Δριμύ κατηγορώ της βουλεύτριας Ευβοίας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Θεοδώρας Ακριώτου για τις μεθοδεύσεις της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Πολιτισμού, που αλλοιώνουν τον χαρακτήρα και το ρόλο που οφείλει να διαδραματίσει η Πολιτεία για να διαφυλάξει την πολιτιστική μας κληρονομιά.

Η ομιλία αναλυτικά:

«Κυρία υπουργέ, αγαπητοί και αγαπητές συνάδελφοι. Θα μου επιτρέψετε δυο σχόλια πριν ξεκινήσω.  Ένα για το προηγούμενο περιστατικό, το οποίο όμως δεν είναι το πρώτο και δεν αρκεί κάθε φορά να καταδικάζουμε. Έχει γίνει έθιμο πια. Το θέμα είναι να απομονώσουμε και να εξαλείψουμε αυτές τις συμπεριφορές.

Αρκεί να το θέλουμε, αρκεί να το θέλετε οι  επικεφαλής της παράταξης.

Και ένα δεύτερο σχόλιο μιας και αναφερθήκατε στην Ιφιγένεια και στον τόπο μου, γιατί μπορεί να μην ξέρετε, αλλά ο ναός της Αυλίδιας Αρτέμιδος, όπου θυσιάστηκε η Ιφιγένεια είναι στον τόπο μου, στην Εύβοια  πριν από τη γέφυρα, και βρίσκεται ανάμεσα από το Ναυπηγείο και τα τσιμέντα της ΑΓΕΤ Ηρακλής. 

Εμείς τώρα εκεί κάνουμε έναν μεγάλο αγώνα, αυτός ο χώρος να αναδειχθεί και να προστατευτεί, όχι να εμπορευματοποιηθεί. Θα μείνω στις δύο πρώτες λέξεις. Αναρωτιόμαστε τώρα αυτός ο αγώνας ποιον θα έχει συνοδοιπόρο; Γιατί αυτή τη στιγμή αυτό που εμείς έχουμε να αντιπαλέψουμε στην Εύβοια είναι ένα τσιμέντο άδικο, το οποίο έχει σταματήσει τη λειτουργία του και τα σχέδια της εταιρείας είναι να γίνουν οι εγκαταστάσεις logistic και έχουμε βάσιμες πληροφορίες ότι θα αφορά σκουπίδια με μια σειρά εργασιών όπως  εκβάθυνση του λιμένα και τελικά ένα τοπόσημο παγκόσμιας εμβέλειας θα μείνει Τι; Τίποτα ανάμεσα από τα ναυπηγεία και το τσιμέντο. Το κλείνω και ξεκινώ το τσιμέντο.

 Λοιπόν να το δούμε επισταμένα. Αλλά με τι εμπιστοσύνη θα το δούμε όταν πια οι ιδιώτες θα μπουν στη διαχείριση του δημόσιου συμφέροντος;

Ξεκινάω λοιπόν με το νομοσχέδιο. Θα τονίσω το  γεγονός ότι γίνονται πάρα πολύ γρήγορα. Εγώ είμαι 3 μέρες βουλευτής, μέσα σε τρεις μέρες έχουν περάσει θεμελιώδεις εργασίες της Βουλής, εξαιρετικά σημαντικές. Προσπαθώ να τις παρακολουθήσω.

 Είχαμε τη συνταγματική αναθεώρηση.

Δεύτερον, το νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος και ενέργειας, διαχείρισης των υδάτων με διαδικασίες φαστ τρακ φυσικά. Τι πρωτότυπο! Ερήμην της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, στον διάδρομο συναντήσαμε χθες 2 δημάρχους της Εύβοιας, οι οποίοι ήταν αλαφιασμένοι να βρουν, να συμμετέχουν, να δουν τι συμβαίνει με την διαβούλευση, γιατί δεν είχαν κληθεί .

Και τρίτον το σημερινό νομοσχέδιο του Υπουργείου Πολιτισμού για την ίδρυση της ανώνυμης εταιρείας Οργανισμός Ανάπτυξης και Διαχείρισης της Ελληνικής Πολιτικής Κληρονομιάς, η οποία επιδιώκει τι; Να διαχειριστεί χωρίς τον μέχρι σήμερα κυρίαρχο δημόσιο έλεγχο, την κινητή και ακίνητη περιουσία του υπουργείου Πολιτισμού, τα έσοδα από τα εισιτήρια, πωλητήρια, αναψυκτήρια και κάθε συναφή δραστηριότητα. 

Λέτε ότι οι νομοθετικές πρωτοβουλίες είναι αποσπασματικές διοικητικές μεταρρυθμίσεις για να βελτιώσουμε λόγου χάρη την λειτουργία του ΟΔΑΠ. Αλλά δεν είναι. Γιατί τελικά αυτό που βλέπουμε είναι μια αλληλουχία αλλαγών, από το 19 μέχρι και σήμερα. 

