Skip to main content

Συντάκτης: Μανίνα Φωτοπούλου

Θ. Ξανθόπουλος: Κατάθεση Αναφοράς για τη διαμαρτυρία της Ένωσης Δασικών Συνεταιρισμών Εργασίας Δράμας σχετικά με τις χαμηλές τιμές εργασιών δέσμευσης καυσόξυλων και την παντελή αδιαφορία της κυβέρνησης

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις . Καταχωρήθηκε στο Α.Κ.Ε. – Αναφορές, Βουλή, Ερωτήσεις - Α.Κ.Ε. - Αναφορές.

Ο βουλευτής Δράμας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Θεόφιλος Ξανθόπουλος κατέθεσε ως Αναφορά, την από 12-1-2026 επιστολή της Ένωσης Δασικών Συνεταιρισμών Εργασίας της Περιφερειακής Ενότητας Δράμας, προς τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με την οποία διαμαρτύρεται για την αδιαφορία της κυβέρνησης στο πρόβλημα με τις πολύ χαμηλές τιμές υλοτομικών εργασιών για την κάλυψη των ατομικών αναγκών θέρμανσης με καυσόξυλα, των κατοίκων της περιοχής.

‘Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην επιστολή, ”για την επίλυση του προβλήματος αυτού δεν έχει γίνει καμία προσπάθεια από την πλευρά της κυβέρνησης και όλων των εμπλεκομένων φορέων. Γενικά διαπιστώνουμε ότι αδιαφορείτε παντελώς”.

Είχαν προηγηθεί  και άλλη επιστολή καθώς και η κατάθεση σχετικής μελέτης κόστους εργασιών, σύμφωνα με την οποία, η αμοιβή για τις εργασίες αυτές δεν καλύπτει ούτε το πραγματικό κόστος εργασίας. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι η Ένωση πρότεινε ως εναλλακτική λύση των αμοιβή με μορφή voucher, που όμως δεν εξετάστηκε καν.

¨Εάν δεν ανταποκριθείτε και δεν δώσετε λύση, σας δηλώνουμε ότι δεν θα μπορούμε να ανταποκριθούμε και εμείς στην έγκαιρη εξωδάσωση της ξυλείας για να καλυφθούν οι κάτοικοι”, τονίζεται χαρακτηριστικά ενώ επισημαίνεται ο κίνδυνος περαιτέρω ερήμωσης και εγκατάλειψης των χωριών της περιοχής, καθώς ούτε οι υλοτόμοι θα μπορούν, όπως υποστηρίζουν, να ανταποκριθούν με αυτές τις τιμές, στις στοιχειώδεις υποχρεώσεις τους.

Κατόπιν τούτων καλείται ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, να ενημερώσει σε ποιες ενέργειες έχει προβεί για την επίλυση του πολύ σοβαρού αυτού προβλήματος. 

2026-01-15-Ξανθόπουλος- Ενωση Δασικών Συνεταιρισμών Δράμας- ΚαυσόξυλαΛήψη

Β. Κόκκαλης: Υπέρογκα μισθώματα στα ΕΑΚ απειλούν τον ερασιτεχνικό αθλητισμό και στερούν τον αθλητισμό από τα παιδιά της Λάρισας

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις . Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Ομιλίες & Παρεμβάσεις, Παρεμβάσεις.

Την έντονη ανησυχία του για τον άμεσο κίνδυνο οικονομικής ασφυξίας και σταδιακού αφανισμού των ερασιτεχνικών αθλητικών σωματείων της Λάρισας εξέφρασε από το βήμα της Βουλής ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία κ. Βασίλης Κόκκαλης, κατά τη συζήτηση επίκαιρης ερώτησής του προς το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού. Αφορμή αποτέλεσε η εγκύκλιος της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού για την αναπροσαρμογή των τελών παραχώρησης στα Εθνικά Αθλητικά Κέντρα, με τον ίδιο να κάνει λόγο για πρωτοφανείς αυξήσεις που πλήττουν ευθέως τον ερασιτεχνικό αθλητισμό.

Ο κ. Κόκκαλης επικαλέστηκε το άρθρο 16 του Συντάγματος, υπογραμμίζοντας ότι ο αθλητισμός τελεί υπό την προστασία και την ανώτατη εποπτεία του κράτους, το οποίο οφείλει όχι μόνο να τον ενισχύει, αλλά και να αποφεύγει οικονομικές επιβαρύνσεις που ματαιώνουν την ανάπτυξή του. Όπως ανέφερε, με τη νέα πολιτική ζητείται από ερασιτεχνικά σωματεία να υπογράψουν μισθωτήρια με τίμημα δυσανάλογο των οικονομικών τους δυνατοτήτων, σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι από κόστος περίπου 100 ευρώ την ώρα, καλούνται να καταβάλουν ποσά που φτάνουν ακόμη και τα 900 ευρώ.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο Εθνικό Αθλητικό Κέντρο Λάρισας, τονίζοντας ότι σε αντίθεση με άλλες μεγάλες αθλητικές εγκαταστάσεις, όπως το ΟΑΚΑ, φιλοξενεί αποκλειστικά ερασιτεχνικά σωματεία της πόλης και της ευρύτερης περιοχής. Σύμφωνα με τον ίδιο, η εξομοίωση της τιμολογιακής πολιτικής αγνοεί πλήρως την τοπική πραγματικότητα και οδηγεί τα σωματεία σε αδυναμία πληρωμής, με αποτέλεσμα είτε να μην ανανεώνουν τα μισθωτήρια είτε να περιορίζουν δραστικά τη δραστηριότητά τους.

Ο πρώην υφυπουργός ανέδειξε, παράλληλα, τα σοβαρά προβλήματα υποδομών του ΕΑΚ Λάρισας, επισημαίνοντας ότι από το 2022 συγκεκριμένες εγκαταστάσεις, όπως οι κλειστές αίθουσες στίβου και μυϊκής ενδυνάμωσης, παραμένουν εκτός χρήσης λόγω ζητημάτων στατικότητας. Την ίδια στιγμή, όπως σημείωσε, οι αθλητές και οι οικογένειές τους καλούνται να επωμιστούν αυξημένα κόστη για εγκαταστάσεις που δεν ανταποκρίνονται στις στοιχειώδεις ανάγκες προπόνησης.

Αναφέρθηκε ιδιαίτερα στη μακρά αθλητική παράδοση της Λάρισας, κάνοντας λόγο για μια πόλη που έχει αναδείξει Ολυμπιονίκες και Παραολυμπιονίκες, και τόνισε ότι η πολιτεία οφείλει να στηρίξει έμπρακτα τη νέα γενιά αθλητών, αντί να τους αποκλείει μέσω οικονομικών φραγμών. Όπως προειδοποίησε, η εφαρμογή των αυξημένων μισθωμάτων δεν πλήττει μόνο τα σωματεία, αλλά στερεί από τα παιδιά το δικαίωμα στην άθληση.

Κατά τη δευτερολογία του, ο κ. Κόκκαλης έθεσε συγκεκριμένα ερωτήματα προς την κυβέρνηση, ζητώντας σαφείς απαντήσεις για το αν ισχύουν ήδη τα νέα μισθώματα, αν υπάρχουν εν ενεργεία συμβάσεις που τα σωματεία αδυνατούν να υπογράψουν, καθώς και αν προτίθεται το Υπουργείο να ανακαλέσει ή να τροποποιήσει τις σχετικές αποφάσεις. Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι οι εξαγγελίες για μελλοντικά έργα, όσο καλοδεχούμενες κι αν είναι, δεν δίνουν λύση στο άμεσο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν σήμερα τα ερασιτεχνικά σωματεία.

Κλείνοντας, ο βουλευτής κάλεσε την κυβέρνηση να προχωρήσει σε μια δίκαιη και εύλογη ρύθμιση, προσαρμοσμένη στις πραγματικές δυνατότητες των ερασιτεχνικών συλλόγων, υπογραμμίζοντας ότι ο ερασιτεχνικός αθλητισμός δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με λογικές αγοράς. Όπως σημείωσε, χωρίς άμεση παρέμβαση, οι αυξήσεις στα μισθώματα των εγκαταστάσεων του Εθνικού Αθλητικού Κέντρου Λάρισας απειλούν να μετατρέψουν την άθληση από κοινωνικό δικαίωμα σε προνόμιο για λίγους.

Επίκαιρη ερώτηση Β. Κόκκαλη: Αποτυχία η νέα τροποποιητική ΚΥΑ για την κατανομή  βοσκότοπων στους κτηνοτρόφους της χώρας: Να αποσυρθεί άμεσα

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις . Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Επίκαιρες Ερωτήσεις.

Αθήνα, 15 Ιανουαρίου 2026

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

Θέμα: «Αποτυχία η νέα τροποποιητική ΚΥΑ για την κατανομή  βοσκότοπων στους κτηνοτρόφους της χώρας: Να αποσυρθεί άμεσα»

Για την κατάργηση της Τεχνικής Λύσης στην κατανομή βοσκότοπων στους κτηνοτρόφους της χώρας, δεν έγινε τίποτα στα 6,5 χρόνια που έχετε την ευθύνη της διακυβέρνησης, παρότι παραλάβατε το νέο ορισμό των βοσκοτόπων (omnibus) από το 2017, την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου από το 2020, το απαραίτητο υπόβαθρο από το 2019, και το πλήρες νομικό και θεσμικό πλαίσιο και διαθέσιμους πόρους για την υλοποίησή τους. Μάλιστα, θα μπορούσε να είχε δοθεί λύση από το 2021 όταν δικαιωθήκαμε στο δικαστήριο στην Ε.Ε για τους επιπλέον βοσκότοπους οι οποίοι δυστυχώς δεν εμφανίστηκαν στους χάρτες του ΟΠΕΚΕΠΕ έως και σήμερα το 2025.

Μετά την μακροχρόνια καθυστέρηση για την αντικατάσταση της τεχνικής λύσης εκδόθηκε πρόσφατα η πολυαναμενόμενη τροποποιητική ΚΥΑ. 3378/2025 (ΦΕΚ Β΄6327/26-11-2025) προκειμένου να ‘μπει τάξη’ όπως διατυμπανίζονταν από την Κυβέρνηση.

