Οι σημερινές αποκαλύψεις για την υπόθεση των υποκλοπών και την κατάθεση του Σταμάτη Τρίμπαλη στη Εξεταστική Επιτροπή επιβεβαιώνουν με τον πιο κραυγαλέο τρόπο όσα λέγαμε από την αρχή της διερεύνησης αυτού του πρωτοφανούς πολιτικού σκανδάλου: Η Νέα Δημοκρατία διενεργεί μια πρωτόγνωρη θεσμική αλλοίωση της κοινοβουλευτικής διαδικασίας προκειμένου να συγκαλύψει το γεγονός ότι το Μέγαρο Μαξίμου ήταν το διευθυντήριο των υποκλοπών.
Η αποκάλυψη ότι ο μάρτυρας Τρίμπαλης κατέθεσε ότι πριν καν εμφανιστεί ενώπιον της εξεταστικής είχε λάβει εκ των προτέρων τις ερωτήσεις βουλευτών, οι οποίες ήταν ακριβώς αυτές που του υποβλήθηκαν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας δεν εκπλήσσει κανέναν μας. Αποτελεί ακόμα μια ψηφίδα στις αποδείξεις σύνδεσης Νέας Δημοκρατίας – Λαβράνου – εταιρειών που εμπλέκονται στις υποκλοπές.
Σύμφωνα με την κατάθεση του συγκεκριμένου μάρτυρα, η εξέτασή του ήταν εμφάνιση κατ’ εντολήν και αυτό συνιστά βόμβα στα θεμέλια της ακεραιότητας της διαδικασίας.
Η Νέα Δημοκρατία πρέπει να απαντήσει -αν μπορεί- σε όσα κατέθεσε ο μάρτυρας:
– Πώς είναι δυνατόν βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος να είχαν έτοιμες ερωτήσεις πριν από την εξεταστική και να τις παραδίδουν στον μάρτυρα;
– Ποια ήταν η σχέση των σχεδιασμένων ερωτήσεων με την εν γένει συγκάλυψη των υποκλοπών που σήμερα εξετάζονται στη Δικαιοσύνη;
– Τι ρόλο έπαιξαν πολιτικά πρόσωπα και τεχνικοί σύμβουλοι στη διαμόρφωση της «κατάθεσης-ελέγχου» που παρουσιάστηκε στη Βουλή;
Η σιωπή της κυβέρνησης και των αρμόδιων βουλευτών της είναι πλέον απτό και εκκωφαντικό στοιχείο.
Έχουμε πει από την πρώτη ημέρα αποκάλυψης του σκανδάλου: Δεν θα ανεχθούμε καμία συγκάλυψη και καμία χειραγώγηση του Κοινοβουλίου. Δεν θα επιτρέψουμε να εξοβελιστεί η αλήθεια πίσω από ερμηνείες, υπεκφυγές ή θεσμικά προσχήματα. Η κοινωνία απαιτεί και δικαιούται πλήρη διαλεύκανση και λογοδοσία.
Όλα αυτά είναι γνωστά εδώ και καιρό.
Το ερώτημα είναι το εξής:
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, όπως και άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, αμέσως μετά την κατάθεση Τρίμπαλη στο δικαστήριο ζήτησε από το προεδρείο της Βουλής τη σύγκληση της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας.
Απάντηση σε αυτό το αίτημα δεν έχουμε λάβει.
Μετά τις νέες αποκαλύψεις του in.gr προτίθεται το Προεδρείο της Βουλής να διασώσει το θεσμικό κύρος της Βουλής;
Ερώτηση και ΑΚΕ βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία της Ρ. Δούρου
Την μετατροπή του στρατοπέδου «Υπολοχαγού Τριάντη» στους Φιλιάτες Θεσπρωτίας σε… φυλακή, φέρνουν στη Βουλή με Ερώτησή τους και Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων προς τους Υπουργούς Εθνικής Άμυνας, Προστασίας του Πολίτη, Δικαιοσύνης, βουλεύτριες και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., με πρωτοβουλία της Ρένας Δούρου. Η εξέλιξη αυτή, στο πλαίσιο συγκεκριμένων στρατηγικών κυβερνητικών επιλογών αναμένεται να επιτείνει την εγκατάλειψη και την ερημοποίηση άλλης μίας παραμεθόριας περιοχής.
