Skip to main content

Συντάκτης: Ειρήνη Μαλτέζου

Χρ. Γιαννούλης: «Η Καμάρα κινδυνεύει από τη θερμική φθορά. Επιβεβλημένα τα μέτρα προστασίας» – Ερώτηση βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ προς την Υπουργό Πολιτισμού

Ερώτηση βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ προς την Υπουργό Πολιτισμού

Η θερμική καταπόνηση μπορεί να δημιουργήσει ρωγμές και αλλοίωση στο μάρμαρο της Αψίδας του Γαλερίου, σύμφωνα με νέα διδακτορική διατριβή που εκπονήθηκε στο Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών του ΑΠΘ.

Η επιστημονική έρευνα προβλέπει περαιτέρω αύξηση της θερμικής καταπόνησης τα επόμενα χρόνια, γεγονός που καθιστά επιτακτική τη λήψη προληπτικών μέτρων.

Το μνημείο της Καμάρας, σύμβολο της Θεσσαλονίκης, δεν μπορεί να αφεθεί στη φθορά του χρόνου και των ακραίων καιρικών συνθηκών.

Για τους λόγους αυτούς, ο βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης και Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος, Χρήστος Γιαννούλης, κατέθεσε στη Βουλή ερώτηση προς την Υπουργό Πολιτισμού, την οποία συνυπογράφουν 10 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με την οποία ζητείται να ενημερωθεί το Κοινοβούλιο για την έκταση της φθοράς και τον συνολικό σχεδιασμό για τη προστασία του μνημείου.

Αναλυτικά η Ερώτηση:

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς την Υπουργό Πολιτισμού

Θέμα: «Άμεση ανάγκη λήψης προληπτικών μέτρων για την αντιμετώπιση της θερμικής καταπόνησης του μνημείου της Αψίδας του Γαλερίου στη Θεσσαλονίκη»

Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα, που αναφέρεται σε διδακτορική διατριβή, που εκπονήθηκε στο Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών του ΑΠΘ, η θερμική καταπόνηση του μνημείου της Αψίδας του Γαλερίου στη Θεσσαλονίκη έχει φθείρει το μάρμαρο σε τέτοιο βαθμό που χρειάζεται άμεσα τη λήψη προληπτικών μέτρων προστασίας. Εξαιτίας αυτής της ακτινοβολίας δημιουργούνται θερμικές συστολές και διαστολές στην επιφάνεια του μαρμάρου με αποτέλεσμα να προκαλούνται ρηγματώσειςι.

Η εκτίμηση της φθοράς των υλικών, στηρίχτηκε σε τρεις βασικούς κλιματικούς παράγοντες στην άνοδο της θερμοκρασίας, στην ηλιακή ακτινοβολία και στους ισχυρούς ανέμους, με σημαντικότερο παράγοντα σύμφωνα με τη διατριβή, τη θερμική καταπόνηση, που οφείλεται σε αλλαγές της θερμοκρασίας και στην ηλιακή ακτινοβολία. Η παραπάνω επιστημονική έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τον Ιούλιο του 2027, σε σύγκριση με τον Ιούλιο του 2050, ενδέχεται να υπάρξει μια αύξηση της τάξης του 1,6 % στη θερμική καταπόνηση του μαρμάρου της Καμάρας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι για αυτή την πρόβλεψη, η μελέτη λαμβάνει υπόψιν το μετριοπαθές σενάριο RCP 4,5, και όχι το απαισιόδοξο σενάριο RCP 8,5. Πρόκειται για τα σενάρια Representative Concentration Pathways, που χρησιμοποιούνται από τη Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC) για να περιγράψουν πώς μπορεί να εξελιχθεί η κλιματική αλλαγή στο μέλλον.

Στις μαρμάρινες επιγραφές υπάρχει η αναπαράσταση θριαμβευτικών σκηνών του Γαλέριου κατά των Περσών και το μάρμαρο είναι επιρρεπές στη φθορά καθώς πρόκειται για αδροκρυσταλλικό μάρμαρο και όχι λεπτοκρυσταλλικό μάρμαρο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα όχι μόνο τις ρηγματώσεις αλλά και τον αποχρωματισμό του χρώματος του μνημείου με το λευκό μάρμαρο να γίνεται πιο θαμπό. Επίσης, σταδιακά θα χάνονται οι λεπτομέρειες των ανάγλυφων και θα υπάρχει απώλεια υλικού.

Σύμφωνα πάντα με τις δηλώσεις της επιστήμονος που εκπόνησε τη σχετική διατριβή, υπάρχουν φωτογραφίες της δεκαετίας του 1960 που δείχνουν ότι από τότε μέχρι σήμερα έχουν χαθεί ήδη κάποιες λεπτομέρειες των ανάγλυφων των μαρμάρινων πλακών.

Από την άλλη πλευρά, σύμφωνα με στοιχεία της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας (ΕΜΥ), το 2024 ήταν το θερμότερο έτος στην Ελλάδα τα τελευταία 65 χρόνια με τη μέση ετήσια θερμοκρασία να είναι κατά 1,9 βαθμούς Κελσίου πάνω από το μέσο όρο της περιόδου 1981-2010. Η χώρα βίωσε το θερμότερο καλοκαίρι, με τις μέσες θερμοκρασίες να είναι αυξημένες κατά 2,4 βαθμούς Κελσίου από τις αντίστοιχες της περιόδου 1991-2020, αλλά και τον θερμότερο χειμώνα, με τις μέσες εποχικές θερμοκρασίες να είναι 2,1 βαθμούς Κελσίου πάνω από το μέσο όρο της περιόδου 1991-2020. Παρόμοια φαινόμενα παρατηρήθηκαν σε ολόκληρη την Ευρώπη, με το 2024 να είναι η θερμότερη χρονιά που έχει καταγραφεί ποτέ στη Γηραιά Ήπειρο, σύμφωνα με την ΕΜΥ. Χαρακτηριστικά, η ετήσια θερμοκρασία ήταν 1,47 βαθμούς Κελσίου πάνω από τον μέσο όρο της περιόδου 1991-2020 και 2,92 βαθμούς Κελσίου πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα της περιόδου 1850-1900.

Επειδή από τα παραπάνω προκύπτει η ανάγκη άμεση λήψης προληπτικών μέτρων για τη διάσωση του μνημείου, όπως π.χ. η εφαρμογή προστατευτικών επικαλύψεων και η χρήση ειδικών υλικών με ιδιότητες αδιαβροχοποίησης,

Επειδή δεν πρόκειται για απλό κτήριο αλλά για αρχαιολογικό μνημείο με μεγάλη αξία, το οποίο πρέπει να διατηρήσουμε για τους επόμενους αιώνες.

Ερωτάται η αρμόδια Υπουργός

  1. Γνωρίζει το μέγεθός της ζημιάς που έχει επιφέρει η θερμική ακτινοβολία στην επιφάνεια του μνημείου της Αψίδας του Γαλερίου στη Θεσσαλονίκη;
  2. Ποια μέτρα πρόληψης έχουν ληφθεί για την προστασία του ανωτέρω μνημείου από τη θερμική καταπόνηση;
  3. Ποιος είναι ο σχεδιασμός για τη συνολική προστασία του μνημείου από τη φθορά του χρόνου;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Γιαννούλης Χρήστος

Βέττα Καλλιόπη

Δούρου Ειρήνη (Ρένα)

Ζαμπάρας Μιλτιάδης (Μίλτος)

Κοντοτόλη Μαρίνα

Μαμουλάκης Χαράλαμπος (Χάρης)

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Νοτοπούλου Κατερίνα

Τσαπανίδου Παρθενόπη (Πόπη)

Ψυχογιός Γεώργιος

Συνάντηση Δ. Καλαματιανού – Κ. Βέττα, στη Βουλή, με εκπροσώπους του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων: «Ο επιστημονικός κλάδος των αρχαιολόγων πλήττεται από τις μεροληπτικές πολιτικές της κυβέρνησης Μητσοτάκη, όπως πλήττονται και τα μνημεία της χώρας»

Ο Βουλευτής Ηλείας και Γραμματέας Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Διονύσης Καλαματιανός και η Βουλευτής Κοζάνης και Τομεάρχης Τουρισμού, Καλλιόπη Βέττα, υποδέχθηκαν σήμερα στη Βουλή, εκ μέρους του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Σωκράτη Φάμελλου, αντιπροσωπεία του Δ.Σ. του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, προκειμένου να συζητηθούν θεσμικά ζητήματα και μισθολογικά αιτήματα του κλάδου. Στη συνάντηση συμμετείχαν εκ μέρους του Δ.Σ. του ΣΕΑ η αντιπρόεδρος κα Δέσποινα Κουτσούμπα, η Γενική Γραμματέας κα Εύα Γιατρουδάκη και το μέλος κ. Γιάννης Θεοχάρης καθώς και στελέχη του Τομέα και του Τμήματος Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης τέθηκε, μεταξύ άλλων, το ζήτημα της αναγνώρισης του συνόλου της προϋπηρεσίας των αρχαιολόγων που έχουν εργαστεί σε ανασκαφές, αρχαιολογικές έρευνες και έργα επί μνημείων, η οποία μέχρι σήμερα αναγνωρίζεται μόνο βαθμολογικά και όχι μισθολογικά, το αίτημα της αναγνώρισης του επιστημονικού και ερευνητικού έργου που επιτελεί ο κλάδος, με τη θέσπιση ειδικού μισθολογίου και η προβληματική εξαίρεση των αρχαιολόγων πεδίου από το ανθυγιεινό επίδομα, αν και αυτό αναγνωρίζεται σε άλλες ειδικότητες που εργάζονται στο πεδίο. 

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε επίσης σε ζητήματα υποχώρησης της προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς, με ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Πολιτισμού, όπως είναι το πρόσφατο αρνητικό παράδειγμα διαχείρισης του μοναδικού κυκλικού μνημείου της Παπούρας, αλλά και η προώθηση από την κυβέρνηση της έμμεσης ιδιωτικοποίησης σειράς μνημείων και αρχαιολογικών χώρων, μέσω υπηρεσιών “διοργάνωσης εκδηλώσεων γαστρονομίας” σε αυτούς, την ώρα που η ίδια χύνει κροκοδείλια δάκρυα για το προκλητικό δείπνο στην αίθουσα των Γλυπτών του Παρθενώνα στο Βρετανικό Μουσείο. Παράλληλα, συζητήθηκαν οι απαράδεκτες πρακτικές παρακολούθησης που εσχάτως ομολόγησε ότι εφαρμόζει η ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης των υπαλλήλων και κατ’ επέκταση στην ιδιωτική τους ζωή.

Ο κ. Καλαματιανός και η κα Βέττα ενημέρωσαν τους εκπροσώπους του ΣΕΑ αφενός για την ήδη κατατεθειμένη και κοστολογημένη πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, ενώ δεσμεύτηκαν ότι θα στηρίξουν κοινοβουλευτικά τα δίκαια αιτήματα του επιστημονικού τους κλάδου, αναγνωρίζοντας ότι είναι μεταξύ αυτών που πλήττονται άμεσα από τις μεροληπτικές πολιτικές της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η οποία κακοποιεί συστηματικά εδώ και έξι χρόνια και κάθε έννοια προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς. Για τον σκοπό αυτόν, τόσο οι Βουλευτές όσο και οι Ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θα είναι δίπλα τους.   

