Με μια αιχμηρή τοποθέτησή της κατά τη συζήτηση του σχετικού νομοσχεδίου στη Βουλή, η Έλενα Ακρίτα κατήγγειλε την κυβερνητική επιλογή να μετατρέψει την πολιτιστική κληρονομιά σε προϊόν και τα μνημεία σε περιουσιακά στοιχεία προς εμπορική εκμετάλλευση.
«Σήμερα η κυβέρνηση ξεπουλάει σε μια Ανώνυμη Εταιρεία σύμβολα, οικειοποιείται τη μνήμη και βάζει τιμή στα ανεκτίμητα», τόνισε.
Η βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ υπογράμμισε ότι η νέα ΑΕ συγκεντρώνει εισιτήρια, πωλητήρια, αναψυκτήρια, ψηφιακές υπηρεσίες, ακίνητα και έσοδα, λειτουργώντας με τους κανόνες της αγοράς και όχι με τις εγγυήσεις της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας.
Παράλληλα, απέρριψε την ίδρυση νέου φορέα για την ενάλια πολιτιστική κληρονομιά, ζητώντας ουσιαστική ενίσχυση της αρμόδιας Εφορείας.
«Η Ακρόπολη δεν είναι VIP lounge και το Επταπύργιο δεν είναι αίθουσα δεξιώσεων. Τα μνημεία μας δεν ανήκουν σε καμιά κυβέρνηση. Ανήκουν στην κοινωνία. Εσείς είστε προσωρινοί θεματοφύλακές τους. Επ’ ουδενί ιδιοκτήτες τους. Και δεν θα σας επιτρέψουμε να κρεμάσετε ταμπελάκι με τιμή πάνω στην ιστορία αυτού του τόπου», επεσήμανε κλείνοντας την τοποθέτησή της η Έλενα Ακρίτα.
Στην ουσία του νομοσχεδίου του Υπουργείου Πολιτισμού, αλλά και στην ανάγκη ο πολιτισμός να αντιμετωπίζεται πρωτίστως ως αξιακό δεδομένο για τη χώρα, αναφέρθηκε από το βήμα της Ολομέλειας της Βουλής ο βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Χρήστος Γιαννούλης.
Απευθυνόμενος στην υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, έθεσε το βασικό ερώτημα της συζήτησης: «Τι άλλαξε; Τι μεσολάβησε από το 2020 έως σήμερα και χρειάζεται η μετατροπή σε Α.Ε. ενός φορέα που φαίνεται ότι όλοι συμφωνούμε ότι έχει αποτελέσματα;»
Με αφορμή μάλιστα την επικείμενη αποφοίτηση του 22χρονου γιου του από το Ιστορικό και Αρχαιολογικό Τμήμα του ΑΠΘ, αναφέρθηκε στη νέα γενιά επιστημόνων που επιθυμεί να υπηρετήσει την ιστορία, την αρχαιολογία και την ανάδειξη του πολιτιστικού πλούτου της χώρας, υπογραμμίζοντας πως το πραγματικό ερώτημα είναι εάν «ο πολιτισμός παραμένει αξιακό δεδομένο αυτής της χώρας».
«Πολιτισμός είναι αξίες. Πολιτισμός είναι γενναιότητα, ειλικρίνεια και εντιμότητα», σημείωσε, συνδέοντας το ζήτημα και με τη συμπεριφορά του βουλευτή Δράμας της ΝΔ Δημήτρη Κυριαζίδη.
Ο Χρήστος Γιαννούλης επανέλαβε ότι ο βουλευτής της ΝΔ πρέπει να απομακρυνθεί από την Κοινοβουλευτική Ομάδα, καλώντας τη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη να μην περιοριστούν σε καταδίκες, αλλά να αποδείξουν έμπρακτα τη στάση τους: «Αμετροέπεια και αδυναμία είναι να μην έχετε ορθώσει το ανάστημά σας όλοι και να πείτε “εμείς δεν είμαστε σαν αυτόν”, αλλά να το αποδείξετε».
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στον τρόπο με τον οποίο αξιοποιούνται δημόσιοι πόροι για την οπτικοακουστική παραγωγή, θέτοντας το ζήτημα της χρηματοδότησης από τον ΕΚΟΜΕΔ τηλεοπτικών παραγωγών χαμηλής ποιότητας, όπως οι «Οικογενειακές Ιστορίες»: «Δεν ντρεπόμαστε που σήμερα στην ελληνική τηλεόραση χρηματοδοτείται από τον ΕΚΟΜΕΔ ένα reality που είναι ντροπή για την ανθρώπινη ύπαρξη;»
Κλείνοντας, υπογράμμισε την ανάγκη η Πολιτεία να συνομιλήσει ουσιαστικά με τους ανθρώπους της δημιουργίας, της τέχνης και των γραμμάτων:
«Μακάρι να μπορούμε να συνομιλήσουμε με όλους αυτούς που θέλουν να ανέβει αυτή η χώρα όχι λίγο ψηλότερα, πολύ ψηλότερα. Αυτό είναι πολιτική και θεσμική μας υποχρέωση. Και αυτό το νομοσχέδιο δεν βοηθάει σε αυτή την κατεύθυνση».
Δριμύ κατηγορώ της βουλεύτριας Ευβοίας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Θεοδώρας Ακριώτου για τις μεθοδεύσεις της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Πολιτισμού, που αλλοιώνουν τον χαρακτήρα και το ρόλο που οφείλει να διαδραματίσει η Πολιτεία για να διαφυλάξει την πολιτιστική μας κληρονομιά.
Η ομιλία αναλυτικά:
«Κυρία υπουργέ, αγαπητοί και αγαπητές συνάδελφοι. Θα μου επιτρέψετε δυο σχόλια πριν ξεκινήσω. Ένα για το προηγούμενο περιστατικό, το οποίο όμως δεν είναι το πρώτο και δεν αρκεί κάθε φορά να καταδικάζουμε. Έχει γίνει έθιμο πια. Το θέμα είναι να απομονώσουμε και να εξαλείψουμε αυτές τις συμπεριφορές.
Αρκεί να το θέλουμε, αρκεί να το θέλετε οι επικεφαλής της παράταξης.
Και ένα δεύτερο σχόλιο μιας και αναφερθήκατε στην Ιφιγένεια και στον τόπο μου, γιατί μπορεί να μην ξέρετε, αλλά ο ναός της Αυλίδιας Αρτέμιδος, όπου θυσιάστηκε η Ιφιγένεια είναι στον τόπο μου, στην Εύβοια πριν από τη γέφυρα, και βρίσκεται ανάμεσα από το Ναυπηγείο και τα τσιμέντα της ΑΓΕΤ Ηρακλής.
Εμείς τώρα εκεί κάνουμε έναν μεγάλο αγώνα, αυτός ο χώρος να αναδειχθεί και να προστατευτεί, όχι να εμπορευματοποιηθεί. Θα μείνω στις δύο πρώτες λέξεις. Αναρωτιόμαστε τώρα αυτός ο αγώνας ποιον θα έχει συνοδοιπόρο; Γιατί αυτή τη στιγμή αυτό που εμείς έχουμε να αντιπαλέψουμε στην Εύβοια είναι ένα τσιμέντο άδικο, το οποίο έχει σταματήσει τη λειτουργία του και τα σχέδια της εταιρείας είναι να γίνουν οι εγκαταστάσεις logistic και έχουμε βάσιμες πληροφορίες ότι θα αφορά σκουπίδια με μια σειρά εργασιών όπως εκβάθυνση του λιμένα και τελικά ένα τοπόσημο παγκόσμιας εμβέλειας θα μείνει Τι; Τίποτα ανάμεσα από τα ναυπηγεία και το τσιμέντο. Το κλείνω και ξεκινώ το τσιμέντο.