Συγκεκριμένα, στο Δήμο Φιλιατών μετά το κλείσιμο κρίσιμων δημόσιων υπηρεσιών (ΕΛΤΑ, ΔΟΥ, κα) και μετά από την ανακοίνωση της κατάργησης του 628 Τάγματος Πεζικού και το κλείσιμο του στρατοπέδου «Υπολοχαγού Τριάντη», προωθείται, εν μέσω διαδοχικών ειδήσεων που δεν διαψεύδει η κυβέρνηση, η μετατροπή του πρώην στρατοπέδου που βρίσκεται σε πυκνοκατοικημένη ζώνη εντός της πόλης, σε σωφρονιστικό κατάστημα, γεγονός που “εγείρει σοβαρά ζητήματα ασφάλειας, ποιότητας ζωής, αλλά και πολεοδομικής και κοινωνικής συμβατότητας”.
Οι βουλεύτριες και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ θυμίζουν ότι στην απάντησή του σε προηγούμενη σχετική ερώτηση το Υπουργείο Άμυνας επικαλέστηκε το απόρρητο, παρατηρώντας ότι η επίκληση αυτή “είναι αποκαλυπτική των πραγματικών προθέσεών της σε ό,τι αφορά την εγκατάσταση σωφρονιστικού ιδρύματος στη θέση του στρατοπέδου”. “Χρησιμοποιώντας μάλιστα, προκειμένου να εξωραΐσει αυτή την άκρως αρνητική εξέλιξη για την τοπική κοινωνία, το “δόλωμα”των έωλων υποσχέσεων θέσεων εργασίας και… “ανάπτυξης” στην περιοχή”.
Σε αυτό το πλαίσιο θέτουν στους υπουργούς σειρά ερωτημάτων σχετικά με τις προθέσεις της κυβέρνησης για το στρατόπεδο «Υπολοχαγού Τριάντη», για την επίκληση του απορρήτου του Εθνικού Αμυντικού Σχεδιασμού που επικαλείται αντί άλλης απάντησης το Υπουργείο Άμυνας ενώ δεν διαψεύδονται οι ειδήσεις για ίδρυση φυλακής στο χώρο του στρατοπέδου.
Τέλος θέτουν το ερώτημα “αν προτίθεται η κυβέρνηση να επανεξετάσει τον σχεδιασμό της, ώστε ο χώρος του πρώην στρατοπέδου να αξιοποιηθεί προς όφελος της τοπικής κοινωνίας στο πλαίσιο αναπτυξιακής ανασυγκρότησης μιας παραμεθόριας περιοχής”.
Αναλυτικά η Ερώτηση-ΑΚΕ:
ΕΡΩΤΗΣΗ και Α.Κ.Ε
Προς τους κ.κ. Υπουργούς:
Εθνικής Άμυνας
Προστασίας του Πολίτη
Δικαιοσύνης
Θέμα: Για την ίδρυση φυλακής στη θέση του στρατοπέδου «Υπολοχαγού Τριάντη» στους Φιλιάτες Θεσπρωτίας: Τα προβλήματα διαφάνειας, ασφάλειας και κοινωνικής συνοχής που δημιουργούνται σε μια παραμεθόρια περιοχή υπό εγκατάλειψη
Με τις πολιτικές που ακολουθεί η κυβέρνηση τα τελευταία έξι χρόνια, η εγκατάλειψη και η ερημοποίηση των παραμεθόριων περιοχών της χώρας είναι ένα φαινόμενο που εντείνεται καθημερινά. Η Θεσπρωτία, και ειδικότερα ο Δήμος Φιλιατών, πληρώνουν υψηλό τίμημα με το κλείσιμο κρίσιμων δημόσιων υπηρεσιών (ΕΛΤΑ, ΔΟΥ, κα), την πληθυσμιακή συρρίκνωση και τη βαθιά κοινωνική υποβάθμιση.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, έχει ανακοινωθεί η κατάργηση του 628 Τάγματος Πεζικού και το κλείσιμο του στρατοπέδου «Υπολοχαγού Τριάντη», αφαιρώντας από την περιοχή έναν από τους τελευταίους σταθερούς πυλώνες – σημείο αναφοράς της παρουσίας του κράτους σε μια κρίσιμη παραμεθόρια ζώνη.
Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με αλλεπάλληλα δημοσιεύματα στον Τύπο, προκύπτει ότι δρομολογείται η μετατροπή του πρώην στρατοπέδου σε σωφρονιστικό κατάστημα:
Τα δημοσιεύματα αυτά εντείνουν την εύλογη ανησυχία της τοπικής κοινωνίας, καθώς το πρώην στρατόπεδο βρίσκεται εντός του αστικού ιστού των Φιλιατών, σε μικρή απόσταση από σχολικές μονάδες, κατοικίες και την κεντρική πλατεία της πόλης. Η προωθούμενη εγκατάσταση σωφρονιστικού καταστήματος σε τέτοια θέση εγείρει σοβαρά ζητήματα ασφάλειας, ποιότητας ζωής, αλλά και πολεοδομικής και κοινωνικής συμβατότητας.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι, σε απάντηση της υπ’ αριθ. 3121/05-02-2025 κοινοβουλευτικής ερώτησης με θέμα «Για την κατάργηση του 628 Τάγματος Πεζικού και το κλείσιμο του στρατοπέδου “Υπολοχαγού Τριάντη” στον μεθοριακό Δήμο Φιλιατών Θεσπρωτίας»,
ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας επικαλέστηκε το απόρρητο του Εθνικού Αμυντικού Σχεδιασμού, λέγοντας χαρακτηριστικά : «καταρχάς, ότι πληροφορίες σχετικές με την ταυτότητα των στρατοπέδων που πρόκειται να κλείσουν είναι απόρρητες, καθόσον άπτονται του Εθνικού Αμυντικού Σχεδιασμού και ως εκ τούτου δεν κοινοποιούνται.» (https://www.hellenicparliament.gr/Koinovouleftikos-Elenchos/Mesa-Koinovouleutikou-Elegxou?pcm_id=b7e08583-607b-4575-b470-b27c00ed4345),αποφεύγοντας οποιαδήποτε σαφή αναφορά τόσο στην κατάργηση του συγκεκριμένου στρατοπέδου όσο και στη μελλοντική αξιοποίηση του χώρου του. Ωστόσο, την ίδια στιγμή, πληροφορίες περί δημιουργίας φυλακών διακινούνται δημόσια χωρίς να διαψεύδονται από επίσημες πηγές, γεγονός που αναδεικνύει μια κραυγαλέα αντίφαση λόγων και πράξεων.
Η επίκληση από την κυβέρνηση του… απορρήτου όταν ερωτάται στη Βουλή ενώ ταυτόχρονα επιτρέπει να καλλιεργείται, μέσω διαρροών και δημοσιευμάτων, κλίμα τετελεσμένων αποφάσεων σε βάρος της τοπικής κοινωνίας, είναι αποκαλυπτική των πραγματικών προθέσεών της σε ότι αφορά την εγκατάσταση σωφρονιστικού ιδρύματος στη θέση του στρατοπέδου. Χρησιμοποιώντας μάλιστα, προκειμένου να εξωραΐσει αυτή την άκρως αρνητική εξέλιξη για την τοπική κοινωνία, το “δόλωμα”των έωλων υποσχέσεων θέσεων εργασίας και… “ανάπτυξης” στην περιοχή.
Τούτων δοθέντων,
Ερωτώνται, κατά αρμοδιότητα, οι κ.κ. Υπουργοί:
Υπάρχει επίσημος κυβερνητικός σχεδιασμός για τη μετατροπή του πρώην στρατοπέδου «Υπολοχαγού Τριάντη» σε σωφρονιστικό κατάστημα, όπως προκύπτει από τα ανωτέρω δημοσιεύματα; Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, παρακαλούμε να κατατεθούν στη Βουλή οι σχετικές αποφάσεις, εγκρίσεις και το θεσμικό πλαίσιο αλλαγής χρήσης γης (σύμφωνα με το Π.Δ. 59/2018, άρθρο 13).