Στην πραγματικότητα όμως, η εν λόγω ΚΥΑ όχι μόνο συνεχίζει να αδικεί τους πραγματικούς παραγωγούς, αλλά διατηρεί και νομιμοποιεί τις παθογένειες των προηγούμενων ετών, οι οποίες έχουν οδηγήσει την κτηνοτροφία της χώρας μας στο σημερινό αδιέξοδο. Τεκμηριώνει την ύπαρξη των ενεργών αιγοπροβατοτροφικών μονάδων ακόμη και χωρίς την ύπαρξη παραγωγικών στοιχείων, αλλά μόνο με στοιχεία αγοράς ζωοτροφών και αριθμού δηλωμένων ζώων στο Μητρώο Εκμεταλλεύσεων. Για τον υπολογισμό δε του ζωικού κεφαλαίου των εν λόγω εκμεταλλεύσεων, η μέθοδος που χρησιμοποιείται βασίζεται σε έναν πολύπλοκο και ασαφή μαθηματικό τύπο ο οποίος ευνοεί τη σύγχυση και παρέχει τη δυνατότητα σε μονάδες με δηλωμένο αυξημένο αριθμό ζώων και χωρίς παραγωγικά στοιχεία να τεκμηριώνουν την ύπαρξη τους. Επιπλέον σε αυτές τις εκμεταλλεύσεις ενώ δεν δραστηριοποιούνται στην παραγωγή γάλακτος ή κρέατος, σε περίπτωση μη επάρκειας βοσκοτόπων προς διάθεση σε μια περιφερειακή ενότητα ή στην όμορή της για το σύνολο των επιλέξιμων κτηνοτρόφων μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας, τους δίνεται η δυνατότητα με την αγορά μικρών ποσοτήτων ζωοτροφών να λάβουν βοσκότοπο από οποιαδήποτε περιοχή της Ελλάδας για λόγους δήθεν ισότιμης μεταχείρισης στο σύνολο της χώρας. Σοβαρά ζητήματα όμως προκύπτουν και για την τρέχουσα κατανομή των βοσκότοπων, καθώς ο υπολογισμός για τους νεοεισερχόμενους κτηνοτρόφους και εν δυνάμει υποψήφιους κατανομής εθνικού αποθέματος δικαιωμάτων, θα γίνει με βάση τον αριθμό των ζώων του 2024, έτος κατά το οποίο υπάρχει σοβαρό ζήτημα αναληθών στοιχείων που μειώνουν την έκταση κατανομής βοσκοτόπων και δικαιωμάτων. 

Απουσιάζει η πρόβλεψη για αύξηση του βοσκότοπου στις περιπτώσεις ανανέωσης και πραγματικής αύξησης του ζωικού κεφαλαίου όπως και για την προστασία της μείωσης του για τις περιπτώσεις όπου συντρέχουν λόγοι ανωτέρας βίας και υπάρχει απώλεια παραγωγής. 

Αφαιρέθηκε η προϋπάρχουσα προστατευτική διάταξη που προέβλεπε ότι «οι ιδιωτικές εκτάσεις που δηλώθηκαν κατά το χρόνο απόκτησης των δικαιωμάτων βοσκότοπου εξαιρούνται από την κατ’ έτος απαίτηση κατανομής της παρούσας», ενώ για τις ενστάσεις γίνεται παραπομπή σε εγκύκλιο του ΟΠΕΚΕΠΕ, παρότι ο εξουσιοδοτικός για την ΚΥΑ νόμος 4351/2015 (ΦΕΚ Α΄ 164) στο άρθρο 19, παρ. 5β προβλέπει αρμόδια επιτροπή σε κάθε περιφερειακή ενότητα για τη διόρθωση των σφαλμάτων στην κατανομή βοσκοτόπων.

Επειδή η νέα τροποποιητική ΚΥΑ για την «Κατανομή βοσκοτόπων στους κτηνοτρόφους της χώρας» με τα θολά της σημεία νομιμοποιεί τα εικονικά κοπάδια και δεν λαμβάνει καμία μέριμνα για τους πραγματικούς κτηνοτρόφους,

Επειδή η εν λόγω ΚΥΑ όχι μόνο δεν αποτρέπει τη δήλωση εικονικών κοπαδιών, αλλά διατηρεί το υπάρχον καθεστώς των αναληθών δηλώσεων και συμβάλλει στη δημιουργία πρόσφορου εδάφους για την διατήρηση και αύξηση του φαινομένου,

Επειδή αποτελεί μια γραφειοκρατική διαδικασία που δεν συνδέεται με την παραγωγική διαδικασία και είναι ένα «καλοστημένο» λογιστικό προϊόν το οποίο θέτει ως μοναδική προϋπόθεση την ορθή λύση ενός μαθηματικού τύπου, ακόμα και με πλασματικά στοιχεία.

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός,

Σε ποιες ενέργειες προτίθεται να προβεί προκειμένου να διορθωθούν οι ασάφειες και στρεβλώσεις της τροποποιητικής ΚΥΑ. 3378/2025 (ΦΕΚ Β΄6327/26-11-2025) ώστε να εξασφαλισθεί η διαφανής και δίκαιη κατανομή των βοσκότοπων και οι ευρωπαϊκοί πόροι να καταλήγουν επιτέλους εκεί όπου πραγματικά ανήκουν: στους πραγματικούς κτηνοτρόφους που κρατούν ζωντανή την ύπαιθρο;

Ο Ερωτών Βουλευτής

Κόκκαλης Βασίλειος

Επίκαιρη ερώτηση Β. Κόκκαλη: Θολό τοπίο στις αδειοδοτήσεις ΑΠΕ σε Γη Υψηλής Παραγωγικότητας στην Π.Ε Λάρισας

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις . Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Επίκαιρες Ερωτήσεις.

Αθήνα, 15 Ιανουαρίου 2026

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Θέμα: «Θολό τοπίο στις αδειοδοτήσεις ΑΠΕ σε Γη Υψηλής Παραγωγικότητας στην Π.Ε Λάρισας»

Στα αγροτεμάχια που έχουν χαρακτήρα γεωργικής γης υψηλής παραγωγικότητας, λόγω της μεγάλης σπουδαιότητας αυτών στην οικονομική και κοινωνική ζωή του τόπου, έχουν θεσμοθετηθεί περιορισμοί αναφορικά με την χρήση αυτών. Απαγορεύεται η άσκηση άλλης δραστηριότητας, εκτός από την αγροτική εκμετάλλευση-αγροτική δραστηριότητα και την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από σταθμούς ΑΠΕ, όμως μόνο εφόσον το έργο είναι ισχύος μικρότερης του 1 MW. Στο πλαίσιο των περιορισμών αυτών, εξεδόθησαν διαδοχικά υπουργικές αποφάσεις με τις οποίες καθορίζεται το μέγιστο όριο συνολικής ισχύος φωτοβολταϊκών σταθμών σε αγροτική γη, εντός του οποίου επιτρέπεται η εγκατάσταση φωτοβολταϊκού σταθμού < 1 MW ανά Περιφερειακή Ενότητα, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των καλλιεργούμενων εκτάσεων με όριο 0,8% επί του συνόλου αυτών και τυπική στρεμματική κάλυψη ίση με 14 στρέμματα ανά εγκατεστημένο MW φωτοβολταϊκού σταθμού. Στην ΠΕ Λάρισας, επί συνόλου καλλιεργούμενων εκτάσεων 2.238.157 στρεμμάτων, το ποσοστό 0,8% επί αυτών αντιστοιχεί σε  17.905 στρέμματα και το Μέγιστο όριο συνολικής ισχύος φωτοβολταϊκών σταθμών αντιστοιχεί σε 1278,95 ΜW.  Όμως, σύμφωνα με πληροφορίες, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας καλύπτεται με ΑΠΕ η μεγαλύτερη έκταση από το σύνολο της Επικράτειας, που αντιστοιχεί σε 339.010.019,17 τ.μ., μεταξύ των οποίων προφανώς περιλαμβάνονται μεγάλα έργα σε γη υψηλής παραγωγικότητας. Στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας, επί συνόλου καλλιεργούμενων εκτάσεων 2.238.157 στρεμμάτων, το ποσοστό 0,8% επί αυτών αντιστοιχεί σε 17.905 στρέμματα και το Μέγιστο όριο συνολικής ισχύος φωτοβολταϊκών σταθμών αντιστοιχεί σε 1278,95 ΜW. Όμως, υπάρχει πλήθος καταγγελιών αγροτών και κτηνοτρόφων της Θεσσαλίας, που οδήγησε στην πραγματοποίηση υπηρεσιακής έρευνας με εντολή του νυν Περιφερειάρχη Θεσσαλίας, από την οποία διαπιστώθηκαν περιπτώσεις αιτημάτων αδειοδότησης, περίπου 12, που το έτος 2021 είχαν λάβει θετική γνωμοδότηση από το Περιφερειακό Συμβούλιο, ερειδόμενα σε βεβαιώσεις, που χαρακτήριζαν την γη ως χαμηλής παραγωγικότητας,  ενώ η αλήθεια είναι ότι επρόκειτο για εκτάσεις εντός περιοχών αναδασμού, άρα για γη εξ ορισμού ως Υψηλής Παραγωγικότητας.

Επειδή, η εγκατάσταση ΑΠΕ χωρίς περιορισμούς σε αγροτική γη υψηλής παραγωγικότητας, η οποία, για να χορηγηθεί άδεια χαρακτηρίζονταν ψευδώς ως Μη Υψηλής Παραγωγικότητας, συνιστά προσβολή ενός κοινωνικού αγαθού μεγάλης σπουδαιότητας για την οικονομία και την κοινωνική ζωή, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη ότι η γεωργική γη υψηλής παραγωγικότητας είναι μη ανανεώσιμος φυσικός πόρος που βρίσκεται ήδη σε ανεπάρκεια, άρα χρήζει ειδικής και αυξημένης προστασίας,

Επειδή, βρισκόμαστε ενώπιον μιας μη αναστρέψιμης άναρχης διασποράς σταθμών παραγωγής ΑΠΕ με θυσία χιλιάδων στρεμμάτων γόνιμης παραγωγικής γης που θα οδηγήσει στην εγκατάλειψη των αγροτικών περιοχών και στην ερημοποίηση της υπαίθρου, συγχρόνως με την ανάγκη διερεύνησης ποινικών αδικημάτων,

Επειδή, το Υπουργείο πρέπει να παράσχει τις πληροφορίες και τα στοιχεία από τη  Περιφέρεια Θεσσαλίας, ώστε να προκύπτει τα έτη 2020-2023 ποιο ήταν το πλήθος των αιτήσεων για αδειοδότηση ΑΠΕ εντός της ΠΕ Λάρισας, ποιος είναι ο συνολικός αριθμός των στρεμμάτων γης, η ισχύς σε MW και ποιος είναι ο συνολικός αριθμός των αδειοδοτούμενων εκτάσεων που είναι χαρακτηρισμένες ως ΓΗ ΜΗ ΥΨΗΛΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΑΣ και ως ΓΗ ΥΨΗΛΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΑΣ. 

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

Ποιος είναι, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, α) ο αριθμός των αιτήσεων για αδειοδότηση ΑΠΕ εντός της ΠΕ Λάρισας, τα έτη 2020 έως 2023, β) ο συνολικός αριθμός των στρεμμάτων γης, γ) η ισχύς σε MW και δ) ο συνολικός αριθμός των αδειοδοτούμενων εκτάσεων που είναι χαρακτηρισμένες ως ΓΗ ΜΗ ΥΨΗΛΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΑΣ, σύμφωνα δε με τα στοιχεία αυτά, οι εγκρίσεις των αιτήσεων για αδειοδότηση σε Γη Υψηλής Παραγωγικότητας, κινήθηκαν εντός του μέγιστου ορίου συνολικής ισχύος φωτοβολταϊκών σταθμών ≤ 1 MW, που ήταν 0,8% της καλλιεργήσιμης γης στην ΠΕ Λάρισας, ή , η καλλιεργήσιμη γη που επιτράπηκε να εγκατασταθούν τέτοιοι σταθμοί ξεπέρασαν το προβλεπόμενο όριο;

Ο Ερωτών Βουλευτής

 Κόκκαλης Βασίλειος

Επίκαιρη ερώτηση Β. Κόκκαλη: Το ηλεκτρονικό δελτίο αποστολής στους πωλητές λαϊκών αγορών είναι μη εφαρμόσιμο και μη συμβατό με τις αντικειμενικές εργασιακές συνθήκες

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις . Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Επίκαιρες Ερωτήσεις.