Λοιπόν να το δούμε επισταμένα. Αλλά με τι εμπιστοσύνη θα το δούμε όταν πια οι ιδιώτες θα μπουν στη διαχείριση του δημόσιου συμφέροντος;
Ξεκινάω λοιπόν με το νομοσχέδιο. Θα τονίσω το γεγονός ότι γίνονται πάρα πολύ γρήγορα. Εγώ είμαι 3 μέρες βουλευτής, μέσα σε τρεις μέρες έχουν περάσει θεμελιώδεις εργασίες της Βουλής, εξαιρετικά σημαντικές. Προσπαθώ να τις παρακολουθήσω.
Είχαμε τη συνταγματική αναθεώρηση.
Δεύτερον, το νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος και ενέργειας, διαχείρισης των υδάτων με διαδικασίες φαστ τρακ φυσικά. Τι πρωτότυπο! Ερήμην της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, στον διάδρομο συναντήσαμε χθες 2 δημάρχους της Εύβοιας, οι οποίοι ήταν αλαφιασμένοι να βρουν, να συμμετέχουν, να δουν τι συμβαίνει με την διαβούλευση, γιατί δεν είχαν κληθεί .
Και τρίτον το σημερινό νομοσχέδιο του Υπουργείου Πολιτισμού για την ίδρυση της ανώνυμης εταιρείας Οργανισμός Ανάπτυξης και Διαχείρισης της Ελληνικής Πολιτικής Κληρονομιάς, η οποία επιδιώκει τι; Να διαχειριστεί χωρίς τον μέχρι σήμερα κυρίαρχο δημόσιο έλεγχο, την κινητή και ακίνητη περιουσία του υπουργείου Πολιτισμού, τα έσοδα από τα εισιτήρια, πωλητήρια, αναψυκτήρια και κάθε συναφή δραστηριότητα.
Λέτε ότι οι νομοθετικές πρωτοβουλίες είναι αποσπασματικές διοικητικές μεταρρυθμίσεις για να βελτιώσουμε λόγου χάρη την λειτουργία του ΟΔΑΠ. Αλλά δεν είναι. Γιατί τελικά αυτό που βλέπουμε είναι μια αλληλουχία αλλαγών, από το 19 μέχρι και σήμερα.
Η κωδικοποίηση του νόμου 48 58. Η μετατροπή των πέντε μεγάλων μουσείων από τη ΝΔ σε ΝΠΔΔ το 22 και το 23. Και σήμερα το παρόν νομοσχέδιο. Όλα αυτά, μαζί με όσα ανέφεραν και οι προηγούμενοι συνάδελφοι, συνθέτουν μια ενιαία πολιτική. Μια πολιτική για ένα άλλο μοντέλο προστασίας της πολιτικής κληρονομιάς για ημετέρους και κατά το δοκούν, όπως αποδεικνύεται. Και μένω στην λέξη προστασία, γιατί το άρθρο 24 του Συντάγματος αναφέρεται στην προστασία του πολιτιστικού περιβάλλοντος, η οποία αποτελεί υποχρέωση του κράτους.
Δεν αναφέρεται στα μνημεία ως οικονομικό πόρο που πρέπει πρωτίστως να αποδίδει. Ως εκ τούτου, η προστασία κατά το Σύνταγμα προηγείται της οικονομικής διαχείρισης, Για να μην μπερδευόμαστε. Και έχετε και βάσανα με το ΣτΕ αργότερα. Δηλαδή η οικονομική αξιοποίηση, η ανάδειξη και η τουριστική προβολή ακολουθούν, έρχονται σε δεύτερο χρόνο και μόνο όταν λειτουργούν ως μέσα προστασίας, ανάδειξης και πρόσβασης των πολιτών. Των πολιτών στην πολιτιστική κληρονομιά.
Όλα αυτά τα γνωρίζετε πολύ καλά. Και ενώ θα περίμενε κανείς η επιστημοσύνη σας και κυρία υπουργέ να λειτουργεί προστατευτικά στο υπουργείο Πολιτισμού, εσείς αντεπιτίθεται και λοιδορείτε συνολικά τους συναδέλφους σας στο πεδίο. Μέμφεστε και περιπαίζετε την αντιπολίτευση και όλους όσους από εμάς κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου.
Δεν αντέχετε την επιτυχία μας, μας είπατε χθες στην Επιτροπή. Ασχολίαστο.
Ξέρετε, είναι η τρίτη μου μέρα, όπως σας είπα ως βουλευτής. Χθες με αγωνία πήγα να παρακολουθήσω την πρώτη μου επιτροπή που ήταν για αυτό το νομοσχέδιο, το οποίο με ενδιέφερε γιατί παρακολουθώ την επιτροπή και η εικόνα που είδα σε αυτό το λίγο, απέχει παρασάγγας από την εικόνα που δικαιούται να φαντάζεται κανείς για την ηγεσία του ελληνικού υπουργείου Πολιτισμού. Είναι βέβαια απόλυτα ευθυγραμμισμένο το νομοσχέδιο και η συμπεριφορά με τον συνολικό σχεδιασμό της κυβέρνησης που μετατρέπει κάθε τι δημόσιο σε προϊόν για λίγους και εκλεκτούς. Από τη δημόσια υγεία μέχρι το νερό, από τη δημόσια εκπαίδευση μέχρι το ηλεκτρικό ρεύμα. Και σήμερα θέλετε να πλήξετε τον πολιτισμό, αλλοιώνοντας την ουσία και τον ρόλο του;
Κρίμα, Όχι για εσάς. Το δρόμο σας θα το βρείτε. Ακόμα κι αν αυτή η κυβέρνηση σταματήσει να υπάρχει, όπως προσπαθούμε εμείς τουλάχιστον να συμβεί πολιτικά στο άμεσο μέλλον. Κρίμα για το υπουργείο Πολιτισμού, γιατί σε αυτή τη θέση κάθισαν φωτισμένοι άνθρωποι, γυναίκες και άνδρες, που αντιμετώπισαν την πολιτιστική κληρονομιά στην ουσία της ως δημόσιο αγαθό, ως φορέα μνήμης, παιδείας και δημοκρατικής συνοχής. Αυτόν τον χαρακτήρα της πολιτιστικής κληρονομιάς έχουμε χρέος να το υπερασπιστούμε και για αυτό το λόγο καταψηφίζουμε το παρόν νομοσχέδιο. Και εγώ κλείνω την ομιλία μου με τη σκέψη μου στην αλησμόνητη Μυρσίνη Ζορμπά. Ο πολιτισμός δεν είναι προνόμιο, είναι δικαίωμα των πολιτών. Είναι δημόσιο αγαθό. Είναι πεδίο δημοκρατικής συμμετοχής».
Oύτε ένα, ούτε δύο, αλλά 55 είναι τα Ευρωπαϊκά Εντάλματα Σύλληψης των ελληνικών δικαστικών αρχών που άλλες χώρες αρνήθηκαν να εκτελέσουν την περίοδο 2021-2025, λόγω των συνθηκών κράτησης στις ελληνικές φυλακές. Αυτό προκύπτει από τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στην απάντηση του υπουργείου Δικαιοσύνης, σε σχετική Ερώτηση του βουλευτή Δράμας και Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Θ. Ξανθόπουλου.