Πώς δικαιολογείται η επίκληση του απορρήτου του Εθνικού Αμυντικού Σχεδιασμού, στην απάντηση σχετικής ερώτησης στις 5/2/25, όταν παράλληλα το Υπουργείο ή άλλη επίσημη αρμόδια πηγή δεν διαψεύδουν δημόσια πληροφορίες περί συγκεκριμένης μελλοντικής χρήσης του χώρου;
Έχουν προχωρήσει διαδικασίες ένταξης της δημιουργίας σωφρονιστικού καταστήματος στον σχεδιασμό του Υπουργείου Δικαιοσύνης; Αν ναι, έχει εξασφαλιστεί χρηματοδότηση; Ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης; Σε ποιο στάδιο βρίσκεται η διαδικασία;
Ποια συγκεκριμένα μέτρα προβλέπονται για την εγγύηση της ασφάλειας συνολικά των πολιτών και ιδίως των μαθητών και των οικογενειών που κατοικούν σε άμεση εγγύτητα με τον χώρο του πρώην στρατοπέδου;
Έχει εξετάσει η κυβέρνηση αν η δημιουργία φυλακών στο πρώην στρατόπεδο συμβαδίζει με τον πολεοδομικό σχεδιασμό της περιοχής, που είναι σε πυκνοκατοικημένη ζώνη;
Προτίθεται η κυβέρνηση να επανεξετάσει τον σχεδιασμό της, ώστε ο χώρος του πρώην στρατοπέδου να αξιοποιηθεί προς όφελος της τοπικής κοινωνίας στο πλαίσιο αναπτυξιακής ανασυγκρότησης μιας παραμεθόριας περιοχής με την προώθηση έργων υποδομής, όπως η βελτίωση της οδικής σύνδεσης με τα αλβανικά σύνορα και η αξιοποίηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων για τη στήριξη της τοπικής οικονομίας και την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος;
Οι Ερωτώσες Βουλεύτριες και οι Ερωτώντες Βουλευτές
Είναι καθοριστικός ο ρόλος του πρωτογενούς τομέα για την εθνική οικονομία και τις επιμέρους τοπικές οικονομίες, στις οποίες η γεωργία και η κτηνοτροφία αποτελούν την κύρια δραστηριότητα του πληθυσμού, ώστε να διασφαλιστεί η συγκράτησή του στην ύπαιθρο, και εν τέλει η βιωσιμότητά της, η διατήρηση της αγροτικής παράδοσης, η διατροφική αυτάρκεια και η επισιτιστική ασφάλεια της χώρας.
Η επιβίωσή τους (του αγροτικού τομέα και ευρύτερα της υπαίθρου) είναι προβληματική, λόγω της εγκατάλειψής τους από την πολιτική της ΝΔ και πάντως τις εκ μέρους της ασκούμενες πολιτικές.
Απαιτείται:
να επιστραφούν τα «αχρεωστήτως καταβληθέντα»-στην πραγματικότητα τα ληστευθέντα από τα μέλη της εγκληματικής συμμορίας (κατά την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία) ποσά και να αποδοθούν στους πραγματικούς δικαιούχους αγρότες.
να προχωρήσει χωρίς αναβολή η πλήρης διερεύνηση όλων των σκανδάλων κατάχρησης-καταλήστευσης κοινοτικών πόρων που προορίζονταν για τους πραγματικούς αγρότες της χώρας και η αποκάλυψη όλων των υπευθύνων, όσο ψηλά και αν βρίσκονται, και βέβαια η εξυγίανση του ΟΠΕΚΕΠΕ, όχι με την ένταξη των λειτουργιών του στην ΑΑΔΕ
να προωθηθούν ουσιαστικές παρεμβάσεις και μέτρα στήριξης, που θα μειώνουν το κόστος παραγωγής, θα εξασφαλίζουν αξιοπρεπές εισόδημα στους παραγωγούς και θα εγγυώνται τη συνέχιση της αγροτικής, κτηνοτροφικής και αλιευτικής δραστηριότητας.
τέλος, μεσο-μακροπρόθεσμα, να υπάρξει σχεδιασμός, με την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων κάθε περιοχής, ώστε να προωθηθεί η αλλαγή του παραγωγικού υποδείγματος (μοντέλου).
Και όλα αυτά, στην κατεύθυνση ανάταξης, αναζωογόνησης της υπαίθρου, ώστε να ακυρωθεί η ερήμωσή της και να αποτελέσει ισχυρό πυλώνα ανάπτυξης της χώρας.
Ο αγώνας των αγροτών, των κτηνοτρόφων, των μελισσοκόμων και των αλιέων, με τα μπλόκα, αντιμετωπίζονται από την κυβέρνηση της ΝΔ με τρόπο απαξιωτικό, υπεροπτικό, στο πλαίσιο της προοπτικής (αν «τους βγει») ενεργοποίησης του κοινωνικού αυτοματισμού και της λήψης μέτρων καταστολής.
