποίων στόχευε η Τράπεζα κατά την προώθηση των εν λόγω προϊόντων, αναφορικά με το επενδυτικό ρίσκο που τα τελευταία περιείχαν και το γεγονός ότι δεν επρόκειτο για εγγυημένες καταθέσεις, κατά παράβαση του Ν. 3606/2007, των υποχρεώσεων προσυμβατικής ενημέρωσης, των διατάξεων προστασίας καταναλωτή και των ευρωπαϊκών οδηγιών MiFID;
3. Επιβλήθηκαν ποτέ διοικητικές κυρώσεις ή εποπτικά μέτρα για τις πρακτικές αυτές; Αν ναι, ποια; Αν όχι, για ποιο λόγο, ενώ η ίδια η ΤτΕ ήδη από το 2013 διαπίστωνε κινδύνους παραπλάνησης και σοβαρά ελλείμματα ενημέρωσης των πελατών των Συνεταιριστικών Τραπεζών, δεν προχώρησε σε ουσιαστικά μέτρα προστασίας των καταθετών;
4. Προτίθεστε να διερευνηθεί μέσω και της αρμόδιας Εποπτικής Αρχής, εάν υπήρξε «κατάχρηση αγοράς» από μέλη της διοικήσεως, διευθυντές στελέχη και συγγενείς αυτών, μέχρι και δευτέρου βαθμού εξ αίματος ή εξ αγχιστείας, οι οποίοι γνωρίζοντας τη νομοθετική εξέλιξη, προέβησαν σε ρευστοποιήσεις μερίδων το διάστημα από το Νοέμβριο του 2013 μέχρι και τον Ιούνιο του 2015, εκμεταλλευόμενοι αθέμιτα την εσωτερική πληροφόρηση που κατείχαν εξαιτίας της θέσεως τους, εις βάρος των καταθετών και λοιπών συνεταίρων της τράπεζας κατά παράβαση της υποχρέωσης πίστης.
5. Έχει ελεγχθεί εάν:
α) ο τρόπος καθορισμού της πραγματικής αξίας της μερίδας από τα έτη 2010 και εντεύθεν ήταν σύννομος, δεδομένου ότι αυτή διατηρήθηκε επί χρόνια στο ίδιο ποσό (35 ευρώ) παρά την επιδείνωση της τραπεζικής κρίσης και τις σημαντικές απώλειες στα περιουσιακά στοιχεία των πιστωτικών ιδρυμάτων κατά το διάστημα 2010 -2015, και
β) έχουν τηρηθεί οι κανόνες προσδιορισμού της αξίας της μερίδας για τη σημερινή αυθαιρέτως προσδιορισθείσα αξία της (15,10 ευρώ).
6. Προτίθεται το Υπουργείο Δικαιοσύνης να εξετάσει, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του, τα ζητήματα που ανακύπτουν από τη μακροχρόνια εκκρεμότητα της υπόθεσης και την ανάγκη διασφάλισης ίσης και αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας των ζημιωθέντων πολιτών;
7. Πού αποδίδει το Υπουργείο Δικαιοσύνης, αυτή την άρδην μεταστροφή της δικαιοδοτικής κρίσης κατά τη διετία 2024-2025, σύμφωνα με τις σχετικές καταγγελίες, ενώ ως τότε, η συντριπτική πλειοψηφία της νομολογίας συντασσόταν με τους μικροκαταθέτες και αναγνώριζε την καταχρηστική πρακτική της Τράπεζας; Επειδή στην περίπτωση που ισχύει, αυτή η ανατροπή χαρακτηρίζεται από πολλούς ως μεροληπτική, προτίθεστε να προβείτε σε σχετική διερεύνηση στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων σας;
Ακολουθεί η Ερώτηση.
Αθήνα, 3 Ιουνίου 2026
ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τους κ.κ. Υπουργούς
Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών
Δικαιοσύνης
Θέμα: «Σκάνδαλο Συνεταιριστικής Τράπεζας Χανίων: Σε απόγνωση χιλιάδες πολίτες που είδαν τις οικονομίες μιας ζωής να χάνονται – Επιτακτική η ανάγκη για ανάδειξη ευθυνών και θεσμική αποκατάσταση των ζημιωθέντων»
Η υπόθεση των μικροκαταθετών της Συνεταιριστικής Τράπεζας Χανίων, συνιστά μία από τις σοβαρότερες υποθέσεις, οικονομικής βλάβης μικροαποταμιευτών, στην Ελλάδα, την τελευταία δεκαπενταετία, με κοινωνικές, θεσμικές και πολιτικές διαστάσεις, οι συνέπειες της οποίας εξακολουθούν μέχρι σήμερα να παραμένουν ανεπίλυτες. Σύμφωνα με πληθώρα δικαστικών αποφάσεων, δημοσιογραφικών αποκαλύψεων, καταγγελιών πολιτών, αλλά και κρίσιμων εγγράφων της ίδιας της Τράπεζα της Ελλάδος, εκατοντάδες έως και χιλιάδες μικροκαταθέτες – κυρίως ηλικιωμένοι, αγρότες, μικρομεσαίοι επαγγελματίες και κάτοικοι αγροτικών και ημιαστικών περιοχών της Κρήτης – οδηγήθηκαν με παραπλανητικό τρόπο, στην τοποθέτηση των αποταμιεύσεών τους, σε σύνθετα επενδυτικά προϊόντα, τα οποία συνδέονταν με την αγορά συνεταιριστικών μερίδων της Συνεταιριστικής Τράπεζας Χανίων (εφεξής τράπεζας) και ενείχαν ουσιώδη επενδυτικό κίνδυνο. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα μείζον οικονομικό σκάνδαλο που έπληξε περίπου 1.500 οικογένειες στην Κρήτη, προκαλώντας συνολική ζημία ύψους 70.000.000 ευρώ.
Το ζήτημα ανάγεται αρκετά χρόνια πίσω, περί τις αρχές της δεκαετίας του 2000, διάστημα κατά το οποίο η Συνεταιριστική Τράπεζα Χανίων (εφεξής τράπεζα) εφάρμοσε μια έντονα επιθετική και παραπλανητική πολιτική μάρκετινγκ προκειμένου να ωθήσει συντηρητικούς καταθέτες από τις ασφαλείς προθεσμιακές καταθέσεις σε ένα μεικτό, επενδυτικό-καταθετικό προϊόν, συνδεδεμένο με προαιρετικές συνεταιριστικές μερίδες, γνωστό αρχικά ως «Χρυσή Επένδυση» (ή προηγουμένως «Χρυσή Κατάθεση» / «Πρόγραμμα 101, 601») και αργότερα όπως μετονομάστηκε, ως «Αποδίδω». Το προϊόν αυτό παρουσιαζόταν, μέσω εντύπων και μέσω της επίσημης ιστοσελίδας της τράπεζας, ως μια επενδυτική ευκαιρία εξαιρετικών αποδόσεων, χωρίς κανέναν απολύτως κίνδυνο απώλειας κεφαλαίου, με εγγυημένες μάλιστα αποδόσεις τουλάχιστον 50% πάνω από το επιτόκιο του απλού ταμιευτηρίου. Το κυριότερο δέλεαρ, ωστόσο, ήταν η ρητή συμβατική δέσμευση για δυνατότητα άμεσης ρευστοποίησης των μερίδων σε πρώτη ζήτηση, την ίδια στιγμή που υπήρχε αποστασιοποίηση από το επίσημο καταστατικό της τράπεζας και απόκρυψη της πραγματικής φύσης των μερίδων, με τοποθέτηση μάλιστα του πρόγραμματος ηλεκτρονικά, κάτω από την παραπλανητική ένδειξη των απλών καταθετικών προϊόντων.
Η ανωτέρω στρατηγική φαίνεται ότι αποσκοπούσε στην άντληση κεφαλαίων από ανυποψίαστους πολίτες με σκοπό την κάλυψη των δικών της εποπτικών αναγκών, κατά τρόπο όμως που παραβίαζε συστηματικά το εθνικό και ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο. Συγκεκριμένα, ήδη από την έκδοση της Π.Δ.Τ.Ε. 2630/2010 και τη μετέπειτα θέση σε ισχύ του Ν. 4099/2012 (άρθρο 169 παρ. 3), θεσπίστηκε αυστηρός περιορισμός που απαγόρευε την εξόφληση συνεταιριστικών μερίδων χωρίς την προηγούμενη έγκριση της Τράπεζας της Ελλάδος, εφόσον αυτή η ενέργεια προκαλούσε μείωση των ιδίων κεφαλαίων μεγαλύτερη του 2% εντός της οικονομικής χρήσης. Η τράπεζα ωστόσο, φαίνεται να αγνόησε την απαγόρευση αυτή, διατηρώντας χιλιάδες συμβάσεις με ρήτρα άμεσης ρευστοποίησης.
Η κατάσταση έγινε ακόμη πιο πιεστική με την ψήφιση του Ευρωπαϊκού Κανονισμού (ΕΕ) 575/2013, ο οποίος έθεσε αυστηρότατες προϋποθέσεις για την αναγνώριση των συνεταιριστικών μερίδων στα εποπτικά ίδια κεφάλαια (Tier 1) από την 1η Ιανουαρίου 2014, αποκλείοντας ρητά τίτλους για τους οποίους το ίδρυμα είχε αναλάβει συμβατική υποχρέωση εξόφλησης. Σε απάντηση αυτού, η Τράπεζα της Ελλάδος απέστειλε τον Αύγουστο του 2013 προειδοποιητική επιστολή προς τις συνεταιριστικές τράπεζες, ξεκαθαρίζοντας ότι αν οι μερίδες δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις του Κανονισμού, θα σταματούσαν να προσμετρώνται στα κεφάλαιά τους από το 2014, γεγονός που προφανώς έθετε τη Συνεταιριστική Τράπεζα Χανίων σε άμεσο κίνδυνο κατάρρευσης λόγω έλλειψης κεφαλαιακής επάρκειας.
Σύμφωνα με καταγγελίες του Σωματείου Καταθετών Προγραμμάτων Χρυσής Επένδυσης-Αποδίδω (ΣΩ.ΚΑ.ΧΕ.ΑΠ.), αντί για την απαιτούμενη νόμιμη αύξηση κεφαλαίου, η διοίκηση της τράπεζας, επέλεξε εν συνεχεία, να συγκαλύψει την κατάσταση και να μετακυλήσει τον κίνδυνο στους πελάτες της, μέσω μιας νέας μεθόδευσης. Στα τέλη του 2013, κάλεσε εσπευσμένα τους καταθέτες στα υποκαταστήματά της για δήθεν «τυπικές διευθετήσεις», διαβεβαιώνοντάς τους ότι δεν επέρχεται καμία αλλαγή στους όρους παρά μόνο η μετονομασία του λογαριασμού σε πρόγραμμα «Αποδίδω», ενώ σε όσους δεν προσέρχονταν απέστειλε παραπλανητικές επιστολές. Με την επινόηση αυτής της νέας σύμβασης, η τράπεζα παρουσίασε στις εποπτικές αρχές ένα προϊόν που φαινομενικά συμμορφωνόταν με το ευρωπαϊκό δίκαιο (δηλαδή χωρίς δικαίωμα ελεύθερης ρευστοποίησης), γνωρίζοντας ωστόσο ότι έτσι αθετούσε πλήρως τις δεσμεύσεις της προς τους καταθέτες, για εγγυημένο κεφάλαιο και άμεση ανάληψη χρημάτων, αποκρύπτοντας δολίως τη νομοθετική απαγόρευση του 2%, από το καταστατικό της.
Μέχρι και το 2015, διέθετε στα καταστήματά της αποκλειστικά το παρωχημένο καταστατικό του 2007, το οποίο προέβλεπε ελεύθερη ρευστοποίηση, ενώ το νέο τροποποιημένο καταστατικό (που περιλάμβανε κεκαλυμμένα τους περιορισμούς) καταχωρήθηκε στο Ειρηνοδικείο Χανίων με καθυστέρηση ενός έτους, στις 22 Ιουνίου 2015. Η «επενδυτική πυραμίδα» είχε ήδη αρχίσει να καταρρέει από την άνοιξη του 2015, με επιλεκτικές ρευστοποιήσεις από τη διοίκηση, προτού σταματήσει εντελώς στα τέλη Ιουνίου του ίδιου έτους, εγκλωβίζοντας τις οικονομίες εκατοντάδων οικογενειών.
