Του Τάσου Παπαντωνίου

1. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια ευρωπαϊκή και παγκόσμια οικονομική κρίση, που στο επίκεντρό της είναι η φτώχεια και ο πλούτος. Κυρίαρχος ο καπιταλισμός με όσες δυνάμεις διαθέτει (όπλα – τράπεζες – πολιτικές) πολεμά τις δυνάμεις της φτώχειας και της εργασίας για συνέχιση της κυριαρχίας του. Ο ευρωπαϊκός καπιταλισμός με το νεοφιλελεύθερο όχημά του προτιμά να ισοπεδώσει πολίτες και λαούς, προκειμένου να επιβάλλει την πολιτική του. Είναι επιτακτική ανάγκη η σύγχρονη Αριστερά να επεξεργαστεί ένα ανταγωνιστικό, επίκαιρο πρόγραμμα και να καλέσει τους εργαζόμενους και τους λαούς να παλέψουν για την υλοποίησή του. Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να συμβάλλει στη συγκρότηση αυτού του προγράμματος και να συμμετέχει στις διεργασίες για την ανασύσταση της Αριστεράς στον 21ο αιώνα.

2. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε και αποτελεί ανάχωμα στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Μικρό μεν, αλλά η σπορά του έπεσε και άρχισε να βλασταίνει ,όπως φαίνεται και από τις εξελίξεις σε χώρες όπως η Ισπανία, Πορτογαλία, Ιρλανδία και αλλού. Για το πώς και γιατί φτάσαμε στην υπογραφή της συμφωνίας το καλοκαίρι του 2015 τα έχουμε πει. Οι διακηρυγμένες μας θέσεις για μια άλλη πολιτική στην Ελλάδα και την Ευρώπη είναι δεδομένες. Το ζητούμενο είναι να συνεχίσουμε στον δρόμο που χαράχτηκε τον Ιανουάριο του 2015. Η καθημερινότητα, η εξουσία, οι πιέσεις από μέσα και απέξω δεν πρέπει να μας σπρώχνουν σε κινήσεις συμβιβασμού. Το ηθικό πλεονέκτημα που έχει η αριστερά με περγαμηνές ανιδιοτέλειας πρέπει να κυριαρχήσουν και στην κυβερνητική πολιτική.

3. Γι’ αυτήν την πρωτόγνωρη κατάσταση για τους συντρόφους στην κυβέρνηση, η συμβολή του κόμματος πρέπει να είναι καθοριστική, να συνδέει τις ανάγκες της κοινωνίας με την κυβέρνηση. Είναι έτοιμο το κόμμα να συμβάλλει σε αυτήν την κατεύθυνση και παράλληλα να αποτελεί προωθητική δύναμη στην κοινωνία, να δημιουργεί εποικοδόμημα για το μεγάλο όραμα και τον σοσιαλισμό; Είναι ευκαιρία σύντροφοι στο 2ο Συνέδριό μας να συζητήσουμε όσο πιο τολμηρά μπορούμε για το κόμμα, τη δημοκρατία, τη διαφάνεια, τη γραφειοκρατία στο κόμμα, την αποτελεσματικότητα και την εξωστρέφειά του και τελικά για τον ρόλο των Ο.Μ. Θέλουμε οργανώσεις βάσης; Θέλουμε οργανώσεις μελών με τη σημερινή τους συμβολή; Θεωρητικά όλοι συμφωνούμε ότι οι Ο.Μ. είναι ο βασικός κρίκος του κόμματος με την κοινωνία, τα κοινωνικά στρώματα που εκπροσωπεί και τις συμμαχίες του. Τι γίνεται όμως στην πράξη;

Α) Οι αποφάσεις της Κ.Ε. δεν υλοποιούνται, ή αν υλοποιούνται κάποια κομμάτια δεν υλοποιούνται από όλο το κόμμα.