Αφορμή γιά την Ερώτηση αποτέλεσε πρόσφατη απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ), που ασχολήθηκε με την άρνηση της Βελγικής Δικαιοσύνης να εκτελέσει Ευρωπαϊκό Ένταλμα των ελληνικών αρχών, με το σκεπτικό ότι η νοητική υστέρηση του εκζητούμενου σε συνδυασμό με τις συνθήκες κράτησης που επικρατούν στην Ελλάδα, θα τον εξέθεταν στον κίνδυνο προσβολής των θεμελιωδών δικαιωμάτων του που κατοχυρώνονται στα άρθρα 3 και 5 της ΕΣΔΑ.
Και όπως αποδείχθηκε, οι κακές συνθήκες κράτησης σε συνδυασμό με τον διαρκώς αυξανόμενο υπερπληθυσμό των κρατουμένων στα ελληνικά Σωφρονιστικά Καταστήματα, όπως προβάλλεται από τους εμπλεκομένους, αποτελούν λόγο άρνησης εκτέλεσης δεκάδων, προς το παρόν, Ευρωπαϊκών Ενταλμάτων Σύλληψης των ελληνικών αρχών.
Είναι προφανές ότι παρά τους ανέξοδους λεονταρισμούς της περί “νόμου και τάξης”, η κυβέρνηση έχει την απόλυτη ευθύνη γιατί δεκάδες άτομα δεν θα λογοδοτήσουν στην Ελληνική Δικαιοσύνη. Τελικά η κυβερνητική τιμωρητικότητα αποβαίνει σε βάρος της αντεγκληματικής πολιτικής και της προστασίας των πολιτών.
Επισυνάπτονται η Ερώτηση και η Απάντηση του υπουργείου Δικαιοσύνης.
Η επίσκεψη του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, στην Κύπρο, η πρώτη έπειτα από 16 χρόνια, μπορεί να σηματοδοτήσει μια σημαντική ευκαιρία για την επανεκκίνηση της διαδικασίας επίλυσης του Κυπριακού και την επανέναρξη ουσιαστικών διακοινοτικών συνομιλιών.
Μια επανεκκίνηση που, σε μια περίοδο διεθνούς αμφισβήτησης του διεθνούς δικαίου, οφείλει να επιβεβαιώσει την απαρέγκλιτη προσήλωση στις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ ως τη μόνη βάση για μια δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική λύση του Κυπριακού.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ επαναλαμβάνει τη σταθερή του θέση υπέρ της επίλυσης του Κυπριακού και της επανένωσης του νησιού στο πλαίσιο μιας δικοινοτικής, διζωνικής ομοσπονδίας, με πολιτική ισότητα, μία κυριαρχία, μία ιθαγένεια και μία διεθνή προσωπικότητα, χωρίς κατοχικά στρατεύματα και χωρίς το αναχρονιστικό καθεστώς των εγγυήσεων. Μια τέτοια λύση υπηρετεί τα συμφέροντα τόσο των Ελληνοκυπρίων όσο και των Τουρκοκυπρίων και μπορεί να αποτελέσει παράγοντα ειρήνης, σταθερότητας και συνεργασίας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η επανεκκίνηση των συνομιλιών πρέπει να πραγματοποιηθεί από το σημείο όπου αυτές διακόπηκαν στο Κραν Μοντανά, το 2017, αξιοποιώντας το κεκτημένο των μέχρι τότε διαπραγματεύσεων και τις συγκλίσεις που είχαν επιτευχθεί. Η συνέχιση του αδιεξόδου μόνο αρνητικά αποτελέσματα μπορεί να έχει, ενώ ενισχύει τη διχοτομική λογική και απομακρύνει την προοπτική της επανένωσης.
Η διεθνής κοινότητα και ιδιαίτερα τα Ηνωμένα Έθνη οφείλουν να εντείνουν τις προσπάθειές τους για την επανέναρξη μιας ουσιαστικής διαπραγματευτικής διαδικασίας. Η επίσκεψη του Αντόνιο Γκουτέρες μπορεί και πρέπει να αποτελέσει αφετηρία για μια νέα δυναμική, με στόχο την επίτευξη μιας συνολικής, δίκαιης και βιώσιμης λύσης, προς όφελος όλων των Κυπρίων.
Την άμεση παρέμβαση του Κυριάκου Μητσοτάκη και τη διαγραφή του βουλευτή Δράμας της ΝΔ, Δημήτρη Κυριαζίδη, ζήτησε από το βήμα της Ολομέλειας ο βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Χρήστος Γιαννούλης, μετά την απαράδεκτη συμπεριφορά του βουλευτή της ΝΔ κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Πολιτισμού.
Ο Χρήστος Γιαννούλης συνεχάρη τον προεδρεύοντα για την απόφασή του να αφαιρέσει τον λόγο από τον Δημήτρη Κυριαζίδη, χαρακτηρίζοντας τη συμπεριφορά του «πολιτικό τραμπουκισμό» και υπογραμμίζοντας ότι ο Πρωθυπουργός και πρόεδρος της ΝΔ δεν μπορεί να συνεχίζει να ανέχεται τέτοιες συμπεριφορές στο εσωτερικό της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας.
«Όταν μιλάμε για Πολιτισμό, δεν μπορεί να αρθρώνεται λόγος σκουπιδιών. Είναι πολιτικά σκουπίδια όσοι προσπαθούν να βάλουν στο στόμα τους γυναίκες, πολιτικούς, δημοσιογράφους, ανθρώπους όπως η κυρία Ακρίτα, η κυρία Μενδώνη, η κυρία Κωνσταντοπούλου, με τρόπο που όχι μόνο δεν συνάδει με τον κοινοβουλευτισμό, αλλά συνάδει μόνο με χαμαιτυπείο», τόνισε.
Και απευθυνόμενος ευθέως στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, σημείωσε:
«Η ανοχή έχει τα όριά της. Μία, δύο, τρεις. Ντροπή! Εάν υπάρχει στοιχειώδης ευαισθησία στον Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας και στον Πρόεδρο της ΝΔ και Πρωθυπουργό, κάποια στιγμή πρέπει να τελειώνουμε με τα πολιτικά σκουπίδια σε αυτή την Αίθουσα».
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει πλέον την ευθύνη να πάρει θέση και να διαγράψει τον Δημήτρη Κυριαζίδη από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας. Η ανοχή απέναντι σε επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές που προσβάλλουν τον κοινοβουλευτισμό δεν μπορεί να συνεχίζεται.
Κυρίες και κύριοι, συζητάμε στα τέλη Ιουλίου άλλο ένα νομοσχέδιο με τη γνωστή αντικοινοβουλευτική «fasttrack» μεθόδευση της κυβέρνησης. Συζητάμε σε μια πνιγηρή ατμόσφαιρα και δεν έχει να κάνει με τη θερμοκρασία, αλλά με τον βούρκο της συστηματικής σήψης και διαφθοράς που χαρακτηρίζει τη διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Τον βούρκο που σχετίζεται με την ανάγκη αναψηλάφησης του σκανδάλου της Novartis μετά από τις τελευταίες αποκαλύψεις, τον βούρκο για το σκάνδαλο δεκάδων εκατομμυρίων με τα σπιτάκια ανακύκλωσης, τον βούρκο για το έγκλημα των Τεμπών, για τον αμαρτωλό ΟΠΕΚΕΠΕ, για τις παρακολουθήσεις.
Και έπεται συνέχεια για την κυβέρνηση των 150 και βάλε σκανδάλων από το 2019, την κυβέρνηση των 20 και βάλε σκανδάλων τη χρονιά.