Η εξέλιξη αυτή οδήγησε σε σωρεία δικαστικών προσφυγών, με τις αποφάσεις των Εφετείων Κρήτης (π.χ. 71/2017, 78/2019, 76/2020) να στηλιτεύουν ανοιχτά τη δόλια, αντισυμβατική και αντίθετη προς τη συναλλακτική πίστη, συμπεριφορά του ιδρύματος, τονίζοντας πως σκοπίμως δεν ενημέρωσε τους πελάτες της επαρκώς, σαφώς και κατανοητά ότι δεν επρόκειτο για απλή τραπεζική κατάθεση και ότι οι συνεταιριστικές μερίδες αποτελούσαν επενδυτικό προϊόν υψηλού κινδύνου, ότι δεν υπήρχε εγγύηση κεφαλαίου, ότι δεν καλύπτονταν από το καθεστώς εγγύησης καταθέσεων, καθώς και ότι η δυνατότητα ρευστοποίησης των μερίδων εξαρτώνταν από εποπτικές και κεφαλαιακές προϋποθέσεις. Και εδώ συμβαίνει το εξής παράδοξο: Ενώ λοιπόν κατά την περίοδο 2017-2023, διαπιστώνεται σύμφωνα με καταγγελία του ΣΩ.ΚΑ.ΧΕ.ΑΠ., ένα συντριπτικό ποσοστό θετικών, υπέρ των καταθετών, νομολογιακών αποφάσεων, τόσο σε πρώτο, όσο και σε δεύτερο βαθμό δικαιοδοτικής κρίσης, με ποσοστά που αγγίζουν το 83,3% και το 85% αντίστοιχα, κατά την περίοδο 2024-2025 και αφού το ζήτημα άρχισε να παίρνει δημόσια διαστάσεις, παρατηρείται μία έντονη και ανησυχητική ανατροπή της νομολογίας, με τις θετικές αποφάσεις πλέον να υποχωρούν στο 40% και 34% αντίστοιχα και σοβαρά ερωτήματα να ανακύπτουν για τους λόγους αυτής της ξαφνικής μεταστροφής.
Δυστυχώς, παρά τα όσα προεκτέθηκαν, ουδέποτε υπήρξε ολοκληρωμένη θεσμική παρέμβαση, αποκατάστασης των ζημιωθέντων καταθετών, ούτε πλήρης διερεύνηση τυχόν εποπτικών ευθυνών. Έτσι λοιπόν, μετά από μια ήδη πολύχρονη ταλαιπωρία, οι καταγγέλλοντες συνεχίζουν να ζητούν δικαίωση καλώντας τις αρμόδιες εποπτικές Αρχές να παρέμβουν και να βεβαιώσουν μια σειρά από κρίσιμες παραβάσεις κανονιστικής συμμόρφωσης της Συνεταιριστικής Τράπεζας Χανίων. Συγκεκριμένα, ζητούν μεταξύ άλλων, να πιστοποιηθεί ότι η τράπεζα παρείχε επενδυτικές υπηρεσίες και άρα όφειλε να συμμορφώνεται με τον Ν. 3606/2006, ότι οι προαιρετικές μερίδες αποτελούν κινητές αξίες βάσει του αρ.3, παρ.7, του Ν. 1667/1986, και ότι τα προγράμματα «Χρυσή Επένδυση» και «Αποδίδω» ήταν εξ αρχής ασύμβατα με την ΠΔΤΕ 2630/2010, τον Ν. 4099/2012 και τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 575/2013. Επιπλέον, ζητούν την αναγνώριση της παραπλανητικής φύσης του έντυπου και ηλεκτρονικού υλικού, της σοβαρής παράβασης που συνιστά η σκόπιμη παράλειψη έγκαιρης ενημέρωσης του καταστατικού και η διάθεση μιας καταργημένης έκδοσης (του 2007) στους πελάτες μέχρι το 2015., καθώς και τη διερεύνηση για τυχόν φαινόμενα κατάχρησης αγοράς από μέλη της διοίκησης και τραπεζικά στελέχη, οι οποίοι εκμεταλλεύτηκαν με αθέμιτο τρόπο, εσωτερική πληροφόρηση εις βάρος των ανυποψίαστων συνεταίρων και καταθετών της τράπεζας.
Συνεπώς:
Επειδή, πρόκειται για ένα ζήτημα μείζονος κοινωνικής και θεσμικής σημασίας, που αφορά την προστασία των μικροκαταθετών και της εμπιστοσύνης των πολιτών στο τραπεζικό σύστημα,
Επειδή, εγείρονται σοβαρά ζητήματα εφαρμογής του δικαίου κεφαλαιαγοράς και των κανόνων προσυμβατικής ενημέρωσης και κατ’ επέκταση προκύπτουν κρίσιμα ερωτήματα για την άσκηση εποπτείας, τόσο από την ΤτΕ όσο και από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς,
Επειδή, μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει ουσιαστική πολιτική ή θεσμική αποκατάσταση των ζημιωθέντων.
Ερωτώνται οι αρμόδιοι κ.κ. Υπουργοί:
Προτίθεται η παρούσα Κυβέρνηση να παρέμβει με νομοθετική πρωτοβουλία και να εξετάσει ειδικό μηχανισμό αποκατάστασης των ζημιωθέντων μικροκαταθετών, εξωδικαστική διαδικασία αποζημίωσης, ή άλλο θεσμικό πλαίσιο στήριξης των πληγέντων οικογενειών, προκειμένου να δώσει τέλος στη μακρόχρονη ταλαιπωρία αυτών των ανθρώπων;
Δεδομένης και της έκτασης που έχει λάβει το ζήτημα, έχουν ασκηθεί οι εποπτικές αρμοδιότητες των αρμοδίων Αρχών σχετικά με τα παρακάτω καταγγελλόμενα ζητήματα:
α) Τη μη συμμόρφωση του πιστωτικού ιδρύματος στις διατάξεις του Ν 3606/2006, κατά τη διάθεση των μεικτών προγραμμάτων «χρυσή επένδυση» και «αποδίδω» που συνιστούσαν παροχή επενδυτικών υπηρεσιών;
β) Το ότι το επενδυτικό πρόγραμμα της «χρυσής επένδυσης» με ρήτρες εγγυημένης αποδόσεως, εγγυήσεως υπεραξίας μερίδων κατά το κλείσιμο και υποχρέωση της τράπεζας για ρευστοποίηση, δεν ήταν συμβατό με τις διατάξεις του ΠΔΤΕ 2630/2010 τη διάταξη του άρθρου 169 παρ. 3 του νόμου 4099/2012 και τον Κανονισμό ΕΕ αριθ. 575/2013;
γ) Τις παραβάσεις κανονιστικής συμμόρφωσης από τη συγκεκριμένη Τράπεζα, αναφορικά με την μη έγκαιρη διάθεση προς το ενδιαφερόμενο για την απόκτηση συνεταιριστικών μερίδων κοινό, του καταστατικού της, τη μη ορθή ενσωμάτωση σε αυτό των τρεχουσών νομοθετικών αλλαγών και τη μη σωστή πληροφόρηση μελλοντικών επενδυτών;
δ) Τη μη επαρκή, σαφή και προσήκουσα ενημέρωση των καταθετών-πελατών στα κεφάλαια των οποίων στόχευε η Τράπεζα κατά την προώθηση των εν λόγω προϊόντων, αναφορικά με το επενδυτικό ρίσκο που τα τελευταία περιείχαν και το γεγονός ότι δεν επρόκειτο για εγγυημένες καταθέσεις, κατά παράβαση του Ν. 3606/2007, των υποχρεώσεων προσυμβατικής ενημέρωσης, των διατάξεων προστασίας καταναλωτή και των ευρωπαϊκών οδηγιών MiFID;
Επιβλήθηκαν ποτέ διοικητικές κυρώσεις ή εποπτικά μέτρα για τις πρακτικές αυτές; Αν ναι, ποια; Αν όχι, για ποιο λόγο, ενώ η ίδια η ΤτΕ ήδη από το 2013 διαπίστωνε κινδύνους παραπλάνησης και σοβαρά ελλείμματα ενημέρωσης των πελατών των Συνεταιριστικών Τραπεζών, δεν προχώρησε σε ουσιαστικά μέτρα προστασίας των καταθετών;
Προτίθενται να διερευνήσουν μέσω και της αρμόδιας Εποπτικής Αρχής, εάν υπήρξε «κατάχρηση αγοράς» από μέλη της διοικήσεως, διευθυντές στελέχη και συγγενείς αυτών, μέχρι και δευτέρου βαθμού εξ αίματος ή εξ αγχιστείας, οι οποίοι γνωρίζοντας τη νομοθετική εξέλιξη, προέβησαν σε ρευστοποιήσεις μερίδων το διάστημα από το Νοέμβριο του 2013 μέχρι και τον Ιούνιο του 2015, εκμεταλλευόμενοι αθέμιτα την εσωτερική πληροφόρηση που κατείχαν εξαιτίας της θέσεως τους, εις βάρος των καταθετών και λοιπών συνεταίρων της τράπεζας κατά παράβαση της υποχρέωσης πίστης.
Έχει ελεγχθεί εάν:
α) ο τρόπος καθορισμού της πραγματικής αξίας της μερίδας από τα έτη 2010 και εντεύθεν ήταν σύννομος, δεδομένου ότι αυτή διατηρήθηκε επί χρόνια στο ίδιο ποσό (35 ευρώ) παρά την επιδείνωση της τραπεζικής κρίσης και τις σημαντικές απώλειες στα περιουσιακά στοιχεία των πιστωτικών ιδρυμάτων κατά το διάστημα 2010 -2015, και
β) έχουν τηρηθεί οι κανόνες προσδιορισμού της αξίας της μερίδας για τη σημερινή αυθαιρέτως προσδιορισθείσα αξία της (15,10 ευρώ).
Προτίθεται το Υπουργείο Δικαιοσύνης να εξετάσει, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του, τα ζητήματα που ανακύπτουν από τη μακροχρόνια εκκρεμότητα της υπόθεσης και την ανάγκη διασφάλισης ίσης και αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας των ζημιωθέντων πολιτών;
Που αποδίδει το Υπουργείο Δικαιοσύνης, αυτή την άρδην μεταστροφή της δικαιοδοτικής κρίσης κατά τη διετία 2024-2025, σύμφωνα με τις σχετικές καταγγελίες, ενώ ως τότε, η συντριπτική πλειοψηφία της νομολογίας συντασσόταν με τους μικροκαταθέτες και αναγνώριζε την καταχρηστική πρακτική της Τράπεζας; Επειδή στην περίπτωση που ισχύει, αυτή η ανατροπή χαρακτηρίζεται από πολλούς ως μεροληπτική, προτίθεται να προβεί σε σχετική διερεύνηση στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων σας;
Δήλωση του Τομεάρχη Δικαιοσύνης της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και Βουλευτή Αρκαδίας, Γιώργου Παπαηλιού
Η υπόθεση «δεν έκλεισε», ούτε κοινοβουλευτικά ούτε δικαστικά
Οι αποκαλύψεις για την υπόθεση-το σκάνδαλο των υποκλοπών και την επιχείρηση συγκάλυψής του συνεχίζονται.
Και με νεώτερες δηλώσεις, ο ισραηλινός επιχειρηματίας της intellexa Τ. Ντίλιαν ανέφερε, ότι το κατασκοπευτικό λογισμικό predator πωλείται μόνον σε κρατικούς φορείς. Αυτοί και το λειτουργούν.
Αν αυτό αποδειχθεί θεσμικά – τη σχετική πρωτοβουλία έχει η κυβερνητική πλειοψηφία και οι αρμόδιες δικαστικές αρχές – αναιρείται το κυβερνητικό αφήγημα, ότι το συγκεκριμένο λογισμικό αποτελεί υπόθεση ιδιωτών.
Μέσω των δηλώσεων του Τ. Ντίλιαν και της αναφοράς, ότι επιδιώκει τη δικαίωσή του χωρίς σκιές, ασκείται εκβιασμός στον πρωθυπουργό, προκειμένου ο ίδιος (ο Τ. Ντίλιαν) και η εταιρία του (η intellexa ) να τύχουν ευνοϊκής δικαστικής μεταχείρισης-να απαλλαγούν πλήρως σε δεύτερο βαθμό!
Η υπόθεση δεν μπορεί «να κλείσει» και δεν «έχει κλείσει» κοινοβουλευτικά και δικαστικά , όπως επιχειρείται , με πράξεις και παραλείψεις, από την κυβέρνηση σε συνεργασία με την ηγεσία της δικαστικής εξουσίας.
Επιβάλλεται η συνέχιση της έρευνας με τον συνυπολογισμό και όλων των νέων στοιχείων ,σε όλα τα επίπεδα, ώστε «να χυθεί» άπλετο φως στη συγκεκριμένη υπόθεση που δηλητηριάζει τους θεσμούς και τη συνταγματική τάξη.
Οι φυλακές αδειάζουν από κρατούμενους, όχι λόγω της αντεγκληματικής πολιτικής της κυβέρνησης της ΝΔ, αλλά λόγω αποδράσεων κρατουμένων!