Αθήνα, 15 Ιανουαρίου 2026

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας & Οικονομικών 

ΘΕΜΑ: “Το ηλεκτρονικό δελτίο αποστολής στους πωλητές λαϊκών αγορών είναι μη εφαρμόσιμο και μη συμβατό με τις αντικειμενικές εργασιακές συνθήκες”

Η απεργία στις λαϊκές αγορές, την Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2025, ύστερα από την απόφαση της Γενικής Συνομοσπονδίας Παραγωγών – Επαγγελματιών Πωλητών Βιομηχανικών Ειδών Ελλάδας,  είναι η απάντηση στην επί μακρόν αλλά και επί ματαίω προσπάθεια της Ομοσπονδίας, μέσω υπομνημάτων και διαμαρτυριών, ώστε να αντιληφθεί το Υπουργείο Οικονομικών το ανεφάρμοστο του ηλεκτρονικού δελτίου αποστολής στους παραγωγούς των λαϊκών αγορών.

Είναι γνωστό ότι οι πωλητές λαϊκών αγορών, εργάζονται υπό συγκεκριμένες συνθήκες και ιδιαιτερότητες, όντες εκτεθειμένοι διαρκώς σε πάσης φύσεως καιρικές συνθήκες, σε όλα τα στάδια της παραγωγής και πώλησης των γεωργικών προϊόντων τους. Οι συγκομιδές γίνονται υπό αντίξοες συνθήκες (βροχή, χιόνι, καύσωνας), η πρόσβαση στο διαδίκτυο δεν είναι πάντοτε εφικτή και δεδομένη, ενώ σημαντικό είναι ληφθεί υπόψη ότι οι παραγωγοί μεταφέρουν καθημερινά μόνο μικρές και απολύτως αναγκαίες ποσότητες φρέσκων προϊόντων για να καλυφθούν αποκλειστικά οι ανάγκες της λαϊκής αγοράς της ίδιας ημέρας. Η υποχρέωση της πολλαπλής ψηφιακής καταχώρησης δελτίων: αποστολής, επιστροφών, καταστροφής μη εμπορεύσιμων προϊόντων, σε καθημερινή βάση, και για τις περιορισμένες μικρές ποσότητες που αφορούν στην ανάγκη της κάθε λαϊκής αγοράς, συνιστά ένα μέτρο δυσχερές για τον παραγωγό, καθώς δεν συνάδει με τις παραπάνω πραγματικές συνθήκες εργασίας, μεταφοράς και πώλησης των προϊόντων  τους.

Συγχρόνως, πρέπει να επισημανθεί, ως απάντηση στο προφανές επιχείρημα υπέρ της εφαρμογής του ηλεκτρονικού τιμολογίου, ότι η ηλεκτρονική τιμολόγηση, δεν εξυπηρετεί και δεν σχετίζεται καν με το ζήτημα της φοροδιαφυγής, διότι, ούτως ή άλλως δεν υφίσταται ζήτημα φοροδιαφυγής στην πώληση προϊόντων λαϊκών αγορών, καθώς για κάθε συναλλαγή αποδίδεται ηλεκτρονικά ο φόρος με την έκδοση του σχετικού παραστατικού – απόδειξης στον χώρο και στον χρόνο που πραγματοποιούνται οι αγορές – πωλήσεις των προϊόντων προς τους καταναλωτές.

Επειδή, ηεπικείμενη εφαρμογή του ηλεκτρονικού δελτίου αποστολής, σε συνδυασμό με την τεκμαρτή φορολόγηση, θα οδηγήσει με βεβαιότητα στην επαγγελματική και οικονομική εξαθλίωση των παραγωγών λαϊκών αγορών και συνακόλουθα θα οδηγήσει σε αποχωρήσεις πολλών επαγγελματιών, που ήδη μεταναστεύουν στο εξωτερικό για λόγους επιβίωσης,

Επειδή, το μέτρο αυτό δημιουργεί συνθήκες ανισότητας και δυσμενούς μεταχείρισης συγκριτικά με τους επαγγελματίες – παραγωγούς πώλησης των ίδιων προϊόντων σε στεγασμένα καταστήματα, καθώς η δεύτερη  κατηγορία των επαγγελματιών εργάζεται υπό συνθήκες που εξασφαλίζουν στεγασμένο χώρο, μεγάλες ποσότητες προϊόντων προς μεταφορά και πώληση και επομένως δεν πρέπει το ίδιο μέτρο να ισχύει για επαγγελματικές κατηγορίες που τελούν υπό διαφορετικές συνθήκες. 

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός

1) Ποιους δημόσιους σκοπούς εξυπηρετεί η υποχρέωση της εφαρμογής του ηλεκτρονικού δελτίου αποστολής;

2) Έχει λάβει υπόψη ότι για να πραγματωθεί ο επιδιωκόμενος δημόσιος σκοπός, θα πρέπει να έχει προηγηθεί ανάλογος και συμβατός σχεδιασμός για την εφαρμογή και την αποτελεσματικότητα του μέτρου, εν προκειμένω του ηλεκτρονικού δελτίου αποστολής στους παραγωγούς και πωλητές λαϊκών αγορών, με τις πραγματικές συνθήκες εργασίας αυτών, τις οποίες με ανάγλυφο τρόπο περιγράφουν οι ίδιοι οι επαγγελματίες ως εξής: «Δεν είμαστε στη ζέστη ενός γραφείου, για να μετράμε με την ησυχία μας τι εμπορεύματα έμειναν ή τι γύρισε πίσω. Ούτε στη δροσιά ενός κλιματιστικού, για να συμπληρώσουμε σε έναν υπολογιστή τι ποσότητες από τα προϊόντα που σε πέντε λεπτά θα φορτώσουμε στην καρότσα του αυτοκινήτου. Όποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό, ή είναι ανόητος ή δεν έχει πάει ποτέ στη ζωή του — έστω και σαν επισκέπτης — σε μια λαϊκή αγορά».

Ο Ερωτών Βουλευτής

Κόκκαλης Βασίλειος

Καλλιόπη Βέττα: «H σύμβαση με τη Hellenic Train αφορά μια ακόμη -βολική- μετάθεση των υποχρεώσεών της στο απώτερο μέλλον» – Κοινοβουλευτική ομιλία

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις . Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Ομιλίες & Παρεμβάσεις, Παρεμβάσεις.

Η Βουλευτής Π.Ε. Κοζάνης και Τομεάρχης Τουρισμού του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ κ. Καλλιόπη Βέττα μίλησε στη Βουλή κατά την συζήτηση της πρώτης τροποποίησης της Σύμβασης Υποχρέωσης Δημόσιας Υπηρεσίας (ΥΔΥ) μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της Hellenic Train.

Αρχικά επεσήμανε ότι η εν λόγω Σύμβαση είχε υπογραφεί το 2022, αλλά, όπως ανέφερε ο αρμόδιος υπουργός και η εταιρεία, είχε πολλά προβλήματα στην εφαρμογή της και δεν ήταν αποτελεσματική. Αυτό από μόνο του μαρτυρά άλλη μια «επιτυχία» της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η Βουλευτής υπενθύμισε στη συνέχεια, ότι στην επίμαχη Σύμβαση του 2022 η κυβέρνηση είχε εξαφανίσει την υποχρέωση της εταιρείας για επενδύσεις 700-800 εκατομμυρίων ευρώ σε νέο τροχαίο υλικό, ανακατασκευές του παλιού, νέες τεχνολογίες κ.λπ., οι οποίες προβλέπονταν σε μνημόνιο συναντίληψης που είχε υπογράψει η ίδια και ο κ. Καραμανλής το 2019 και για το οποίο πανηγύριζε τότε. Τίποτα φυσικά δεν έγινε, ούτε ως προς τις δήθεν επενδύσεις της εταιρείας, ούτε ως προς τις δεσμεύσεις του Υπουργείου για ολοκλήρωση της Σύμβασης 717 και έτσι, μαζί με άλλες εγκληματικές παραλείψεις, οδηγηθήκαμε στο έγκλημα των Τεμπών το 2023.  

Η κυβέρνηση επανήλθε τον Μάιο του 2025 για να «πανηγυρίσει» εκ νέου, με την υπογραφή ενός νέου μνημονίου συνεργασίας, βάσει του οποίου θα πραγματοποιούνταν από τη Hellenic Train επενδύσεις 360 εκατ. ευρώ, δηλαδή κάτω από τις μισές σε σχέση με το μνημόνιο του 2019. Αυτό, όπως ανέφερε η κ. Βέττα, παρουσιάστηκε από την κυβέρνηση στα ΜΜΕ ως «σκληρή διεκδίκηση του Έλληνα Πρωθυπουργού», ενώ τελικά αφορούσε τη «δέσμευση» της Hellenic Train για τις μισές από τις επενδύσεις που είχε συμφωνήσει το 2019, και από τις οποίες ο κ. Μητσοτάκης την είχε απαλλάξει το 2022. 

“Πέρασαν ακόμη έξι μήνες και σήμερα η κυβέρνηση έρχεται με αυτήν την πρώτη τροποποίηση της Σύμβασης του 2022, για να μας πείσει, μέσα από μια αλυσίδα κορυφαίας αναξιοπιστίας και αναποτελεσματικότητας, ότι θα πρέπει να πανηγυρίσουμε και πάλι, για μια ακόμη, τελικά, δήλωση προθέσεων, ότι δηλαδή η εταιρεία ΘΑ προχωρήσει έως το 2027 και 2028, σε νέες επενδύσεις 420.000.000 ευρώ», επεσήμανε η Βουλευτής.

Παράλληλα, αναφέρθηκε σε επιμέρους σημεία της σύμβασης, από τα οποία προκύπτει ότι αυτή γίνεται δυσμενέστερη για το Δημόσιο, ευνοϊκότερη για τον ιδιώτη πάροχο και βαθιά προβληματική για την έννοια της δημόσιας υπηρεσίας στον σιδηρόδρομο, που παραμένει χωρίς στρατηγικό σχεδιασμό. Το Δημόσιο δεσμεύεται να πληρώνει όλο και περισσότερα, χωρίς να ενισχύονται αντίστοιχα ούτε ο έλεγχος, ούτε οι εγγυήσεις ποιότητας, ούτε η ασφάλεια.