Ν. Παππάς στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής: «Υπογράψατε την πώληση των ΕΛΤΑ το 2012, τα προστατεύσαμε το 2015-2019, τα οδηγείτε πάλι στην καταστροφή μετά το 2019»

Τοποθέτηση του Νίκου Παππά, κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και βουλευτή Β3 Νότιου Τομέα Αθηνών, στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων

«Πρέπει να συνεννοηθούμε και για τα ΕΛΤΑ. Διότι μέσα στη δεινή πολιτική θέση στην οποία έχετε βρεθεί, έχετε αρχίσει τα ψέματα», τόνισε ο Νίκος Παππάς, μιλώντας στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής. «Η Ν.Δ. είχε σκοπό να ιδιωτικοποιήσει τα ΕΛΤΑ; Το είχε υπογράψει. Διαβάζω την απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων, απόφαση της 10ης Αυγούστου 2012: “Αποφασίζουν την πώληση έως και του συνόλου των μετοχών των ΕΛΤΑ, κυριότητας Ελληνικού Δημοσίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων”», συνέχισε ο ίδιος για να προσθέσει αμέσως μετά: «Δηλαδή, το 2012 η Νέα Δημοκρατία -με υπογραφές, μεταξύ άλλων, του κ. Χατζηδάκη- έλεγε ότι θα πουλήσει τα ΕΛΤΑ. Και σήμερα εσείς μας λέτε ότι τα ΕΛΤΑ μπήκαν στο Υπερταμείο το 2018».

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία ανέφερε κατά την τοποθέτησή του: «Τι έχει γράψει, λοιπόν, η ιστορία; Ότι υπήρχε μια κυβέρνηση που ήθελε να πουλήσει τα ΕΛΤΑ. Μετά ήρθε μια κυβέρνηση, η δική μας κυβέρνηση, που δεν πούλησε τα ΕΛΤΑ και τα στήριξε. Και μετά ήρθε μια άλλη κυβέρνηση, μετά το 2019, που θέλει να κλείσει τα ΕΛΤΑ. Είναι ή δεν είναι απλή ανάγνωση των γεγονότων αυτή;».

Απαντώντας στο κυβερνητικό αφήγημα περί «ευθύνης ΣΥΡΙΖΑ» επειδή τα ΕΛΤΑ εντάχθηκαν στο Υπερταμείο, ξεκαθάρισε: «Το Υπερταμείο δεν είναι μηχανισμός ιδιωτικοποίησης. Διότι ή είναι, και καταφέραμε να αποτρέψουμε την ιδιωτικοποίηση, ή δεν είναι, και φτιάξαμε ένα ταμείο για τη δημόσια περιουσία». Υπενθύμισε δε ότι όταν η ΝΔ υπέγραφε την πώληση, «δεν υπήρχε κανένα Υπερταμείο. ΤΑΙΠΕΔ υπήρχε».

Κλείνοντας, σημείωσε: «Αποδείχθηκε ότι για να προστατευτούν τα ΕΛΤΑ και η ΕΥΔΑΠ έπρεπε να υπάρχει μία αποφασισμένη αριστερή προοδευτική κυβέρνηση στον τόπο. Τόσο απλά».

Επισυνάπτεται η απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων της 10ης Αυγούστου 2012.

Άρθρο του Νίκου Παππά, κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και βουλευτή Β3 Νότιου Τομέα Αθηνών, στην Εφημερίδα των Συντακτών

Οδικός χάρτης για την προοδευτική αλλαγή

Διακήρυξη εκλογικής συμμαχίας – Προγραμματικοί άξονες – Εκλογή επικεφαλής


Κύρια σημεία άρθρου:

  • Οι προοδευτικές δυνάμεις οφείλουν από κοινού να χαράξουν έναν καθαρό, εφαρμόσιμο και δεσμευτικό οδικό χάρτη συνεργασίας. Δεν αρκεί πλέον να μιλάμε για την ανάγκη ενότητας. Πρέπει να δείξουμε τον δρόμο μέσα από τον οποίο θα φτάσουμε σε αυτήν.
  • Οι αδυναμίες του παραδείγματος της Γαλλίας πρέπει να μας διδάξουν. Πρώτον, η συμφωνία επιτεύχθηκε την τελευταία στιγμή. Δεύτερον, δεν ήταν καθαρό προς τον λαό ποιος θα αναλάμβανε τον ρόλο του πρωθυπουργού σε περίπτωση εκλογικής νίκης.
  • Τις επόμενες εβδομάδες πρέπει να πραγματοποιηθούν οι απαραίτητες συναντήσεις και συζητήσεις, ώστε να φτάσουμε σε κοινή δήλωση-διακήρυξη, η οποία θα αποτυπώνει την πρόθεση εκλογικής συμπαράταξης των προοδευτικών δυνάμεων που επιθυμούν και εργάζονται προς αυτή την κατεύθυνση.
  • Ενας μήνας μετά τη διακήρυξη είναι επαρκής χρόνος για να δοθούν στη δημοσιότητα οι άξονες πάνω στους οποίους θα οικοδομηθεί και θα εξειδικευθεί το κοινό πρόγραμμα.
  • Δύο μήνες μετά, είναι υπερεπαρκής χρόνος για να δρομολογηθεί η εκλογή του/της επικεφαλής της εκλογικής συμμαχίας από τον αριστερό και προοδευτικό κόσμο, μέσα από ανοιχτές, συμμετοχικές διαδικασίες που θα δώσουν νομιμοποίηση και δυναμική στο εγχείρημα.
  • Η συνεργασία αυτή, λοιπόν, δομημένη σε ισχυρά θεμέλια όπως αυτά, δεν θα είναι απλώς ένα άθροισμα κομμάτων, κινήσεων και προσωπικοτήτων. Θα είναι πρόταση εξουσίας με κοινωνική γείωση. Με αποτελεσματικότητα, ισοτιμία, αμοιβαίο σεβασμό και αποφασιστικότητα. Δεν επιτρέπονται καθυστερήσεις. Η κοινωνία δεν περιμένει άλλο.

Ολόκληρο το άρθρο:

Η Ελλάδα χρειάζεται προοδευτική αλλαγή. Η εποχή απαιτεί αποφάσεις. Οι προοδευτικές δυνάμεις της χώρας οφείλουν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Και από κοινού να χαράξουν έναν καθαρό, εφαρμόσιμο και δεσμευτικό οδικό χάρτη συνεργασίας.

Δεν αρκεί πλέον να μιλάμε για την ανάγκη ενότητας. Πρέπει να δείξουμε τον δρόμο μέσα από τον οποίο θα φτάσουμε σε αυτήν. Είναι ανάγκη των καιρών, είναι απαίτηση των αριστερών και προοδευτικών πολιτών που μας λένε -μήνες τώρα- επίμονα και επαναλαμβανόμενα «βρείτε τα».

Η μόνιμη επίκληση της ενότητας χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο για το πώς αυτή θα επιτευχθεί δεν αρκεί.

Είμαστε πλέον υποχρεωμένοι να προσδιορίσουμε τον οδικό χάρτη, τη διαδρομή από την παρούσα κατάσταση στη συνθήκη της προοδευτικής εκλογικής συμμαχίας.

Το γαλλικό παράδειγμα είναι ενδεικτικό, αλλά και διδακτικό ως προς τα λάθη, που δεν πρέπει να επαναληφθούν. Εκεί, οι δυνάμεις της Αριστεράς, του οικολογικού και σοσιαλιστικού χώρου, παρά τις διαφορές τους, κατάφεραν να οικοδομήσουν μια κοινή εκλογική και πολιτική στρατηγική, με κοινό πρόγραμμα και υποψηφίους σε όλες τις περιφέρειες. Αυτή η εμπειρία, που κρίνεται επιτυχημένη στην κάλπη αλλά όχι στη συνέχειά της, αξίζει να μελετηθεί με ψυχραιμία και ρεαλισμό.

Οι αδυναμίες του παραδείγματος της Γαλλίας πρέπει να μας διδάξουν:

  • Πρώτον, η συμφωνία επιτεύχθηκε την τελευταία στιγμή, χωρίς τον απαραίτητο χρόνο προετοιμασίας και κοινωνικής εμπέδωσης.
  • Δεύτερον, δεν ήταν καθαρό προς τον λαό ποιος θα αναλάμβανε τον ρόλο του πρωθυπουργού σε περίπτωση εκλογικής νίκης. Δημιουργήθηκαν έτσι αμφιβολίες και σύγχυση. Αυτό ήταν ένα έλλειμμα που επέτρεψε στον Μακρόν να σπάσει το λαϊκό μέτωπο.

Ο δικός μας δρόμος πρέπει να υπερβεί αυτές τις αδυναμίες. Να είναι διαφανής, με καθαρότητα ρόλων και προσώπων που θα εκφράζουν το κοινό εγχείρημα. Και, βεβαίως, οφείλουμε να τον διαβούμε έγκαιρα. Αρα:

Τις επόμενες εβδομάδες πρέπει να πραγματοποιηθούν οι απαραίτητες συναντήσεις και συζητήσεις, ώστε να φτάσουμε σε κοινή δήλωση-διακήρυξη, η οποία θα αποτυπώνει την πρόθεση εκλογικής συμπαράταξης των προοδευτικών δυνάμεων που επιθυμούν και εργάζονται προς αυτή την κατεύθυνση.

Αυτή η δήλωση θα αποτελεί τη δέσμευση όλων μας για εκλογική συνεργασία. Δεν θα εξαντλεί τα προγραμματικά ζητήματα -πράγμα που μπορεί να αποτελέσει αφορμή για καθυστερήσεις- αλλά θα βασίζεται σε ήδη δημοσιευμένες θέσεις και κατευθύνσεις που έχουν διατυπώσει τα ενδιαφερόμενα μέρη.

Ενας επίμονος αναγνώστης θα εκπλαγεί από τον όγκο των κοινών θέσεων και διαπιστώσεων, όπως αυτές καταγράφονται σε κείμενα κομμάτων, πρωτοβουλιών και κινήσεων που έχουν αναπτύξει δυνητικοί συμμέτοχοι μιας προοδευτικής εκλογικής συνεργασίας. Παρομοίως, θα βρει κοινό τόπο και κατεύθυνση και σε αρκετές κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις.

Υπάρχει, λοιπόν, άφθονη ύλη. Υπάρχει άφθονο αποδεικτικό υλικό. Η συγκρότηση μιας διακήρυξης η οποία θα εδράζεται σε ήδη διατυπωμένες θέσεις και απόψεις είναι δεδομένη.

Ενας μήνας μετά τη διακήρυξη είναι επαρκής χρόνος για να δοθούν στη δημοσιότητα οι άξονες πάνω στους οποίους θα οικοδομηθεί και θα εξειδικευθεί το κοινό πρόγραμμα. Και σε αυτό το πεδίο, το προγραμματικό, ένας αναγνώστης-μελετητής θα εκπλαγεί αν κάνει μια βουτιά στις δημοσιευμένες θέσεις των προοδευτικών κομμάτων και πρωτοβουλιών.

Δύο μήνες μετά, είναι υπερεπαρκής χρόνος για να δρομολογηθεί η εκλογή του/της επικεφαλής της εκλογικής συμμαχίας από τον αριστερό και προοδευτικό κόσμο, μέσα από ανοιχτές, συμμετοχικές διαδικασίες που θα δώσουν νομιμοποίηση και δυναμική στο εγχείρημα.

Αυτές οι διαδικασίες θα ενδυναμώσουν την προσπάθεια, θα δώσουν ελπίδα στους προοδευτικούς πολίτες, θα δημιουργήσουν χώρους συνάντησης στις πόλεις, τα χωριά, τους χώρους εργασίας, τους συλλογικούς φορείς, την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Θα συμβάλει στην εδραίωση της ανάγκης για πολιτική αλλαγή.

Η συνεργασία αυτή, λοιπόν, δομημένη σε ισχυρά θεμέλια όπως αυτά, δεν θα είναι απλώς ένα άθροισμα κομμάτων, κινήσεων και προσωπικοτήτων. Θα είναι πρόταση εξουσίας με κοινωνική γείωση. Με αποτελεσματικότητα, ισοτιμία, αμοιβαίο σεβασμό και αποφασιστικότητα. Δεν επιτρέπονται καθυστερήσεις. Η κοινωνία δεν περιμένει άλλο.