Όμως δεν τους «βγαίνει». Η κυβέρνηση έχει αποτύχει σε όλα, έχει ήδη ηττηθεί. Και τώρα αναγκάζεται να προσφύγει σε (προσχηματικό) διάλογο με τα μπλόκα.
Στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου, κατατέθηκε ως αναφορά, από το Βουλευτή Αρκαδίας και Τομεάρχη Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία Γιώργου Παπαηλιού απόσπασμα του υπ΄ αριθ. 28/2025 πρακτικού του Δημοτικού Συμβουλίου Βόρειας Κυνουρίας, στο οποίο περιλαμβάνεται το υπ΄ αριθ. 154/2025 ψήφισμα, με το οποίο εκφράζεται η στήριξη του Δήμου στα αιτήματα των αγροτών και έντονες ανησυχίες για την επιβίωση του πρωτογενούς τομέα και ευρύτερα της υπαίθρου.
Δήλωση της Βουλευτή Επικρατείας, Τομεάρχη Ισότητας & Δικαιωμάτων ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ
Η χθεσινή οριστική αθώωση των 24 εργαζομένων και εθελοντών ανθρωπιστικών οργανώσεων από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Βορείου Αιγαίου αποτελεί μια ξεκάθαρη δικαίωση της ανθρωπιάς απέναντι στην αυθαιρεσία. Αποτελεί όμως και μια ηχηρή πολιτική αποτυχία για όσους επένδυσαν συνειδητά στην ποινικοποίηση της αλληλεγγύης.
Για επτά χρόνια, άνθρωποι που έσωσαν ζωές στο Αιγαίο αντιμετωπίστηκαν ως εγκληματίες. Όχι τυχαία. Η δίωξή τους με εξωφρενικές κατηγορίες εντάχθηκε σε μια κεντρική κυβερνητική επιλογή: τη μετατροπή του προσφυγικού σε πεδίο επίδειξης πυγμής και σκληρότητας, με στόχο την αποτροπή και τον εκφοβισμό, ακόμη κι αν το τίμημα ήταν η απαξίωση του Κράτους Δικαίου.
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν μπορεί να αποποιηθεί τις ευθύνες της. Υπερασπίστηκε και συντήρησε ένα αφήγημα που στοχοποίησε εθελοντές, φίμωσε οργανώσεις και περιόρισε τις επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης, την ώρα που οι άνθρωποι συνέχιζαν να χάνονται στη θάλασσα.
Χαιρετίζουμε τη σημερινή απόφαση, αλλά δεν ξεχνάμε τη μακροχρόνια ταλαιπωρία, τον στιγματισμό και το προσωπικό κόστος για τους κατηγορούμενους. Η αλληλεγγύη δεν είναι έγκλημα, αλλά καθήκον. Ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία θα συνεχίσει να το υπερασπίζεται, απέναντι στον κυνισμό και τον αυταρχισμό.
Θέμα: «Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας, ρητορική και εγκλήματα μίσους, ισότητα και συμπεριληψιμότητα στην εκπαίδευση και στην υγεία».
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας γνωστοποίησε πως τον Απρίλιο 2026 θα επισκεφθεί την Ελλάδα προκειμένου να εξετάσει την κατάσταση σχετικά με ρητορική και εγκλήματα μίσους, καθώς και την ισότητα και τη συμπεριληψιμότητα στην εκπαίδευση και στην υγεία. Παράλληλα, ζήτησε να της υποβληθούν πληροφορίες με βάση εκτενή ερωτηματολόγια τον Ιανουάριο 2026.
Υπενθυμίζεται πως στην 5ηΈκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας (ECRI) για την Ελλάδα (δημοσίευση 24/2/2015, παράγραφοι 34, 35, 37), αναφέρεται πως «[…] δεν υπάρχουν λεπτομερή στατιστικά στοιχεία σχετικά με τις λίγες υποθέσεις που φτάνουν στα δικαστήρια, δεδομένου ότι δεν υπάρχει κεντρική βάση δεδομένων για τα εγκλήματα μίσους. Κάθε δικαστήριο υποτίθεται ότι θα συγκεντρώνει τα δικά του δεδομένα, χωρίς τυποποιημένα κριτήρια. Η ECRI συνιστά στις ελληνικές αρχές να δημιουργήσουν έναν εθνικό μηχανισμό παρακολούθησης για περιστατικά ομιλιών μίσους. Αυτός θα πρέπει να περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, μια κεντρική βάση δεδομένων για δικαστικές υποθέσεις […] Επίσης επιθυμεί να τονίσει την έλλειψη αποτελεσματικών απαντήσεων: η σχετική ποινική νομοθεσία δεν εφαρμόζεται πάντα και η κατάσταση χειροτερεύει από τη μη καταδίκη των ομιλιών μίσους[…]».