Για πρώτη φορά, καθιερώνονται ακόμη και πληρωμές πριν από την εκκαθάριση και τον έλεγχο των στοιχείων, ενώ δίνεται η δυνατότητα στην Hellenic Train να αυξάνει τις τιμές των εισιτηρίων, με στόχο τη μεγιστοποίηση των εσόδων της, ενώ δεν κατοχυρώνονται ούτε καν τα υποχρεωτικά δρομολόγια. Εν τέλει, η κυβέρνηση κατέληξε σε κάτι που λειτουργεί περισσότερο σαν σύμβαση εγγύησης της κερδοφορίας του παρόχου, παρά σαν σύμβαση που διασφαλίζει το δημόσιο συμφέρον. Άλλωστε, δεν αφορά καθόλου ούτε την κοινωνική προσβασιμότητα, ούτε τη δημόσια εξυπηρέτηση, ούτε, φυσικά, τη στήριξη της Περιφέρειας. 

Στο σημείο αυτό, η κυρία Βέττα αναφέρθηκε στο παράδειγμα της Δυτικής Μακεδονίας και στη σιδηροδρομική εγκατάλειψη που βιώνει τα τελευταία χρόνια με ευθύνη της κυβέρνησης Μητσοτάκη, θυμίζοντας τις υποσχέσεις της που δήθεν θα έθεταν τη Δυτική Μακεδονία «στον χάρτη των σιδηροδρομικών διασυνδέσεων» αλλά δεν υλοποιήθηκαν ποτέ. 

“Πώς λοιπόν να εμπιστευτούν οι πολίτες μια τόσο αναξιόπιστη κυβέρνηση, που φέρνει εδώ μια ακόμη «δήλωση προθέσεων» και όχι μια δεσμευτική για τα συμφέροντα του δημοσίου σύμβαση;” σημείωσε η Βουλευτής. 

“Την ώρα που η Ευρώπη επενδύει σε ασφαλείς και σύγχρονους σιδηροδρόμους, η Ελλάδα παραμένει εγκλωβισμένη σε έναν σιδηρόδρομο-φάντασμα. Υποδομές εγκαταλελειμμένες, δίκτυα που συρρικνώνονται, δρομολόγια στον αέρα και επιβάτες αιχμάλωτοι ενός μοντέλου όπου το Δημόσιο μόνο πληρώνει και οι ιδιώτες μόνο κερδίζουν. Με την κοινωνία να μετρά νεκρούς μετά και τα Τέμπη, τίποτα δεν δικαιολογεί την αδράνεια, καμία εξαγγελία δεν μπορεί να καλύψει την απουσία έργων ουσίας εδώ και 7 χρόνια και καμία επικοινωνιακή στρατηγική δεν σβήνει την πολιτική σας ευθύνη“, είπε, καταλήγοντας.

Διονύσης Καλαματιανός: «Ευρωπαϊκή στρατηγική για την ειρήνη, όχι για τον πόλεμο»

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις . Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Ομιλίες & Παρεμβάσεις, Παρεμβάσεις.

Σημεία από την τοποθέτηση του Γραμματέα της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Διονύση Καλαματιανού, ως ομιλητή, στην εκδήλωση του Ενιαίου Συλλόγου Διδασκόντων Πανεπιστημίου Θεσσαλίας με θέμα «Το Πανεπιστήμιο και η κοινωνία στο πλαίσιο της Πολεμικής Οικονομίας».

Η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε ένα κρίσιμο και ιστορικό σταυροδρόμι. Θέλουμε μια Ευρώπη της ειρήνης, της συνεργασίας και της κοινωνικής συνοχής ή μια Ευρώπη της στρατιωτικοποίησης και των εξοπλιστικών ανταγωνισμών, που «στρώνει» τον δρόμο για νέες πολεμικές συρράξεις ακόμη και στο έδαφός της;

Όπως προκύπτει, η Ε.Ε. βρίσκεται προ των πυλών της εισδοχής της στην Πολεμική Οικονομία. Τι σημαίνει αυτό; Αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες και αποδοχή της λογικής της διαρκούς σύγκρουσης ως κανονικότητας. Η συνθήκη αυτή δεν αφορά μόνο την εξωτερική πολιτική. Αφορά την οικονομία, την κοινωνία, το κράτος πρόνοιας και τη δημόσια υγεία. Αφορά και τη δημόσια παιδεία, μέρος της οποίας είναι το Δημόσιο Πανεπιστήμιο.

Η Ε.Ε. είναι διατεθειμένη να βρει εκατοντάδες δισ. ευρώ για να καλύψει αμυντικές δαπάνες και να χρηματοδοτήσει την πολεμική βιομηχανία. Αυτό σημαίνει ότι αφενός είναι μπροστά μας ο κίνδυνος στρατιωτικοποίησης της ευρωπαϊκής πολιτικής, χωρίς εγγυήσεις ενίσχυσης της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας ή ακόμη περισσότερο της ελληνικής. Αφετέρου υπάρχει ο κίνδυνος μετατόπισης πόρων από κρίσιμους τομείς προς τους εξοπλισμούς.

Το πρόγραμμα ReArm Europe δεν συνοδεύεται από ισχυρές κοινωνικές εγγυήσεις. Δεν υπάρχει καμία ρητή δέσμευση ότι οι αυξημένες αμυντικές δαπάνες δεν θα χρηματοδοτηθούν σε βάρος της παιδείας, της υγείας και της κοινωνικής συνοχής. Η εμπειρία δείχνει ότι όταν αυξάνονται οι εξοπλιστικές δαπάνες, μειώνονται οι πόροι για τη δημόσια παιδεία και υγεία, τις κοινωνικές πολιτικές, τη νέα γενιά και τους εργαζόμενους.

Στο πλαίσιο αυτό, έχουμε βάσιμους λόγους να ανησυχούμε ότι η υλοποίηση του ReArm Europe θα επιφέρει δημοσιονομικές προσαρμογές που θα στερήσουν περαιτέρω πόρους από τη δημόσια παιδεία. Ήδη, τα δεδομένα για την Ελλάδα δεν είναι ενθαρρυντικά. Στο Μεσοπρόθεσμο 2026-2029 που κατέθεσε η κυβέρνηση, ως το 2029 προβλέπονται περικοπές -10% στην παιδεία (700 εκατ.). Την ίδια στιγμή, στη χώρα μας η συνολική δαπάνη για την παιδεία, ως ποσοστό του ΑΕΠ, διαρκώς υποχωρεί τα τελευταία χρόνια.

Σε μια τέτοια περίπτωση, ανεπηρέαστο δεν θα μείνει και το Δημόσιο Πανεπιστήμιο. Η στροφή στην Πολεμική Οικονομία θα το πιέσει να ευθυγραμμιστεί με τις ανάγκες της. Συνέπειες αυτού μπορεί να είναι η έρευνα να προσανατολίζεται σε στρατιωτικές εφαρμογές, η χρηματοδότηση να γίνεται υπό συγκεκριμένους όρους, ακόμη και να ασκούνται πιέσεις προς την ακαδημαϊκή κοινότητα.

Για εμάς, το Δημόσιο Πανεπιστήμιο είναι χώρος δημοκρατίας, κοινωνικής κινητικότητας, έρευνας, πολιτισμού, παραγωγής κριτικής σκέψης. Είναι θεσμός που οφείλει να υπηρετεί και τις κοινωνικές ανάγκες, την πράσινη μετάβαση, την υγεία, την κοινωνική συνοχή, την ειρήνη. Δεν πρέπει να εξαρτάται από την κούρσα των εξοπλισμών και τα γεωπολιτικά παιχνίδια των ισχυρών, αλλά να συνδέεται με τις ανάγκες και την ασφάλεια του ελληνικού λαού.

Το Δημόσιο Πανεπιστήμιο μπορεί και πρέπει να είναι χώρος παραγωγής γνώσης, πολιτισμού και συμπερίληψης, για έναν κόσμο συνεργασίας και αλληλεγγύης, όχι για έναν κόσμο που θα ζει υπό τον φόβο και την προετοιμασία ενός διαρκούς πολέμου. Μπορεί να συμβάλει στη διπλωματία και την εγγύτητα των λαών, στην ειρηνική επίλυση των διαφορών, στην κατανόηση της φύσης των συγκρούσεων και στην αποτροπή τους. Δεν πρέπει να μετατραπεί σε υποχείριο της Πολεμικής Οικονομίας. Χρειάζεται, λοιπόν, να το προστατέψουμε και να το ενισχύσουμε ως δημόσιο αγαθό και κοινωνικό θεσμό.

Γνωρίζουμε ότι ζούμε σε έναν κόσμο συγκρούσεων και ανταγωνισμών. Όμως, είναι άλλο πράγμα η άμυνα και η ασφάλεια της χώρας μας, και άλλο η αποδοχή της Πολεμικής Οικονομίας ως προτεραιότητα και κυρίαρχο μοντέλο. Η ιστορία διδάσκει ότι οι κούρσες εξοπλισμών δεν εγγυώνται την ειρήνη. Αντίθετα, τροφοδοτούν την ένταση και φέρνουν πιο κοντά τις συρράξεις.

Απέναντι στην πραγματικότητα που διαμορφώνεται, χρειαζόμαστε μια άλλη στρατηγική. Χρειαζόμαστε μια ευρωπαϊκή στρατηγική για την ειρήνη, όχι για τον πόλεμο. Που να βασίζεται στον σεβασμό του διεθνούς δικαίου και της ειρηνικής-διπλωματικής επίλυσης των διαφορών. Χωρίς σιωπή μπροστά στις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς δικαίου. Ο πρωταρχικός στόχος πρέπει να είναι η επένδυση στην ειρήνη, στη δημοκρατία και στην κοινωνική δικαιοσύνη.

Στη Βουλή, με πρωτοβουλία του Αν. Παναγιωτόπουλου, το θέμα των τεράστιων ευθυνών της Κυβέρνησης για τον μη εμβολιασμό των αιγοπροβάτων και της σφαγής μισού εκατομμυρίου ζώων | Ερώτηση βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις . Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Ερωτήσεις, Ερωτήσεις - Α.Κ.Ε. - Αναφορές.


Ερώτηση προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κατέθεσαν 13 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με πρωτοβουλία του Βουλευτή Αχαΐας και Τομεάρχη Υγείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Ανδρέα Παναγιωτόπουλου, αναδεικνύοντας το πλήρες αδιέξοδο στο οποίο έχει οδηγηθεί η αιγοπροβατοτροφία εξαιτίας της αποτυχημένης κυβερνητικής διαχείρισης της επιδημίας ευλογιάς των αιγοπροβάτων,  ενώ καλούν το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης να αλλάξει στρατηγική ως προς τον εμβολιασμό. Η σημερινή τραγική εικόνα με απώλειες τουλάχιστον 500.000 αιγοπροβάτων, είναι αποκαλυπτική.