Η Ελλάδα χρειάζεται μια προοδευτική αλλαγή. Μια νέα προοδευτική πλειοψηφία που θα αποκαταστήσει τη δημοκρατική κανονικότητα και θα βάλει τις βάσεις για την απάντηση στις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η κοινωνία μας. Την αλλαγή του αναπτυξιακού μοντέλου και την ανασυγκρότηση της παραγωγικής βάσης αντί για τη «μονοκαλλιέργεια» των τουριστικών υπηρεσιών και του real estate που μας οδηγεί στην οικονομική στασιμότητα. Την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους και την πραγματική στήριξη των εισοδημάτων, που αποτελεί τη μοναδική λύση στην ακρίβεια. Μέσα από αυτή την οικονομική και κοινωνική αναζωογόνηση, να στηριχτούν οι νέες οικογένειες και να αντιστραφεί ο δημογραφικός μαρασμός της χώρας. Οι πολίτες να αποκτήσουν ξανά εμπιστοσύνη στους θεσμούς και η νέα γενιά να ξαναβρεί την ελπίδα της.

Η παραπάνω παράγραφος μπορεί να φαίνεται οικεία, τετριμμένη, επαναλαμβανόμενη στα μάτια έμπειρων αναγνωστών κείμενων, οι οποίοι κινούνται στον αριστερό και προοδευτικό χώρο. Αλλά μήπως αυτή η «οικειότητα» είναι και η απόδειξη ότι ένα πρώτο κείμενο-δημόσια δέσμευση για συνεργασία είναι απολύτως εφικτό;

Οφείλουμε, λοιπόν, όλοι και όλες να είμαστε πρωτοπόροι και δημιουργικοί, τολμηροί και μεγαλόψυχοι. Να πορευτούμε για να δώσουμε λύσεις στα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο λαός σήμερα και αύριο. Οχι να αναδιπλωθούμε για να ξεκαθαρίσουμε μεταξύ μας λογαριασμούς τού χθες.

Να μετατοπίσουμε τη συζήτηση από αύριο κιόλας.

Από τις προθέσεις συνεργασίας στον οδικό χάρτη υλοποίησης.

Αυτός είναι ο δρόμος της προοδευτικής αλλαγής.

Άρθρο του Νίκου Παππά, κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και βουλευτή Β3 Νότιου Τομέα Αθηνών, στην Εφημερίδα των Συντακτών

Οδικός χάρτης για την προοδευτική αλλαγή

Διακήρυξη εκλογικής συμμαχίας – Προγραμματικοί άξονες – Εκλογή επικεφαλής


Κύρια σημεία άρθρου:

  • Οι προοδευτικές δυνάμεις οφείλουν από κοινού να χαράξουν έναν καθαρό, εφαρμόσιμο και δεσμευτικό οδικό χάρτη συνεργασίας. Δεν αρκεί πλέον να μιλάμε για την ανάγκη ενότητας. Πρέπει να δείξουμε τον δρόμο μέσα από τον οποίο θα φτάσουμε σε αυτήν.
  • Οι αδυναμίες του παραδείγματος της Γαλλίας πρέπει να μας διδάξουν. Πρώτον, η συμφωνία επιτεύχθηκε την τελευταία στιγμή. Δεύτερον, δεν ήταν καθαρό προς τον λαό ποιος θα αναλάμβανε τον ρόλο του πρωθυπουργού σε περίπτωση εκλογικής νίκης.
  • Τις επόμενες εβδομάδες πρέπει να πραγματοποιηθούν οι απαραίτητες συναντήσεις και συζητήσεις, ώστε να φτάσουμε σε κοινή δήλωση-διακήρυξη, η οποία θα αποτυπώνει την πρόθεση εκλογικής συμπαράταξης των προοδευτικών δυνάμεων που επιθυμούν και εργάζονται προς αυτή την κατεύθυνση.
  • Ενας μήνας μετά τη διακήρυξη είναι επαρκής χρόνος για να δοθούν στη δημοσιότητα οι άξονες πάνω στους οποίους θα οικοδομηθεί και θα εξειδικευθεί το κοινό πρόγραμμα.
  • Δύο μήνες μετά, είναι υπερεπαρκής χρόνος για να δρομολογηθεί η εκλογή του/της επικεφαλής της εκλογικής συμμαχίας από τον αριστερό και προοδευτικό κόσμο, μέσα από ανοιχτές, συμμετοχικές διαδικασίες που θα δώσουν νομιμοποίηση και δυναμική στο εγχείρημα.
  • Η συνεργασία αυτή, λοιπόν, δομημένη σε ισχυρά θεμέλια όπως αυτά, δεν θα είναι απλώς ένα άθροισμα κομμάτων, κινήσεων και προσωπικοτήτων. Θα είναι πρόταση εξουσίας με κοινωνική γείωση. Με αποτελεσματικότητα, ισοτιμία, αμοιβαίο σεβασμό και αποφασιστικότητα. Δεν επιτρέπονται καθυστερήσεις. Η κοινωνία δεν περιμένει άλλο.

Ολόκληρο το άρθρο:

Η Ελλάδα χρειάζεται προοδευτική αλλαγή. Η εποχή απαιτεί αποφάσεις. Οι προοδευτικές δυνάμεις της χώρας οφείλουν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Και από κοινού να χαράξουν έναν καθαρό, εφαρμόσιμο και δεσμευτικό οδικό χάρτη συνεργασίας.

Δεν αρκεί πλέον να μιλάμε για την ανάγκη ενότητας. Πρέπει να δείξουμε τον δρόμο μέσα από τον οποίο θα φτάσουμε σε αυτήν. Είναι ανάγκη των καιρών, είναι απαίτηση των αριστερών και προοδευτικών πολιτών που μας λένε -μήνες τώρα- επίμονα και επαναλαμβανόμενα «βρείτε τα».

Η μόνιμη επίκληση της ενότητας χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο για το πώς αυτή θα επιτευχθεί δεν αρκεί.

Είμαστε πλέον υποχρεωμένοι να προσδιορίσουμε τον οδικό χάρτη, τη διαδρομή από την παρούσα κατάσταση στη συνθήκη της προοδευτικής εκλογικής συμμαχίας.

Το γαλλικό παράδειγμα είναι ενδεικτικό, αλλά και διδακτικό ως προς τα λάθη, που δεν πρέπει να επαναληφθούν. Εκεί, οι δυνάμεις της Αριστεράς, του οικολογικού και σοσιαλιστικού χώρου, παρά τις διαφορές τους, κατάφεραν να οικοδομήσουν μια κοινή εκλογική και πολιτική στρατηγική, με κοινό πρόγραμμα και υποψηφίους σε όλες τις περιφέρειες. Αυτή η εμπειρία, που κρίνεται επιτυχημένη στην κάλπη αλλά όχι στη συνέχειά της, αξίζει να μελετηθεί με ψυχραιμία και ρεαλισμό.

Οι αδυναμίες του παραδείγματος της Γαλλίας πρέπει να μας διδάξουν:

  • Πρώτον, η συμφωνία επιτεύχθηκε την τελευταία στιγμή, χωρίς τον απαραίτητο χρόνο προετοιμασίας και κοινωνικής εμπέδωσης.
  • Δεύτερον, δεν ήταν καθαρό προς τον λαό ποιος θα αναλάμβανε τον ρόλο του πρωθυπουργού σε περίπτωση εκλογικής νίκης. Δημιουργήθηκαν έτσι αμφιβολίες και σύγχυση. Αυτό ήταν ένα έλλειμμα που επέτρεψε στον Μακρόν να σπάσει το λαϊκό μέτωπο.

Ο δικός μας δρόμος πρέπει να υπερβεί αυτές τις αδυναμίες. Να είναι διαφανής, με καθαρότητα ρόλων και προσώπων που θα εκφράζουν το κοινό εγχείρημα. Και, βεβαίως, οφείλουμε να τον διαβούμε έγκαιρα. Αρα:

Τις επόμενες εβδομάδες πρέπει να πραγματοποιηθούν οι απαραίτητες συναντήσεις και συζητήσεις, ώστε να φτάσουμε σε κοινή δήλωση-διακήρυξη, η οποία θα αποτυπώνει την πρόθεση εκλογικής συμπαράταξης των προοδευτικών δυνάμεων που επιθυμούν και εργάζονται προς αυτή την κατεύθυνση.

Αυτή η δήλωση θα αποτελεί τη δέσμευση όλων μας για εκλογική συνεργασία. Δεν θα εξαντλεί τα προγραμματικά ζητήματα -πράγμα που μπορεί να αποτελέσει αφορμή για καθυστερήσεις- αλλά θα βασίζεται σε ήδη δημοσιευμένες θέσεις και κατευθύνσεις που έχουν διατυπώσει τα ενδιαφερόμενα μέρη.

Ενας επίμονος αναγνώστης θα εκπλαγεί από τον όγκο των κοινών θέσεων και διαπιστώσεων, όπως αυτές καταγράφονται σε κείμενα κομμάτων, πρωτοβουλιών και κινήσεων που έχουν αναπτύξει δυνητικοί συμμέτοχοι μιας προοδευτικής εκλογικής συνεργασίας. Παρομοίως, θα βρει κοινό τόπο και κατεύθυνση και σε αρκετές κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις.

Υπάρχει, λοιπόν, άφθονη ύλη. Υπάρχει άφθονο αποδεικτικό υλικό. Η συγκρότηση μιας διακήρυξης η οποία θα εδράζεται σε ήδη διατυπωμένες θέσεις και απόψεις είναι δεδομένη.

Ενας μήνας μετά τη διακήρυξη είναι επαρκής χρόνος για να δοθούν στη δημοσιότητα οι άξονες πάνω στους οποίους θα οικοδομηθεί και θα εξειδικευθεί το κοινό πρόγραμμα. Και σε αυτό το πεδίο, το προγραμματικό, ένας αναγνώστης-μελετητής θα εκπλαγεί αν κάνει μια βουτιά στις δημοσιευμένες θέσεις των προοδευτικών κομμάτων και πρωτοβουλιών.

Δύο μήνες μετά, είναι υπερεπαρκής χρόνος για να δρομολογηθεί η εκλογή του/της επικεφαλής της εκλογικής συμμαχίας από τον αριστερό και προοδευτικό κόσμο, μέσα από ανοιχτές, συμμετοχικές διαδικασίες που θα δώσουν νομιμοποίηση και δυναμική στο εγχείρημα.

Αυτές οι διαδικασίες θα ενδυναμώσουν την προσπάθεια, θα δώσουν ελπίδα στους προοδευτικούς πολίτες, θα δημιουργήσουν χώρους συνάντησης στις πόλεις, τα χωριά, τους χώρους εργασίας, τους συλλογικούς φορείς, την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Θα συμβάλει στην εδραίωση της ανάγκης για πολιτική αλλαγή.

Η συνεργασία αυτή, λοιπόν, δομημένη σε ισχυρά θεμέλια όπως αυτά, δεν θα είναι απλώς ένα άθροισμα κομμάτων, κινήσεων και προσωπικοτήτων. Θα είναι πρόταση εξουσίας με κοινωνική γείωση. Με αποτελεσματικότητα, ισοτιμία, αμοιβαίο σεβασμό και αποφασιστικότητα. Δεν επιτρέπονται καθυστερήσεις. Η κοινωνία δεν περιμένει άλλο.

Η Ελλάδα χρειάζεται μια προοδευτική αλλαγή. Μια νέα προοδευτική πλειοψηφία που θα αποκαταστήσει τη δημοκρατική κανονικότητα και θα βάλει τις βάσεις για την απάντηση στις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η κοινωνία μας. Την αλλαγή του αναπτυξιακού μοντέλου και την ανασυγκρότηση της παραγωγικής βάσης αντί για τη «μονοκαλλιέργεια» των τουριστικών υπηρεσιών και του real estate που μας οδηγεί στην οικονομική στασιμότητα. Την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους και την πραγματική στήριξη των εισοδημάτων, που αποτελεί τη μοναδική λύση στην ακρίβεια. Μέσα από αυτή την οικονομική και κοινωνική αναζωογόνηση, να στηριχτούν οι νέες οικογένειες και να αντιστραφεί ο δημογραφικός μαρασμός της χώρας. Οι πολίτες να αποκτήσουν ξανά εμπιστοσύνη στους θεσμούς και η νέα γενιά να ξαναβρεί την ελπίδα της.