Η κωδικοποίηση του νόμου 48 58. Η μετατροπή των πέντε μεγάλων μουσείων από τη ΝΔ σε ΝΠΔΔ το 22 και το 23. Και σήμερα το παρόν νομοσχέδιο. Όλα αυτά, μαζί με όσα ανέφεραν και οι προηγούμενοι συνάδελφοι, συνθέτουν μια ενιαία πολιτική. Μια πολιτική για ένα άλλο μοντέλο προστασίας της πολιτικής κληρονομιάς για ημετέρους και κατά το δοκούν, όπως αποδεικνύεται. Και μένω στην λέξη προστασία, γιατί το άρθρο 24 του Συντάγματος αναφέρεται στην προστασία του πολιτιστικού περιβάλλοντος, η οποία αποτελεί υποχρέωση του κράτους. 

Δεν αναφέρεται στα μνημεία ως οικονομικό πόρο που πρέπει πρωτίστως να αποδίδει. Ως εκ τούτου, η προστασία κατά το Σύνταγμα προηγείται της οικονομικής διαχείρισης, Για να μην μπερδευόμαστε. Και έχετε και βάσανα με το ΣτΕ αργότερα. Δηλαδή η οικονομική αξιοποίηση, η ανάδειξη και η τουριστική προβολή ακολουθούν, έρχονται σε δεύτερο χρόνο και μόνο όταν λειτουργούν ως μέσα προστασίας, ανάδειξης και πρόσβασης των πολιτών. Των πολιτών στην πολιτιστική κληρονομιά. 

Όλα αυτά τα γνωρίζετε πολύ καλά. Και ενώ θα περίμενε κανείς η επιστημοσύνη σας και κυρία υπουργέ να λειτουργεί προστατευτικά στο υπουργείο Πολιτισμού, εσείς αντεπιτίθεται και λοιδορείτε συνολικά τους συναδέλφους σας στο πεδίο. Μέμφεστε και περιπαίζετε την αντιπολίτευση και όλους όσους από εμάς κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου.

Δεν αντέχετε την επιτυχία μας, μας είπατε χθες στην Επιτροπή. Ασχολίαστο. 

Ξέρετε, είναι η τρίτη μου μέρα, όπως σας είπα ως βουλευτής. Χθες με αγωνία πήγα να παρακολουθήσω την πρώτη μου επιτροπή που ήταν για αυτό το νομοσχέδιο, το οποίο με ενδιέφερε γιατί παρακολουθώ την επιτροπή και η εικόνα που είδα σε αυτό το λίγο, απέχει παρασάγγας από την εικόνα που δικαιούται να φαντάζεται κανείς για την ηγεσία του ελληνικού υπουργείου Πολιτισμού. Είναι βέβαια απόλυτα ευθυγραμμισμένο το νομοσχέδιο και η συμπεριφορά με τον συνολικό σχεδιασμό της κυβέρνησης που μετατρέπει κάθε τι δημόσιο σε προϊόν για λίγους και εκλεκτούς. Από τη δημόσια υγεία μέχρι το νερό, από τη δημόσια εκπαίδευση μέχρι το ηλεκτρικό ρεύμα. Και σήμερα θέλετε να πλήξετε τον πολιτισμό, αλλοιώνοντας την ουσία και τον ρόλο του; 

Κρίμα, Όχι για εσάς. Το δρόμο σας θα το βρείτε. Ακόμα κι αν αυτή η κυβέρνηση σταματήσει να υπάρχει, όπως προσπαθούμε εμείς τουλάχιστον να συμβεί πολιτικά στο άμεσο μέλλον. Κρίμα για το υπουργείο Πολιτισμού, γιατί σε αυτή τη θέση κάθισαν φωτισμένοι άνθρωποι, γυναίκες και άνδρες, που αντιμετώπισαν την πολιτιστική κληρονομιά στην ουσία της ως δημόσιο αγαθό, ως φορέα μνήμης, παιδείας και δημοκρατικής συνοχής. Αυτόν τον χαρακτήρα της πολιτιστικής κληρονομιάς έχουμε χρέος να το υπερασπιστούμε και για αυτό το λόγο καταψηφίζουμε το παρόν νομοσχέδιο. Και εγώ κλείνω την ομιλία μου με τη σκέψη μου στην αλησμόνητη Μυρσίνη Ζορμπά. Ο πολιτισμός δεν είναι προνόμιο, είναι δικαίωμα των πολιτών. Είναι δημόσιο αγαθό. Είναι πεδίο δημοκρατικής συμμετοχής».