Βρισκόμαστε σήμερα λοιπόν εδώ για άλλο ένα νομοσχέδιο του υπουργείου Πολιτισμού, με τη μακροβιότερη υπουργό της Νέας Δημοκρατίας. Και κυρία υπουργέ, να χαιρετήσω, ίσως είναι και η πρώτη φορά, ότι πριν από λίγο κρατήσατε αποστάσεις από ένα μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου που θα μείνει στα πρακτικά για τη δυσώδη παρουσία του όσον αφορά τις γυναίκες. Και φαντάζομαι δεν θα μπορούσατε κι αλλιώς, έχετε δεχτεί και εσείς και η συνεργάτιδα σας απίστευτα σχόλια. Μόνο που δεν τα έχετε δεχτεί από την αριστερή προοδευτική παράταξη, τα δέχεστε και εσείς ως γυναίκα.
Σήμερα συζητάμε ένα νομοσχέδιο από ένα υπουργείο που χαρακτηρίζεται από αλαζονεία και έλλειψη σεβασμού απέναντι στον πολιτισμό και τους ανθρώπους.Που παραβιάζει διαρκώς τη συνταγματική υποχρέωση προστασίας της πολιτικής μας κληρονομιάς, που αντιμετωπίζει την κοινή μας παρακαταθήκη, -τουλάχιστον θα έπρεπε να είναι κοινή- ως εμπόρευμα και αντικείμενο ιδιωτικής εκμετάλλευσης, χωρίς να διασφαλίζει τα συμφέροντα του ελληνικού Δημοσίου.
Μιλάμε για μία βίαιη και χωρίς προσχήματα εμπορευματοποίηση προς όφελος φίλων, εκλεκτών και οικονομικών κύκλων που στηρίζουν τη σημερινή εξουσία.Μιλάμε για ένα νομοσχέδιο και για ένα υπουργείο που από το 2019 έχει στο ενεργητικό του σειρά καταστροφικών αποφάσεων:
Τσιμέντωμα της Ακρόπολης, πέραν όλων των άλλων ρεζίλεψε διεθνώς τη χώρα μας. Και αυτά δεν τα γράφανε απλά site, χρηματοδοτούμενα επτά χρόνια από λίστες,τα έγραφε ο «Economist».
Την καταστροφή των αρχαιοτήτων της Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη, παρά τη διεθνή κατακραυγή.
Το ξέπλυμα της αρχαιοκαπηλίας, και μετέρχομαι των λέξεων με φειδώ, των 161 κυκλαδικών αρχαιοτήτων της συλλογής Στερν, με τις ψήφους της πλειοψηφίας.
Τον«δανεισμό» των Γλυπτών του Παρθενώνα.
Τα πέντε εμβληματικά μουσεία της χώρας που μετατράπηκαν σε ΝΠΔΔ με απευθείας διορισμένους από την κυβέρνηση διευθυντές.
Τις «εξαγωγές» αρχαιοτήτων για μισό αιώνα.
Την πλήρη απαξίωση και υποβάθμιση των καλλιτεχνικών σπουδών και πολλές ακόμα χαρακτηριστικές αποφάσεις, από μια κυβέρνηση και ένα υπουργείο που εν τέλει μισεί τον πολιτισμό και τους ανθρώπους του.
Και καλά κάνει και που τους μισεί και καλά κάνει και που τους φοβάται. Διότι η αληθινή τέχνη, όχι η «ημέτερη» των δεξιώσεων, στέκεται πάντα κριτικά προς κάθε μορφή εξουσίας. Από μια κυβέρνηση, που και με το σημερινό νομοσχέδιο βάζει ένα ακόμη καθοριστικό λιθαράκι στην επιχείρηση που ξεκίνησε το 2019.Και να μου επιτρέψετε να δανειστώ τον τίτλο από τον Jonathan Coe αλλά και την αγαπημένη μου φίλη μεσόφωνο, Μαργαρίτα Συγγενιώτου: «Τι ωραίο πλιάτσικο!»
Το σημερινό νομοσχέδιο αφορά, πέρα από τις επιμέρους ρυθμίσεις για τον πολιτισμό, τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται τον πολιτισμό.
Και εδώ, κυρίες και κύριοι, βρίσκεται η βασική πολιτική μας διαφωνία. Για εμάς ο πολιτισμός είναι δημόσιο αγαθό, είναι μνήμη, είναι δημοκρατία, είναι παιδεία και κοινωνική συνοχή.
Για εμάς στην Αριστερά δεν υπάρχει ουδέτερη νομοθετική παρέμβαση. Οι παρεμβάσεις έχουν πολιτικό και ιδεολογικό πρόσημο και αυτό ακριβώς αποτυπώνει το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα.
Έχουμε μια κυβέρνηση που επιχειρεί με αυτό το νομοσχέδιο να μας πείσει ότι είναι κάτι προοδευτικό. Εμείς ξέρουμε όμως ότι στην πραγματικότητα αυτό το νομοσχέδιο συνεπάγεται λιγότερη λογοδοσία, λιγότερη διαφάνεια, περισσότερες απευθείας αναθέσεις, περισσότερες συμπράξεις με ιδιώτες, περισσότερη εμπορευματοποίηση.
Να προλάβω, αν έχει μείνει και κανένας στην πλειοψηφία καλοπροαίρετος, και να του απαντήσω σε ένα ερώτημα:
«Μα καλά, εσείς στην Αριστερά δεν θέλετε ανάπτυξη, δεν θέλετε περισσότερους επισκέπτες, δεν θέλετε διεθνείς συνεργασίες, δεν θέλετε περισσότερες ευκαιρίες για τους ανθρώπους του πολιτισμού;»
Προφανώς και θέλουμε και το έχουμε αποδείξει έμπρακτα. Πιστεύουμε όμως ότι υπάρχει μια αδιαπραγμάτευτη αρχή και δεν το λέμε εμείς στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, το λένε και οι άνθρωποι που διακονούν και υπηρετούν τις τέχνες:
Η ανάπτυξη οφείλει να υπηρετεί τον πολιτισμό και όχι ο πολιτισμός να υποτάσσεται στην αγορά. Γιατί τελικά όλα κρίνονται από την οπτική με την οποία κοιτάζει κανείς τον πολιτισμό. Εσείς βλέπετε ισολογισμούς και εταιρικά σχήματα, εμείς βλέπουμε τη συμπατριώτισσα μου, την Ειρήνη Παππά και τον Ρίτσο, τη Μελίνα και τον Ελύτη, τον Λάνθιμο, τον Τερζόπουλο και όλες τις νέες και τους νέους δημιουργούς που συνεχίζουν να κάνουν την Ελλάδα σημείο αναφοράς στον κόσμο.
Αλλά δυστυχώς, η επταετία που ολοκληρώνεται, στην πολιτιστική διακυβέρνηση, αφήνει ένα βαρύ αποτύπωμα που δύσκολα μπορεί κάποιος να το αμφισβητήσει. Ελλείμματα διαφάνειας, όπως το πρόσφατο κύκλωμα διαφθοράς στις πολεοδομίες, θεσμικές σκιές με την πολύχρονη υπόθεση του Ταμείου Αλληλοβοήθειας που δεν θα διαλευκάνετε ποτέ, για λόγους που ξέρουμε καλά, και οι εισηγητές μας σήμερα σας το υπογράμμισαν.
Εξαιρετικά χαμηλές μισθώσεις δημοσίων ακινήτων στο κτήμα Τατοΐου και σε άλλους χώρους πολιτισμού.
Καθυστερήσεις απέναντι στις μεγάλες προκλήσεις της εποχής, όπως το κλειστό «Ακροπόλ» στο κέντρο της Αθήνας και άλλα.