Β) Οι αποφάσεις των Ο.Μ. δεν υλοποιούνται ή υλοποιούνται από μικρό αριθμό συντρόφων.

Γ) Οι επεξεργασίες προτάσεων των Ο.Μ. προς την κοινωνία και στη συνέχεια προς τις Νομαρχιακές Επιτροπές και την Κ.Ε. δεν λειτουργούν.

Δ) Αποφάσεις των Νομαρχιακών Επιτροπών δεν συζητιούνται στις Ο.Μ.

Ε) Η πολιτική και οργανωτική σχέση των Ο.Μ. με τα ανώτερα όργανα είναι εξαιρετικά χαλαρή.

ΣΤ) Υπάρχουν ΟΜ που θεωρούνται επιρροές τάσεων, βουλευτών, στελεχών.

Ζ) Για τις δε κλαδικές τι να πρωτοπούμε…

Η) Η πολιτική ανάδειξης νέων στελεχών είναι στα χέρια των τάσεων.

Θ) Οι Ν.Ε. εκλέγονται και λειτουργούν με βάση τους ενδοκομματικούς συσχετισμούς και όχι τις ανάγκες για προώθηση της δουλειάς και της εύρυθμης λειτουργίας του κόμματος.

Ι) Υπάρχουν Ο.Μ. που δεν έχουν σύνδεση με τις τοπικές κοινωνίες, τους πολίτες. Η συμβολή των ΝΕ προς αυτήν την κατεύθυνση είναι ανύπαρκτη, μόνο τσιτάτα (βάλτε νέα μέλη).

Μήπως είμαστε λίγο χύμα;

4) Πώς μπορούμε να παρέμβουμε σε όλα τα παραπάνω, ανατρέποντας ταυτόχρονα και το κλίμα απογοήτευσης και αποστράτευσης; Είναι απαραίτητο να γίνουν τα ακόλουθα:

I) Οι γραφειοκράτες των τάσεων σε όλο το φάσμα του κόμματος να επανεξετάσουν τη στάση τους μέσα στο κόμμα. Να βγάλουν στην επιφάνεια την αριστερή τους συνείδηση, την ανιδιοτέλεια που έδειξαν στη ζωή τους, ανοίγοντας δρόμους αξιοκρατίας στο κόμμα και όχι επιβουλής των απόψεών τους.

ΙΙ) Η αποτελεσματικότητα στη δράση μας να είναι μέγεθος μετρούμενο και συγκρίσιμο. Η Κ.Ε. να ξεκινήσει από τις αποφάσεις της, πώς και γιατί δεν υλοποιούνται, και αν υλοποιούνται σε ποιο βαθμό, με ανάλογα συμπεράσματα που θα βγουν και που πρέπει να γνωρίζουμε.

ΙV) Η λειτουργία των τμημάτων των Περιφερειακών και Νομαρχιακών Επιτροπών πρέπει να είναι ουσιαστικός και ο ρόλος τους σαφής στην επεξεργασία θέσεων, που θα ξεκινάει από τις Ο.Μ. και στη συνέχεια θα γίνονται αποφάσεις από τα αντίστοιχα όργανα του κόμματος. Το πόσο σημαντική θα είναι η εμπλοκή των Ο.Μ. σε αυτή τη διαδικασία είναι νομίζω κατανοητή. Και δημιουργεί έρεισμα στις Ο.Μ. να ασχοληθούν με τα προβλήματα στις περιοχές τους και να αναδειχτούν στελέχη από το μαζικό κίνημα.

V) Πολιτική ανάδειξης και αξιοποίησης του στελεχιακού δυναμικού του κόμματός μας με συγκεκριμένες πλευρές που να αφορούν την αποτελεσματικότητα, την εργατικότητα, το ήθος, την αφοσίωσή του στις αρχές και τις αξίες της Αριστεράς και όχι τασικών επιλογών.

 * Ο Τάσος Παπαντωνίου είναι μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής Α’ Θεσσαλονίκης