Με βάση το απόσπασμα αυτό και ανάλογα αποσπάσματα παρόμοιων οργάνων του ΟΗΕ, υποβάλαμε την ερώτηση 1026/4-10-2023, στην οποία μεταξύ άλλων ρωτούσαμε «Από τη θέσπιση του αντιρατσιστικού νόμου 4285/2014 μέχρι σήμερα, πόσες είναι οι δικογραφίες που έχουν σχηματιστεί για ρατσιστικά αδικήματα με διάκριση μεταξύ ρητορικής ρατσιστικού μίσους και ενεργειών ρατσιστικής βίας; Ποια ήταν η δικαστική εξέλιξη αυτών των υποθέσεων; Δηλαδή πόσες αρχειοθετήθηκαν, πόσες παραπέμφθηκαν σε δίκη και πόσες κατέληξαν σε καταδικαστικές ή αθωωτικές αποφάσεις (με διάκριση μεταξύ πρωτόδικων αποφάσεων, εφετειακών αποφάσεων και αποφάσεων Αρείου Πάγου);»
Στην απάντηση 125/25-10-2023 του Υπουργείου Δικαιοσύνης αναφερόταν πως μεταξύ 10-9-2014 και 30-9-2023 είχαν υποβληθεί 547 μηνύσεις για ρητορική μίσους και 733 μηνύσεις για ρατσιστική βία, δηλαδή συνολικά 1280 μηνύσεις, από τις οποίες 650 είχαν αρχειοθετηθεί ενώ είχαν εκδοθεί 93 καταδικαστικές αποφάσεις και 84 αθωωτικές αποφάσεις χωρίς όμως να υπάρχει διαχωρισμός πόσες από αυτές αφορούσαν ρητορική μίσους και πόσες αφορούσαν ρατσιστικά εγκλήματα.
Κατόπιν των παραπάνω,
Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:
Από τη θέσπιση του αντιρατσιστικού νόμου 4285/2014 μέχρι σήμερα, πόσες είναι οι δικογραφίες που έχουν σχηματιστεί για ρατσιστικά αδικήματα με διάκριση μεταξύ ρητορικής ρατσιστικού μίσους και ενεργειών ρατσιστικής βίας; Ποια ήταν η δικαστική εξέλιξη αυτών των υποθέσεων; Δηλαδή πόσες αρχειοθετήθηκαν, πόσες παραπέμφθηκαν σε δίκη και πόσες κατέληξαν σε καταδικαστικές ή αθωωτικές αποφάσεις;
Μπορεί να υπάρξει ανάλυση με διάκριση μεταξύ ρητορικής ρατσιστικού μίσους και ενεργειών ρατσιστικής βίας, καθώς και μεταξύ δικογραφιών με βάση το Ν. 927/79 για δημόσια υποκίνηση μίσους ή βίας ή/και δημόσια επιδοκιμασία ή άρνηση εγκλημάτων ή/και δικογραφιών με βάση το Άρθρο 82Α ΠΚ για ρατσιστικό κίνητρο;
Μπορεί να γίνει ανάλογη διάκριση μεταξύ πρωτόδικων αποφάσεων, εφετειακών αποφάσεων και αποφάσεων Αρείου Πάγου, καθώς και κυρίως με βάση τις ακριβείς ποινές που επιβλήθηκαν σε κάθε καταδικαστική απόφαση;
Ποια είναι η δραστηριότητα του Εθνικού Συμβουλίου κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας μετά την επαναλειτουργία του τον Ιούνιο 2024; Πόσες συνεδριάσεις έχουν γίνει και ποια τα συγκεκριμένα αποτελέσματα αυτών;
ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΕΓΓΡΑΦΩΝ
Παρακαλούνται οι κ.κ. Υπουργοί να καταθέσουν στη Βουλή τα ακόλουθα έγγραφα:
Τα έγγραφα που υπέβαλαν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας, σε απάντηση του εκτενούς ερωτηματολογίου της σχετικά με ρητορική και εγκλήματα μίσους, καθώς και με την ισότητα και τη συμπεριληψιμότητα στην εκπαίδευση και στην υγεία.