Μετά τους θανάτους κρατουμένων τους τελευταίους μήνες, επιβεβαιώνεται το «μπάχαλο» στις φυλακές, με τη νέα απόδραση κρατουμένου από τις φυλακές Κορυδαλλού.
Επί διακυβέρνησης της ΝΔ, ο «νόμος» και η «τάξη» επικρατούν ακόμη και καθ΄ άπασαν την επικράτειαν των ελληνικών φυλακών.
Άλλη μία «επιτυχία»! των κ.κ. Φλωρίδη και Χρυσοχοϊδη προστίθεται στο ευαίσθητο και «προνομιακό» για τους Ηρακλείς του «καθεστώτος Μητσοτάκη» πεδίο της ασφάλειας.
Η σημερινή παρουσία του υπουργού της κυβέρνησης της ΝΔ, Σταύρου Παπασταύρου, ως μάρτυρας υπεράσπισης του επιχειρηματία, Σάμπυ Μιωνή, απέναντι στη δημοσιογράφο Γιάννα Παπαδάκου, σε μια υπόθεση που έχει καταγγελθεί από διεθνείς φορείς και δημοσιογραφικές ενώσεις ως αγωγή SLAPP, συνιστά μια εξαιρετικά αρνητική πολιτική και θεσμική εικόνα για τη χώρα.
Σε μια περίοδο όπου η Ελλάδα εγκαλείται διεθνώς για την κατάσταση του κράτους δικαίου και της ελευθερίας του Τύπου, η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιλέγει να ταυτίζεται ξανά με πρακτικές πίεσης κι εκφοβισμού απέναντι στην ερευνητική δημοσιογραφία.
Ο κ. Μητσοτάκης οφείλει να εξηγήσει γιατί υπουργός της κυβέρνησής του εμφανίζεται στο πλευρό ισχυρών οικονομικών παραγόντων κι απέναντι σε δημοσιογράφο, που ερεύνησε υποθέσεις δημοσίου ενδιαφέροντος.
Η εικόνα είναι αποκαλυπτική για τις πολιτικές προτεραιότητες της κυβέρνησης και για το πώς αντιλαμβάνεται την προστασία της δημοσιογραφικής ανεξαρτησίας.
Παρεμπιπτόντως, πότε σκέφτεται ο κ. Φλωρίδης να φέρει στη Βουλή την αντι – slapp ευρωπαϊκή οδηγία, για την οποία η χώρα είχε προθεσμία ενσωμάτωσης στο εθνικό δίκαιο έως τις 7 Μαΐου 2026, με αποτέλεσμα οι Έλληνες φορολογούμενοι να κινδυνεύουν με την επιβάρυνση ενός ακόμη προστίμου;
Το σοβαρό αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί με τα ακίνητα τα οποία εμφανίζονται στο Κτηματολόγιο ως «αγνώστου ιδιοκτήτη» φέρνουν στη Βουλή, με πρωτοβουλία του βουλευτή Λάρισας Βασίλη Κόκκαλη, 10 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία καταθέτοντας ερώτηση προς τους υπουργούς Δικαιοσύνης και Ψηφιακής Διακυβέρνησης.
Οι βουλευτές κάνουν λόγο για μια κατάσταση που έχει οδηγήσει εκατοντάδες πολίτες σε ιδιότυπη ομηρία, καθώς ενώ το ίδιο το Δημόσιο αναγνωρίζει σε πολλές περιπτώσεις ότι δεν διαθέτει ιδιοκτησιακά δικαιώματα επί συγκεκριμένων ακινήτων, η διαδικασία διόρθωσης των εγγραφών παραμένει μπλοκαρισμένη, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν πολίτες να χάσουν τις περιουσίες τους λόγω γραφειοκρατικών και νομικών εμποδίων.
Στην ερώτησή τους περιγράφουν πως, μετά την οριστικοποίηση των αρχικών εγγραφών του Κτηματολογίου, όσα ακίνητα παραμένουν καταχωρημένα ως «αγνώστου ιδιοκτήτη» περιέρχονται αυτομάτως στο Ελληνικό Δημόσιο. Όπως επισημαίνουν, αυτό συμβαίνει ακόμη και σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν πραγματικοί ιδιοκτήτες που είτε υπέπεσαν σε λάθη κατά τη διαδικασία κτηματογράφησης είτε δεν πρόλαβαν να ολοκληρώσουν εγκαίρως τις απαιτούμενες ενέργειες.
Αναφέρονται ιδιαίτερα και στη διαδικασία της κτηματολογικής διαμεσολάβησης, μέσω της οποίας το Δημόσιο μπορεί να συναινέσει στη διόρθωση μιας εγγραφής όταν οι αρμόδιες υπηρεσίες βεβαιώνουν ότι δεν διαθέτει δικαιώματα επί του ακινήτου. Ωστόσο, όπως τονίζουν, το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους δίνει συναίνεση μόνο για τη διαγραφή της ένδειξης «άγνωστος ιδιοκτήτης» και όχι για την αναγνώριση της κυριότητας του πολίτη, ειδικά όταν αυτή βασίζεται σε χρησικτησία.
Κατά τους βουλευτές, αυτή η πρακτική έχει οδηγήσει σε χάος στα Κτηματολογικά Γραφεία, καθώς έχουν «παγώσει» οι καταχωρίσεις σχετικών πρακτικών διαμεσολάβησης, αφήνοντας εκκρεμείς εκατοντάδες υποθέσεις και δημιουργώντας ανασφάλεια σε πολίτες και δικηγόρους που επένδυσαν χρόνο και χρήμα στη συγκεκριμένη διαδικασία.
Ο κ. Κόκκαλης και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ζητούν από τα συναρμόδια υπουργεία να προχωρήσουν άμεσα σε παρεμβάσεις ώστε να αρθεί το μπλοκάρισμα στις αιτήσεις καταχώρισης, να υπάρξει κοινή γραμμή μεταξύ Ελληνικού Κτηματολογίου και υπουργείου Δικαιοσύνης και να δοθεί οριστική νομοθετική λύση που θα προστατεύει αποτελεσματικά τους πραγματικούς ιδιοκτήτες από τον κίνδυνο απώλειας της περιουσίας τους υπέρ του Δημοσίου.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:
Αθήνα, 2 Ιουνίου 2026
ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τους Υπουργούς
Δικαιοσύνης
Ψηφιακής Διακυβέρνησης
Θέμα: «Κτηματολόγιο – Ανάγκη για άμεση λύση στο “μπλόκο“ των αγνώστων ιδιοκτητών που αφήνει εκατοντάδες πολίτες στον αέρα»
Κατά τη λειτουργία και την οριστικοποίηση των αρχικών εγγραφών του Εθνικού Κτηματολογίου, ένα από τα σοβαρότερα κοινωνικά και νομικά ζητήματα που έχουν ανακύψει αφορά την τύχη των γεωτεμαχίων με την ένδειξη «αγνώστου ιδιοκτήτη».
Βάσει του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου (Ν. 2664/1998), μετά την οριστικοποίηση των αρχικών εγγραφών, τα ακίνητα αυτά περιέρχονται στην κυριότητα του Ελληνικού Δημοσίου με αμάχητο τεκμήριο (πρωτότυπος τρόπος κτήσης). Η ρύθμιση αυτή, ωστόσο, οδηγεί σε μια κατάφωρη αδικία: το Δημόσιο αποκτά την κυριότητα ακινήτων για τα οποία το ίδιο αποδεδειγμένα δεν προβάλλει κανένα ιδιοκτησιακό δικαίωμα, εις βάρος των πραγματικών ιδιοκτητών, οι οποίοι χάνουν την περιουσία τους είτε λόγω αμέλειας είτε εξαιτίας σφαλμάτων κατά την επεξεργασία των αιτήσεων στο στάδιο της κτηματογράφησης.
Οι διαδοχικές νομοθετικές προσπάθειες τροποποίησης του Ν. 2664/1998 διαχρονικά απέτυχαν να δώσουν μια ουσιαστική και λειτουργική λύση. Πρόσφατα, επιχειρήθηκε η διευκόλυνση της κατάστασης μέσω της υποχρεωτικής κτηματολογικής διαμεσολάβησης για τη διόρθωση εγγραφών σε ακίνητα «αγνώστου ιδιοκτήτη». Στο πλαίσιο αυτό, το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους (ΝΣΚ), ως νομικός παραστάτης του Δημοσίου, ακολουθεί την πρακτική να συλλέγει βεβαιώσεις από τις καθ’ ύλην αρμόδιες υπηρεσίες (Κτηματική Υπηρεσία, αρμόδια δασική υπηρεσία, αρμόδια αρχαιολογική υπηρεσία και Δ/νσεις Πολιτικής των κατά τόπους Περιφερειών). Εφόσον οι υπηρεσίες αυτές βεβαιώσουν εγγράφως ότι το Δημόσιο δεν έχει δικαιώματα επί του ακινήτου, το Δημόσιο συναινεί στην επίλυση της διαφοράς μέσω υπογραφής πρακτικού διαμεσολάβησης.
Ωστόσο, το ΝΣΚ, ακολουθώντας ρητές οδηγίες της κεντρικής του υπηρεσίας, παρέχει τη συναίνεσή του αποκλειστικά και μόνο ως προς το αίτημα διόρθωσης της αρχικής εγγραφής (να σβηστεί το “άγνωστος”) και όχι ως προς το αίτημα αναγνώρισης της κυριότητας του πολίτη, ειδικά στις περιπτώσεις που ο ενάγων επικαλείται ως αιτία κτήσης την έκτακτη χρησικτησία.
Η επιλογή αυτή έχει δημιουργήσει ένα τεράστιο νομικό και διοικητικό αδιέξοδο, με αποτέλεσμα σήμερα:
Εκατοντάδες υποθέσεις να έχουν περαιωθεί με πρακτικά διαμεσολάβησης αυτού του συγκεκριμένου περιεχομένου.
Κατά την υποβολή των πρακτικών αυτών προς καταχώριση στα αρμόδια Κτηματολογικά Γραφεία, να εγείρονται σοβαρές αμφισβητήσεις για το αν καταργείται νόμιμα η δίκη (αφού το Δημόσιο δεν συναινεί ρητά στο αναγνωριστικό αίτημα) και αν μπορεί να αναγραφεί η χρησικτησία ως αιτία κτήσης.
Το Ελληνικό Κτηματολόγιο, λόγω της έκδηλης επιφυλακτικότητας των Κτηματολογικών Γραφείων, να έχει εκδώσει εντολή “παγώματος” όλων των σχετικών αιτήσεων καταχώρισης των πρακτικών διαμεσολάβησης.
Αυτή η ιδιότυπη ομηρία θέτει σε άμεσο κίνδυνο εκατοντάδες πολίτες και δικηγόρους που εμπιστεύτηκαν τον θεσμό της διαμεσολάβησης, ξοδεύοντας χρόνο και χρήμα. Εάν τα πρακτικά αυτά απορριφθούν τελικά, οι πολίτες θα αναγκαστούν σε έναν νέο, πολυετή και δαπανηρό δικαστικό Γολγοθά με την υποχρέωση επανακατάθεσης αγωγών.
Επειδή η προστασία της ιδιωτικής περιουσίας αποτελεί συνταγματικό δικαίωμα και δεν μπορεί το κράτος να δημεύει περιουσίες πολιτών μέσω γραφειοκρατικών αγκυλώσεων, ειδικά όταν το ίδιο το Δημόσιο αναγνωρίζει ότι δεν έχει δικαιώματα επί αυτών,
Επειδή ο θεσμός της Κτηματολογικής Διαμεσολάβησης απαξιώνεται πλήρως όταν μετατρέπεται σε «κενό γράμμα» εξαιτίας αντιφατικών οδηγιών μεταξύ ΝΣΚ και Ελληνικού Κτηματολογίου,
Επειδή απαιτείται άμεσα μια μόνιμη, δίκαιη και οριζόντια νομοθετική λύση και όχι σπασμωδικά ημίμετρα που μετακυλύουν το κόστος και την ταλαιπωρία στους πολίτες.
Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:
Σε ποιες άμεσες ενέργειες προτίθενται να προβούν ώστε να αρθεί το «πάγωμα» των αιτήσεων στα Κτηματολογικά Γραφεία και να γίνονται αποδεκτά προς καταχώριση τα πρακτικά διαμεσολάβησης στα οποία το Δημόσιο έχει συναινέσει στη διόρθωση της εγγραφής;
Υπάρχει πρόθεση για κοινή συντονισμένη οδηγία μεταξύ του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης (Ελληνικό Κτηματολόγιο) και του Υπουργείου Δικαιοσύνης, ώστε η συναίνεση του Δημοσίου στη διόρθωση του «αγνώστου» να καλύπτει πλήρως και με ασφάλεια δικαίου την εγγραφή του αληθούς κυρίου στο κτηματολογικό φύλλο;
Προτίθενται να εισάγουν μια συνολική και οριστική νομοθετική ρύθμιση για το ζήτημα των ακινήτων «αγνώστου ιδιοκτήτη», η οποία θα προστατεύει αποτελεσματικά τους πραγματικούς ιδιοκτήτες από την απώλεια της περιουσίας τους υπέρ του Δημοσίου;
“Η ΝΔ κάθε φορά που στριμώχνεται για τα ανήκουστα πράγματα που κάνει στο κράτος δικαίου, επικαλείται την τοξικότητα. Αυτά που έγιναν είναι αδιανόητα για οποιαδήποτε χώρα του του δυτικού ημισφαιρίου. Παρακολουθήθηκε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης τότε ευρωβουλευτής, το μισό υπουργικό συμβούλιο και κανείς τους δεν είχε την ευθιξία να ρωτήσει γιατί. Παρακολουθήθηκαν επίσης ο αρχηγός του στρατεύματος, δημοσιογράφοι. Και όλο αυτό η ΝΔ το θεωρεί κανονικότητα. Παριστάνει ότι δεν έχει επίγνωση της βλάβης που επέφερε στο κράτος δικαίου”.
Αυτά τόνισε ο βουλευτής Δράμας και Τομεάρχης Εσωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Θ. Ξανθόπουλος, μιλώντας στην Εrtnews. “Είχαμε σήμερα τη συζήτηση στη Βουλή για τη σύσταση Εξεταστικής για τις υποκλοπές, διότι έχουν υπάρξει νέα στοιχεία. Εμφανίστηκε ο κ. Τράπαλης στο Μονομολές Πλημμελειοδικείο και είπε ότι του έδωσαν από τη ΝΔ τις ερωτήσεις που θα του γίνονταν στη προηγούμενη εξεταστική επιτροπή για τις υποκλοπές. Και μάλιστα του έστειλαν μετά και sms “μπράβο κατά τα είπες”. Το δικαστήριο ανέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω έρευνα δiότι υπάρχουν υπόνοιες για διάπραξη σοβαρών αδικημάτων μεταξύ των οποίων και η κατασκοπεία σε βάρος της χώρας. Και έρχεται η ΝΔ που το 2022 συμφώνησε και υπερψήφισε την σύσταση Εξεταστικής με 120 ψήφους και σήμερα επινοεί σοφίσματα για να μας πει ότι χρειάζονται 151 ψήφοι. Η ΕΥΠ ερευνήθηκε το 2022, η ΕΥΠ θα ερευνώνταν και τώρα. Αλλά το είπε κυνικά ο κ. Βορίδης, ότι δεν άλλαξε ο νόμος, αλλά έχουν αλλάξει τα συμφέροντα της ΝΔ”, συμπλήρωσε.
“Είναι εντυπωσιακό ότι η ΝΔ προσπαθεί να στεγανοποιήσει κάθε διαδικασία αναζήτησης της αλήθειας. Το μείζον είναι ότι o κ. Ανδρουλάκης παρακολουθήθηκε και υπήρξαν κοινοί στόχοι παρακολούθησης της ΕΥΠ με το Predator”, σημείωσε. Και κατέληξε: “Μόνο υπό δύο προϋποθέσεις αίρεται το απόρρητο των επικοινωνιών: εθνικοί λόγοι και σοβαρά αδικήματα. Σε ποιά κατηγορία υπάγεται ο κ Δένδιας, ο κ. Χατζηδάκης, το μισό υπουργικό συμβούλιο; Έχουμε μια απόφαση-κόλαφο 1.300 σελίδων που αναιρεί ουσιωδώς το πόρισμα της προηγούμενης Εξεταστικής. Αλλά η ΝΔ παίζει με τους θεσμούς και σήμερα επινόησε την διαδικασία των 151 ψήφων για να την αποτρέψει την σύστασή της”.
Ομιλία του πρόεδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Σωκράτη Φάμελλου στην Ολομέλεια της Βουλής
Ευχαριστώ, κύριε πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, κύριοι υπουργοί, σήμερα γινόμαστε μάρτυρες, αλλά δεν θα γίνουμε συμμέτοχοι ενός κοινοβουλευτικού πραξικοπήματος, με μία ξεκάθαρη παραβίαση και ανερυθρίαστη από τους μετρ του είδους Βορίδη – Φλωρίδη, του Συντάγματος και του Κανονισμού της Βουλής, με εντολή του κ. Μητσοτάκη. Γιατί ήδη είχε διακινηθεί ότι είναι σχέδιο να τα κουκουλώσουν και να τα μπαζώσουν όλα. Ο κ. Βορίδης, πριν από λίγο, προσπαθώντας να βρει με σοφιστείες μια υπεράσπιση του «γιατί αλλάζουν τα δεδομένα και άλλο κάναμε το 2022 κι άλλο κάνουμε τώρα», ομολόγησε ότι δεν θέλουν να γίνει Εξεταστική Επιτροπή για τις υποκλοπές. Είπε «άλλη ήταν η στάση μας τότε κι άλλη είναι τώρα», ως εκ τούτου λοιπόν, να το ξεκαθαρίσουμε και προς τους πολίτες, η Νέα Δημοκρατία και ο κ. Μητσοτάκης έχουν γραμμή να υπάρχει συγκάλυψη παντού, να μην υπάρχει έρευνα, Δικαιοσύνη και αλήθεια, να μην τιμωρούνται ένοχοι και να παραβιάζεται κατά κόρον το Σύνταγμα, ο Κανονισμός της Βουλής και η νομοθεσία μόνο από τους γαλάζιους, μόνο από τις ακρίδες, μόνο από τους «Φραπέδες», τους «Χασάπηδες».
Γιατί; Για να κρατάνε την καρέκλα τους και να ξεπουλάνε τον πλούτο της χώρας και να διώχνουν τα παιδιά στο εξωτερικό, γιατί δεν έχουν μέλλον. Σήμερα το κάνουν για τις υποκλοπές. Χθες, το έκαναν για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Εδώ αρνήθηκαν να γίνει Επιτροπή, παρότι το ζήτησε η Δικαιοσύνη. Σήμερα, παρότι υπάρχει απόφαση δικαστηρίου, λένε ότι αυτή δεν έχει στοιχεία. Δεν είναι σωστή μια απόφαση σχεδόν 2.000 σελίδες, δεν δημιουργεί δεδομένα και να μη γίνει έρευνα. Το ίδιο ακριβώς κάνανε και στα Τέμπη.
Μπάζωμα στα Τέμπη, μπάζωμα στις υποκλοπές, μπάζωμα στον ΟΠΕΚΕΠΕ και προφανώς η ΕΥΠ, όπως κατέθεσα κύριε πρόεδρε και το καταθέτω, ήταν και στο περιεχόμενο και στον τίτλο της προηγούμενης Εξεταστικής Επιτροπής. Και προφανώς ήταν και η ΕΥΠ και το Predator και στον τίτλο και στο περιεχόμενο, το καταθέτω, κύριε πρόεδρε.
Άρα δεν υπάρχει καμία δικαιολογία ότι τώρα άλλαξε κάτι. Άλλαξε η βούληση της Νέας Δημοκρατίας. Άρα, με βάση τη βούληση του κ. Μητσοτάκη παραβιάζεται το Σύνταγμα και δεν εφαρμόζεται ο κανονισμός.
Ποιος το ζητάει δε; Το ζητάει ο κ. Βορίδης; Ποιος είναι ο κ. Βορίδης; Θέλετε να θυμηθούμε;
Ο κ. Βορίδης, λοιπόν, είναι ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας, που ήταν στη λίστα παρακολούθησης, που ενημερώθηκε από Ανεξάρτητη Αρχή ότι παρακολουθείται, που ενημερώθηκε για την παραβίαση συνταγματικού του δικαιώματος και δεν είχε ούτε το ανάστημα, ούτε την πεποίθηση, ούτε τη δύναμη να πάει σε μια δικαστική εισαγγελική ανακριτική αρχή και να πει: «Θέλω να εξασφαλίσω τα δικαιώματά μου». Ρωτώ, λοιπόν, κύριοι και κυρίες της συμπολίτευσης:
Είναι δυνατόν να σας εκπροσωπούν άνθρωποι, οι οποίοι δεν υπερασπίζονται τα συνταγματικά τους δικαιώματα;
Είναι δυνατόν να εκπροσωπούν πολίτες, υπουργοί και βουλευτές, οι οποίοι δεν έχουν έστω το ηθικό ανάστημα να πάνε και να καταθέσουν μια καταγγελία για ένα συνταγματικό δικαίωμα; Και περιμένουμε από εσάς να υπερασπιστείτε την Ελληνική Δημοκρατία και τα δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών;
Δεν έχετε ούτε τη δυνατότητα και δυστυχώς, επειδή σηκωθήκατε όλοι και όλες, και εσείς είστε συνένοχοι στο μπάζωμα. Και σας απευθύνω αυτή την κατηγορία δημόσια εκ μέρους του Ελληνικού λαού.
Όλη η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας αποφάσισε συγκάλυψη σήμερα και παραβίαση του Συντάγματος.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, έχουν περάσει τέσσερα χρόνια από τότε που έσκασε από λάθος, και νομίζω από τα πρώτα μηνύματα Κουκάκη και Ανδρουλάκη, το σκάνδαλο των υποκλοπών, που υπονομεύει την κοινοβουλευτική Δημοκρατία και παραβιάζει βασικό συνταγματικό κανόνα. Ένα μεγάλο μέρος ακόμα είναι στο σκοτάδι. Πόσο κρίσιμο, όμως, είναι; Το μισό υπουργικό συμβούλιο, η ηγεσία του στρατού και μάλιστα για πάνω από 12 μήνες – το λέω γιατί υπάρχουν και κάποιοι που υπηρέτησαν κάποτε εδώ και πιστεύω ότι σέβονται τη στολή και την εθνική Άμυνα και τις ένοπλες δυνάμεις – έναν χρόνο παρακολουθούνταν ο αρχηγός του στρατού και δεν έχετε μάθει ούτε εσείς για ποιο λόγο. Εκτός αν το ξέρετε και δεν μας λέτε. Έχετε υποχρέωση να μιλήσετε στη Βουλή. Να το πείτε λοιπόν, αν το ξέρετε.
Άρα, λοιπόν, σήμερα παραδέχονται ότι ξέρουν γιατί παρακολουθούνταν ο αρχηγός του στρατού. Το είπε μέλος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας και δεν το έχουν αποκαλύψει. Άρα υπάρχει και άλλο παραμάγαζο, άλλη μυστική κάμαρα, στην οποία διαχειρίζονται θέματα πολύ σοβαρά, για τα οποία δεν μπορούν να παραμένουν άλλο στην κυβέρνηση και στη συμπολίτευση.
Δημοσιογράφοι, επιχειρηματίες, στόχοι, παράλληλα του κακόβουλου λογισμικού και της ΕΥΠ. Και έρχεται εδώ να μας πει ο υπουργός, που έχει προσβάλλει βαρύτατα την Ελλάδα και τη Δικαιοσύνη, ότι δεν είναι πολλοί αυτοί που παρακολουθούνταν παράλληλα. Και ένας ακόμα να ήταν, έπρεπε να το ψάξετε. Και δεν είναι 11, όπως είπατε ψέματα, γιατί διακόψατε επανειλημμένα, μέχρι και με απειλές Ντογιάκου κατά του κ. Ράμμου, το να γίνει διασταύρωση των πληροφοριών και των στοιχείων, παρότι ο κ. Μενουδάκος, πρόεδρος άλλης Ανεξάρτητης Αρχής, έστειλε τα ονόματα.
Σταματάτε την έρευνα, δυστυχώς, σε συνεργασία με την ηγεσία του Αρείου Πάγου των τελευταίων χρόνων, όχι μόνο την τελευταία ηγεσία. Το πιο συγκλονιστικό είναι ότι όλα αυτά προσπαθείτε με πάρα πολλούς τρόπους να τα θάψετε. Και εγώ θέλω να το πω ξανά ακόμα μια φορά:
Έχουμε έναν πρωθυπουργό, ο οποίος έχει δύο βαρύτατα παραπτώματα πάνω του. Το ένα ότι είναι εμπλεκόμενος στο σύνολο των δικογραφιών όλων των σκανδάλων, αλλά πολύ περισσότερο ότι επειδή πήρε στην ευθύνη του την ΕΥΠ από την πρώτη μέρα, είναι ο πρώτος υπεύθυνος, τουλάχιστον πολιτικά, αλλά και πρέπει να ερευνηθεί για τις υπόλοιπες ευθύνες του για το σκάνδαλο των υποκλοπών. Και ταυτόχρονα έχουμε έναν πρωθυπουργό, ο οποίος ανοιχτά εκβιάζεται από τον Ντίλιαν, τον απόστρατο ισραηλινό αξιωματικό, τον καταδικασμένο αλλά και υπόγεια από τον ανιψιό του, που αναλαμβάνει λέει την ευθύνη.