Την ίδια ώρα έρχονται στο φως νέες αποκαλύψεις, σύμφωνα με τις οποίες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε εκφράσει με σαφή και επίσημο τρόπο τη θέση της υπέρ του εμβολιασμού. Συγκεκριμένα, πέραν των συστάσεων που είχε απευθύνει η αποστολή EUVET, που επισκέφθηκε τη χώρα τον Μάιο του 2025,  με επιστολή του ο αρμόδιος ευρωπαίος επίτροπος Όλιβερ Βάρελι στις 6ης Οκτωβρίου 2025 προς το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, χαρακτηρίζει τον εμβολιασμό κατά της ευλογιάς των αιγοπροβάτων αναγκαίο και υποχρεωτικό συμπληρωματικό μέτρο βάσει του ευρωπαϊκού δικαίου, λόγω της ανεξέλεγκτης κατάστασης που έχει λάβει η ζωονόσος στη χώρα.

Η επιστολή αυτή δεν δημοσιοποιήθηκε ποτέ, ενώ η κυβέρνηση συνέχισε να ισχυρίζεται ότι ο εμβολιασμός δήθεν «δεν είναι εγκεκριμένος» ή ότι θα έπληττε τη φέτα ΠΟΠ. Οι ισχυρισμοί αυτοί καταρρίπτονται πλήρως από την ίδια την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία προειδοποιεί ρητά ότι η συνέχιση της εξάπλωσης της νόσου μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε περιορισμούς στα γαλακτοκομικά προϊόντα. Η πραγματική απειλή για τη φέτα ΠΟΠ είναι η απώλεια του ελληνικού ζωικού κεφαλαίου και όχι ο εμβολιασμός.

Η απόκρυψη ευρωπαϊκών εγγράφων, η διαστρέβλωση της αλήθειας και η εμμονή σε αποτυχημένες επιλογές που καταστρέφουν την κτηνοτροφία της χώρας από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης συνιστούν βαρύτατη πολιτική ευθύνη και δημιουργούν ερωτήματα γύρω από την σκοπιμότητα αυτών των επιλογών

Οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θέτουν μετ’ επιτάσεως το ερώτημα γιατί η Ελλάδα αποτελεί σήμερα τη μοναδική χώρα της ΕΕ που οδηγήθηκε σε τέτοιας κλίμακας εξόντωση ζωικού κεφαλαίου και ζητά άμεση αναθεώρηση της στρατηγικής, με εφαρμογή στοχευμένου εμβολιασμού, ενίσχυση των κτηνιατρικών υπηρεσιών και αξιοποίηση των ευρωπαϊκών εργαλείων στήριξης.

Ακολουθεί η Ερώτηση.

Αθήνα, 14 Ιανουαρίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον κ. Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

Θέμα: «Αδήριτη ανάγκη άμεσης εφαρμογής εμβολιασμού για τη διάσωση του εναπομείναντος ζωικού κεφαλαίου της αιγοπροβατοτροφίας – Αδιέξοδη η μέχρι τώρα διαχείριση από την κυβέρνηση που αγνόησε τις παροτρύνσεις της ΕΕ»

Η επιδημία της ευλογιάς των αιγοπροβάτων που πλήττει τη χώρα μας εδώ και μήνες έχει εξελιχθεί σε μία από τις σοβαρότερες κρίσεις του πρωτογενούς τομέα των τελευταίων δεκαετιών, με βαρύτατες συνέπειες για την αγροτική οικονομία, την κοινωνική συνοχή της υπαίθρου και τη διατροφική επάρκεια της χώρας. Η εξέλιξη αυτή συνδέεται άμεσα με τις πολιτικές επιλογές του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, το οποίο υιοθέτησε μια ελλιπή, καθυστερημένη και επιστημονικά αμφισβητούμενη στρατηγική διαχείρισης.

Με την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 29ης Δεκεμβρίου 2025, παρατείνονται τα περιοριστικά μέτρα και οι απαγορεύσεις εισαγωγής ζώων για χρονικό διάστημα τριών (3) μηνών μετά το τελευταίο επιβεβαιωμένο κρούσμα ευλογιάς. Η απόφαση αυτή, σε συνδυασμό με τη συνεχιζόμενη εμφάνιση νέων κρουσμάτων, δημιουργεί ένα διαρκές καθεστώς ομηρίας για τους πληγέντες κτηνοτρόφους, καθώς η επανασύσταση των εκμεταλλεύσεών τους καθίσταται πρακτικά αδύνατη επ’ αόριστον.

Με απλά λόγια, όσο εμφανίζονται κρούσματα, και εμφανίζονται ακριβώς επειδή δεν λαμβάνονται αποτελεσματικά μέτρα αναχαίτισης, το χρονικό όριο των τριών μηνών μετατίθεται συνεχώς, οδηγώντας χιλιάδες επαγγελματίες στον οριστικό αποκλεισμό από το επάγγελμα.

Την ίδια στιγμή, το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων επέλεξε να εφαρμόσει ένα αυστηρά κατασταλτικό, μονοδιάστατο και πιθανόν παρωχημένο πρωτόκολλο, βασισμένο στη μαζική θανάτωση όλων των ζώων μιας εκμετάλλευσης με την ανεύρεση ενός και μόνο κρούσματος, χωρίς καμία προσαρμογή στα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα, χωρίς καμία αξιολόγηση της πραγματικής επιδημιολογικής εικόνας και χωρίς καμία μέριμνα για τις κοινωνικές, οικονομικές και ψυχολογικές συνέπειες.

Απορρίφθηκε με απόλυτο τρόπο ο στοχευμένος εμβολιασμός, παρά το γεγονός ότι προτάθηκε από επιστημονικούς και κτηνιατρικούς κύκλους, ζητήθηκε επίμονα από κτηνοτροφικούς φορείς, υποστηρίχθηκε θεσμικά από την Περιφέρεια Θεσσαλίας και έχει εφαρμοστεί με επιτυχία στο παρελθόν στην Ελλάδα.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι, σύμφωνα με εσωτερικά έγγραφα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πρακτικά κλειστής συνεδρίασης που ήρθαν στη δημοσιότητα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε παροτρύνει την Ελλάδα μήνες πριν από τις μαζικές θανατώσεις να προχωρήσει σε εμβολιασμό, προσφέροντας εμβόλια μέσω της Τράπεζας Εμβολίων της ΕΕ, επιστημονική και τεχνική υποστήριξη, και συγχρηματοδότηση του προγράμματος.

Τον Μάιο του 2025, κτηνιατρική αποστολή της ΕΕ (EUVET) επισκέφθηκε τη χώρα μας, πραγματοποίησε επιτόπιους ελέγχους και κατέληξε σε συμπεράσματα κόλαφο για το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης . Μεταξύ άλλων επεσήμανε ότι τα εφαρμοζόμενα μέτρα ήταν ανεπαρκή, υπήρχε μη συμμόρφωση στα μέτρα βιοασφάλειας και σοβαρά προβλήματα συντονισμού των αρμόδιων αρχών. Στις βασικές συστάσεις της αποστολής περιλαμβανόταν ρητά η εφαρμογή στοχευμένου εμβολιασμού στις πληγείσες ζώνες.

Παρά ταύτα, η Ελλάδα απέρριψε κατηγορηματικά την πρόταση εμβολιασμού, αμφισβητώντας αδικαιολόγητα την επιστημονική τεκμηρίωση, παρά τις διαβεβαιώσεις της Κομισιόν ότι «η αξιοπιστία του εμβολίου δεν μπορεί να αμφισβητηθεί».

Ως αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής έχουν ήδη θανατωθεί περίπου 500.000 αιγοπρόβατα, έχουν καταστραφεί ολοκληρωτικά χιλιάδες εκμεταλλεύσεις, καταγράφονται απώλειες της τάξης των 115.000 τόνων γάλακτος και 27.000 τόνων φέτας, σχεδόν το ένα πέμπτο της εγχώριας παραγωγής και υπάρχει κίνδυνος απώλειας επιπλέον 50.000 τόνων φέτας, δηλαδή όσης ποσότητας εξάγει η χώρα ετησίως. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Δήμου Δυτικής Αχαΐας όπου ξεκληρίστηκαν δεκάδες κοπάδια και χάθηκαν πάνω από 20.000  αιγοπρόβατα!

Σύγχρονες επιστημονικές μελέτες (2025) καταδεικνύουν ότι το πραγματικό οικονομικό κόστος τέτοιων επιδημιών δεν έγκειται στους προσωρινούς εμπορικούς περιορισμούς του εμβολιασμού, αλλά στην κατάρρευση της τοπικής παραγωγής και στο κόστος ανασύστασης των κοπαδιών, καθιστώντας τον στοχευμένο εμβολιασμό οικονομικά βιωσιμότερη λύση ακόμη και υπό καθεστώς περιορισμών.

Ταυτόχρονα, οι περιφερειακές κτηνιατρικές υπηρεσίες παραμένουν σοβαρά υποστελεχωμένες, αδυνατώντας να ανταποκριθούν στις αυξημένες ανάγκες ελέγχου και επιτήρησης της νόσου.

Ιδιαίτερα ανησυχητικές είναι και οι κοινωνικές διαστάσεις της κρίσης καθώς  αρκετοί κτηνοτρόφοι δεν άντεξαν την ψυχολογική πίεση της ολικής καταστροφής των κοπαδιών τους, με τραγικές ανθρώπινες απώλειες να έχουν ήδη καταγραφεί. Η κρίση αυτή δεν αφορά μόνο τα ζώα και τους αριθμούς, αλλά και ανθρώπινες ζωές και το ίδιο το μέλλον της ελληνικής υπαίθρου.

Είναι πλέον σαφές ότι χωρίς ελληνικό ζωικό κεφάλαιο και ελληνικό γάλα, η παραγωγή φέτας ΠΟΠ καθίσταται αντικειμενικά αδύνατη, ανοίγοντας τον δρόμο για παράνομες πρακτικές, ελληνοποιήσεις και αποδόμηση ενός εθνικού προϊόντος στρατηγικής σημασίας.

Η ευλογιά των αιγοπροβάτων έχει πλέον λάβει διαστάσεις μέγιστου εθνικού προβλήματος, απειλώντας τον πρωτογενή τομέα, την αγροτική οικονομία, την κοινωνική συνοχή και τη διατροφική επάρκεια της χώρας. Σε τέτοιες συνθήκες, η επιμονή σε αποτυχημένες πολιτικές επιλογές συνιστά βαριά πολιτική ευθύνη και καθιστά επιτακτική την άμεση αναθεώρηση της στρατηγικής αντιμετώπισης της νόσου.

Επειδή σε συνθήκες συνεχούς εμφάνισης νέων κρουσμάτων καθίσταται πρακτικά αδύνατη την επανασύσταση των εκμεταλλεύσεων, οδηγώντας χιλιάδες κτηνοτρόφους σε μόνιμο αποκλεισμό από το επάγγελμα,

Επειδή ο εμβολιασμός έχει τεκμηριωμένα προταθεί από επιστημονικούς, κτηνιατρικούς και ευρωπαϊκούς θεσμούς,

Επειδή η Ελλάδα είναι σήμερα η μοναδική χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση που έχει οδηγηθεί στη θανάτωση περίπου μισού εκατομμυρίου αιγοπροβάτων, γεγονός που καταδεικνύει την αποτυχία της επιλεγείσας στρατηγικής,

Επειδή χωρίς ελληνικό ζωικό κεφάλαιο και ελληνικό γάλα, η παραγωγή φέτας καθίσταται αντικειμενικά αδύνατη,

Επειδή η ευλογιά των αιγοπροβάτων έχει μετατραπεί σε μείζον εθνικό, οικονομικό και κοινωνικό πρόβλημα, που απειλεί τον πρωτογενή τομέα και το μέλλον της υπαίθρου.

