Στην τοποθέτησή του κατά τη συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος, ο Βουλευτής Χανίων Παύλος Πολάκης ξεκαθάρισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν δίνει συναίνεση στην κυβέρνηση Μητσοτάκη για αλλαγή κανενός άρθρου του Συντάγματος. Όπως εξήγησε: «Το Σύνταγμα είναι ο καταστατικός νόμος του κράτους και η βασική συνθήκη με την οποία ρυθμίζεται το κοινωνικό συμβόλαιο της εκάστοτε ιστορικής περιόδου. Το Σύνταγμα του 74, μετά την πτώση της δικτατορίας και με το μεγάλο προοδευτικό αριστερό μεταπολιτευτικό ρεύμα, αποτύπωσε, όσο και αν δεν το ήθελε η αστική τάξη εκείνης της εποχής, μια σειρά από δημοκρατικές ρυθμίσεις και συνθήκες που ήταν οδηγός για τα επόμενα χρόνια και ήταν ένα προοδευτικό Σύνταγμα, στα μέτρα της εποχής και του συσχετισμού των δυνάμεων. Εσείς κάνετε μια απόπειρα μετά την επταετία της δικής σας διακυβέρνησης. Την επταετία του ΟΠΕΚΕΠΕ. Την επταετία των Τεμπών. Την επταετία των 20 δισ. ευρώ απευθείας αναθέσεων. Την επταετία των υποκλοπών. Την επταετία της καταπάτησης κάθε θεσμού. Έρχεστε να αλλάξετε τη βασική συνθήκη της ρύθμισης του σημερινού κοινωνικού συμβολαίου και να περάσετε την νεοφιλελεύθερη ηγεμονία ως Άρθρα στο Σύνταγμα της χώρας. Το ότι δεν το καταφέρνετε δείχνει ότι παρά την αδυναμία της αντιπολίτευσης και την πολυδιάσπασή της, δεν έχετε ούτε τον κοινωνικό ούτε τον πολιτικό συσχετισμό για να το πετύχετε. Και εδώ τώρα χρειαζόταν ένα άλλο σχέδιο».

Στη συνέχεια ο Παύλος Πολάκης απευθυνόμενος στις υπόλοιπες προοδευτικές δυνάμεις πρότεινε: «θα πρέπει να βγούμε όλοι μαζί και να πούμε όχι γενικόλογα πράγματα, γιατί είμαστε σε γύρισμα της ιστορίας, αλλά συγκεκριμένες προτάσεις. Σε λίγο καιρό, με την τεχνητή νοημοσύνη και τα επακόλουθά της θα έχουμε μια άλλη κατάσταση στον πλανήτη. Εδώ, ξύπνια ο Μητσοτάκης, βάζει μια ρύθμιση, η οποία όμως είναι εντελώς γενικόλογη. Το βασικό ζήτημα είναι το εξής: ποιος είναι ιδιοκτήτης των αλγορίθμων; Ποιος είναι ιδιοκτήτης της παραγόμενης γνώσης που μπορεί η τεχνητή νοημοσύνη να παράξει και να μεταφράσει σε προϊόντα; Εγώ θα ψήφιζα ένα Σύνταγμα το οποίο θα έλεγε ότι ιδιοκτήτης του παραγόμενου πλούτου και γνώσης της τεχνητής νοημοσύνης είναι το Δημόσιο».

Τέλος, ο Παύλος Πολάκης αναφέρθηκε στο κοινωνικό κράτος, στο άρθρο 16 για τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια και στα δημόσια στρατηγικά αγαθά τονίζοντας: «θα ψήφιζα ένα Σύνταγμα το οποίο θα είχε ρήτρα κοινωνικού κράτους, δηλαδή όχι μια απλή διακήρυξη, αλλά μια νομικά δεσμευτική αρχή του τύπου η πολιτεία εγγυάται καθολική πρόσβαση σε υγεία, στέγη, νερό, παιδεία, κοινωνική ασφάλιση με υποχρέωση προοδευτικής ολοκλήρωσης και απαγόρευση οπισθοδρόμησης χωρίς ισοδύναμη προστασία. Μια τέτοιου τύπου διατύπωση μετατρέπει τα βασικά βιοτικά αγαθά από κόστος, σε συνταγματική υποχρέωση. Αυτή θα έπρεπε να είναι μια κοινή πρόταση της προοδευτικής αντιπολίτευσης για τη συνταγματική αναθεώρηση. Θα ψήφιζα μια ρύθμιση η οποία δεν θα έλεγε άρση μονοπωλίου, αλλά θωράκιση του άρθρου 16. Εννοείται ότι μια προοδευτική κυβέρνηση, ένα από τα πρώτα πράγματα που θα κάνει είναι να καταργήσει με νόμο, το δικό σας νόμο που πέρασε με τους νομικούς ακροβατισμούς του Πιερρακάκη. Θέλουμε συνταγματική εγγύηση της δημόσιας χρηματοδότησης, της φοιτητικής μέριμνας και της ερευνητικής αυτονομίας. Θα ψήφιζα ναι σε μια πρόταση συνταγματικής αναθεώρησης που θα έλεγε ότι τα δημόσια αγαθά και οι στρατηγικές υποδομές, νερό, ενέργεια, μεταφορές είναι συνταγματικά προστατευόμενες δημόσιες υπηρεσίες, όπως έχει δείξει και η διεθνής συνταγματική πρακτική. Στο Σύνταγμα πρέπει να ορίζονται συγκεκριμένοι τομείς που δεν ιδιωτικοποιούνται και λειτουργούν μόνο υπό δημόσιο έλεγχο, δημόσια ιδιοκτησία ή έστω ακόμα με ρήτρα ότι η καθολική πρόσβαση υπερισχύει του κέρδους.