Και ρωτώ: Πού είναι ο κύριος Μητσοτάκης; Γιατί δεν είναι εδώ σήμερα; Γιατί δεν έχει εμφανιστεί να μιλήσει γι’ αυτό το ζήτημα; Γιατί είναι και εκβιαζόμενος και κρυπτόμενος. Δεν είναι μόνο αυτά, κυρίες και κύριοι βουλευτές. Ο κ. Μητσοτάκης είναι αυτός ο οποίος καθοδήγησε το σημερινό μπάζωμα, τη σημερινή συγκάλυψη. Αυτός καθοδήγησε και το χθεσινό του ΟΠΕΚΕΠΕ, αυτός καθοδήγησε και τη συγκάλυψη στα Τέμπη.
Και είναι ο κ. Μητσοτάκης, ο αρχιερέας των σκανδάλων, της διαφθοράς και των αντιδημοκρατικών μεθοδεύσεων κατά των συμφερόντων των Ελλήνων πολιτών και κατά του κύρους της Ελληνικής Δημοκρατίας και της χώρας μας.
Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά και συγκλονιστικά. Δεν υπήρχε περίπτωση να μείνει ευρωπαϊκή κυβέρνηση, από τον πρώτο μήνα των αποκαλύψεων, όχι μετά από τέσσερα χρόνια.
Λειτουργούσε μέσα στο Μαξίμου ένα οργανωμένο κέντρο παρακολουθήσεων. Παρακολουθούσαν τους δικούς τους για να βλέπουν πώς πηγαίνουν οι διάφορες συναλλαγές με τους «Χασάπηδες», τους «Φραπέδες», τους «Φεράρι» και όλους τους υπόλοιπους, τους μεγάλους νταλαβερτζίδες και των αντίπαλων, για να μπορούν να γίνονται οι εκβιασμοί.
Και αυτό μας οδηγεί σε ένα εκτεταμένο δίκτυο διαπλοκής, το οποίο δεν έχει απλά παρακρατικά χαρακτηριστικά, αλλά έχει και μια συμφωνία σιωπής, μια ομερτά. Διότι δεν μπορώ εγώ να δεχτώ ότι υπάρχουν βουλευτές και υπουργοί του ελληνικού Κοινοβουλίου, που έχουν μάθει ότι παραβιάστηκε συνταγματικό δικαίωμα και να μην έχουν την τόλμη να μπορέσουν να πάνε στον εισαγγελέα, να πουν «ψάξτε το ρε παιδιά, κατά αγνώστων, να δούμε, γιατί έχω θέση ευθύνης έναντι των Ελλήνων πολιτών, γιατί έχω ορκιστεί».
Βορίδης, δεν είναι μόνο. Γεωργιάδης, λαλίστατος, αλλά κατά τ’ άλλα λαγός, δεν πάει στον εισαγγελέα για τα δικαιώματα του, «ξέρει ότι τον παρακολουθούν». Ποιος ξέρει τι έχουν για την γούνα του. Πλεύρης, άλλος κήρυκας. Δένδιας, σοβαρότητα στην Εθνική άμυνα, παρακολουθούμενος. Ούτε ότι παρακολουθούσαν τον αρχηγό τον ένοιαξε. Κικίλιας, Χατζηδάκης, Κεφαλογιάννη, Γεραπετρίτης, πιθανόν κι άλλοι. Σκέρτσος, Χρυσοχοΐδης, τα ονόματα είναι πάρα πολλά που κυκλοφορούν.
Και ρωτώ: Είναι δυνατόν να έχουμε το μισό υπουργικό συμβούλιο σε παρακολούθηση και να μην ιδρώνει το αυτί σας; Θα το πω ξεκάθαρα, η απουσία οποιασδήποτε κίνησης από τη μεριά σας, είναι απόδειξη ότι είστε είτε εκβιαζόμενοι, είτε διαπλεκόμενοι.
Σας ρίχνω το ανάθεμα, λοιπόν, κι αποδείξτε ότι είστε:
Εκβιαζόμενοι και ολίγοι ή διαπλεκόμενοι; Πάντως και τα δύο είναι ακραία, ανησυχητικά για τη Δημοκρατία μας.
Δεν είναι, όμως, μόνο το σκάνδαλο των υποκλοπών βαρύτατο πρόβλημα Δημοκρατίας. Είναι και η συγκάλυψη που ακολουθεί. Υπάρχουν δύο εγκλήματα, οι υποκλοπές και η συγκάλυψη. Το έγκλημα των Τεμπών και η συγκάλυψη, το έγκλημα του ΟΠΕΚΕΠΕ και η συγκάλυψη. Και ποιος ξέρει πόσα ακόμα έχουν κουκουλώσει. Σε αυτά είναι μανούλες.
Και έχουμε μια πολυετή συγκάλυψη, η οποία απαξιώνει και τη Δικαιοσύνη και το πολιτικό σύστημα.
Είναι τόσες πολλές οι παρεμβάσεις από τότε, που εκ των υστέρων άλλαξαν τον νόμο για να είναι ο εκλεκτός του Μητσοτάκη, ο Κοντολέων, στην ηγεσία της ΕΥΠ. Το οποίο, εν μέρει αποκαλύπτεται και από την συνέντευξη Δημητριάδη.
Το ότι με τροπολογία το 2021 αφαίρεσαν από την ΑΑΔΕ, από τον κ. Ράμμο, τη δυνατότητα να γνωστοποιεί στους πολίτες την άρση του απορρήτου.
Το Δεκέμβρη του ‘22 τα ίδια έκαναν στην Εξεταστική Επιτροπή. Μπάζωμα και εκεί.
Τον Ιανουάριο του ‘23 ο Ντογιάκος είχε αφαιρέσει από την ΑΑΔΕ ή προσπάθησε, το δικαίωμα να ενημερώνει για εθνικούς λόγους. Θυμηθείτε το, ήταν η ίδια πρακτική και τότε.
Τον Ιανουάριο του ‘23, ενώ ο κ. Ράμμος, πρόεδρος της Ανεξάρτητης Αρχής, ζητάει να ενημερώσει τη Βουλή, ο κ. Τασούλας του αρνήθηκε αυτό το δικαίωμα. Το αρνήθηκε και ανταμείφθηκε. Έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο κ. Τασούλας. Να μην τα ξεχνάμε όλα αυτά.
Τον Σεπτέμβριο του ‘23 άλλο deal, με τον κ. Βελόπουλο αυτή τη φορά. Αλλάζουν τη σύνθεση της ΑΑΔΕ για να μη βάλει πρόστιμο στην ΕΥΠ.
Τον Οκτώβριο του ’23, η κ. Αδειλίνη παίρνει τον φάκελο από τους δύο εισαγγελείς Πρωτοδικών και τον δίνει στον κ. Ζήση. Τότε, επειδή την επισκεφθήκαμε ως ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, μας έλεγε ότι θα γίνει πιο γρήγορα η διαδικασία. Και τα είδαμε.
Τον Ιούλιο του ‘23 έρχεται ο κ. Ζήσης με μια απόφαση – πλήγμα για τη Δικαιοσύνη και παραπέμπει μόνο τέσσερις ιδιώτες. Δεν βλέπει όλα τα υπόλοιπα. Ούτε την ταυτότητα στόχων, ούτε την παράλληλη παρακολούθηση. Δεν ελέγχει καν την κίνηση της κάρτας του κρεοπώλη, με την οποία πληρωνόντουσαν τα παγιδευμένα μηνύματα. Είναι γεγονός ότι εκείνη ήταν μια επιλογή, η οποία έθιξε βαρύτατα το κύρος της Δικαιοσύνης. Και υπάρχει και η αντίστοιχη, η τελευταία του νέου εισαγγελέα, του κ. Τζαβέλλα.
Χρειάστηκαν δύο χρόνια για να μπορέσει να σταθεί ένα πλημμελειοδικείο στο ύψος των απαιτήσεων της Δικαιοσύνης και της Δημοκρατίας. Απέδειξε ότι «ο βασιλιάς είναι γυμνός». Το βασικό ερώτημα, λοιπόν, που επανέρχεται είναι γιατί τέσσερις ιδιώτες είχαν στήσει ένα τέτοιο πολυπλόκαμο δίκτυο παρακολουθήσεων κατά της ηγεσίας της χώρας και κατά της οικονομίας και των δημοσιογράφων;
Πώς είναι δυνατόν να είχαν παρακολουθήσει το μισό υπουργικό συμβούλιο και ούτε ο ένας να μην πάει στο δικαστήριο; Ούτε ένας. Όχι στο δικαστήριο, στον εισαγγελέα να καταθέσει μια διερεύνηση. Η απόφαση του Μονομελούς δεν δικαιώνει τον κ. Ζήση, που ήρθατε κι εσείς, ως άλλος σοφιστής εδώ, να μας πείτε μεγαλοστομίες. Το αντίθετο κάνει. Εκθέτει. Διότι ο κ. Ζήσης περιορίζει τον έλεγχο σε τέσσερις ιδιώτες και για περιορισμένα αδικήματα κι έρχεται το Μονομελές Πλημμελειοδικείο και λέει όχι, να γίνει έρευνα και επί κακουργημάτων -που το έθαψε ο κ. Ζήσης- και για άλλους υπαιτίους και για άλλα πρόσωπα και για άλλες ενέργειες. Όλα αυτά τα έθαψε ο κ. Ζήσης και τον διέψευσε -και εσάς μαζί που τον καλύπτετε- το Μονομελές Πλημμελειοδικείο. Το πιο σοβαρό όμως είναι ότι ξαναγύρισε την έρευνα. Την οποία την πήρε «υπό τη σκέπη του», ο κ. Τζαβέλλας για να το θάψει δεύτερη φορά. Και αυτό που ακολούθησε ήταν γροθιά στο στομάχι.
Αλλά, δυστυχώς, σήμερα συμβαίνει ακόμα μία γροθιά στη Δημοκρατία. Η απόφαση Τζαβέλλα σαφέστατα είναι προκλητική, γιατί αρνείται την απόφαση της Δικαιοσύνης, προσβάλλει τη Δικαιοσύνη. Και έρχεται σήμερα ο κ. Βορίδης και λέει να μην γίνει έρευνα. Συνηθισμένος σε αυτά, να μην γίνει τίποτα δημοκρατικό στη χώρα μας.
Νέο πραξικόπημα λοιπόν σήμερα και έτσι θα ξεχαστούν όλα. Νομίζετε.
Η ψευδής κατάθεση του μάρτυρα στην Εξεταστική Επιτροπή, που πήρε μπιλιετάκι, πήρε σημείωμα για το τι θα τον ρωτήσουν οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και όταν έφυγε από την Εξεταστική πήρε και μήνυμα ότι «καλά τα είπες». Δώσατε και έγκριση στον ψευδομάρτυρα και δεν ντρέπεστε και κάθεστε ακόμα σε αυτά τα έδρανα. Και τον διαβεβαίωσαν, λέει, ότι όσο είναι Νέα Δημοκρατία δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα. Τα έχουμε κανονισμένα εμείς. Θα ξεχάσουμε τα πάντα….
Είμαι υποχρεωμένος να πω, πολύ λίγο, διότι πρέπει να κατατεθούν στην Ολομέλεια, ότι υπήρχε όχημα της Krikel στις εγκαταστάσεις της ΕΥΠ. Επιβεβαιωμένο. Να το ξεχάσουμε, δεν υπήρχε, λέει, καμία σύνδεση.
Ότι ο κ. Λαβράνος, κουμπάρος, Δημητριάδη, Παναγιωτόπουλου, Πλεύρη, είχε ενημερωθεί για τις έρευνες και στις κατοικίες των εμπλεκόμενων και στις εγκαταστάσεις. Να τα ξεχάσουμε όλα αυτά….
Να ξεχάσουμε ότι στην προπληρωμένη κάρτα του κ. Κοσμίδη, που ενεργοποιήθηκε για τα μηνύματα, μπήκαν λεφτά από ΑΤΜ στην Αγία Παρασκευή, εκεί κοντά που λειτουργούσε αυτοτελής υπηρεσία της ΕΥΠ…
Να ξεχάσουμε από ποιον πήρε την κάρτα ο κ. Κοσμίδης, από έναν φίλο του που συνεργαζόταν με την ΕΥΠ….
Να ξεχάσουμε ότι υπάρχει προσύμφωνο της Intellexa με το ΚEΜEΑ, κρατική υπηρεσία το 2021 επί Κοντολέοντα…. Δηλαδή συνεργαζόταν η ΕΥΠ με την Intellexa.