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

  1. Σκοπεύει η κυβέρνηση να συνεργαστεί με ευρωπαϊκούς θεσμούς και την ευρωπαϊκή επιστημονική κοινότητα ώστε να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο;
  1. Προτίθεται να αναθεωρήσει άμεσα τη στρατηγική του Υπουργείου, υιοθετώντας τον στοχευμένο εμβολιασμό, όπως επανειλημμένα έχει συστήσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή;
  2. Για ποιον λόγο η Ελλάδα αρνήθηκε τη δωρεάν διάθεση εμβολίων, τη συγχρηματοδότηση και την επιστημονική υποστήριξη της ΕΕ;
  3. Πώς σκοπεύει να αντιμετωπίσει το διαρκές αδιέξοδο που δημιουργεί η παράταση των περιοριστικών μέτρων και ο ουσιαστικός αποκλεισμός της επανασύστασης των εκμεταλλεύσεων;
  4. Πώς διασφαλίζεται η παραγωγή και η αξιοπιστία των ΠΟΠ προϊόντων, όπως η φέτα, σε συνθήκες μαζικής εξόντωσης του ελληνικού ζωικού κεφαλαίου;
  5. Θα αιτηθεί η κυβέρνηση επιπλέον χρηματοδοτικά εργαλεία από την ΕΕ ώστε να υποστηριχθεί η ανασύσταση του απολεσθέντος παραγωγικού κεφαλαίου της χώρας;

Οι ερωτώντες βουλευτές

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Κόκκαλης Βασίλειος

Βέττα Καλλιόπη

Γαβρήλος Γεώργιος

Μαμουλάκης Χαράλαμπος

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Νοτοπούλου Αικατερίνη

Ξανθόπουλος Θεόφιλος

Παπαηλιού Γεώργιος

Παππάς Νικόλαος

Τσαπανίδου Παρθένα (Πόπη)

Ψυχογιός Γεώργιος

Κοινή συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ 

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις . Καταχωρήθηκε στο Δραστηριότητες, Επικαιρότητα.

Σήμερα στις 15:00, στην αίθουσα Γερουσίας της Βουλής, θα πραγματοποιηθεί κοινή συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. 

Η συνεδρίαση θα ξεκινήσει με ομιλία του προέδρου, Σωκράτη Φάμελλου.

Επίθεση στην κυβέρνηση για τις μαζικές διαγραφές φοιτητών από την Κατερίνα Νοτοπούλου – “Να μην εκμεταλλευτεί τη διεθνή συνεργασία στην Παιδεία για την περαιτέρω εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης”

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις . Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Ομιλίες & Παρεμβάσεις, Παρεμβάσεις.

Δριμεία επίθεση στην κυβέρνηση για το ζήτημα των μαζικών διαγραφών άνω των 300 χιλιάδων φοιτητών εξαπέλυσε η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Κατερίνα Νοτοπούλου, καταγγέλλοντας τις πολιτικές της κυβέρνησης Μητσοτάκη στην παιδεία.


Στη συζήτηση στη βουλή για την κύρωση του Προγράμματος Συνεργασίας Ελλάδας-Κύπρου στον τομέα της παιδείας, η ειδική εισηγήτρια τόνισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ προσεγγίζει θετικά κάθε πρωτοβουλία ενίσχυσης της ακαδημαϊκής συνεργασίας, της έρευνας και της πολιτιστικής ανταλλαγής, όμως είναι ανάγκη να διασφαλιστεί ότι η υλοποίηση κάθε σύμβασης έχει πραγματικό περιεχόμενο.

Η Κατερίνα Νοτοπούλου είπε ότι αυτή τη στιγμή είναι σε εξέλιξη το ζήτημα των μαζικών διαγραφών φοιτητών -κυβερνητική επιλογή την οποία ο ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει καταγγείλει σε όλους τους τόνους ως κοινωνικά ανάλγητη και αντιεκπαιδευτική.

“Γνωρίζετε πολύ καλά πως είναι ένα μέτρο κοινωνικά άδικο, χωρίς κανένα δημοσιονομικό αποτύπωμα -δεν κοστίζουν σε κάτι-, αλλά γνωρίζετε ταυτόχρονα πως στερείτε το δικαίωμα σε ανθρώπους στους οποίους η ζωή, οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες τα έφεραν αλλιώς. Άλλοι έπρεπε να εργαστούν, άλλοι να στηρίξουν τις οικογένειές τους, άλλοι αντιμετώπισαν μια σειρά λόγους που τους έβγαλαν εκτός σπουδών. Τους αναγκάζετε να φύγουν εκτός πανεπιστημίου, εκτός μόρφωσης, εκτός γνώσης. Και εκτός κοινωνικής εξέλιξης και κινητικότητας. Είστε απόλυτα υπεύθυνοι για αυτό και εσείς ως υπουργείο και η κυβέρνηση.”

Μιλώντας για το πρόγραμμα συνεργασίας Ελλάδας-Κύπρου, η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ανέφερε ότι το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους επισημαίνει ασάφειες ως προς το κόστος των δράσεων και των υποτροφιών.

Κυρίως όμως, ότι οι ρυθμίσεις που φέρνει το υπουργείο για κινητικότητα και αναγνώριση τίτλων και πιστωτικών μονάδων, σε συνδυασμό με τη συνολική στρατηγική της κυβέρνησης για τα ιδιωτικά ΑΕΙ και τα κολέγια και την ενίσχυση της ιδιωτικής αγοράς, γεννούν ένα βασικό ερώτημα: “Χρησιμοποιείτε αυτή τη διεθνή συνεργασία, ως όχημα για την περαιτέρω εμπορευματοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης;”.

Η Κατερίνα Νοτοπούλου σημείωσε ότι υπάρχει πολύ σοβαρή εμπειρία της Κυπριακής Δημοκρατίας, με καλές πρακτικές, σταθερής δημόσιας χρηματοδότησης, παιδείας, ενίσχυσης φοιτητικής μέριμνας και ουσιαστικού θεσμικού διαλόγου, και γι’ αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στηρίζει τη διμερή συνεργασία στην παιδεία.

“Για να αποκτήσει, όμως, ουσιαστικό και κοινωνικά δίκαιο περιεχόμενο, απαιτούνται σαφείς χρηματοδοτικές δεσμεύσεις, διεύρυνση των υποτροφιών με κοινωνικά κριτήρια και έμπρακτη στήριξη του δημόσιου πανεπιστημίου, απέναντι στις πολιτικές εμπορευματοποίησης που προωθείτε.

Η παιδεία δεν είναι εμπόρευμα, ούτε πεδίο κερδοσκοπίας.

Οι διεθνείς συνεργασίες πρέπει να αξιοποιούνται έτσι ώστε να υπάρχει ανταλλαγή εμπειριών γνώσης, και μελλοντικής συνεργασίας και όχι ως μέθοδος για ιδιωτικοποίηση ή μετατροπή της εκπαίδευσης και της παιδείας σε προνόμιο λίγων.”

Εκδήλωση του Κώστα Αρβανίτη, αντιπροέδρου της πολιτικής ομάδας της Αριστεράς (Left) στο ΕΚ με θέμα τις γυναικοκτονίες: Γυναικοκτονίες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: 8+1 Ιστορίες και το Αίτημα για Νομική Αναγνώριση

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις . Καταχωρήθηκε στο Δηλώσεις & Ανακοινώσεις Ευρωομάδας, Δηλώσεις, Παρεμβάσεις & Ερωτήσεις, Ευρωβουλή.

Συγγενείς θυμάτων έφεραν τις φωνές των γυναικών στις Βρυξέλλες, ζητώντας αναγνώριση της γυναικοκτονίας και ουσιαστικά μέτρα πρόληψης και προστασίας.

Τις γυναικοκτονίες και την έμφυλη βία ως αποτέλεσμα βαθιά ριζωμένων ανισοτήτων και διαχρονικής κρατικής αποτυχίας στην πρόληψη, την προστασία και τη δικαιοσύνη ανέδειξε η εκδήλωση “Γυναικοκτονίες: 8+1 Ιστορίες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο”, που διοργάνωσε και συντόνισε ο Αντιπρόεδρος της Αριστεράς (The Left) και ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Αρβανίτης, σε συνεργασία με τον Μη Κερδοσκοπικό Οργανισμό «Γίνε Άνθρωπος».

Κεντρικά μηνύματα της εκδήλωσης ήταν ότι οι φωνές των θυμάτων μπορούν να σώσουν άλλες γυναίκες, εφόσον ακουστούν έγκαιρα και οδηγήσουν στη χάραξη των αναγκαίων πολιτικών, και ότι καμία γυναίκα που ζητά προστασία δεν πρέπει να εγκαταλείπεται μόνη ή αβοήθητη από τις αρμόδιες αρχές.

Μέσα σε έντονα φορτισμένο συναισθηματικά κλίμα, η εκδήλωση ανέδειξε τις ανθρώπινες ιστορίες πίσω από τους αριθμούς και έφερε στο προσκήνιο τα κενά στη νομοθεσία, την απουσία ολοκληρωμένων πολιτικών πρόληψης και την επιτακτική ανάγκη για τη νομική αναγνώριση των γυναικοκτονιών ως διακριτό έγκλημα.

Η πολιτική οφείλει να έρθει στο ύψος των απαιτήσεων και να δώσει λύσεις πέρα από μικροκομματικές ή άλλες σκοπιμότητες, ανέφερε ο Κώστας Αρβανίτης, τονίζοντας ότι οι γυναικοκτονίες δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά αλλά αποτέλεσμα ανισοτήτων, ανοχής και αποτυχιών στην πρόληψη και προστασία. Ως εισηγητής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την επόμενη Έκθεση για το Κράτος Δικαίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο Κ. Αρβανίτης είπε ότι στόχος της εκδήλωσης είναι η αναγνώριση του όρου «γυναικοκτονία» σε ευρωπαϊκό επίπεδο και η ένταξή του στην έκθεση για το τρέχον έτος.

Στην εκδήλωση, που συγκέντρωσε οικογένειες θυμάτων, ευρωβουλευτές και κοινωνικούς φορείς, δόθηκε φωνή σε όσες δεν γύρισαν σπίτι τους· σε όσες έχασαν τη ζωή τους επειδή ήταν γυναίκες. Οι συμμετέχοντες τόνισαν ότι η γυναικοκτονία δεν είναι τυχαίο έγκλημα, αλλά η πιο ακραία μορφή έμφυλης βίας, που απαιτεί πολιτική δράση, εκπαίδευση των αρχών και θεσμική αναγνώριση.