Πίσω από κάθε έργο, πίσω από κάθε νομοθέτημα, πίσω από κάθε επιλογή, αποκαλύπτεται η ίδια αντίληψη, ότι η πολιτιστική κληρονομιά αντιμετωπίζεται ολοένα και λιγότερο ως δημόσιο αγαθό κι ολοένα περισσότερο ως αντικείμενο εταιρικής διαχείρισης με αμφιλεγόμενα αποτελέσματα.
Το είδαμε στον Παρθενώνα με εταιρεία αθλητικών υποδημάτων να διαφημίζεται με drones ή με οίκο μόδας να τον επιλέγει για πασαρέλα. Κι όσοι τολμούσαμε να ασκήσουμε κριτική, πεταχτήκαμε στη λοιδορία των γνωστών πετσωμένων μέσων μαζικής ενημέρωσης.
Το είδαμε και στο Δεσποτικό, όπου ένας τόπος φυλακής, βασανισμού και εκτέλεσης αντιμετωπίζεται ως ένα μέρος όπου κρυφίως μπορεί το πρωθυπουργικό ζεύγος να έχει ένα ιδιωτικό δείπνο.
Το είδαμε στο Επταπύργιο, όπου ένας τόπος φυλακής, βασανισμού και εκτέλεσης αντιμετωπίζεται ως χώρος δεξιώσεων.
Και θα μου επιτρέψετε και λίγο περί άυλης πολιτιστικής λογικής… Εντάξει, ως Πελοποννήσια… ανοίξτε το κελί του Κολοκοτρώνη να μοιράζουμε γαρδούμπες… Δεν είναι αυτά σοβαρά πράγματα.
Ακούτε πολύ καλά τι λέω κυρία υπουργέ, ακούτε πάρα πολύ καλά, γιατί εγώ ήμουν φίλη με τον αείμνηστο Κωνστάντιο, όταν στο Βυζαντινό Μουσείο ήταν από τους πρώτους που έκανε σοβαρή υλοποίηση άλλων πολιτικών,αλλά τώρα μην τα κάνουμε όλα ισάδι.
Το βλέπουμε και στη Γυάρο και προσέξτε, δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, δεν είναι η Δούρου,είναι η δημόσια προειδοποίηση της Ελληνικής Εταιρείας Περιβάλλοντος και Τουρισμού και της Σχολής Αρχιτεκτόνων του Μετσόβιου, που ουσιαστικά είναι μια κραυγή αγωνίας για έναν τόπο εξορίας και μαρτυρίου, που κινδυνεύει να χάσει τον χαρακτήρα του ως τόπος ιστορικής μνήμης και να μετατραπεί σε ακόμα μία έκταση – πως το λέτε εσείς;- «αξιοποίησης», δεν λέτε «το πουλάμε». Όλες οι παραπάνω, και είναι και άλλες περιπτώσεις, οδηγούν στο ίδιο συμπέρασμα:
Εσείς βλέπετε τον πολιτισμό πρωτίστως ως ένα περιουσιακό στοιχείο με αγοραίους όρους, που πρέπει να εκμεταλλεύονται ελεγχόμενες εταιρείες, ενώ εμείς τον βλέπουμε ως αξιοποιήσιμο δημόσιο αγαθό που μπορεί να παράγει πλούτο, αλλά ο πλούτος αυτός να επιστρέψει στην κοινωνία. Κάθε ευρώ που παράγει ο ελληνικός πολιτισμός πρέπει να επιστρέφει στον ελληνικό πολιτισμό, στους ανθρώπους που υπηρετούν τον πολιτισμό, στις τοπικές κοινωνίες που καλούνται να προστατεύσουν και να αναδείξουν μια πολιτιστική κληρονομιά, πολλές φορές με έναν τόσο αξιοπρόσεκτο και συγκινητικό τρόπο όταν αυτό το συγκρίνεις με την αδιαφορία της κυβέρνησης.
Γιατί ο πολιτιστικός πλούτος της Ελλάδας δεν ανήκει ούτε σε μία κυβέρνηση ούτε σε μία αναπτυξιακή εταιρεία.
Ίδρυση«HellenicHeritageOrganizationAE», ελπίζω να μην με διορθώσει ο πρωθυπουργός στα αγγλικά μου. Για εμάς, το κεντρικό πρόβλημα, δεν είναι πρωτίστως η δημιουργία ενός νέου φορέα, με δοτή βέβαια διοίκηση,-αλίμονο, εφτά χρόνια το ξέρουμε πως πηγαίνει,είναι ο τρόπος με τον οποίο επιλέγει η κυβέρνηση να διαχειριστεί τον δημόσιο πολιτιστικό πλούτο. Ο ΟΔΑΠ διαχειρίζεται έσοδα 250 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως και δημιουργούν μια Ανώνυμη Εταιρεία στην οποία μεταφέρονται αυτοί οι πόροι. Ποιο είναι το ανώτατο όριο της χρηματοδότησης; Χωρίς πλαφόν, χωρίς όριο, χωρίς κοστολόγηση.
Ποιο ποσοστό των πόρων θα κατευθύνεται κάθε χρόνο στην ΑΕ και ποιο θα παραμένει στα μνημεία και στα μουσεία; Το είδατε πουθενά να το λέει σε καμία σελίδα, σε κανένα άρθρο; Και αναρωτιέμαι αυτή η κυβέρνηση που ψέγει σύσσωμη την αντιπολίτευση πως δεν κοστολογεί τις προτάσεις, τι κοστολόγηση έχει κάνει γι’ αυτόν τον καινούργιο φορέα;
Επομένως, κυρίες και κύριοι, σήμερα η Βουλή καλείται να εγκρίνει έναν μηχανισμό χωρίς καθορισμένα οικονομικά όρια και χωρίς επαρκείς θεσμικές δικλείδες.Αλλά βροντοφωνάζουμε:
Η πολιτιστική κληρονομιά της χώρας δεν μπορεί να εξαρτάται από διορισμένες διοικήσεις, ούτε να αποτελεί πεδίο αναπαραγωγής πελατειακών λογικών.
ΕΚΚΟΜΕΔ, θα περιοριστώ μόνο σε ένα σχόλιο,ωστόσο έχει τη σημειολογία του: Επικαλείται η κυβέρνηση την ανάγκη αναδιάρθρωσης στο όνομα της αποτελεσματικότητας του ΕΚΚΟΜΕΔ, που λειτουργεί ήδη ως Ανώνυμη Εταιρία του υπουργείου Πολιτισμού και καταβάλλει το απλό ποσό των 535.000 ευρώ ετησίως ενοίκιο για τη στέγαση των γραφείων στην οδό Κανάρη στο Κολωνάκι. Και ρωτάμε και απάντηση δεν παίρνουμε:
Αυτό είναι το πρότυπο της ευέλικτης εταιρικής διαχείρισης που κομίζει η κυβέρνηση;
Άλλοι αρχαιολογικοί χώροι, δώδεκα χρόνια…Σε δώδεκα χρόνια, ένα παιδί γεννιέται, μαθαίνει να περπατάει, πηγαίνει στο σχολείο,τελειώνει και το δημοτικό. Δώδεκα χρόνια μετά και έχεις την κυβέρνηση να απαντά στις καθυστερήσεις με περισσότερη γραφειοκρατία και έναν ακόμα φορέα…
Ολοκληρώνω με δυο ακόμα διαπιστώσεις:
Οι άνθρωποι του πολιτισμού είναι οι μεγάλοι απόντες στη σημερινή ευκαιρία να ενισχύσουμε τον ελληνικό πολιτισμό. Σε τόσες πολλές σελίδες διατάξεων για νέους οργανισμούς, εταιρικά σχήματα, διοικήσεις, αρμοδιότητες και διαδικασίες, απουσιάζει σχεδόν ολοκληρωτικά η ίδια η δημιουργός, ο ίδιος ο δημιουργός. Δεν υπάρχει μια ολοκληρωμένη πολιτική για τους καλλιτέχνες, τους δημιουργούς, τους ερευνητές, τους αρχαιολόγους, τους συντηρητές, τους ανθρώπους της μουσικής, του θεάτρου.