Να ξεχάσουμε το μνημόνιο συνεργασίας της ΕΥΠ με τις μυστικές υπηρεσίες της Βόρειας Μακεδονίας, όπου υπήρχαν πάνω του σημειώσεις από τον τεχνικό διευθυντή της Intellexa. Τι δουλειά είχε ο τεχνικός διευθυντής της Intellexa να σημειώνει πάνω σε ένα συμβόλαιο της ΕΥΠ, σε μια συμφωνία διακρατική;
Και να ξεχάσουμε ότι το Μονομελές Πλημμελειοδικείο ζήτησε, διαβιβάζοντας τον φάκελο, να ερευνηθεί και το κακούργημα της κατασκοπείας….
Να ξεχάσουμε ότι τα έξι θύματα που παγιδεύτηκαν με μηνύματα, είχαν λάβει μηνύματα για εμβολιασμό. Τελείως τυχαίο και αυτό, από κρατική αρχή.
Και να ξεχάσουμε ότι οι ελληνικές αρχές εξέδιδαν άδειες διαμονής σε πρώην στελέχη των μυστικών υπηρεσιών του Ισραήλ, για να εργαστούν στη χώρα μας για την Intellexa… Όλα αυτά θέλετε να τα θάψουμε. Αυτά δεν θέλετε να συζητηθούν στην Εξεταστική.
Γι’ αυτό σας βάλανε σήμερα να σηκωθείτε. Σας βάλανε να σηκωθείτε ψηφίζοντας το παρεμπίπτον, δήθεν, για να τα κουκουλώσουν όλα αυτά.
Και ρωτώ: δεν έχετε ηθική;
Δεν έχετε αξιοπρέπεια;
Κάποια στιγμή δεν πιστέψατε στον όρκο σας;
Δεν το θυμάστε ότι έχετε ορκιστεί στο Σύνταγμα και στους Έλληνες πολίτες;
Τίποτα από τα παραπάνω δεν σας ενδιαφέρει, όπως δεν ενδιαφέρει και τον κ. Τζαβέλλα. Όλα αυτά ήθελε να θάψει ο κ. Τζαβέλλας. Και έρχεται σήμερα εδώ ο κ. Βορίδης και διαψεύδει και τον κ. Τζαβέλλα. Έτσι είναι, άμα κάνεις δύσκολες σοφιστείες και ακροβασίες. Στο τέλος μπερδεύεις τα κορδόνια σου.
Τι μας είπε; Είναι λέει θέμα εθνικής Άμυνας. Τεσσάρων ιδιωτών δεν είναι κ. Βορίδη; Τι έγινε; Τέτοια λάθη σε εσάς δεν επιτρέπονται. Είστε αναγκασμένος να κάνετε τέτοια λάθη, για να μπορέσετε να υπερασπιστείτε το απολύτως αβάσιμο επιχείρημα της κυβέρνησης; Εδώ είναι η κατάντια τους.
Έχουν γίνει ρεντίκολο. Αλλά δεν έχουν αξιοπρέπεια. Έχουνε γίνει ρεντίκολο. Δεν είναι τυχαίο ότι ο κ. Μενουδάκος, πρόεδρος της Αρχής για τα Προσωπικά Δεδομένα, ο κύριος Ράμμος, πρόεδρος της Αρχής για το Απόρρητο των Επικοινωνιών, έχουν δηλώσει άφωνοι με τις επιλογές που έγιναν μέχρι τώρα από τον κ. Τζαβέλλα. Ο Δικηγορικός Σύλλογος έχει ξεκαθαρίσει ότι πρέπει να ερευνηθεί απολύτως, με βάση την απόφαση, το σκάνδαλο των υποκλοπών.
Επίσης έχει προκύψει στη δημόσια σφαίρα και ένα ζήτημα. Ναι, υπάρχει σοβαρό θέμα αξιοπιστίας του κ. Τζαβέλλα. Και γιατί έθαψε την απόφαση του δικαστηρίου, αλλά και για έναν ακόμα λόγο. Γιατί ήταν ο ίδιος, ο οποίος είχε υπογράψει ως εποπτεύων εισαγγελέας της ΕΥΠ, πληθώρα εισαγγελικών διατάξεων άρσης απορρήτου, όπως και του κ. Κουκάκη και πολλών δικών σας συναδέλφων και συνεργατών. Άρα, δεν μπορούσε να προβεί σε αυτή την ενέργεια και απαξίωσε και τον θεσμό, αλλά απαξίωσε και τη Βουλή, γιατί δεν ήρθε να μιλήσει εδώ.
Τα ερωτήματα, λοιπόν, είναι πάρα πολλά.
Εμείς δεν θα σας επιτρέψουμε να σφυρίζετε αμέριμνα. Θα σας κάνουμε τον βίο, αβίωτο. Θα σας εκθέσουμε στην ελληνική κοινωνία όσο περισσότερο γίνεται, γιατί έχουμε μια μεγάλη υποχρέωση.
/
Εμείς πιστεύουμε στον όρκο μας, πιστεύουμε στο Σύνταγμα και θέλουμε να ενισχύσουμε την Ελληνική Δημοκρατία.
Δεν μπορεί ένας εκβιαζόμενος και κρυπτόμενος πρωθυπουργός να δημιουργεί πλήγματα στη χώρα επειδή έχει την πλειοψηφία και προνομιακές σχέσεις με την ηγεσία του Αρείου… pic.twitter.com/dkGrjaT5BD
Εμείς τηρούμε τους κανόνες και θέλουμε να ενισχύσουμε την Ελληνική Δημοκρατία.
Δεν μπορείτε, λοιπόν, με έναν εκβιαζόμενο και κρυπτόμενο πρωθυπουργό, να συνεχίσετε να δημιουργείτε πλήγματα στη χώρα, μόνο και μόνο γιατί έχετε πλειοψηφία στη Βουλή και προνομιακές σχέσεις, δυστυχώς, με την ηγεσία του Αρείου Πάγου που προσβάλλει τη Δικαιοσύνη.
Η αλήθεια είναι στο δρόμο. Οι ρωγμές είναι πάρα πολλές. Δεν θα μπορέσετε να κρατηθείτε. Αργά ή γρήγορα αυτό το σαθρό και βρόμικο οικοδόμημα θα καταρρεύσει και τότε θα εκτεθείτε πολύ περισσότερο, γιατί θα βγουν όλα στη φόρα. Και η συγκρότηση Εξεταστικής Επιτροπής σας φόβιζε και τρέμετε.
Και ήρθατε σήμερα παραβιάζοντας και τον Κανονισμό και το Σύνταγμα, να αρνηθείτε στην αντιπολίτευση ένα συνταγματικό δικαίωμα, να αρνηθείτε στον λαό ένα δικαίωμα και να καλύψετε κάτι για το οποίο το 2022 είχατε κάνει ακριβώς το αντίθετο και να εκτεθείτε.
Έχετε αποκαλυφθεί πλήρως. Δυστυχώς, όμως, με έναν τραγικό τρόπο κατά των συμφερόντων και των αναγκών και των προβλέψεων της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ πρωτοστάτησε σε αυτή την αποκάλυψη. Πρωτοστατεί στον αγώνα για μια ισχυρή Ελλάδα με ισχυρή Δημοκρατία.
Δεν θα νομιμοποιήσουμε τη νέα παραβίαση του Συντάγματος.
Δεν θα νομιμοποιήσουμε τη νέα προσβολή κατά των πολιτών.
Είναι ευθύνη του δημοκρατικού κόσμου και της αντιπολίτευσης να υπερασπιστεί τα θεμέλια της δημοκρατικής λειτουργίας της χώρας μας.
Και είναι ώρα να μιλήσουμε για την επόμενη μέρα, όπου δεν θα υπάρχει ατιμωρησία, δεν θα υπάρχουν προνόμια λίγων, αλλά θα υπάρχει ισονομία, θα υπάρχει ευημερία, θα υπάρχει Δημοκρατία στην πατρίδα μας.
Όχι με αυτή τη λαίλαπα της ΝΔ κατά των κανόνων και των θεσμών.
Κύριε Πρόεδρε, αποχωρούμε από τη διαδικασία γιατί η ΝΔ προσβάλλει τη Βουλή, τους πολίτες και το Σύνταγμα.
Παρέμβαση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Σωκράτη Φάμελλου, στην Ολομέλεια της Βουλής, επί της διαδικασίας, στην αρχή της συνεδρίασης
«Ποιοι σας κρατάνε και σας οδηγούν σε τέτοια αντιδημοκρατική μεθόδευση»;
Σας ευχαριστώ κύριε πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, κύριοι υπουργοί. Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα νέο ξεκάθαρο κοινοβουλευτικό πραξικόπημα. Μία παρέμβαση της Νέας Δημοκρατίας, με εντολή Μητσοτάκη, για την παραβίαση του Συντάγματος και του Κανονισμού της Βουλής, με το κατάλληλο δίδυμο, βέβαια, Βορίδη – Φλωρίδη. Ποιο είναι το θέμα; Η κυβερνητική πλειοψηφία θέλει πάση θυσία να κρύψει την αλήθεια για το σκάνδαλο των υποκλοπών. Να τελειώνει -είναι εντολή Μητσοτάκη αυτή, αυτή τη βδομάδα με όλα τα σκάνδαλα- έκανε τα αδύνατα δυνατά, έχοντας σύμμαχο την ηγεσία του Αρείου Πάγου για να βάλει το σκάνδαλο των υποκλοπών στο αρχείο. Σημειώστε το και κρατήστε το: Έχοντας αφήγημα ότι είναι υπόθεση ιδιωτών.
Ήρθε, όμως, το Μονομελές Πλημμελειοδικείο να αποκαλύψει πολλά από αυτά που η κυβέρνηση ήθελε να μην ακουστούν ποτέ, προφανώς, μέσα στην πληθώρα των αποκαλύψεων. Ήταν υποχρέωση της αντιπολίτευσης να υποβάλει αίτημα Εξεταστικής Επιτροπής, όπως έχει συνταγματικό δικαίωμα να κάνει, και όπως έκανε το 2022 αξιοποιώντας συνταγματική πρόβλεψη για Εξεταστική Επιτροπή με ψήφο 120 βουλευτών.
Όμως η κυβέρνηση θεωρεί ότι είναι υπεράνω του Συντάγματος, υπεράνω του κανονισμού και μπορεί ακόμα μια φορά να τα παραβιάσει. Ενώ, λοιπόν, τον Αύγουστο του 2022 συστάθηκε Εξεταστική Επιτροπή με ψήφο 120 βουλευτών, όπως το Σύνταγμα ορίζει, τώρα η κυβέρνηση επιχειρεί να το εμφανίσει ως θέμα εθνικής άμυνας και εξωτερικής πολιτικής. Γιατί; Για να θέσει τον πήχη πάνω από τους 120, στους 151, να μην ψηφίσει την Εξεταστική Επιτροπή κι έτσι να μπαζώσει, να συγκαλύψει ένα μεγάλο σκάνδαλο Δημοκρατίας, όπως είναι το σκάνδαλο των υποκλοπών.
Δεν πάει πολύ με αυτή την αυθαιρεσία, αλλά και με τις σοφιστείες του κ. Βορίδη;
Από τη μια μεριά, επιχειρεί να αφαιρέσει από την αντιπολίτευση συνταγματικό δικαίωμα, αυτό που επιχειρείτε να κάνετε είναι αφαίρεση δικαιώματος από τον λαό, αφαιρείτε το δικαίωμα του λαού να κρίνει και να ελέγχει μέσα από τον κοινοβουλευτικό έλεγχο. Και, φυσικά, όλα αυτά που λέει ο κ. Βορίδης είναι απολύτως ανεδαφικά και δεν στηρίζονται πουθενά. Γιατί πολύ απλά δεν τα ζήτησε η Νέα Δημοκρατία, ούτε στη συγκρότηση της Εξεταστικής Επιτροπής, ούτε μέσα στη διαδικασία της Εξεταστικής Επιτροπής. Επιχειρεί δε ο κ. Βορίδης, καλός στις σοφιστείες – εκτός από τα τσεκούρια είστε και σε αυτό καλός, στις σοφιστείες – να παρουσιάσει ότι είναι θέμα ΕΥΠ και γι’ αυτό είναι θέμα Εθνικής Άμυνας.
Καταθέτω, λοιπόν, κύριε πρόεδρε, από τα πρακτικά της Βουλής το πρακτικό του 2022, όπου στον τίτλο του αιτήματος Εξεταστικής Επιτροπής αναφέρεται στην παραβίαση του απορρήτου από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών. Κύριε Βορίδη, τότε δεν ήτανε θέμα εθνικής Άμυνας και εξωτερικής πολιτικής; Γιατί η ΕΥΠ ως επιχείρημα, ψευδέστατο, ήταν από τότε στο αντικείμενο και προφανώς περιείχετο και στις διαδικασίες της Εξεταστικής.