Η παραπάνω παράγραφος μπορεί να φαίνεται οικεία, τετριμμένη, επαναλαμβανόμενη στα μάτια έμπειρων αναγνωστών κείμενων, οι οποίοι κινούνται στον αριστερό και προοδευτικό χώρο. Αλλά μήπως αυτή η «οικειότητα» είναι και η απόδειξη ότι ένα πρώτο κείμενο-δημόσια δέσμευση για συνεργασία είναι απολύτως εφικτό;

Οφείλουμε, λοιπόν, όλοι και όλες να είμαστε πρωτοπόροι και δημιουργικοί, τολμηροί και μεγαλόψυχοι. Να πορευτούμε για να δώσουμε λύσεις στα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο λαός σήμερα και αύριο. Οχι να αναδιπλωθούμε για να ξεκαθαρίσουμε μεταξύ μας λογαριασμούς τού χθες.

Να μετατοπίσουμε τη συζήτηση από αύριο κιόλας.

Από τις προθέσεις συνεργασίας στον οδικό χάρτη υλοποίησης.

Αυτός είναι ο δρόμος της προοδευτικής αλλαγής.

«Ανοίγει ο δρόμος για τη συμμετοχή της Τουρκίας στο SAFE και τις ευρωπαϊκές δομές άμυνας και ασφάλειας»: Παρέμβαση της Ρένας Δούρου στη συνάντηση αντιπροσωπείας της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βουλής με την Πρόεδρο του Κογκρέσου των Αντιπροσώπων της Ισπανίας Francina Armengol Socias

Η πρόσφατη υπογραφή της σύμβασης Τουρκίας – Βρετανίας για την απόκτηση από την πρώτη 20 Eurofighter, σύμβαση που συνυπέγραψαν και οι Γερμανία, Ιταλία και Ισπανία, δεικνύει ότι ανοίγει ο δρόμος για τη συμμετοχή της Τουρκίας στο SAFE και τις ευρωπαϊκές δομές άμυνας και ασφάλειας, παρατήρησε η Ρένα Δούρου, Τομεάρχισσα Εξωτερικών της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ και Γραμματέας Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βουλής κατά τη συνάντηση αντιπροσωπείας της Επιτροπής με την Francina Armengol Socias, Πρόεδρο του Κογκρέσου των Αντιπροσώπων της Ισπανίας, που πραγματοποίησε επίσκεψη στη χώρα μας.

“Πρόκειται για μια επικίνδυνη εξέλιξη για το ίδιο το μέλλον της ΕΕ καθώς η Τουρκία εμμένει στις αναθεωρητικές της θέσεις συνεχίζοντας την κατοχή τμήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, τις απειλές και τις παράνομες διεκδικήσεις της σε βάρος της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας. Και βρίσκοντας, παρόλα αυτά, μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ τους και την Ισπανία, πρόθυμες για συνεργασία μαζί της στον κρίσιμο τομέα της άμυνας. Καθιστώντας την αναπόσπαστο τμήμα της ευρωπαϊκής άμυνας”.

“Ενώ όλες οι χώρες – μέλη της ΕΕ καταδικάσαμε κατηγορηματικά, και ορθά, τη βάρβαρη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, για την Τουρκία που εισέβαλε και συνεχίζει να κατέχει παράνομα εδώ και 51 χρόνια τμήμα κράτους μέλους της ΕΕ, της Κυπριακής Δημοκρατίας, η αντιμετώπιση είναι διαφορετική καθώς βρίσκεται στο κατώφλι του να καταστεί αναπόσπαστο μέρος της ευρωπαϊκής αμυντικής αρχιτεκτονικής”. “Μια χώρα – εισβολέας, μια χώρα που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο, μια αναθεωρητική χώρα που επιζητεί την αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάνης, αμφισβητεί την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας τηρώντας παράλληλα το casus belli, μια χώρα που εξοπλίζεται κανονικά από χώρες του ΝΑΤΟ και η οποία πλέον είναι έτοιμη, μέσω της κερκόπορτας του προγράμματος SAFE να εισέλθει στην ΕΕ”.

“Σήμερα η ΕΕ βιώνει περίοδο σοβαρής υποχώρησης, έχοντας επιλέξει αντί για στρατηγική αυτονομία έναντι των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, την στρατιωτικοποίηση και την οικονομία πολέμου σε βάρος των πολιτικών κοινωνικής συνοχής” παρατήρησε η Ρ. Δούρου προσθέτοντας ότι η ΕΕ επιλέγει τη “συνέχιση του πολέμου στην Ουκρανία στο όνομα ψυχροπολεμικών λογικών, με αποτέλεσμα την υπονόμευση των στόχων της Πράσινης Συμφωνίας, υπονόμευση του μέλλοντος των νέων γενεών αλλά και την αύξηση των αμυντικών δαπανών στο πλαίσιο μιας εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής άμυνας δύο μέτρων και δύο σταθμών”.

Να διευρυνθεί η δυναμική της αναγνώρισης παλαιστινιακού κράτους από τις χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου

Η Ρ. Δούρου σημείωσε ότι επειδή συνεχίζεται η γενοκτονία των παλαιστινίων στη Γάζα και η ειρήνη παραμένει στα χαρτιά ενώ προωθείται μια λύση που περιθωριοποιεί τους Παλαιστίνιους στο πλαίσιο ενός μέλλοντος που μοιάζει περισσότερο με όραμα Τραμπ περί Ριβιέρας παρά με τις αποφάσεις του ΟΗΕ για δύο κράτη, η αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους από πάνω από 150 χώρες “δημιουργεί μια δυναμική που πρέπει να διατηρηθεί και να διευρυνθεί και οι χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου μπορούν και οφείλουν να συντονίσουν τις ενέργειες και τις πιέσεις τους στην κατεύθυνση αυτή, σε διεθνή fora είτε πρόκειται για τον ΟΗΕ είτε για την ΕΕ”.  Παράλληλα σημείωσε ότι οι ραγδαίες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή – επιθετικές ενέργειες του Ισραήλ κατά Λιβάνου, Ισραήλ, Συρίας, Υεμένης, Κατάρ, ανατροπή του αυταρχικού καθεστώτος Άσαντ στη Συρία, αυξανόμενη ανάμειξη και παρουσία της Τουρκίας – “έχουν ανατρέψει ισορροπίες δεκαετιών και επιβάλλουν “πρωτοβουλίες ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή από την ΕΕ”.

“Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει καταθέσει πρόταση για σύγκληση Πολυμερούς Διάσκεψης Αρχηγών ΕΕ – Κρατών Ανατολικής Μεσογείου για την Ειρήνη στη Μέση Ανατολή και την Δημοκρατική Μετάβαση στη Συρία”.

Τέλος η ίδια υπογράμμισε τη σημασία της επίσκεψης  στο πλαίσιο της  “κοινοβουλευτικής διπλωματίας, ειδικά στη σημερινή διεθνή συγκυρία κατά την οποία απαξιώνεται το διεθνές δίκαιο, η διπλωματία, ο διάλογος, συνολικά το σύστημα συλλογικής ασφάλειας προς όφελος μιας συναλλακτικής διπλωματίας που βασίζεται στην δύναμη της ισχύος και όχι στη δύναμη του δικαίου”.

Καλλιόπη Βέττα: «Οι αγρότες της Π.Ε. Κοζάνης παραμένουν απλήρωτοι ενάμιση χρόνο, ενώ η κυβέρνηση εξακολουθεί να αυτοθαυμάζεται» – Συζήτηση επίκαιρης ερώτησης για τις αγροτικές αποζημιώσεις και την αλλαγή του κανονισμού του ΕΛ.Γ.Α.

Συζητήθηκε στη Βουλή η επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτή Π.Ε. Κοζάνης και Τομεάρχη Τουρισμού ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. κ. Καλλιόπης Βέττα προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων με θέμα: «Πότε θα καταβληθούν οι αποζημιώσεις στους αγρότες της Π.Ε. Κοζάνης για τις καταστροφές του 2024 και του 2025;»

Η κ. Βέττα στην πρωτολογία της αναφέρθηκε στις δύο μεγάλες καταστροφές που έγιναν στις δενδροκαλλιέργειες της Π.Ε. Κοζάνης, το 2024 και το 2025, λόγω των ακραίων καιρικών συνθηκών.

Ωστόσο, κι ενώ έχει μεσολαβήσει μεγάλο χρονικό διάστημα ειδικά από την καταστροφή του 2024, δεν έχει καταβληθεί ακόμη καμία αποζημίωση, παρά την δέσμευση του αρμόδιου Υπουργού, ο οποίος πέρυσι (8 Νοεμβρίου) σε αντίστοιχη επίκαιρη ερώτηση της Βέττα, είχε αναφέρει ότι θα γίνουν πληρωμές μέσω Κ.Ο.Ε..

Κοινός τόπος είναι η έλλειψη επικαιροποίησης του κανονισμού του ΕΛ.Γ.Α. ώστε να συμπεριλαμβάνει και τις καταστροφές από την κλιματική αλλαγή με αποτέλεσμα οι παραγωγοί να είναι απλήρωτοι παρά τις υποσχέσεις, χωρίς επαρκή κεφάλαια για τη νέα καλλιεργητική περίοδο, την πληρωμή των ασφαλίστρων, τις πλείστες υποχρεώσεις τους αλλά, κυρίως και πρώτιστα, για την επιβίωση των ίδιων και των οικογενειών τους.

Ο Υφυπουργός, στην πρωτολογία του, αφού «έδειξε κατανόηση» στα προβλήματα των αγροτών, αναφέρθηκε στη «μεταρρύθμιση του Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε.» ενώ έκρινε ότι η ολιγωρία και η εξαπάτηση των αγροτών είναι «απαράδεκτη» κατηγορία (!)

Υποστήριξε ότι οι ζημιές του 2024 ήταν, είτε χαμηλότερες του ορίου του 30% που προβλέπει ο νόμος για τις Κ.Ο.Ε., είτε καλύφθηκαν μέσω του Μέτρου 23, είτε – όπως στην περίπτωση των κερασιών- «θα καλυφθούν» στο μέλλον με ειδικό πρόγραμμα, για να συμπεριλάβουν και τις ζημιές του 2025.

Στην δευτερολογία της η κ. Βέττα ανέφερε ότι οι μεγάλες καθυστερήσεις προέκυψαν πριν την αποκάλυψη του κυβερνητικού σκανδάλου από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία το καλοκαίρι του 2025, οπότε δεν ευσταθεί η δικαιολογία της υπαγωγής στην Α.Α.Δ.Ε., ενώ το γεγονός ότι ακόμη περιμένουν τις αποζημιώσεις τους οι αγρότες της Π.Ε. Κοζάνης είναι ενδεικτικό της αδιαφορίας απέναντι στους νόμιμους δικαιούχους, που πληρώνουν πολλαπλώς το σκάνδαλο του Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε.

Για την αλλαγή του κανονισμού του ΕΛΓΑ, η Βουλευτής επεσήμανε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ κατέθεσε ερώτηση για το θέμα στις 26 Σεπτεμβρίου, με την απάντηση να παραπέμπει στο άδηλο μέλλον.

Στην απάντησή του ο Υπουργός, αναφέρθηκε σε διαχρονικές παθογένειες και σε ευθύνες του ΣΥΡΙΖΑ (!), επεσήμανε ότι οι πληρωμές του 2025 θα ολοκληρωθούν μόλις γίνουν οι διασταυρώσεις του ΟΣΔΕ (τον Δεκέμβριο, σύμφωνα με την δέσμευσή του), ενώ για τον κανονισμό του ΕΛ.Γ.Α. ζήτησε περισσότερο χρόνο, πριν ολοκληρώσει την ομιλία του, παρουσιάζοντας τα κυβερνητικά πεπραγμένα.