Είναι λες και ο πολιτισμός παράγεται από οργανισμούς και CEΟ, ενώ ξέρουμε πολύ καλά ότι είναι οι δημιουργοί τα ζωντανά κύτταρα του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού. Είναι αυτοί που δημιουργούν αλλά δεν μπορούν να ζήσουν με αξιοπρέπεια από τη δημιουργία τους και που την ίδια στιγμή αντιμετωπίζουν μια τεράστια νέα πρόκληση, για την οποία επίσης δεν διακρίνεται ίχνος μέριμνας στο νομοσχέδιο. Αναφέρομαι στην τεχνητή νοημοσύνη, η οποία αλλάζει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο παράγεται, διακινείται και αξιοποιείται το πολιτιστικό έργο παγκοσμίως.
Μπορείτε να μου πείτε ποιος προστατεύει εδώ και τώρα τη δημιουργό και τον δημιουργό; Τη στιγμή που σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση ανοίγει συζήτηση για την προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων, σε σχέση πάντα με την τεχνητή νοημοσύνη, το παρόν νομοσχέδιο δεν περιλαμβάνει καμία ουσιαστική πρόβλεψη, καμία αναφορά σε μηχανισμούς προστασίας των δημιουργών, καμιά αναφορά σε σχέση με τη στρατηγική για την ηθική αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης. Καμία πρόνοια για τη διαφύλαξη της καλλιτεχνικής εργασίας στη νέα ψηφιακή πολιτική.
Για εμάς στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ η τεχνητή νοημοσύνη αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση της εποχής και σας λέμε ότι θα είναι το νέο πεδίο σύγκρουσης μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς. Θα είναι το νέο πεδίο σύγκρουσης μεταξύ εκείνων που πιστεύουν βαθιά στην κοινωνική χρήση της τεχνητής νοημοσύνης κι εκείνων που την αντιμετωπίζουν ως εργαλείο κερδών.
Επισημαίνουμε και μια τελευταία ηχηρή απουσία από αυτό το νομοσχέδιο. Σε μία χώρα -όπως και ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ένωση και ολόκληρος ο κόσμος- που δοκιμαζόμαστε από τα πρωτοφανή κλιματικά ακραία φαινόμενα, που τα ανακαλύψατε εσχάτως,απειλούνται και αρχαιολογικοί χώροι και μνημεία: Ολυμπία, Μυκήνες κι άλλοι πολύτιμοι αρχαιολογικοί χώροι κινδύνευσαν. Κι ενώ έχει σχεδιαστεί ορθώς η εθνική στρατηγική και επιμέρους δράσεις για την κλιματική κρίση, δεν αποτυπώνεται έστω και κάτι, το τόσο δα, στο παρόν νομοσχέδιο για την ανθεκτικότητα των μνημείων.
Αντί λοιπόν να σχεδιάζετε νέες Ανώνυμες Εταιρείες, σας προτείνουμε να θωρακίσετε τα ίδια μνημεία και τους ανθρώπους που τα υπηρετούν. Και κάπως έτσι νομίζω φαίνεται ευδιάκριτα η διαφορά των δύο αντιλήψεων.
Για την Αριστερά ο πολιτισμός είναι η καλλιέργεια των σύγχρονων ιδεών της πάλης απέναντι στον σκοταδισμό. Είναι η γνώση απέναντι στην άγνοια και τη λήθη, είναι η δημιουργία, απέναντι στη συντήρηση και την αντίδραση όλων των μορφών. Και ξέρετε, αυτή την αντίληψη προσπαθήσαμε να υπηρετήσουμε και κατά τη θητεία μας στην Περιφέρεια Αττικής, που σε δύσκολα μνημονιακά χρόνια κάποιοι θεωρούσαν ότι ο πολιτισμός είναι «πολυτέλεια».
Ο πολιτισμός είναι το αντίδοτο στην ακροδεξιά που καλπάζει. Γιατί δεν είναι μόνο η οικονομική ανέχεια, να τη λύσετε με «pass» και απευθείας αναθέσεις…
Η πολιτιστική κληρονομιά είναι η βιογραφία ενός λαού. Είναι το βιός ενός λαού,δεν είναι οι ισολογισμοί τους.
Εμείς για αυτό τον λόγο καταψηφίζουμε το παρόν νομοσχέδιο, γιατί τέτοια νομοσχέδια κρίνονται από τις αξίες που υπηρετούν. Γιατί καμιά κυβέρνηση δεν κληρονόμησε τον Παρθενώνα. Γιατί καμία κυβέρνηση δεν είναι ιδιοκτήτης της Βεργίνας, του αρχαίου φρουρίου των Αιγοσθένων, της Μονής Δαφνίου -που από τον σεισμό του 1999 έπρεπε να φτάσουμε στο 2016 για την ανοικοδόμηση της-,καμία κυβέρνηση δεν είναι ιδιοκτήτης της Γυάρου.
Μνημεία, αρχαιότητες, δεν θα καταστούν κεφάλαιο μιας Ανώνυμης Εταιρείας, για να θυμηθώ και την αείμνηστη Φώφη Γεννηματά: του «Μαξίμου ΑΕ». Είναι περιουσία του ελληνικού λαού. Δεν μπορεί να διοικείται από «λευκά κολάρα» με λευκές επιταγές και από ημετέρους.
Συνάντηση με εκπροσώπους του Σωματείου Εργαζομένων Προσφυγικού και Συναφών Δομών Κοινωνικής Μέριμνας είχε σήμερα στη Βουλή η Βουλεύτρια Ευβοίας του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ, Θεοδώρα Ακριώτου και ο Δημήτρης Πετράς, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ.
Στο επίκεντρο της συζήτησης ήταν οι αλλαγές που προώθησε το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου συρρικνώνοντας, τόσο τις δομές φιλοξενίας των ασυνόδευτων προσφυγόπουλων, όσο και τον αριθμό των εργαζομένων σε όλες τις ΜΚΟ.
Σύμφωνα με την πρόεδρο του Σωματείου Εργαζομένων, Δήμητρα Γεωργακάκη, ήδη έκλεισαν οι δομές στο κέντρο της Αθήνας (Άγιος Παντελεήμονας, Κάτω Πατήσια, Αμπελόκηποι) αλλά και δομές σε Χίο, Θεσσαλονίκη και Λάρισα ενώ έγιναν δεκάδες απολύσεις και καταργήθηκε η ειδικότητα του νοσηλευτή στις δομές φιλοξενίας.
Η Θεοδώρα Ακριώτου δεσμεύτηκε να φέρει προς συζήτηση τα προβλήματα των δομών φιλοξενίας στη Βουλή, αξιοποιώντας κάθε μέσο κοινοβουλευτικού ελέγχου.
Ο Βουλευτής Χανίων Παύλος Πολάκης ξεκίνησε την ομιλία του θυμίζοντας ότι «ο αείμνηστος Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος, το 1984 όταν αποχώρησε από τη Νέα Δημοκρατία, μετά την εκλογή Μητσοτάκη ως αρχηγού και τον ρώτησαν γιατί έφυγες, απάντησε το εξής: δεν θέλω να είμαι με το Μητσοτάκη όταν θα έχει πουλήσει και την Ακρόπολη με το αζημίωτο. Αυτό κάνουν σήμερα η κυρία Μενδώνη και ο κύριος Φωτήλας».