Το ερώτημα λοιπόν είναι: Τι άλλαξε; Γιατί στο πρακτικό που κατέθεσα, αποδεικνύεται ότι στο τέλος της διαδικασίας ψηφίστηκε η Εξεταστική Επιτροπή με 142 ψήφους και λειτούργησε. Πέρα από το ότι μετά υπήρχαν με σκονάκι στημένες και ψευδείς μαρτυρίες, όπως αποκαλύφθηκε στη συνέχεια στο δικαστήριο. Γιατί αυτά φοβάστε να μη συζητήσουμε.
Τι άλλαξε, λοιπόν, κυρίες και κύριοι βουλευτές στη συνέχεια; Πολύ απλά άλλαξε ότι το δικαστήριο αποκάλυψε νέα στοιχεία και τρέμετε. Τρέμει, πρώτα απ’ όλα, ο εκβιαζόμενος και αδύναμος πρωθυπουργός, που είναι θεσμικό πρόβλημα για τη χώρα και τώρα τρέμετε κι εσείς. Και πιέζεστε και αναρωτιέμαι από πού σας πιέζουν. Γιατί σας κρατάνε και σας οδηγούν σε μια τέτοια αντιδημοκρατική μεθόδευση; Σήμερα πρέπει να μιλήσετε καθαρά και να πάρετε θέση. Θα συναινέσετε, σε αντίθεση με την ψήφο σας το 2022, σε μια αντιδημοκρατική μεθόδευση και παραβίαση του Συντάγματος;
Τι φοβάστε; Τι άλλαξε; Σας κρατάνε από κάπου; Πρέπει να μιλήσετε καθαρά. Θα σας πω εγώ τι έχει αλλάξει. Έχουμε έναν πρωθυπουργό, ο οποίος εκβιάζεται δημόσια από έναν απόστρατο αξιωματικό του Ισραήλ με αποκαλύψεις, γιατί δηλώνει ότι «εγώ το κακόβουλο λογισμικό το δίνω μόνο σε χώρες και σε υπηρεσίες» και ταυτόχρονα, έχουμε τον ανιψιό του, ο οποίος βγαίνει και δηλώνει ότι εγώ τα κάνω όλα για την παράταξη, υπονοώντας ότι κάποιον κάλυψε. Εσείς θα τους καλύψετε σήμερα; Δεν θα επιτρέψετε στη Βουλή να ασκήσει τα δικαιώματά της;
Γιατί είναι προφανές ότι σήμερα παραδέχεστε ότι δεν είναι υπόθεση ιδιωτών. Αλλά αυτοί οι ιδιώτες έχουν ήδη καταδικαστεί με 126 έτη φυλάκισης και η υπόθεση ζητήθηκε να συνεχιστεί, να ερευνηθεί. Τι λέτε λοιπόν εσείς; Ακόμα και αν χρειαστεί να παραβιαστεί το Σύνταγμα, ακόμα και αν χρειαστεί να ξεφτιλίσουμε την ψήφο μας του 2022, που δεχτήκαμε να γίνει Εξεταστική Επιτροπή, θα κάνουμε τα πάντα – δεν έχουμε ηθικό ανάστημα, δεν έχουμε δημοκρατική πεποίθηση – να αλλάξουμε την τοποθέτησή μας μόνο και μόνο για να μη γίνει Εξεταστική. Να παραβιαστεί το Σύνταγμα, να αφαιρεθούν δικαιώματα του λαού, να αφαιρεθούν δικαιώματα της αντιπολίτευσης. Αυτός είναι ο κ. Μητσοτάκης. Δεν ντρέπεται. Δεν σταματάει.
Για να καλύψει τις παρανομίες που εξυφάνθηκαν στο Μαξίμου, την παρακολούθηση υπουργών, στρατιωτικών, πολιτικών αντιπάλων, δημοσιογράφων, του μισού υπουργικού συμβουλίου, δεν σέβεται τα δημοκρατικά ιδεώδη του ελληνικού λαού, δεν σέβεται το Σύνταγμα.
Αυτό συζητάμε σήμερα. Για ένα Σύνταγμα για το οποίο κάποιοι έδωσαν τη ζωή τους. Και υπήρχαν φωτεινά μυαλά, και από τον συντηρητικό χώρο, που συνέβαλαν σε αυτό το Σύνταγμα. Όλα αυτά, κουρελόχαρτο για τον κ. Μητσοτάκη. Προφανώς, έβαλε τον κ. Βορίδη για να το αποδείξει σήμερα. Το θέμα είναι τι θα κάνει η συμπολίτευση.
Δεν απαιτείται, λοιπόν, κύριες και κύριοι βουλευτές, καμία αυξημένη ψήφος της Βουλής με 151 βουλευτές, γιατί δεν είναι ένα σκάνδαλο Εθνικής Άμυνας, δεν αφορά τα σύνορα της χώρας, δεν αφορά την εξωτερική πολιτική, αφορά την παραβίαση του δικαιώματος του απορρήτου των συνομιλιών και των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων.
Το μόνο που απειλείται, είναι η καρέκλα του κ. Μητσοτάκη. Όλοι το έχουν καταλάβει. Δεν είναι θέμα, προφανώς, ιδιωτών. Είναι θέμα του Μαξίμου. Δεν θέλετε να φτάσει η έρευνα στο Μαξίμου, γι’ αυτό κάνετε τα πάντα.
Και εδώ, κύριε Πρόεδρε, θα πω και κάτι ακόμη. Απαιτώ και ζητώ, για να είμαι δημοκρατικά ορθός, από τον Πρόεδρο της Βουλής να πάρει θέση το Προεδρείο της Βουλής. Διοίκησε και οργάνωσε μια συζήτηση, που κατέληξε σε ψήφο με απαιτούμενο 120 βουλευτές. Τώρα τι θα κάνει το Προεδρείο της Βουλής; Είστε μέλος της Βουλής και μάλιστα εκπροσωπείτε όλους εμάς και την αξιοπιστία του Σώματος. Γιατί προσέξτε. Ήρθε ο κ. Βορίδης να πει να μην γίνει εξεταστική. Ο οποίος κ. Βορίδης ήταν μέσα στους παρακολουθούμενους από το κακόβουλο λογισμικό. Δεν αξιοποίησε τα δικαιώματά του, δεν τα υπερασπίστηκε και τώρα ήρθε να μας πει να μη γίνει.
Σημεία ομιλίας του τομεάρχη δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, στην αρμόδια Επιτροπή και στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Δικαιοσύνης «Αναμόρφωση του κληρονομικού δικαίου και άλλες διατάξεις»
1) Η επέτειος της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου από το τουρκικό κράτος, εκτός από ημέρα τιμής στη μνήμη ενός ζωντανού τμήματος του Ελληνισμού, πρέπει να αποτελεί και έναυσμα, ώστε γενοκτονίες και παντός είδους βαρβαρότητες να μην επαναληφθούν.
Δυστυχώς στο σύγχρονο κόσμο, οι γενοκτονίες και η βαρβαρότητα είναι στην ημερήσια διάταξη, όπως, ενδεικτικά, η γενοκτονική πολιτική του κράτους του Ισραήλ κατά των Παλαιστινίων, που ασκείται υπό τα αδιάφορα και συνένοχα βλέμματα της λεγόμενης διεθνούς κοινότητας, με πρώτη και καλύτερη την ελληνική κυβέρνηση της ΝΔ του «καθεστώτος Μητσοτάκη».
2) Το νομοσχέδιο, δεδομένου ότι περιλαμβάνει την αναμόρφωση του Ε΄ βιβλίου του Α.Κ. που αφορά το κληρονομικό δίκαιο, έπρεπε να εισαχθεί με τη διαδικασία των κωδίκων.
Το κληρονομικό δίκαιο δεν είναι «κοινή ύλη» αλλά οργανικό τμήμα του Α.Κ.
Συνεπώς έτσι όπως εισάγεται το νομοσχέδιο, παράγει ακυρότητα. Βάσει αυτού, πρέπει να αποσυρθεί το τμήμα του νομοσχεδίου που αφορά την αναμόρφωση του κληρονομικού δικαίου και να εισαχθεί με τη διαδικασία των κωδίκων.
3) Το νομοσχέδιο για την αναμόρφωση του κληρονομικού δικαίου δεν συνιστά μόνον μία τεχνική μεταβολή κανόνων του Αστικού Κώδικα και δεν αφορά απλώς τη μεταβίβαση περιουσίας-περιουσιακών στοιχείων, αλλά αντανακλά στον τρόπο, με τον οποίο μία κοινωνία αντιλαμβάνεται την οικογένεια, τις συγγενικές σχέσεις, τη φροντίδα, την αλληλεγγύη μεταξύ των γενεών (τη διαγενεακή αλληλεγγύη), την κοινωνική συνοχή, την κοινωνική δικαιοσύνη και, εν τέλει, την ίδια την κοινωνική πραγματικότητα, που σήμερα χαρακτηρίζεται από αβεβαιότητα, ανασφάλεια και μεγάλες οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες.
Τα τελευταία χρόνια, η δομή της οικογένειας και συνεπώς το περιεχόμενο της έννοιας αυτής έχει υποστεί ριζικές αλλαγές. Το πρότυπο της παραδοσιακής οικογένειας, οι στενοί δεσμοί μεταξύ των μελών της απομακρύνεται.
Παρά ταύτα, εξακολουθεί να είναι η κυρίαρχη μορφή συμβίωσης.
Ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων έχουν πραγματική βιοτική σχέση (συμβιώνουν), συνδέονται με άλλου είδους δεσμούς που διαμορφώνονται στην πορεία της ζωής, αλλά και οικονομικά.
Επίσης έχουν αμβλυνθεί οι σχέσεις γονέων-παιδιών, και στην περίοδο της νεότητας, αλλά και στην τρίτη ηλικία .
Αυτά είναι συνέπεια, της ισότητας των φύλων, της ένταξης των γυναικών στην αγορά εργασίας, της απεξάρτησης των γυναικών από την οικονομική εξουσία του άνδρα-αφέντη, των ελεύθερων σχέσεων, της διαρκώς εντεινόμενης ελευθεριότητας.
Αυτές οι κοινωνικές αλλαγές επηρεάζουν εκ των πραγμάτων τις αντίστοιχες βιοτικές σχέσεις, Σ΄ αυτό το πλαίσιο, απαιτείται αλλαγή των θεσμικών ρυθμίσεων που τις διέπουν (σε επίπεδο οικογενειακού και κληρονομικού δικαίου).
Βάσει αυτών, με το νομοσχέδιο, αναγνωρίζεται ότι η ελληνική κοινωνία έχει αλλάξει. Υπάρχουν σήμερα μονογονεϊκές οικογένειες, οικογένειες με δεύτερους γάμους, ζευγάρια που συνδέονται με σύμφωνο συμβίωσης, ανασυγκροτημένες οικογένειες με παιδιά από διαφορετικές σχέσεις, άνθρωποι που ζουν για δεκαετίες μαζί χωρίς γάμο, πρόσωπα που παρέχουν ουσιαστική φροντίδα, χωρίς να εντάσσονται στις παραδοσιακές κατηγορίες συγγένειας.
Το νομοσχέδιο συνιστά μία συνολική αναμόρφωση του κληρονομικού δικαίου. Δεν πρόκειται για επιμέρους τεχνικές διορθώσεις, αλλά για μία συστηματική μετατόπιση φιλοσοφίας: από ένα παραδοσιακά οικογενειοκεντρικό και τυπικά αυστηρό σύστημα, προς ένα πιο «λειτουργικό», οικονομικο-διαχειριστικό και σε πολλά σημεία συμβατικοποιημένο.
Οι ρυθμίσεις κινούνται προς τηδιεύρυνση της προστασίας μη παραδοσιακών μορφών οικογένειας και προς την αλλαγή προσανατολισμού των ρυθμίσεων για τη νόμιμη μοίρα, με την οποία (αλλαγή) περιορίζεται ο προστατευτικός χαρακτήρας της και ενισχύεται η κατεύθυνσή της προς την αγορά. Εισάγονται στοιχεία δεσμευτικότητας σε ένα χώρο που παραδοσιακά στηρίζονταν στη δυνατότητα ελεύθερης μεταβολής της τελευταίας βούλησης. Με αυτή τη μετατόπιση, περιορίζεται η ελευθερία του διαθέτη.
Η χαλάρωση ή μάλλον η κατάργηση της παραδοσιακής απαγόρευσης των κληρονομικών συμβάσεων, που δημιουργούν δεσμευτικά δικαιώματα πριν το θάνατο, συνιστά δογματική τομή.
Συγκρούεται με τη θεμελιώδη αρχή της ελευθερίας ανάκλησης της τελευταίας βούλησης, προκαλώντας κινδύνους δέσμευσης προσώπων σε μία μη ακόμη υφιστάμενη περιουσιακή κατάσταση και απώλειας της ευελιξίας να αλλάξουν γνώμη που έχουν σήμερα με την ελεύθερα ανακλητή διαθήκη, ενώανταποκρίνεται στις ανάγκες ενός «επιχειρηματικού» προγραμματισμού.