Η κ. Βέττα δήλωσε ότι θα παρακολουθεί την πορεία καταβολής των καθυστερημένων αποζημιώσεων και θα επανέλθει αν χρειαστεί, ενώ τόνισε πως σε μια εποχή πρωτόγνωρων κρίσεων για τον αγροτικό κόσμο η κυβέρνηση εξακολουθεί να αυτοθαυμάζεται, να μην παραδέχεται κανένα λάθος -την ώρα που παραπέμπονται υπουργοί και κομματικά στελέχη της για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης-, θεωρώντας ουσιαστικά ότι οι αγρότες πρέπει να είναι ευγνώμονες για τις ενέργειες της (!)

Παρατίθεται το link της συζήτησης:

Κατερίνα Νοτοπούλου στο Open: «Βαφτίζουν ‘επικοινωνιακό λάθος’ το συνειδητό σχέδιο διάλυσης των ΕΛΤΑ»

Κατήγγειλε την κυβέρνηση για την πολιτική της στο θέμα των ΕΛΤΑ η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Κατερίνα Νοτοπούλου μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό Open TV και έκανε ειδική αναφορά στις σοβαρές συνέπειες στους ανθρώπους με αναπηρία από τα σχεδιαζόμενα κλεισίματα υποκαταστημάτων.

Όπως τόνισε, στη Θεσσαλονίκη με βάση το σχέδιο που ανακοινώθηκε κλείνουν 8 υποκαταστήματα ενώ η κυβέρνηση της ΝΔ διαχειρίζεται το ζήτημα ως “επικοινωνιακό”.

Η χώρα το 2024 είναι προτελευταία σε χρήση διαδικτύου από πληθυσμό ΑμΕΑ τους τελευταίους 12 μήνες, είπε χαρακτηριστικά.

Ακόμα, η Ελλάδα το 2024 είναι τρίτη από το τέλος στους 27 της Ε.Ε. σε άτομα που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο για τραπεζικές συναλλαγές μέσω διαδικτύου.

“Δεν πρόκειται για επικοινωνιακό λάθος, ούτε για προχειρότητα -για ένα συνειδητό σχέδιο διάλυσης του κοινωνικού κράτους πρόκειται”, είπε η Κατερίνα Νοτοπούλου, τονίζοντας ότι αντί να γίνεται συζήτηση για την ενεργό υγιή γήρανση, δηλαδή για το πώς οι άνθρωποι σε αυτή τη χώρα θα ζήσουν καλύτερα και με αξιοπρέπεια, η Νέα Δημοκρατία επιχειρεί να κάνει τη ζωή τους ακόμα πιο δύσκολη.

“Η κυβέρνηση προωθεί ερημοποίηση της υπαίθρου, διάλυση του κοινωνικού κράτους και φυσικά κέρδη σε ιδιώτες που θα έρθουν να υποκαταστήσουν όλες αυτές τις υπηρεσίες”, δήλωσε, κατηγορώντας την κυβέρνηση Μητσοτάκη ότι αποψιλώνει όλη την περιφέρεια από κρίσιμες υπηρεσίες -από σχολεία και νοσοκομεία μέχρι ταχυδρομεία.

Όσον αφορά την υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ, η Κ. Νοτοπούλου ανέφερε ότι οι αγρότες και οι αγρότισσες δεν ξέρουν πώς θα τα βγάλουν πέρα, και τόνισε την ανάγκη προοδευτικής διεξόδου.

“Κυβερνητικά στελέχη μιλάνε για ‘άρρωστο σύστημα’ στον ΟΠΕΚΕΠΕ λες και είχε γρίπη,  -‘γαλάζια’ διαφθορά είχε, ‘γαλάζιες ακρίδες’ που μπήκαν και έκαναν πλιάτσικο στα απαραίτητα κονδύλια για τη στήριξη της παραγωγής και του παραγωγού.

Η κυβέρνηση διαλύει την αγροτική παραγωγή, και γι΄αυτό επιμένουμε στην ανάγκη συγκρότησης ενός προοδευτικού μετώπου που θα μπορέσει να φέρει τη μεγάλη πολιτική αλλαγή.”

Εκδήλωση στην Αθήνα: «Η αξία της ζωής στην Εργασία σε Ελλάδα και Ευρώπη»

Εκδήλωση στην Αθήνα: «Η αξία της ζωής στην Εργασία σε Ελλάδα και Ευρώπη»

Την Παρασκευή 21 Νοεμβρίου 2025, 18:00–21:00, στο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων, Αμφιθέατρο Αντώνης Τρίτσης, διοργανώνεται από την πολιτική ομάδα της Αριστεράς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (The Left) εκδήλωση με θέμα «Η αξία της ζωής στην Εργασία σε Ελλάδα και Ευρώπη: Κοινωνικός διάλογος και πολιτικές απέναντι στην κλιμάκωση δυστυχημάτων και επαγγελματικών ασθενειών».

Η εκδήλωση, την οποία συντονίζει ο αντιπρόεδρος της Αριστεράς (The Left) Κώστας Αρβανίτης, φιλοδοξεί να ανοίξει έναν ουσιαστικό κοινωνικό και πολιτικό διάλογο γύρω από την έξαρση των θανατηφόρων εργατικών δυστυχημάτων και των επαγγελματικών ασθενειών στην Ευρώπη και την Ελλάδα.

Στο πλαίσιο της συζήτησης, θα παρουσιαστεί έρευνα του Δρ. Ανδρέα Στοϊμενίδη, Αντιπροέδρου του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία (EU-OSHA), Γραμματέα ΥΑΕ της ΓΣΕΕ & Προέδρου της ΟΣΕΤΕΕ, για την κλιμάκωση των εργατικών ατυχημάτων και τις πολιτικές πρόληψης που απαιτούνται.

Στόχος είναι να αναδειχθούν οι πολιτικές που οφείλουν να προστατεύουν το ύψιστο αγαθό — τη ζωή στην εργασία — και να προωθήσουν ένα νέο πλαίσιο πρόληψης, ασφάλειας και αξιοπρέπειας για όλους τους εργαζόμενους.

Πρόγραμμα Εκδήλωσης:

Συντονισμός:

Κώστας Αρβανίτης – Αντιπρόεδρος The Left, επικεφαλής της αντιπροσωπείας ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-ΠΣ στο ΕΚ, μέλος Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων (EMPL)

Ομιλητές/τριες:

  1. Leila Chaibi – Ευρωβουλεύτρια, TheLeft, συντονίστρια Επιτροπής Απασχόλησης & Κοινωνικών Υποθέσεων (EMPL), LaFranceInsoumise
  2. Verónica Martínez Barbero– Αντιπρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Δικαιοσύνης της Ισπανίας, πρ. ΓΓ Εργασίας, πρ. Επιθεωρήτρια Εργασίας
  3. Μαρίλη Μέξη – Σύμβουλος Πολιτικών Απασχόλησης και Κοινωνικού Διαλόγου στη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ILO), Καθηγήτρια Μεταπτυχιακών Σπουδών στο GraduateInstitute της Γενεύης, Επισκέπτρια Ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο Cornell, ΗΠΑ
  4. Δημήτρης Πλουμπίδης – τ. Εκπρόσωπος της Ελλάδας για θέματα ψυχικής υγείας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, Ομότιμος Καθηγητής Ψυχιατρικής ΕΚΠΑ
  5. Γιάννης Κουζής – Ομότιμος Καθηγητής Κοινωνικής Πολιτικής, Πάντειο Πανεπιστήμιο
  6. Τάσος Πετρόπουλος – Εργατολόγος, πρ. Υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης & Κοινωνικής Αλληλεγγύης

Παρουσίαση έρευνας:

Δρ. Ανδρέας Στοϊμενίδης, Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία (EU-OSHA)
Τίτλος έρευνας: «Η αξία της ζωής στην Εργασία σε Ελλάδα και Ευρώπη:Κοινωνικός διάλογος και πολιτικές απέναντι στην κλιμάκωση δυστυχημάτων και επαγγελματικών ασθενειών»

Χαιρετίζουν:


Yolanda Diaz – 
Αντιπρόεδρος Β’ της ισπανικής κυβέρνησης, Υπουργός Εργασίας & Κοινωνικής Οικονομίας, SUMAR, Ισπανία

Li Andersson – Πρόεδρος της Επιτροπής Απασχόλησης & Κοινωνικών Υποθέσεων EMPL, Ευρωβουλεύτρια Vasemmistoliitto, Φινλανδία

Θα ακολουθήσουν παρεμβάσεις από πολιτικούς και κοινωνικούς φορείς και συζήτηση με το κοινό.

Η εκδήλωση θα μεταδοθεί διαδικτυακά από το κανάλι του Κώστα Αρβανίτη στο Youtube: 
https://www.youtube.com/live/VrpnmJGEnE4

Γιώργος Παπαηλιού: Άλλο ένα πλήγμα στην ύπαιθρο Ελλάδα

Δήλωση του Βουλευτή Αρκαδίας και Τομεάρχη Δικαιοσύνης της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Γιώργου Η. Παπαηλιού

Η ελληνική επαρχία φτωχαίνει, μαραζώνει, απομακρύνεται-αποκόπτεται από το Κέντρο-τα κέντρα, εγκαταλείπεται, ερημώνει

Το δίκτυο υπηρεσιών, οι (δημόσιες) δομές που εδρεύουν στην ελληνική περιφέρεια αποτελούν τα σημεία επαφής της υπαίθρου με το κεντρικό κράτος

Πρόκειται για υποδομές κοινωνικής συνοχής.    

Μεταξύ αυτών και τα Ελληνικά Ταχυδρομεία (ΕΛΤΑ).  

Η παύση λειτουργίας-το «κλείσιμο» αυτών των δομών επιφέρει ήδη και  θα επιφέρει περαιτέρω σοβαρές επιπτώσεις στην εξυπηρέτηση των πολιτών (των μονίμων κατοίκων, Ιδίως των ηλικιωμένων, και των επισκεπτών), στην ισότητα και στη συνοχή των τοπικών κοινωνιών  που οφείλει να διασφαλίζει η Πολιτεία και στην τοπική ανάπτυξη

Η αιφνιδιαστική κυβερνητική απόφαση να διακοπεί η λειτουργία-«να κλείσουν» 204 καταστήματα των ΕΛΤΑ σε ολόκληρη την Ελλάδα, τα περισσότερα στην ελληνική περιφέρεια, εντάσσεται στην πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ του «καθεστώτος Μητσοτάκη» να συνεχίσει να αφήνει «στην απέξω»-στο περιθώριο την ύπαιθρο, χωρίς εκτίμηση των κοινωνικών και δημογραφικών συνεπειών.

Και αυτό, στο όνομα του εξορθολογισμού και της αποδοτικότητας, στο πλαίσιο της εφαρμογής του κανόνα κόστους-οφέλους, στον οποίο το όφελος βασίζεται- περιορίζεται μόνον σε λογιστικά στοιχεία, και αν …, και σε  πλήρη αγνόηση του κοινωνικού οφέλους.

Η σπουδή με την οποία η κυβέρνηση εμφανίζεται  «να παίρνει πίσω» την απόφαση, τουλάχιστον για τα ταχυδρομικά γραφεία της περιφέρειας υπήρξε συνέπεια των καθολικά έντονων κοινωνικών αντιδράσεων.

Πρόκειται για προσωρινή αναδίπλωση και  επικοινωνιακό ελιγμό –  οι προβλεπόμενες «επαναξιολόγηση» και «μεταβατική περίοδος» των τριών μηνών το αποδεικνύουν –  όχι για (οριστική) απόσυρση της απόφασης.

Η μη διασφάλιση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα των ΕΛΤΑ και η αγνόηση της ελληνικής περιφέρειας-της υπαίθρου εξακολουθούν να αποτελούν στοιχεία της νεοφιλελεύθερης πολιτικής της κυβέρνησης της ΝΔ, προς όφελος των «μεγάλων» και «ισχυρών» ιδιωτικών συμφερόντων.