Για την κ. Μενδώνη ο Παύλος Πολάκης τόνισε: «η κ. Μενδώνη είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για το κατάλληλο ξεπούλημα. Η κυρία Μενδώνη είναι η κυρία που νομιμοποίησε τα 161 κλεμμένα ειδώλια της συλλογής του Στερν, προερχόμενα από τον καιρό της πρωτοκυκλαδικής δεύτερης περιόδου και τα εξέθεσε στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης. Είναι η κυρία που με νόμο επέτρεψε στα ΔΣ των μουσείων να αποφασίζουν για την ίδρυση παραρτημάτων στο εξωτερικό και να εξάγουν ελληνικές αρχαιότητες για 50 χρόνια. Είναι η κυρία που κατάργησε το διαγωνιστικό πλαίσιο για την επιλογή των καλλιτεχνικών διευθυντών, για να βάλει το Λιγνάδη τον παιδοβιαστή. Είναι η κυρία που νομοθέτησε την κερδοσκοπική εκμετάλλευση των μνημείων με τα Μακ Ντόναλντ στο Ηρώδειο».
Σύμφωνα με τον Βουλευτή Χανίων, το σημερινό νομοσχέδιο είναι η ολοκλήρωση ενός σχεδίου το οποίο ξεκίνησε το 2020 όταν το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων (Τ.Α.Π.) μετατράπηκε σε Οργανισμό Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων (Ο.Δ.Α.Π.). Τώρα φτιάχνεται ένας βραχίονας αυτού, που θα είναι η Α. Ε. με την οποία «λύνονται τα χέρια τους. Γουστάρω να φέρω κανένα βασιλιά να χορέψει πεντοζάλη στην Ακρόπολη. Θα τον φέρω. Γουστάρω να κάνω γεύμα στον αρχαιολογικό χώρο της Αντιπάρου, το κάνω. Λύνει τα χέρια τους διότι είχαν συνταγματικό κώλυμα».
Τέλος, ο Παύλος Πολάκης αφού τόνισε ότι η κυβέρνηση δεν θα προλάβει να εφαρμόσει τον νόμο καθώς οποιαδήποτε προοδευτική κυβέρνηση έρθει την επομένη, από τα πρώτα πράγματα που θα κάνει είναι να τον καταργήσει, έκλεισε την ομιλία του με αναφορά στο σκάνδαλο του Ταμείου Αλληλοβοήθειας το οποίο έδινε ψεύτικα δάνεια εξηγώντας ότι: «πόσες δεκάδες χρόνια θέλετε, κυρία Μενδώνη για να κάνετε εκκαθάριση αυτού του αμαρτωλού Ταμείου αλληλοβοήθειας των υπαλλήλων του υπουργείου Πολιτισμού; Τα μέλη που η κ. Μενδώνη όρισε είναι αυτά που μπλέχτηκαν στο σκάνδαλο των εκβιασμών το 2024. Είναι αυτοί οι αρχαιολόγοι που πήγαιναν και έλεγαν αν θες άδεια, σκάσε τόσα. Είναι αυτοί που όρισε η κ. Μενδώνη για να πάρουν την απόφαση της επιχορήγησης των δεκάδων χιλιάδων ευρώ στο Ταμείο Αλληλοβοήθειας και μετά να το βάλει σε εκκαθάριση. Και τώρα με το άρθρο 123 πάει την εκκαθάριση ακόμα έξι μήνες πίσω και θα το εκκαθαρίζει όσο πάει για να μην αποδοθούν ποτέ ευθύνες.
Ανακοίνωση του βουλευτή Χανίων και Τομεάρχη Υγείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Παύλου Πολάκη
Ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν αρκείται στη διάλυση του ΕΣΥ, ούτε στη μεσολάβηση στον Φρουζή για να χρηματοδοτηθεί δημοσιογράφος φίλη του. Τώρα, μετά την απευθείας ανάθεση υπηρεσιών ποινικού δικαίου, χιλιάδων ευρώ, σε Δικηγόρο του «πουλέν» του, επιχειρεί να θέσει υπό κυβερνητική και κομματική ομηρία και τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο.
Με το άρθρο 67 του ν. 5322/2026, το οποίο «έκρυψε» μέσα σε άσχετο νομοσχέδιο, η κυβέρνηση κατάργησε στην πράξη το αυτοδιοίκητο του κορυφαίου θεσμικού οργάνου των γιατρών. Ο Υπουργός Υγείας αυτοαναγορεύθηκε σε εκλέκτορα του ιατρικού κόσμου, αποκτώντας την εξουσία να διορίζει ταυτόχρονα την Προσωρινή Διοικούσα Επιτροπή, το Ανώτατο Πειθαρχικό Συμβούλιο Ιατρών και την Εξελεγκτική Επιτροπή του ΠΙΣ.
Δηλαδή, ο κ. Γεωργιάδης επιλέγει ποιος θα διοικεί, ποιος θα ελέγχει και ποιος θα απονέμει την πειθαρχική δικαιοσύνη στους γιατρούς!
Αυτό δεν είναι «αποκατάσταση της νομιμότητας». Είναι ωμή κατάλυση της θεσμικής ανεξαρτησίας του ΠΙΣ και πρωτοφανής επιχείρηση κομματικού ελέγχου ενός επιστημονικού φορέα. Παρά την κατακραυγή του ιατρικού κόσμου και τις προειδοποιήσεις κορυφαίων ευρωπαϊκών ιατρικών οργανώσεων, ο Υπουργός των «αδιευκρίνιστων» προχώρησε στον διορισμό προσωρινής διοίκησης με πρόεδρο τη Ματίνα Παγώνη, η οποία καλείται τώρα να οργανώσει εκλογές υπό τη σκιά της υπουργικής επιβολής.
Το σχέδιο είναι πλέον ολοφάνερο: πρώτα διορίζουν τη διοίκηση, έπειτα καθορίζουν τους όρους της εκλογικής διαδικασίας και στο τέλος επιδιώκουν να παραδώσουν τον ΠΙΣ στον πολιτικό τους εκλεκτό, χωρίς να λογαριάζουν τις εκκρεμείς δικαστικές διαδικασίες.
Ρωτάμε ευθέως:
Στήνεται ολόκληρη αυτή η αντιδημοκρατική μεθόδευση για να οδηγηθεί ο Γιώργος Πατούλης στην Προεδρία του ΠΙΣ;
Γιατί η κυβέρνηση άλλαξε επειγόντως τον νόμο, ώστε να ανατραπούν οι υφιστάμενοι συσχετισμοί και να συμμετάσχει στις αρχαιρεσίες ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών, ο οποίος είχε αποκλειστεί ως οικονομικά μη τακτοποιημένος; Με ποια κριτήρια επιλέχθηκαν οι διορισμένοι; Ποιοι έδωσαν στον Άδωνι Γεωργιάδη το δικαίωμα να μετατρέπει τον ΠΙΣ σε κομματικό παράρτημα της Νέας Δημοκρατίας;
Υπενθυμίζουμε ότι ο πρόεδρος του ΙΣΑ Γιώργος Πατούλης και ο πρώην πρόεδρος του ΠΙΣ Αθανάσιος Εξαδάκτυλος έχουν παραπεμφθεί ενώπιον της ποινικής Δικαιοσύνης για παράβαση καθήκοντος κατ’ εξακολούθηση, σε υπόθεση σχετική με την αποδιδόμενη παράλειψη άσκησης των θεσμικών τους αρμοδιοτήτων, και συγκεκριμένα γιατί αρνήθηκαν, κατά δεσμία αρμοδιότητα, να ανακαλέσουν την άδεια πρώην επίορκου Ιατροδικαστή, που είχε καταδικαστεί για σωρεία εγκλημάτων από την ποινική Δικαιοσύνη. Το τεκμήριο αθωότητάς τους είναι απολύτως σεβαστό. Η παραπομπή τους, όμως, αποτελεί θεσμικά κρίσιμο γεγονός, ιδίως όταν η Κυβέρνηση βάζει χέρι και στα πειθαρχικά όργανα των γιατρών, και ο Υπουργός Υγείας παρά τις εκ του νόμου υποχρεώσεις του και την επανειλημμένη ενημέρωση του Μεγάρου Μαξίμου από τον μηνυτή δεν έχει προβεί στα του νόμου ευνόητα και προβλεπόμενα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ απαιτεί:
• την άμεση κατάργηση της πραξικοπηματικής διάταξης,
• την ανάκληση της υπουργικής απόφασης διορισμού,
• τη διεξαγωγή ελεύθερων και αδιάβλητων εκλογών με ανεξάρτητες θεσμικές εγγυήσεις.