Στην εκδήλωση μίλησαν συγγενείς θυμάτων γυναικοκτονιών, μεταφέροντας εμπειρίες, μαρτυρίες και αιτήματα δικαιοσύνης:

  • «Όταν περιμένουμε από τις γυναίκες να φτάσουν στο σημείο της καταγγελίας για να τις πιστέψουμε, πολλές δεν προλαβαίνουν. Η Γαρυφαλλιά δεν πρόλαβε», τόνισε η Αλεξάνδρα Μάκου, μητέρα της Γαρυφαλλιάς Ψαρράκου, που δολοφονήθηκε από τον σύντροφό της ενώ έκανε διακοπές στη Φολέγανδρο. «Όπως αναγνωρίζουμε τα εγκλήματα με ρατσιστικό κίνητρο, έτσι πρέπει να ονομάζουμε και τα εγκλήματα λόγω φύλου, για να μπορούμε να τα δούμε, να τα καταγράψουμε και να τα προλάβουμε», πρόσθεσε, ζητώντας τη θεσμική αναγνώριση της γυναικοκτονίας και κοινό ευρωπαϊκό πλαίσιο πρόληψης, καταγραφής και ευθύνης.
  •  «Ο χωρισμός δεν είναι προστασία· είναι η περίοδος υψηλότερου κινδύνου για τις γυναίκες, κι όμως κανένας μηχανισμός δεν ενεργοποιείται για να τις προστατεύσει», είπε η Ελένη Κρεμαστιώτη, μητέρα της Ερατούς Μανωλακέλλη, που δολοφονήθηκε από τον πρώην σύζυγό της, ενώ είχε προσπαθήσει να φύγει αναζητώντας προστασία. Ζήτησε ευρωπαϊκές πολιτικές που να αφαιρούν όπλα όταν υπάρχει ρήξη και απειλή και που να προστατεύουν τα παιδιά των δολοφονημένων γυναικών. «Κανείς γονιός δεν πρέπει να ζει με το φόβο ότι η κόρη ή η γυναίκα του θα σκοτωθεί επειδή πήρε την απόφαση να φύγει από έναν βίαιο σύντροφο», τόνισε.
  • «Η Πολυξένη δεν δολοφονήθηκε μόνο από έναν άντρα. Δολοφονήθηκε από ένα σύστημα που του έδωσε όπλο, δεν τον αφαίρεσε από την υπηρεσία, δεν τον αξιολόγησε ως επικίνδυνο, δεν προστάτευσε τη γυναίκα του. Και μετά τη δολοφονία της, άφησε πίσω δύο παιδιά», τόνισε η Αγγελική Μπέρδου, μητέρα της Πολυξένης Μπέρδου, που δολοφονήθηκε από τον σύντροφό της μέσα στο σπίτι της. Ζήτησε να θεσπιστεί ευρωπαϊκό πλαίσιο υποχρεωτικής αφαίρεσης όπλων από ένστολους όταν υπάρχουν ενδείξεις ενδοοικογενειακής βίας, απειλών ή σοβαρών συγκρούσεων. Να υπάρξει ανεξάρτητος μηχανισμός ελέγχου και καταγγελιών για ένστολους, ώστε η βία να μη θάβεται μέσα στην ιεραρχία. Να καθιερωθεί υποχρεωτική ψυχοκοινωνική αξιολόγηση όσων φέρουν όπλο στο πλαίσιο της υπηρεσίας τους — ουσιαστική και επαναλαμβανόμενη. Επίσης, τόνισε την ανάγκη να αναγνωριστούν τα παιδιά των θυμάτων γυναικοκτονίας ως θύματα κρατικής αποτυχίας, με μακροχρόνια ψυχολογική και οικονομική στήριξη.
  • Η Ρόζα Φωτιάδου, μητέρα της Σοφίας Σαββίδου, που δολοφονήθηκε επειδή βρισκόταν με την Πολυξένη Μπέρδου την ώρα της γυναικοκτονίας, τόνισε πως «όταν η έμφυλη βία αντιμετωπίζεται ως ιδιωτική υπόθεση, όταν λέμε “είναι θέμα του ζευγαριού”, τότε εκθέτουμε ολόκληρη την κοινωνία σε κίνδυνο». Επισήμανε ότι η έμφυλη βία δεν είναι μόνο ζήτημα δικαιωμάτων· είναι ζήτημα δημόσιας ασφάλειας και ζήτησε να αντιμετωπίζεται ως δυνητικός κίνδυνος για τρίτους, όχι μόνο για το άμεσο θύμα. Ζήτησε μηχανισμούς έγκαιρης απομάκρυνσης και αφοπλισμού επικίνδυνων προσώπων, πριν η βία ξεφύγει από τον «ιδιωτικό» χώρο, και να στηριχθούν τα παιδιά των δολοφονημένων γυναικών ως θύματα έμφυλης βίας με ουσιαστική και μακροχρόνια φροντίδα.
  • «Η γυναικοκτονία της κόρης μου δεν ήταν αποτέλεσμα τύχης. Ήταν αποτέλεσμα αδράνειας», είπε η Κατερίνα Κώτη, μητέρα της Ντόρας Ζαχαριά, που δολοφονήθηκε από τον πρώην σύντροφό της λίγες μέρες μετά τον χωρισμό, τονίζοντας ότι πρέπει να σταματήσει η αντιμετώπιση του φόβου των γυναικών ως υπερβολή. «Ο φόβος της κόρης μου ήταν βάσιμος. Απλώς δεν τον άκουσε κανείς». Ζήτησε να αναγνωριστεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο το stalking και η ψηφιακή παρακολούθηση ως σοβαροί δείκτες επικινδυνότητας, να θεσπιστούν υποχρεωτικά πρωτόκολλα αντίδρασης όταν μια γυναίκα καταγγέλλει ψηφιακή παρακολούθηση και να δημιουργηθούν ευρωπαϊκά μητρώα επαναλαμβανόμενης έμφυλης βίας.
  • Τα παιδιά των γυναικοκτονιών δεν είναι «παράπλευρες απώλειες». Είναι και αυτά θύματα, δήλωσε η Τζέσικα (Στεφανία) Ντανάι, κόρη της Ενκελέιντα, που δολοφονήθηκε από πρώην σύντροφό της. «Σήμερα βρίσκομαι εδώ όχι μόνο για τη μητέρα μου, αλλά για όλα τα παιδιά που έμειναν πίσω», τόνισε, ζητώντας δράση για την προστασία των θυμάτων έμφυλης βίας. Η μητέρα είχε καταγγείλει τις απειλές που δεχόταν στην αστυνομία. Η προηγούμενη μέρα είχε εκδικαστεί το αυτόφωρο για την υπόθεσή της. «Οι καταγγελίες όταν δεν συνοδεύονται από αξιολόγηση κινδύνου, ενημέρωση του θύματος και άμεση προστασία, δεν αρκούν», επισήμανε.
  • Για τη διαδοχική αποτυχία του κράτους – πριν τη δολοφονία (προειδοποιήσεις και πρόληψη), κατά τη διάρκεια (αντιμετώπιση του εγκλήματος) και μετά (στήριξη της οικογένειας) – μίλησαν ο Γιάννης Τοπαλούδης και η Κούλα Αρμουτίδου, γονείς της Ελένης Τοπαλούδη, που δολοφονήθηκε στη Ρόδο και η σορός της πετάχτηκε στη θάλασσα.

    Η γυναικοκτονία δεν ξεκινά τη στιγμή του θανάτου. Ξεκινά πολύ νωρίτερα – στη σιωπή, στην ανοχή, τόνισε η Κούλα Αρμουτίδου, που μίλησε για την «αθέατη τραγωδία» που ξεκίνησε για την οικογένεια μετά τη δολοφονία της Ελένης. «Αυτό που έχουμε ονομάσει οικογενειοκτονία. Γιατί όταν δολοφονείται μια γυναίκα, δεν πεθαίνει μόνο εκείνη. Πεθαίνει η οικογένειά της λίγο-λίγο».

    Η μητέρα της Ελένης επισήμανε την τριπλή αδράνεια και αποτυχία του Κράτους: πριν – γιατί δεν έμαθε να βλέπει τη βία ως προειδοποίηση, κατά – γιατί δεν στάθηκε καθαρά απέναντι στο έγκλημα, και μετά – γιατί εγκατέλειψε τις οικογένειες. «Αν δεν αλλάξει ριζικά ο τρόπος που το κράτος και η Ευρώπη αντιμετωπίζουν τη βία κατά των γυναικών – πριν, κατά τη διάρκεια και μετά – τότε θα συνεχίσουμε να μετράμε όχι μόνο δολοφονημένες γυναίκες, αλλά και οικογένειες που δεν έμαθαν ποτέ πώς να ξαναζούν».

    «Τα τελευταία λόγια της Ελένης μας πριν την πετάξουν στη θάλασσα ήταν “θα σας βρει ο πατέρας μου”», είπε ο Γιάννης Τοπαλούδης, πατέρας της Ελένης, και ζήτησε την καθιέρωση του όρου «γυναικοκτονία», όχι για διαφορετική ποινή, αλλά για ηθική, κοινωνική και πολιτική αναγνώριση των εγκλημάτων κατά γυναικών λόγω φύλου, καθώς και την καθιέρωση του όρου «οικογενειοκτονία». Τονίζοντας ότι η οικογένειά βιώνει καθημερινή ψυχική δολοφονία μέσα στις δικαστικές αίθουσες, επισήμανε ότι χρειάζεται πραγματικά ανεξάρτητη δικαιοσύνη, όχι δικαιοσύνη της πολιτικής και των πολιτικών. «Κάθε 10 λεπτά δολοφονείται μια γυναίκα και πρέπει να δράσουμε άμεσα», τόνισε. Ο πατέρας της Ελένης Τοπαλούδη απαίτησε μηχανισμούς στήριξης των οικογενειών των θυμάτων και πρόληψης της έμφυλης βίας τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο.

    Με τη φράση «το περιπολικό δεν είναι ταξί» ξεκίνησε τη μαρτυρία της η Δέσποινα Καλλέα, μητέρα της Κυριακής Γρίβα, που δολοφονήθηκε έξω από το αστυνομικό τμήμα, ενώ είχε ζητήσει βοήθεια. Το περιπολικό είναι μέσο προστασίας· η κόρη της δολοφονήθηκε παρά το γεγονός ότι ζήτησε βοήθεια και το κράτος ήταν παρόν, αλλά ανίκανο να παρέχει ασφάλεια. Η υπόθεση της Κυριακής Γρίβα «αποκαλύπτει ένα κενό αντίληψης: ότι η έμφυλη βία δεν αντιμετωπίζεται ως άμεση απειλή ζωής. Αντιμετωπίζεται ως ενόχληση μέχρι να γίνει έγκλημα. Και τότε είναι αργά».

    Ζήτησε από την Ευρώπη να θεσπίσει δεσμευτικά πρωτόκολλα αξιολόγησης κινδύνου για έμφυλη βία, εκπαίδευση αστυνομικών ώστε να αναγνωρίζουν τον φόβο ως ένδειξη επικείμενης απειλής, και υποχρεωτική παρέμβαση/συνοδεία όταν γυναίκες ζητούν προστασία. «Αν η Ευρώπη θέλει να μιλά για ανθρώπινα δικαιώματα, ας ξεκινήσει από το πιο βασικό: καμία γυναίκα που ζητά προστασία δεν πρέπει να φεύγει μόνη».