Στο πνεύμα ενίσχυσης της προστασίας των κληρονόμων κινείται η καθιέρωση ισχυρότερης θέσης για τον μεριδούχο, ιδίως μέσω της δυνατότητας εγγραφής εκ του νόμου υποθήκης επί των κληρονομιαίων ακινήτων.
Συνολικά, με το νομοσχέδιο, επιδιώκεται μία αναδιάταξη ισορροπιών. Αναγνωρίζεται η νέα κοινωνική πραγματικότητα, που αποτυπώνεται στην αναγνώριση των ελεύθερων ενώσεων και στην επιδίωξη διάσωσης οικονομικών μονάδων, ιδίως των οικογενειακών επιχειρήσεων.
Ταυτόχρονα αυξάνεται η θεσμική πολυπλοκότητα, ενισχύειτα η δικαστική παρέμβαση, περιορίζεται η ιδιωτική αυτονομία σε κρίσιμα σημεία και δημιουργείται ένα περισσότερο πυκνό, τεχνοκρατικό και λιγότερο απλό σύστημα.
Σε επίπεδο συνταγματικής αξιολόγησης, το εγχείρημα κινείται μεταξύ τεσσάρων θεμελιωδών αξόνων, της οικονομικής ελευθερίας, της προστασίας της ιδιοκτησίας, της οικογενειακής προστασίας και της αρχής της αναλογικότητας. Η κατάληξη και η τελική κρίση του θα εξαρτηθεί από το κατά πόσον η νέα ισορροπία μεταξύ αυτών των αρχών παραμένει λειτουργική και όχι υπέρμετρα επιβαρυντική για τους πολίτες και την ασφάλεια του δικαίου.
4) Η έναρξη ισχύος του νομοθετήματος προβλέπεται σε χρόνο που δεν επιτρέπει την προετοιμασία, από τη διοίκηση των δικαστηρίων, τους δικαστές, τους δικηγόρους, τους συμβολαιογράφους, που δεν θα είναι έτοιμοι για την εφαρμογή του. Χρειάζονται πολύ μεγαλύτερο χρονικό περιθώριο.
5) Στο νομοσχέδιο περιλαμβάνεται και μία ρύθμιση που δεν έχει σχέση με το αντικείμενό του. Αποτελεί ύλη άλλου Υπουργείου, του Υπουργείου Μετανάστευσης-Ασύλου. ‘Άλλο ένα δείγμα «καλής νομοθέτησης»! της κυβέρνησης της ΝΔ.
Συγκεκριμένα, στο άρθρο 39 προβλέπεται ανεξάρτητος μηχανισμός παρακολούθησης των θεμελιωδών δικαιωμάτων και του ελέγχου διαλογής κατά τη διαδικασία ασύλου στα σύνορα.
Αυτή η αποστολή ανατίθεται στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας, η οποία δεν είναι Ανεξάρτητη Αρχή και δεν έχει, ούτε μπορεί να έχει τέτοια αποστολή.
Το έργο αυτό έχει ανατεθεί στο Συνήγορο του Πολίτη που είναι Ανεξάρτητη Αρχή.
Όμως ο (συγκεκριμένος) Συνήγορος του Πολίτη, δεν είναι ελεγχόμενος από τη ΝΔ και επομένως της προκαλεί απέχθεια, αφού δεν συμπλέει με τις επιλογές της.
6) Συνήθως, η κυβέρνηση νομοθετεί με fast-truck διαδικασίες, με τροπολογίες της τελευταίας στιγμής και με φωτογραφικές διατάξεις (για την εξυπηρέτηση μεγάλων συμφερόντων).
Εν προκειμένω, με την κατατεθείσα (νυχτερινή) «φωτογραφική» κυβερνητική τροπολογία «Ανάκριση και Εκδίκαση Αξιοποίνων Πράξεων Βουλευτών» που εισάγεται χωρίς διαβούλευση, οι προθεσμίες των διαδικασιών στο πεδίο της ανάκρισης και της δίκης συρρικνώνονται στο ελάχιστο και έτσι επιταχύνονται η ανακριτική και η δικαστική διαδικασία υποθέσεων στις οποίες εμπλέκονται εν ενεργεία βουλευτές, εν προκειμένω της κυβερνώσας πλειοψηφίας, αλλά και πολιτικοί αντίπαλοι της κυβέρνησης), ενώ συγκρούεται με τον Κανονισμό της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.
Είναι προφανές, ότι για τους πρώτους, η κυβέρνηση επιδιώκει «να κλείσει τρύπες» άρον-άρον, ώστε όλα να γίνουν γρήγορα και «στα μουλωχτά», ώστε τα σημερινά κυβερνητικά στελέχη να απεμπλακούν και να μην αντιμετωπίσουν περαιτέρω προβλήματα δικαστικής φύσεως, ενώ για τους δεύτερους να υπάρξουν καταδίκες, χωρίς ενδελεχή και σε βάθος έρευνα των σχετικών δικαστικών υποθέσεων.
Η σημερινή συνεδρίαση της Διάσκεψης των Προέδρων επιβεβαίωσε ότι η κυβέρνηση της ΝΔ εξακολουθεί να αντιμετωπίζει το σκάνδαλο των υποκλοπών όχι ως ζήτημα δημοκρατίας και κράτους δικαίου, αλλά ως πρόβλημα πολιτικής διαχείρισης και επικοινωνιακού κόστους.
Η στάση του Προέδρου της Βουλής απέναντι στα ερωτήματα για τη διαδικασία σύστασης Εξεταστικής Επιτροπής αποκαλύπτουν ότι βρίσκεται σε εξέλιξη ακόμη μία οργανωμένη απόπειρα συγκάλυψης.
Η κυβέρνηση επιχειρεί να κατασκευάσει ένα δήθεν νομικό επιχείρημα περί ανάγκης 151 ψήφων λόγω «εθνικής ασφάλειας», προκειμένου να μπλοκάρει τη διερεύνηση του σκανδάλου των παράνομων παρακολουθήσεων. Πρόκειται για έναν προφανώς αβάσιμο και επικίνδυνο κοινοβουλευτικό ακροβατισμό.
Το άρθρο 68 του Συντάγματος και το άρθρο 144 του Κανονισμού της Βουλής είναι απολύτως σαφή. Η αυξημένη πλειοψηφία αφορά ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και εθνικής άμυνας, όχι τη διερεύνηση ενός παρακρατικού μηχανισμού παρακολουθήσεων που λειτούργησε μέσα στον πυρήνα του επιτελικού κράτους Μητσοτάκη.
Άλλωστε, και η προηγούμενη Εξεταστική Επιτροπή για τις υποκλοπές συγκροτήθηκε με βάση τη διάταξη των 120 ψήφων. Εκτός αν η κυβέρνηση είναι πλέον έτοιμη να παραδεχθεί ότι οι παρακολουθήσεις κορυφαίων πολιτικών και στρατιωτικών παραγόντων της χώρας συνιστούν ζήτημα εθνικής ασφάλειας και κακουργηματικής λειτουργίας εντός της ΕΥΠ.
Το σκάνδαλο των υποκλοπών διατρέχει πλέον τους ίδιους τους θεσμούς. Τη Δικαιοσύνη, με αποφάσεις και επιλογές που προκαλούν σοβαρά ερωτήματα αμεροληψίας. Και τη Βουλή, όπου η προηγούμενη Εξεταστική μετατράπηκε σε διαδικασία συγκάλυψης, ενώ σήμερα η άρνηση του εισαγγελέα κ. Τζαβέλα να παραστεί στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας συνιστά ευθεία απαξίωση του κοινοβουλευτικού ελέγχου και του ελληνικού Κοινοβουλίου.
Η δημοκρατία και το κράτος δικαίου δεν λειτουργούν α λα καρτ, ανάλογα με τις ανάγκες της κυβερνητικής επιβίωσης.
Όσο κι αν επιχειρούν να μπλοκάρουν ή να ευτελίσουν τη διαδικασία διερεύνησης, η αλήθεια για το παρακρατικό κύκλωμα των υποκλοπών δεν πρόκειται να θαφτεί.
Τιμούμε τη μέρα μνήμης του Ποντιακού Ελληνισμού και ως απόγονοι προσφύγων είμαστε αλληλέγγυοι σε κάθε άνθρωπο που διώκεται
“Μέρα μνήμης ποντιακού Ελληνισμού σήμερα και για όλους εμάς που έχουμε καταγωγή από τον Πόντο είναι μέρα αναστοχασμού και υπόσχεσης ότι αυτή η θυσία δεν θα ξεχαστεί”, είπε ο Θ. Ξανθόπουλος, βουλευτής Δράμας, ξεκινώντας την παρέμβασή του ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στο ν/σ του υπ. Δικαιοσύνης. Οι βουλευτές της συντηρητικής παράταξης αποφεύγουν να μιλήσουν για την γενεσιουργό αιτία, τον τουρκικό εθνικισμό. Γιατί όσα υπέστησαν οι πρόγονοί μας ήταν γιατί δεν χωρούσαν στο κυρίαρχο αφήγημα. Γι’ αυτό, εμείς τα εγγόνια των προσφύγων αισθανόμαστε αλληλέγγυοι σε κάθε πρόσφυγα που φεύγει από τον τόπο του επειδή είναι “άλλος”, λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων, ιστορικών καταβολών ή προσωπικών επιλογών. Η διαρκέστερη και αποτελεσματικότερη τιμή στη μνήμη αυτών που εξοβελίστηκαν από τις εστίες τους, είναι να στηρίξουμε κάθε πρόσφυγα και να δείξουμε αλληλεγγύη στους ανθρώπους που διώκονται”, συμπλήρωσε.
Μιλώντας στη συνέχεια για συγκεκριμένες διατάξεις του ν/σ που δημιουργούν έντονο προβληματισμό, έκανε ειδική αναφορά στη ξαφνική τροπολογία της κυβέρνησης για επίσπευση των δικαστικών διαδικασιών που αφορούν βουλευτές, η οποία όπως είπε ξαναδημιουργεί πρόβλημα στις σχέσεις της χώρας με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. “Έχουμε δηλαδή λερωμένη τη φωλιά μας σε σχέση με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, ακούστηκαν αυτά τα ανήκουστα από την κ. Βούλτεψη και τον κ. Γεωργιάδη για τον θεσμό του Ευρωπαίου εισαγγελέα και τώρα φαίνεται ότι η κυβέρνηση περιορίζει την αρμοδιότητα των ευρωπαίων εισαγγελέων στα αδικήματα που έχουν σχέση με την κατασπατάληση των ευρωπαϊκών πόρων”, είπε χαρακτηριστικά.
Ο κ. Ξανθόπουλος μίλησε για “πολύ σοβαρό πρόβλημα”, ανέφερε ότι ήδη υπάρχει επιστολή της κ. Κοβέσι προς την κυβέρνηση για το θέμα και εξέφρασε επιφυλάξεις για την τροπολογία καθώς δημιουργείται, όπως σημείωσε, “μια ευνοημένη ομάδα πολιτών, οι εκλεγμένοι βουλευτές οι οποίοι θα έχουν ταχύτατη απονομή δικαιοσύνης στις υποθέσεις που εμπλέκονται είτε σε πλημμεληματικό είτε σε κακουργηματικό βαθμό”. Και συνέχισε: “Και ενώ επισπεύδει η κυβέρνηση τις διαδικασίες σε ασφυκτικό ρυθμό δεν παίρνει καμία πρωτοβουλία για την ουσιαστική διεκπεραίωση των υποθέσεων αυτών με αποτέλεσμα να μην μπορεί να γίνει σε βάθος έλεγχος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται”.
Επεσήμανε τέλος, ότι στα 40 άρθρα του ν/σ του υπ. Δικαιοσύνης, ενσωματώθηκε ένα τελευταίο, αρμοδιότητας του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου. “Το ίδιο είχατε κάνει όταν βάλατε σε ν/σ μια εντελώς άσχετη διάταξη οικογενειακού δικαίου. Και ήμουν ο μόνος που το ανέδειξε στη Βουλή και εκ των υστέρων φάνηκε ότι εξυπηρετήσατε άνθρωπο της παράταξής σας. Και τώρα παίρνετε τον μηχανισμό παρακολούθησης θεμελιωδών δικαιωμάτων ασύλου από τον Συνήγορο του Πολίτη και τον πηγαίνετε στην Εθνική Αρχή Διαφάνειας (ΕΑΔ). Είναι προφανές ότι το κάνετε γιατί ο Συνήγορος δεν ήταν συνεργάσιμος και προσδοκάτε από την ΕΑΔ μια πιο διακριτική στάση”, κατέληξε.
We use cookies and similar technologies to improve your experience on our website.
Read our Privacy Policy.