• την άμεση επέμβαση του αρμόδιου Εισαγγελέα και της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας, τόσο για την υπουργική απόφαση διορισμού της προσωρινής διοίκησης του ΠΙΣ, όσο και για την μη πειθαρχική διερεύνηση και την μη επιβολή προσωρινών διοικητικών μέτρων σε βάρος των Γεώργιου Πατούλη και Αθανάσιου Εξαδάκτυλου, παρά την αμετάκλητη παραπομπή τους για παράβαση καθήκοντος κατ’ εξακολούθηση.
Ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος ανήκει στους γιατρούς. Δεν είναι τσιφλίκι του Γεωργιάδη, λάφυρο της Νέας Δημοκρατίας ή σκαλοπάτι για τις προσωπικές φιλοδοξίες κανενός.
Στην τοποθέτησή του κατά τη συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος, ο Βουλευτής Χανίων Παύλος Πολάκης ξεκαθάρισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν δίνει συναίνεση στην κυβέρνηση Μητσοτάκη για αλλαγή κανενός άρθρου του Συντάγματος. Όπως εξήγησε: «Το Σύνταγμα είναι ο καταστατικός νόμος του κράτους και η βασική συνθήκη με την οποία ρυθμίζεται το κοινωνικό συμβόλαιο της εκάστοτε ιστορικής περιόδου. Το Σύνταγμα του 74, μετά την πτώση της δικτατορίας και με το μεγάλο προοδευτικό αριστερό μεταπολιτευτικό ρεύμα, αποτύπωσε, όσο και αν δεν το ήθελε η αστική τάξη εκείνης της εποχής, μια σειρά από δημοκρατικές ρυθμίσεις και συνθήκες που ήταν οδηγός για τα επόμενα χρόνια και ήταν ένα προοδευτικό Σύνταγμα, στα μέτρα της εποχής και του συσχετισμού των δυνάμεων. Εσείς κάνετε μια απόπειρα μετά την επταετία της δικής σας διακυβέρνησης. Την επταετία του ΟΠΕΚΕΠΕ. Την επταετία των Τεμπών. Την επταετία των 20 δισ. ευρώ απευθείας αναθέσεων. Την επταετία των υποκλοπών. Την επταετία της καταπάτησης κάθε θεσμού. Έρχεστε να αλλάξετε τη βασική συνθήκη της ρύθμισης του σημερινού κοινωνικού συμβολαίου και να περάσετε την νεοφιλελεύθερη ηγεμονία ως Άρθρα στο Σύνταγμα της χώρας. Το ότι δεν το καταφέρνετε δείχνει ότι παρά την αδυναμία της αντιπολίτευσης και την πολυδιάσπασή της, δεν έχετε ούτε τον κοινωνικό ούτε τον πολιτικό συσχετισμό για να το πετύχετε. Και εδώ τώρα χρειαζόταν ένα άλλο σχέδιο».
Στη συνέχεια ο Παύλος Πολάκης απευθυνόμενος στις υπόλοιπες προοδευτικές δυνάμεις πρότεινε: «θα πρέπει να βγούμε όλοι μαζί και να πούμε όχι γενικόλογα πράγματα, γιατί είμαστε σε γύρισμα της ιστορίας, αλλά συγκεκριμένες προτάσεις. Σε λίγο καιρό, με την τεχνητή νοημοσύνη και τα επακόλουθά της θα έχουμε μια άλλη κατάσταση στον πλανήτη. Εδώ, ξύπνια ο Μητσοτάκης, βάζει μια ρύθμιση, η οποία όμως είναι εντελώς γενικόλογη. Το βασικό ζήτημα είναι το εξής: ποιος είναι ιδιοκτήτης των αλγορίθμων; Ποιος είναι ιδιοκτήτης της παραγόμενης γνώσης που μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη να παράξει και να μεταφράσει σε προϊόντα; Εγώ θα ψήφιζα ένα Σύνταγμα το οποίο θα έλεγε ότι ιδιοκτήτης του παραγόμενου πλούτου και γνώσης της τεχνητής νοημοσύνης είναι το Δημόσιο».
Τέλος, ο Παύλος Πολάκης αναφέρθηκε στο κοινωνικό κράτος, στο άρθρο 16 για τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια και στα δημόσια στρατηγικά αγαθά τονίζοντας: «θα ψήφιζα ένα Σύνταγμα το οποίο θα είχε ρήτρα κοινωνικού κράτους, δηλαδή όχι μια απλή διακήρυξη, αλλά μια νομικά δεσμευτική αρχή του τύπου η πολιτεία εγγυάται καθολική πρόσβαση σε υγεία, στέγη, νερό, παιδεία, κοινωνική ασφάλιση με υποχρέωση προοδευτικής ολοκλήρωσης και απαγόρευση οπισθοδρόμησης χωρίς ισοδύναμη προστασία. Μια τέτοιου τύπου διατύπωση μετατρέπει τα βασικά βιοτικά αγαθά από κόστος, σε συνταγματική υποχρέωση. Αυτή θα έπρεπε να είναι μια κοινή πρόταση της προοδευτικής αντιπολίτευσης για τη συνταγματική αναθεώρηση. Θα ψήφιζα μια ρύθμιση η οποία δεν θα έλεγε άρση μονοπωλίου, αλλά θωράκιση του άρθρου 16. Εννοείται ότι μια προοδευτική κυβέρνηση, ένα από τα πρώτα πράγματα που θα κάνει είναι να καταργήσει με νόμο, το δικό σας νόμο που πέρασε με τους νομικούς ακροβατισμούς του Πιερρακάκη. Θέλουμε συνταγματική εγγύηση της δημόσιας χρηματοδότησης, της φοιτητικής μέριμνας και της ερευνητικής αυτονομίας. Θα ψήφιζα ναι σε μια πρόταση συνταγματικής αναθεώρησης που θα έλεγε ότι τα δημόσια αγαθά και οι στρατηγικές υποδομές, νερό, ενέργεια, μεταφορές είναι συνταγματικά προστατευόμενες δημόσιες υπηρεσίες, όπως έχει δείξει και η διεθνής συνταγματική πρακτική. Στο Σύνταγμα πρέπει να ορίζονται συγκεκριμένοι τομείς που δεν ιδιωτικοποιούνται και λειτουργούν μόνο υπό δημόσιο έλεγχο, δημόσια ιδιοκτησία ή έστω ακόμα με ρήτρα ότι η καθολική πρόσβαση υπερισχύει του κέρδους.
We use cookies and similar technologies to improve your experience on our website.
Read our Privacy Policy.