Ξανά στη Βουλή, η διάκριση που υφίστανται μόνιμοι και ΙΔΑΧ μονογονείς υπάλληλοι του Δημοσίου στη χορήγηση άδειας μονογονέα – Ερώτηση Βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία Κ. Νοτοπούλου

Ερώτηση 16 Βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία της Κ. Νοτοπούλου

Με πρωτοβουλία της Κατερίνας Νοτοπούλου, βουλεύτριας Α΄Θεσσαλονίκης και Τομεάρχη Πρόνοιας και Κοινωνικής Συνοχής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, 16 βουλευτές κατέθεσαν κοινοβουλευτική ερώτηση με την οποία ζητούν να αρθεί η διάκριση που υφίστανται μόνιμοι και ΙΔΑΧ μονογονείς υπάλληλοι του Δημοσίου στη χορήγηση άδειας μονογονεϊκής οικογένειας.

Πρόκειται για άδεια που προβλέπεται από το άρθρο 45 του ν.4808/2021, η οποία χορηγείται σε εργαζόμενους μονογονείς του ιδιωτικού τομέα, σε ΙΔΟΧ υπαλλήλους του Δημοσίου, όχι όμως σε μόνιμους και ΙΔΑΧ υπαλλήλους του Δημοσίου.

Όπως αναφέρουν οι βουλευτές, για την αδικαιολόγητη αυτή διάκριση τον Απρίλιο του 2025 είχαν καταθέσει ξανά ερώτηση προς τους αρμόδιους υπουργούς. Το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης δήλωσε αναρμοδιότητα, το υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας απάντησε για το Επίδομα Γέννησης, δηλαδή για θέμα άσχετο με την ερώτηση, ενώ το υπουργείο Εσωτερικών ανέφερε ότι για τους μόνιμους και ΙΔΑΧ υπαλλήλους, ελλείψει πρόβλεψης στον Υπαλληλικό Κώδικα για τη χορήγηση της άδειας μονογονέα σε αυτούς τους εργαζόμενους, προβλέπεται προσαύξηση της άδειας ανατροφής (άρθρο 53 παρ. 2 του ΥΚ), της άδειας ασθένειας τέκνου (άρθρο 53 παρ. 8 του ΥΚ) και της άδειας άνευ αποδοχών για ανατροφή τέκνου (άρθρο 51 παρ. 1 του ΥΚ).

Όμως, όπως τονίζουν οι βουλευτές, οι προσαυξήσεις αυτές είτε θέτουν ηλικιακά όρια για τα τέκνα όπως π.χ. η άδεια ανατροφής είτε εν γένει δεν αντισταθμίζουν τη μη χορήγηση της ειδικής άδειας μονογονέα, η οποία προβλέφθηκε, καθώς «από το άρθρο 45 του ν. 4808/2021 αναγνωρίζεται από τον νομοθέτη η μονογονεϊκή οικογένεια ως κατηγορία χρήζουσα ειδικής προστασίας και φροντίδας και αναγνωρίζονται παράλληλα οι αυξημένες ευθύνες φροντίδας του μονογονέα λόγω της αποκλειστικής ευθύνης ανατροφής τέκνου/τέκνων» (εγκύκλιος με αριθ. 107342/14-11-2022 Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων). Σε κάθε περίπτωση η αναγκαιότητα και οι λόγοι αίτησης και χορήγησης των συγκεκριμένων αδειών είναι διαφορετικοί μεταξύ τους.

Οι βουλευτές θέτουν τα ακόλουθα ερωτήματα στους αρμόδιους υπουργούς:

1.      Τι προτίθενται να πράξουν ώστε να αρθεί άμεσα η διάκριση που υφίστανται οι μονογονείς μόνιμοι υπάλληλοι και οι υπάλληλοι ΙΔΑΧ του δημοσίου σχετικά με την άδεια μονογονεϊκής οικογένειας;

2.      Θα προβούν στις απαραίτητες νομοθετικές πρωτοβουλίες ή/και στην έκδοση εγκυκλίου ώστε και οι ως άνω υπάλληλοι να λαμβάνουν την άδεια μονογονεϊκής οικογένειας και να συμπεριληφθούν στις προβλέψεις του άρθρου 45 του ν.4808/2021;

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:

Αθήνα, 31 Οκτωβρίου 2025

Ε Ρ Ω Τ Η Σ Η

Προς τους κ.κ. Υπουργούς

Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης

Εσωτερικών

Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας

Θέμα: «Να αρθεί η διάκριση που υφίστανται μόνιμοι και ΙΔΑΧ μονογονείς υπάλληλοι του Δημοσίου στη χορήγηση άδειας μονογονεϊκής οικογένειας»

Σύμφωνα με το άρθρο 45 του ν.4808/2021 «Στους εργαζόμενους γονείς, κατά την έννοια του άρθρου 33, που έχουν χηρέψει και στον άγαμο γονέα που έχει την αποκλειστική επιμέλεια παιδιού, χορηγείται άδεια έξι (6) εργάσιμων ημερών ετησίως, με αποδοχές, επιπλέον αυτής που δικαιούνται από άλλες διατάξεις. Γονέας με τρία (3) παιδιά ή περισσότερα, δικαιούται άδειας οκτώ (8) εργάσιμων ημερών ετησίως».

Ωστόσο, σύμφωνα με την από 08/05/2023 εγκύκλιο του υπουργείου Εσωτερικών με Αριθ. Πρωτ.: ΔΙΔΑΔ/Φ.69/229/οικ.8177 «στο πεδίο εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου 45 του ν.4808/2021, σχετικά με την άδεια για μονογονεϊκές οικογένειες, εμπίπτουν οι υπάλληλοι με σχέση εργασίας ΙΔΟΧ του Δημοσίου, δεδομένου ότι για το προσωπικό αυτό εφαρμόζεται η εργατική νομοθεσία κατά παραπομπή του άρθρου 89 του Π.Δ. 410/1988 και οι απασχολούμενοι με σύμβαση έμμισθης εντολής, ενώ για τους μόνιμους και ΙΔΑΧ υπαλλήλους ελλείψει αντίστοιχης με την παραπάνω ρύθμισης στις διατάξεις του Υπαλληλικού Κώδικα, εφαρμόζονται οι σχετικές διατάξεις του άρθρου 53 του Υπαλληλικού Κώδικα (ν.3528/2007) που προβλέπουν προσαύξηση ορισμένων διευκολύνσεων για τους μονογονείς».

Έτσι όμως οι μονογονείς μόνιμοι υπάλληλοι και οι υπάλληλοι ΙΔΑΧ του δημοσίου υφίστανται αδικαιολόγητη διάκριση καθώς δεν τους παρέχεται η άδεια μονογονεϊκής οικογένειας που προβλέπεται από την προαναφερόμενη νομοθετική ρύθμιση.

Με το ως άνω σκεπτικό δεκαέξι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ υποβάλλαμε την με αρ. πρωτ. 4616/9-4-2025 ερώτηση προς τους κ.κ. υπουργούς Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Εσωτερικών και Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, με την οποία θέταμε το ερώτημα τι προτίθενται να πράξουν και σε ποιες νομοθετικές πρωτοβουλίες προτίθενται να προβούν προκειμένου να αρθεί αυτή η διάκριση.

Με την με αριθ. εσωτ. πρωτ. 388/30-09-2025 απάντησή του το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης δήλωσε αναρμοδιότητα.

Το Υπουργείο Εσωτερικών με την με αριθ. πρωτ. 23632/02-05-2025 απάντησή του ανέφερε τα ακόλουθα:

«…στο πεδίο εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου 45 του ν. 4808/2021, σχετικά με την άδεια για μονογονεϊκές οικογένειες, εμπίπτουν οι υπάλληλοι με σχέση εργασίας ΙΔΟΧ του Δημοσίου, δεδομένου ότι για το προσωπικό αυτό εφαρμόζεται η εργατική νομοθεσία κατά παραπομπή του άρθρου 89 του Π.Δ. 410/1988 και οι απασχολούμενοι με σύμβαση έμμισθης εντολής, ενώ για τους μόνιμους και ΙΔΑΧ υπαλλήλους ελλείψει αντίστοιχης με την παραπάνω ρύθμισης στις διατάξεις του Υπαλληλικού Κώδικα, εφαρμόζονται οι σχετικές διατάξεις του άρθρου 53 του Υπαλληλικού Κώδικα (ν. 3528/2007) που προβλέπουν προσαύξηση ορισμένων διευκολύνσεων για τους μονογονείς.

Ειδικότερα, σύμφωνα με τα οριζόμενα στις διατάξεις των άρθρων 51 και 53 του Υπαλληλικού Κώδικα για τους μόνιμους και ΙΔΑΧ υπαλλήλους που είναι μονογονείς προβλέπεται προσαύξηση για τις ακόλουθες διευκολύνσεις: της άδειας ανατροφής (άρθρο 53 παρ. 2), της άδειας ασθένειας τέκνου (άρθρο 53 παρ. 8 του ΥΚ) και της άδειας άνευ αποδοχών για ανατροφή τέκνου (άρθρο 51 παρ. 1 του ΥΚ).»

Ωστόσο, οι προσαυξήσεις αυτές είτε θέτουν ηλικιακά όρια για τα τέκνα όπως πχ η άδεια ανατροφής είτε εν γένει δεν αντισταθμίζουν τη μη χορήγηση της ειδικής άδειας μονογονέα, η οποία προβλέφθηκε, καθώς «από το άρθρο 45 του ν. 4808/2021 αναγνωρίζεται από τον νομοθέτη η μονογονεϊκή οικογένεια ως κατηγορία χρήζουσα ειδικής προστασίας και φροντίδας και αναγνωρίζονται παράλληλα οι αυξημένες ευθύνες φροντίδας του μονογονέα λόγω της αποκλειστικής ευθύνης ανατροφής τέκνου/τέκνων» (εγκύκλιος με αριθ. 107342/14-11-2022 Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων). Σε κάθε περίπτωση η αναγκαιότητα και οι λόγοι αίτησης και χορήγησης των συγκεκριμένων αδειών είναι διαφορετικοί μεταξύ τους.

Η απάντηση του Υπουργείου Εσωτερικών κατέληγε παραπέμποντας σε επικείμενη αναθεώρηση του Υπαλληλικού Κώδικα κατά την οποία θα λάβει υπόψη σχετικά αιτήματα, επισημάνσεις και προτάσεις που γίνονται με στόχο την ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού, την ισότιμη μεταχείριση των υπαλλήλων και τη μέριμνα διευκόλυνσης υπαλλήλων που ενδεχομένως χρήζουν περαιτέρω προστασίας.

Τέλος, με την με ΑΠ. 6016/28-04-2025 απάντησή του το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας απαντούσε στην ερώτησή μας για το Επίδομα Γέννησης, δηλαδή με θέμα άσχετο με το θέμα της ερώτησης.

Επειδή με το άρθ. 45 του ν. 4808/2021 αναγνωρίζεται ότι η μονογονοεϊκή οικογένεια χρήζει ιδιαίτερης προστασίας και φροντίδας καθώς οι μονογονείς φέρουν μόνοι τους την ευθύνη ανατροφής των τέκνων τους.

Επειδή ως αποτέλεσμα της προαναφερόμενης εγκυκλίου του υπουργείου Εσωτερικών σε μονογονείς μόνιμους υπάλληλους και σε υπάλληλους ΙΔΑΧ του δημοσίου δεν παρέχεται η άδεια μονογονεϊκής οικογένειας.

Επειδή από τις απαντήσεις των τριών υπουργείων δεν προέκυψε η άμεση αντιμετώπιση της διάκρισης που υφίστανται μόνιμοι και ΙΔΑΧ μονογονείς υπάλληλοι του Δημοσίου στη χορήγηση της άδειας μονογονεϊκής άδειας του άρθ. 45 του ν. 4808/2021.

Επειδή πρόσφατα ψηφίστηκε νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, το οποίο δεν έλυσε το παραπάνω πρόβλημα.

Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:

  1. Τι προτίθενται να πράξουν ώστε να αρθεί άμεσα η διάκριση που υφίστανται οι μονογονείς μόνιμοι υπάλληλοι και οι υπάλληλοι ΙΔΑΧ του δημοσίου σχετικά με την άδεια μονογονεϊκής οικογένειας;
  2. Θα προβούν στις απαραίτητες νομοθετικές πρωτοβουλίες ή/και στην έκδοση εγκυκλίου ώστε και οι ως άνω υπάλληλοι να λαμβάνουν την άδεια μονογονεϊκής οικογένειας και να συμπεριληφθούν στις προβλέψεις του άρθρου 45 του ν.4808/2021;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Νοτοπούλου Κατερίνα

Ακρίτα Έλενα

Βέττα Καλλιόπη

Γαβρήλος Γιώργος

Γιαννούλης Χρήστος

Δούρου Ρένα

Ζαμπάρας Μίλτος

Καλαματιανός Διονύσης

Μαμουλάκης Χάρης

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μπάρκας Κώστας

Ξανθόπουλος Θεόφιλος

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Παπαηλιού Γιώργος

Τσαπανίδου Πόπη

Ψυχογιός Γιώργος

Η κυβέρνηση φέρνει τις μηχανότρατες εντός προστατευόμενης περιοχής-Ερώτηση & ΑΚΕ Αλ. Μεικόπουλου-Κ. Βέττα-Μ. Ζαμπάρα

Αλ. Μεϊκόπουλος: «“Επιτελικό” μπάχαλο με φόντο το Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου»

Ερώτηση & ΑΚΕ Αλ. Μεικόπουλου-Κ. Βέττα-Μ. Ζαμπάρα

Με κοινοβουλευτική Ερώτηση και Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων (Α.Κ.Ε.) προς τους Υπουργούς Πολιτισμού, Περιβάλλοντος & Ενέργειας και Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων, ο Βουλευτής Μαγνησίας του ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος αναδεικνύει τη σοβαρή θεσμική εκτροπή και το διοικητικό χάος που έχει δημιουργηθεί με την πρόσφατη απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού να επιτρέψει τη διέλευση και δραστηριότητα μηχανότρατων εντός του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Αλοννήσου, μιας από τις πλέον προστατευόμενες θαλάσσιες περιοχές της Μεσογείου.

«Το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου — το πρώτο της χώρας — ιδρύθηκε το 1992 (Π.Δ. 519/Δ/1992) για να προστατεύσει τα σπάνια θαλάσσια οικοσυστήματα. Η περιοχή καλύπτει πάνω από 2.200 τ.χλμ., αποτελεί πυρήνα του δικτύου Natura 2000 και υπόκειται σε αυστηρό καθεστώς προστασίας, σύμφωνα με την Οδηγία 92/43/ΕΟΚ και τις διατάξεις του ελληνικού και ευρωπαϊκού δικαίου. Από τις πολλές δραστηριότητες που απαγορεύονται ρητά στον χώρο του Θαλάσσιου Πάρκου σύμφωνα με την Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη (ΕΠΜ) είναι και αυτή της αλιείας με μηχανότρατες και συρόμενα εργαλεία καθώς προκαλεί σοβαρή υποβάθμιση του θαλάσσιου πυθμένα.

Ωστόσο, με Υπουργική Απόφαση τον Μάιο 2025, η Υπουργός Πολιτισμού προχώρησε αυθαίρετα στη μείωση της ζώνης απαγόρευσης αλιείας από 6 σε 2 ναυτικά μίλια, ανοίγοντας τον δρόμο για την είσοδο μηχανότρατων στα όρια του Θαλασσίου Πάρκου.

Η απόφαση αυτή στην πράξη καταστρατηγεί το θεσμικό πλαίσιο για την προστασία των ενάλιων αρχαιοτήτων (Κ.Ν. 4858/2021), ενώ η λήψη της χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του ΥΠΕΝ, συνιστά θεσμική εκτροπή και υπέρβαση εξουσίας, αφού ένα υπουργείο επεμβαίνει στην αρμοδιότητα ενός άλλου, αναιρώντας τις προβλέψεις της Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης για το Θαλάσσιο Πάρκο και τροποποιώντας αυθαίρετα το καθεστώς προστασίας μιας ευρωπαϊκά κατοχυρωμένης περιοχής», ανέφερε ο Βουλευτής.

Ο Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος σημείωσε ότι η είσοδος μηχανότρατων στο Θαλάσσιο Πάρκο συνιστά άμεση περιβαλλοντική απειλή, ενώ αναμένεται να προκαλέσει και υποβάθμιση του θαλάσσιου τοπίου και των ενάλιων αρχαιοτήτων που αποτελούν πολιτιστικό κεφάλαιο διεθνούς αξίας (όπως το ναυάγιο της Περιστέρας). Την ίδια ώρα, ο τρόπος με τον οποίο ελήφθη η Απόφαση αναδεικνύει τον αποσυντονισμό που επικρατεί στην κυβέρνηση. «Το Υπουργείο Πολιτισμού νομοθετεί μονομερώς σε πεδίο που δεν του ανήκει, το Υπουργείο Περιβάλλοντος επιχειρεί με προσωρινές απαγορεύσεις να «μπαλώσει» θεσμικά κενά που το ίδιο άφησε και το επίσης συναρμόδιο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης εκδίδει αντικρουόμενες εισηγήσεις, υποβαθμίζοντας τη δεσμευτική ισχύ των περιβαλλοντικών μελετών. Το αποτέλεσμα είναι ένα «επιτελικό μπάχαλο», όπου τα υπουργεία αλληλοαναιρούνται και το πολύτιμο φυσικό και πολιτιστικό κεφάλαιο της Αλοννήσου μένει εκτεθειμένο σε πολιτικές σκοπιμότητες και αυθαίρετες αποφάσεις».

Με την Ερώτησή του, ο βουλευτής ζητά από τους συναρμόδιους υπουργούς να απαντήσουν:

·        Με ποιο νομικό σκεπτικό εκδόθηκε η απόφαση που επιτρέπει μηχανότρατες στο Θαλάσσιο Πάρκο.

·        Αν υπήρξε γνωμοδότηση από το Υπουργείο Περιβάλλοντος ή το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης.

·        Πώς δικαιολογείται η αυθαίρετη μείωση των ορίων προστασίας παρά την ύπαρξη εγκεκριμένης ΕΠΜ.

·        Αν προτίθεται η κυβέρνηση να προχωρήσει άμεσα σε ανάκληση της απόφασης και θεσμική αποσαφήνιση των αρμοδιοτήτων μεταξύ Πολιτισμού και Περιβάλλοντος.

·        Αν θα ενισχυθούν οι μηχανισμοί φύλαξης και εποπτείας του Θαλασσίου Πάρκου.

Με την Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων ζητείται η δημοσιοποίηση της Υπουργικής Απόφασης, των γνωμοδοτήσεων του ΚΑΣ και των συναρμόδιων Υπουργείων – αν υπάρχουν – καθώς και των πορισμάτων ελέγχου του Λιμενικού για περιστατικά παράνομης αλιείας τα τελευταία τρία χρόνια.

«Η Αλόννησος δεν είναι πεδίο για θεσμικούς πειραματισμούς ούτε για “επιτελικές” αυθαιρεσίες. Εδώ και τριάντα χρόνια το Θαλάσσιο Πάρκο αποτελεί παγκόσμιο παράδειγμα προστασίας και συνύπαρξης ανθρώπου και φύσης. Η κυβέρνηση οφείλει να αποκαταστήσει άμεσα τη νομιμότητα, να ανακαλέσει την απόφαση και να διασφαλίσει ότι η Αλόννησος θα παραμείνει καταφύγιο ζωής και πολιτισμού, όχι πεδίο αλιευτικών συμφερόντων και διοικητικής ασυνεννοησίας», ανέφερε ο Αλ.Μεϊκόπουλος.

Την Ερώτηση-ΑΚΕ συνυπογράφουν η Τομεάρχης Τουρισμού του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Καλλιόπη Βέττα και ο Τομεάρχης Περιβάλλοντος και Ενέργειας Μίλτος Ζαμπάρας.

Αναλυτικά:

ΕΡΩΤΗΣΗ & ΑΚΕ

Προς τον κ. Υπουργό Πολιτισμού

κ. Υπουργό Περιβάλλοντος & Ενέργειας

Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων

Θέμα: Έλλειψη κυβερνητικού συντονισμού και υπονόμευση του θεσμικού πλαισίου προστασίας του Θαλασσίου Πάρκου Αλοννήσου

Το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου – Βορείων Σποράδων (Ε.Θ.Π.Α.Β.Σ.) αποτελεί τον πρώτο θαλάσσιο εθνικό δρυμό της Ελλάδας και έναν από τους σημαντικότερους της Μεσογείου.

Ιδρύθηκε με το Προεδρικό Διάταγμα 519/Δ/1992, με σκοπό την προστασία σπάνιων θαλάσσιων οικοσυστημάτων και ιδίως της μεσογειακής φώκιας (Monachus monachus), ενός από τα πλέον απειλούμενα είδη στον κόσμο.

Η έκταση του Πάρκου υπερβαίνει τα 2.200 τ.χλμ., περιλαμβάνοντας τη θαλάσσια περιοχή γύρω από την Αλόννησο και τα νησιά Περιστέρα, Κυρα-Παναγιά, Ψαθούρα, Πιπέρι, Σκάντζουρα και Γιούρα.

Έχει ενταχθεί στο ευρωπαϊκό δίκτυο Natura 2000 (κωδικοί GR1430004 και GR1430007), σύμφωνα με την Οδηγία 92/43/ΕΟΚ (“Οδηγία για τους Οικοτόπους”), την Οδηγία 2009/147/ΕΚ (“Οδηγία για τα Πτηνά”), και την Οδηγία 2008/56/ΕΚ για τη θαλάσσια στρατηγική.

Το θεσμικό πλαίσιο προβλέπει δύο ζώνες προστασίας:

  • Ζώνη Α’ (Πυρήνας Προστασίας): απαγορεύεται απολύτως κάθε μορφή αλιείας, αγκυροβολίας ή διέλευσης σκαφών, πλην ειδικά αδειοδοτημένων επιστημονικών δραστηριοτήτων.
  • Ζώνη Β’ (Περιφερειακή Ζώνη): επιτρέπονται μόνο ήπιες, παραδοσιακές δραστηριότητες, όπως παράκτια αλιεία μικρής κλίμακας από τοπικούς επαγγελματίες και οικοτουρισμός χαμηλής όχλησης.

Η αλιεία με μηχανότρατες και συρόμενα εργαλεία απαγορεύεται ρητά σύμφωνα με την Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη (ΕΠΜ) καθώς προκαλεί σοβαρή υποβάθμιση του θαλάσσιου πυθμένα και των λιβαδιών Ποσειδωνίας, που λειτουργούν ως φυσικοί πνεύμονες των θαλασσών και κρίσιμοι βιότοποι αναπαραγωγής των ιχθύων.

Η περιοχή της Αλοννήσου διαθέτει επίσης πλούσιο ενάλιο αρχαιολογικό απόθεμα, με σημαντικά αρχαία ναυάγια. Το σημαντικότερο είναι το ναυάγιο της Περιστέρας (τέλη 5ου αι. π.Χ.), το οποίο χαρακτηρίστηκε το 2020 ως Επισκέψιμος Ενάλιος Αρχαιολογικός Χώρος (ΦΕΚ 1972/Β/2020), υπό τη διαχείριση της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων του Υπουργείου Πολιτισμού.