    Ο Εμμανουήλ Αθανασίου, ξάδελφος της Έφης Τσιχλάκη, μίλησε για τη δολοφονία της ξαδέλφης του και κυρίως για τη δικαστική μάχη, την οποία χαρακτήρισε ένα από τα μεγαλύτερα δικαστικά σκάνδαλα της χώρας. Αναφέρθηκε σε αίσχος στα δικαστήρια, όπου η οικογένεια κλήθηκε να αποδείξει ότι η Έφη δολοφονήθηκε, καθώς είχαν αποφασίσει σε πρώτο βαθμό ότι αυτοκτόνησε, και στη συνέχεια βρέθηκε αντιμέτωπη με πλήθος απειλών και δολοφονία χαρακτήρα, λόγω των διασυνδέσεων του δράστη με πανίσχυρη οικογένεια της χώρας. Τόνισε ότι η πολιτική και δικαστική εξουσία στέλνουν μήνυμα ατιμωρησίας σε ολόκληρη την Ευρώπη, όταν οι δολοφόνοι, που δεν δείχνουν μεταμέλεια, παραμένουν εκτός φυλακής.

    Οι μαρτυρίες ανέδειξαν κοινό μοτίβο: ατιμωρησία, καθυστερήσεις, θεσμικά κενά και κοινωνική ανοχή που συνοδεύει τις υποθέσεις έμφυλης βίας. Στην εκδήλωση συμμετείχαν επίσης θεσμικοί εκπρόσωποι, νομικοί και ειδικοί επιστήμονες, που έριξαν φως στη διαρθρωτική διάσταση του φαινομένου και στις προκλήσεις στην απονομή δικαιοσύνης και στην προστασία των θυμάτων.

    Ήταν γυναίκες, αυτό ήταν το σφάλμα των 100 και πλέον γυναικών που δολοφονήθηκαν από το 2020 έως το 2025, τόνισε η Ξένη Δημητρίου, Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου επί τιμή. Στην εξαιρετική της τοποθέτηση υπογράμμισε πως «Οι κοινωνίες που αποφεύγουν να ονομάσουν τις δολοφονίες των γυναικών ως γυναικοκτονίες υποκρύπτουν ανοχή στην έμφυλη βία και φέρουν πατριαρχικά χαρακτηριστικά ».

    Έκανε λόγο για τις επείγουσες συστάσεις της GREVIO για τη συμμόρφωση της Ελλάδας στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. «Το ’26 η GREVIO θα ελέγξει την Ελλάδα και φοβάμαι ότι στους λίγους μήνες που απομένουν δεν θα γίνουν πολλά πράγματα» είπε και πρόσθεσε πως η GRENIO βλέπει με καχυποψία τον νόμο για τη συνεπιμέλεια.

    «Καλέσαμε δικαστές και αστυνομικούς να τους εκπαιδεύσουμε. Η απάντηση ήταν εμείς εκπαιδεύουμε δεν εκπαιδευόμαστε» είπε για να τονίσει την απροθυμία των αρχών να εκπαιδευτούν ενώ χαρακτήρισε την εφαρμογή του ήδη υπάρχοντος πλαισίου «άδειο πουκάμισο».

    Η Έλενα Κουντουρά τόνισε ότι η γυναικοκτονία αποτελεί την πιο ακραία μορφή έμφυλης βίας και παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, επισημαίνοντας ότι η Ευρώπη οφείλει να την αναγνωρίσει νομικά ώστε να διασφαλιστεί η πρόληψη και η προστασία των θυμάτων.

    Η Έλενα Κουντουρά, Ευρωβουλεύτρια ΣΥΡΙΖΑ και μέλος της Επιτροπής FEMM, τόνισε ότι η γυναικοκτονία είναι η πιο ακραία μορφή έμφυλης βίας και παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και ότι η Ευρώπη οφείλει να την αναγνωρίσει νομικά για να επιτραπεί η πρόληψη και η προστασία των θυμάτων. Υπογράμμισε ότι η έλλειψη ενιαίου ευρωπαϊκού ορισμού οδηγεί σε υποκαταγραφή και ατιμωρησία, ενώ η σωστή καταγραφή και η συλλογή στοιχείων είναι κρίσιμες για την ανάπτυξη αποτελεσματικών πολιτικών πρόληψης.

    Η Έλενα Κουντουρά ανέλυσε τα βήματα που έχουν γίνει σε ευρωπαϊκό επίπεδο μέσα από τη δική της δουλειά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με στόχο να αναγνωριστεί η γυναικοκτονία ως νομικός όρος και να αντιμετωπιστεί η έμφυλη βία. 

    Η ελληνίδα ευρωβουλεύτρια  κατέθεσε δύο ερωτήσεις στην Κομισιόν και στο Συμβούλιο ζητώντας κοινό ευρωπαϊκό ορισμό της γυναικοκτονίας και ενιαία συλλογή δεδομένων. Η απάντηση της Κομισιόν αναγνώρισε τη σημασία της νομικής αναγνώρισης, χωρίς όμως ουσιαστικά αποτελέσματα, ενώ η ίδια δεσμεύτηκε να συνεχίσει τις παρεμβάσεις της για πλήρη αναγνώριση του εγκλήματος και επαρκή μέτρα προστασίας των γυναικών.

    Ως εισηγήτρια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πέτυχε να κυρωθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, το πρώτο διεθνώς δεσμευτικό νομικό κείμενο για την αντιμετώπιση της έμφυλης βίας. Ωστόσο, όπως είπε, πρέπει η Ευρώπη και τα κράτη-μέλη να επενδύσουν άμεσα σε ουσιαστικά μέτρα, χωρίς να υπολογίζουν ότι το κόστος επιβαρύνει τον προϋπολογισμό, διότι τα μέτρα αυτά σώζουν ζωές. «Πρέπει να εκπαιδευτούν τα αγόρια να σέβονται τις γυναίκες – τη μητέρα τους, την αδερφή τους, την κόρη τους, τη σύντροφό τους – και τα κορίτσια να μη φοβούνται να πουν όχι», κατέληξε.

    Η Δρ. Κέλλυ Ιωάννου, Καθηγήτρια Εγκληματολογίας και Πρόεδρος της ΜΚΟ «Γίνε Άνθρωπος», τόνισε ότι στην καρδιά κάθε γυναικοκτονίας υπάρχει μια κραυγή που δεν ακούστηκε, αποτέλεσμα σιωπής και θεσμικής αδράνειας, με δομές που μένουν στα χαρτιά και απουσία συστηματικής καταγραφής και πρωτοκόλλων αξιολόγησης κινδύνου. Πολλές φορές, γυναίκες με παιδιά κοιμούνται σε αυτοκίνητα επειδή «δεν υπάρχουν θέσεις» σε δομές. Υπογράμμισε ότι δεν υπάρχουν «απρόβλεπτες», αλλά αχαρτογράφητες γυναικοκτονίες και ότι η έμφυλη βία εκδηλώνεται πλέον και στον ψηφιακό χώρο μέσω παρακολούθησης και παρενόχλησης, λειτουργώντας ως προθάλαμος φυσικής βίας. Εκεί, αντί να αναχαιτίζεται ο δράστης, ζητείται από τις γυναίκες να «προσέχουν τη διαδικτυακή τους συμπεριφορά», μεταφέροντας την ευθύνη στο θύμα.

    Η Μαρία Ρεπούση, Καθηγήτρια Ιστορίας ΑΠΘ και Διευθύντρια του Ινστιτούτου «Νίκος Πουλαντζάς», ανέλυσε τις γυναικοκτονίες ως ακραία μορφή έμφυλης βίας και μισογυνισμού. Τόνισε ότι η νομική αναγνώριση της γυναικοκτονίας και η ευρωπαϊκή συνεργασία είναι απαραίτητες για την πρόληψη και την απόδοση δικαιοσύνης. Αναφέρθηκε στη «σφαγή του Μόντρεαλ» ως χαρακτηριστικό παράδειγμα μαζικής γυναικοκτονίας, τονίζοντας ότι οι δολοφονίες γυναικών αποτελούν την ακραία μορφή έμφυλης βίας και εκφράζουν σχέσεις εξουσίας ανάμεσα στα φύλα.

    Υπογράμμισε ότι οι γυναικοκτονίες δεν εξαρτώνται μόνο από κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες, αλλά από δομικές κοινωνικές ανισότητες, σεξισμό και πατριαρχικές σχέσεις. Η έμφυλη βία δεν είναι μεμονωμένο φαινόμενο, αλλά επαναλαμβανόμενο, οικουμενικό και διαχρονικό, επηρεάζοντας όλες τις γυναίκες και τα κορίτσια. Τόνισε ότι η νομική αναγνώριση της γυναικοκτονίας δεν λύνει από μόνη της το πρόβλημα, αλλά είναι κρίσιμη για την απονομή δικαιοσύνης, την πρόληψη και την προστασία των θυμάτων.

    Ο ρόλος του φεμινιστικού κινήματος και η ευθύνη των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης βρέθηκαν στο επίκεντρο της παρέμβασης της Φωτεινής Λαμπρίδη, δημοσιογράφου του tvxs.gr. Όπως επισήμανε, το φεμινιστικό κίνημα έχει συμβάλει καθοριστικά στην ορατότητα της έμφυλης βίας και στην κατοχύρωση του όρου «γυναικοκτονία», απέναντι σε μια δημόσια σφαίρα που συχνά τον αντιμετωπίζει με ειρωνεία ή αμηχανία. Παράλληλα, ανέδειξε τις σοβαρές ευθύνες των ΜΜΕ, τονίζοντας ότι μέρος της δημοσιογραφικής κάλυψης εξακολουθεί να αναπαράγει αφηγήσεις που δικαιώνουν τον δράστη και μετατοπίζουν την ευθύνη στο θύμα, μέσα από πομπώδεις τίτλους, εκτενή και συχνά αχρείαστα ρεπορτάζ και τη χρήση φωτογραφιών που ενισχύουν τον κιτρινισμό. Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρθηκε και στην εκπομπή «Παρατηρητήριο Σεξισμού», ένθετο της εκπομπής «Άλλη Διάσταση», ως μια προσπάθεια κριτικής αποτύπωσης και ανάδειξης των σεξιστικών στερεοτύπων στον δημόσιο λόγο.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν πολλοί συνάδελφοι ευρωβουλευτές, η Ελεονώρα Μελέτη (ΝΔ/ ΕΛΚ), η προσωπική κατάθεση της οποίας συγκίνησε τους παρευρισκόμενους, ο Σάκης Αρναούτογλου (S&D/ΠΑΣΟΚ), ο Νίκος Παππάς (Left), η Μαρία Ζαχαρία (Mη εγγεγραμμένη/Πλεύση Ελευθερίας) και ο Λουκάς Φουρλάς (ΔΗΣΥ/ΕΛΚ), τους οποίους ευχαριστούμε.