Έτσι, στην Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου συνυπάρχουν δύο καθεστώτα προστασίας. Το περιβαλλοντικό, υπό το Υπουργείο Περιβάλλοντος & Ενέργειας (ΥΠΕΝ) και το πολιτιστικό, υπό το Υπουργείο Πολιτισμού (ΥΠΠΟ), βάσει του Ν. 3028/2002 και του Κ.Ν. 4858/2021 για την προστασία των αρχαιοτήτων και εν γένει της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Η συνύπαρξη αυτή απαιτεί στενό συντονισμό των δύο Υπουργείων, καθώς οποιαδήποτε δραστηριότητα (κατάδυση, αλιεία, έρευνα, επίσκεψη) πρέπει να εγκρίνεται από κοινού, ώστε να διασφαλίζεται η ισορροπία μεταξύ φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος και η πληρέστερη προστασία του οικοσυστήματος αλλά και της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Αναφορικά με την επιτρεπόμενη αλιεία στην περίμετρο του Θαλάσσιου Πάρκου Αλοννήσου, μέχρι τον περασμένο Μάιο, η απαγόρευση αλιείας αφορούσε ακτίνα 6 ναυτικών μιλίων (ν.μ.) από το θαλάσσιο Πάρκο.

Σύμφωνα ωστόσο με πρόσφατη Υπουργική Απόφαση (ΥΑ) από τον περασμένο Μάιο, το Υπουργείο Πολιτισμού αποφάσισε να περιορίσει την απαγόρευση για αλιεία στα 2 ν.μ., και πλέον να επιτρέπει τη διέλευση και δραστηριότητα μηχανότρατων εντός του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Αλοννήσου.

Η ΥΑ επικαλείται το άρθρο 15Α του Κ.Ν. 4858/2021, βάσει του οποίου, με απόφαση του Υπ. Πολιτισμού και ύστερα από γνώμη του Συμβουλίου ορίζονται οι όροι άσκησης δραστηριοτήτων, όπως η αλιεία εν προκειμένω, “για λόγους προστασίας της υποβρύχιας πολιτιστικής κληρονομιάς”.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση, ωστόσο, η επίμαχη ΥΑ απομειώνει αυθαίρετα την επιβαλλόμενη προστασία και ως εκ τούτου παραβιάζει η ίδια το άρθρο που δήθεν επικαλείται, αφού κινείται στον αντίποδα της οφειλόμενης προστασίας από τον υπ. Πολιτισμού.

Επιπλέον, η διάταξη (15Α) του Κ.Ν. 4858/2021, επουδενί δεν παρέχει εξουσιοδότηση για την τροποποίηση ειδικών περιβαλλοντικών όρων προστατευόμενων περιοχών ή των καθεστώτων αλιείας εντός αυτών, ούτε αίρει τις απαγορεύσεις που απορρέουν από τις πράξεις ίδρυσης και τους κανονισμούς λειτουργίας του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου.

Το εν λόγω άρθρο επίσης δεν έχει τη δυνατότητα να αφαιρεί τη θεσμοθετημένη αρμοδιότητα του Υπουργείου Περιβάλλοντος για τις προστατευόμενες περιοχές Natura 2000.

Πουθενά στην επίμαχη ΥΑ της Υπ. Πολιτισμού, δεν φαίνεται να ελήφθη υπόψη η σύμφωνη γνώμη του ΥΠΕΝ, γεγονός που εφόσον ισχύει, συνιστά σοβαρή θεσμική παράλειψη και παράκαμψη της προβλεπόμενης διαδικασίας, καθώς τα δύο Υπουργεία οφείλουν να ενεργούν από κοινού όταν συντρέχει περιβαλλοντικό και πολιτιστικό αντικείμενο.

Εκτίμηση για το συμβάν έδωσε και η Διεύθυνση Αλιείας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων (ΥΠΑΑΤ) εισηγούμενη μάλιστα ότι «η έγκριση από το ΥΠΕΝ μίας ΕΠΜ για μία προστατευόμενη περιοχή είναι δεσμευτική μόνο απέναντι στη διοίκηση (!!)».

Εντύπωση προκαλεί, ότι στη σχετική εισήγηση του ΚΑΣ που δόθηκε για απελευθέρωση της αλιείας στον ενάλιο χώρο του Πάρκου της Αλοννήσου, αναφέρεται ότι: «τα εντοπισμένα έντεχνα ναυάγια ή θέσεις στην ευρύτερη περιοχή των Βορείων Σποράδων βρίσκονται στο σύνολό τους σε απόσταση μικρότερη των 2 ν.μ. […]».

Πέρα από τη νομική διάσταση, η εν λόγω ΥΑ της Υπ. Πολιτισμού, προκαλεί άμεσο κίνδυνο περιβαλλοντικής υποβάθμισης του Θαλάσσιου Πάρκου με σοβαρές επιπτώσεις στο ευαίσθητο και προστατευόμενο οικοσύστημα.

Οι μηχανότρατες, με τα βαριά συρόμενα εργαλεία τους, καταστρέφουν τον πυθμένα, προκαλούν αιώρηση ιζημάτων, υποβαθμίζουν τα οικοσυστήματα των λιβαδιών Ποσειδωνίας και θέτουν σε κίνδυνο τη μεσογειακή φώκια, είδος-σύμβολο της περιοχής.

Η πρακτική αυτή, αναιρεί την ουσία της προστασίας που θεσπίστηκε με κόπο εδώ και τρεις δεκαετίες, υπονομεύοντας τη διεθνή εικόνα της χώρας στον τομέα της περιβαλλοντικής διακυβέρνησης.

Ταυτόχρονα, η επίμαχη Απόφαση εγείρει σωρεία ερωτημάτων νομιμότητας και συμβατότητας με το ελληνικό θεσμικό προστατευτικό πλαίσιο αλλά και το ευρωπαϊκό δίκαιο.

Στο άρθρο 24 του Συντάγματος, κατοχυρώνεται η υποχρέωση του κράτους για προληπτική προστασία του περιβάλλοντος. Την ίδια ώρα, το πνεύμα το νομοθέτη στον νόμο 4858/2021, ήταν η ενίσχυση της προστασίας των ενάλιων αρχαιοτήτων της χώρας.

Η εφαρμογή του άρθρου 15Α εκτός του πλαισίου της πολιτιστικής διαχείρισης και της βούλησης του νομοθέτη συνιστά καθαρή υπέρβαση εξουσίας εκ μέρους της αρμόδιας Υπουργού και απόφαση που καταστρατηγεί επί της ουσίας το προστατευτικό πλαίσιο που θέτει ο Νόμος.

Η εικόνα που αναδύεται είναι χαρακτηριστική μιας κυβέρνησης που υπόσχεται προστασία του περιβάλλοντος και ταυτόχρονα αφήνει «κερκόπορτες» ανοιχτές για τη διάβρωση αποφάσεων που έχουν να κάνουν με την προστασία του φυσικού κεφαλαίου της χώρας. Το ΥΠΕΝ προσπαθεί με προσωρινές απαγορεύσεις εδώ και χρόνια να «μπαλώσει» το θεσμικό κενό προστασίας αυτών των περιοχών, για το οποίο ευθύνεται εξ ολοκλήρου, το ΥΠΠΟ ανοίγει το δρόμο στις μηχανότρατες εντός του Εθνικού Θαλασσίου Πάρκου και το ΥΠΑΑΤ παρεμβαίνει με εκτιμήσεις που περισσότερο θολώνουν παρά αποσαφηνίζουν το νομικό και διοικητικό πλαίσιο.

Επικρατεί διοικητικό χάος στο οποίο τα υπουργεία αλληλοαναιρούνται, αφήνοντας τον πολύτιμο βυθό έρμαιο σε αντικρουόμενες αποφάσεις και πρόχειρες πολιτικές σκοπιμότητες. Η υπόθεση αυτή δεν συνιστά μια υπηρεσιακή αστοχία, αλλά πολιτική ανεπάρκεια και συστημική αποτυχία συντονισμού της κυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη, που εκθέτει διεθνώς τη χώρα και υπονομεύει τριάντα χρόνια προστατευτικής πολιτικής για το μοναδικό θαλάσσιο πάρκο της Μεσογείου.

Επειδή, το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου – Βορείων Σποράδων αποτελεί παγκόσμιο πρότυπο προστασίας θαλάσσιου περιβάλλοντος και πολιτιστικής κληρονομιάς.

Επειδή, η όποια αυθαίρετη μεταβολή του καθεστώτος προστασίας του, χωρίς τεκμηρίωση και χωρίς συναρμοδιότητα των αρμόδιων φορέων, πλήττει την αξιοπιστία της χώρας, ακυρώνει δεκαετίες προστατευτικής πολιτικής και απειλεί ένα ανεκτίμητο φυσικό και πολιτιστικό κεφάλαιο.

Επειδή, η κυβέρνηση οφείλει να διασφαλίσει ότι η Αλόννησος θα παραμείνει πραγματικό καταφύγιο ζωής και πολιτισμού και όχι πεδίο αυθαίρετης εκμετάλλευσης.

Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:

  1. Με ποια νομική βάση και ποιο σκεπτικό εκδόθηκε η Απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού που επιτρέπει τη διέλευση ή δραστηριότητα μηχανότρατων στο Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου – Βορείων Σποράδων;
  2. Ζητήθηκε και ελήφθη γνωμοδότηση από το Υπουργείο Περιβάλλοντος & Ενέργειας; Αν ναι, παρακαλούμε να κατατεθούν τα σχετικά έγγραφα.
  3. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΠΜ για την περιοχή απαγορεύει ρητά την αλιεία με μηχανότρατες και συρόμενα εργαλεία καθώς προκαλεί σοβαρή υποβάθμιση του θαλάσσιου πυθμένα, με βάση ποιο σκεπτικό η Υπ. Πολιτισμού μείωσε τα όρια προστασίας;
  4. Πώς ερμηνεύει το Υπουργείο Περιβάλλοντος το άρθρο 15Α του Ν. 4858/2021 σε σχέση με το υφιστάμενο πλαίσιο προστασίας περιοχών Natura 2000;
  5. Ζητήθηκε γνωμοδότηση της Διεύθυνσης Αλιείας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων για την έκδοση της ΥΑ και αν ναι, από ποιόν;
  6. Γνωρίζει το ΥΠΑΑΤ το περιεχόμενο της εισήγησης της εν λόγω Διεύθυνσης;
  7. Προτίθεται η κυβέρνηση να προβεί σε άμεση ανάκληση της απόφασης και σε θεσμική αποσαφήνιση των ορίων αρμοδιοτήτων μεταξύ Πολιτισμού και Περιβάλλοντος, ώστε να αποτραπούν παρόμοιες παρεμβάσεις στο μέλλον;
  8. Θα ενισχυθούν οι μηχανισμοί φύλαξης του Θαλάσσιου Πάρκου και η εποπτεία του από τις αρμόδιες αρχές, για την αποτροπή παράνομης αλιείας και την αποτελεσματική του ευαίσθητου οικοσυστήματος και των ενάλιων αρχαιοτήτων;

Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων (Α.Κ.Ε.)

Παρακαλούνται οι αρμόδιοι Υπουργοί να καταθέσουν στη Βουλή:

  1. Την απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού με βάση την οποία επιτράπηκε η δραστηριότητα μηχανότρατων σε ακτίνα 2 ν.μ. από το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο, με το συνοδό σκεπτικό αυτής.
  2. Τη σχετική γνωμοδότηση και το πρακτικό συνεδρίασης του ΚΑΣ.
  3. Τις σχετικές γνωμοδοτήσεις ή πρακτικά συνεδριάσεων του ΥΠΕΝ, εφόσον υπάρχουν.
  4. Τυχόν Μελέτες ή άλλες επιστημονικές εισηγήσεις που να τεκμηριώνουν την εν λόγω απόφαση, παρά την ύπαρξη της ΕΠΜ για την περιοχή.
  5. Σχετική γνωμοδότηση του ΥΠΑΑΤ με το αίτημα αυτής, εφόσον υπάρχουν.
  6. Εκθέσεις ή πορίσματα ελέγχων του Λιμενικού Σώματος και της Διεύθυνσης Αλιείας σχετικά με περιστατικά παράνομης αλιείας στην περιοχή από το 2022 έως σήμερα.

Οι ερωτώντες βουλευτές

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Βέττα Καλλιόπη

Ζαμπάρας Μίλτος