Τα έγγραφα σχετικά με τις συνεδριάσεις του Εθνικού Συμβουλίου κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας μετά την επαναλειτουργία του τον Ιούνιο 2024 (ατζέντες, πρακτικά, έγγραφα που μοιράστηκαν στις συνεδριάσεις αυτές, άλλα έγγραφα που εξέδωσε το Εθνικό Συμβουλίου κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας μετά την επαναλειτουργία του τον Ιούνιο 2024, κτλ.)
Οι ερωτώσες Βουλεύτριες και οι ερωτώντες Βουλευτές
Σημεία από τις παρεμβάσεις της αναπλ. Γραμματέα της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Αναστασίας Σαπουνά, στο Bluesky
Η αναπληρώτρια γραμματέας της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Αναστασία Σαπουνά, συμμετείχε τη Δευτέρα 12/1 στην εκπομπή «Παρεμβάσεις» του Blue Sky με τον δημοσιογράφο Αντώνη Λιάρο, και μεταξύ άλλων επισήμανε για τα θέματα της επικαιρότητας:
Για τις αγροτικές κινητοποιήσεις
– Όλοι έχουμε αναγνωρίσει τα δίκαια των αγροτών, των κτηνοτρόφων, των μελισσοκόμων και των αλιέων – και βάζω όλες τις κατηγορίες γιατί καθεμία έχει εξειδικευμένα και συγκεκριμένα προβλήματα. Μπορούσε να δώσει άλλες απαντήσεις και άλλες λύσεις η κυβέρνηση; Μπορούσε. Μπορούσε να δώσει χαμηλότερη τιμή στην κιλοβατώρα; Μπορούσε. Υπάρχουν λύσεις, όπως η μείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα στο ελάχιστο επιτρεπτό για να έχουμε όλοι ελάφρυνση. Ο δημοσιονομικός χώρος υπάρχει, κι αν δεν υπάρχει, μπορεί να δημιουργηθεί. Αυτές οι προτάσεις έχουν κατατεθεί και από τον ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία, αλλά η Νέα Δημοκρατία και ο κ. Μητσοτάκης κωφεύουν. Για ποιο λόγο; Επειδή έχουν κάνει μια σημαντική επιλογή από την πρώτη στιγμή: Να στηρίζουν τους λίγους και να απομυζούν τους πολλούς.
Αυτό συμβαίνει εδώ και 6,5 χρόνια και αποτυπώνεται σε όλους τους προϋπολογισμούς και τους απολογισμούς του ελληνικού Δημοσίου. Έχουμε τα μεγαλύτερα έσοδα ΦΠΑ, έχουμε υπερέσοδα, αλλά πού πάνε αυτά τα χρήματα; Δεν γυρνάνε πίσω με κάποιον τρόπο στον αγρότη, στον παραγωγό, στον ιδιωτικό υπάλληλο. Γίνονται δόσεις της ελληνικής κυβέρνησης προς τους δανειστές, προκειμένου να προεξοφλήσει δάνεια – που θα τα εξοφλούσε σε μακρύτερο χρόνο. Υπάρχει μια σειρά από μέτρα που θα μπορούσε να λάβει για να υπάρχει μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη και μεγαλύτερη σύνταξη; Φυσικά. Γιατί, για παράδειγμα, δεν φέρνει η κυβέρνηση ένα μέτρο ιχνηλάτησης των τιμών από το χωράφι στο ράφι; Υπάρχει φοβερή αισχροκέρδεια και η κυβέρνηση δεν παρεμβαίνει πουθενά.
Για το κόμμα Καρυστιανού και το κοινωνικό αίτημα για δικαιοσύνη
– Το θέμα της δικαιοσύνης δεν είναι σημαία ενός ανθρώπου που θα έρθει μεμονωμένα να δώσει λύση στα πράγματα. Όλα τα κόμματα, και ο ΣΥΡΙΖΑ, έχουν πλήρεις θέσεις και για το πώς πρέπει να γίνεται η διαδικασία και για την ανάθεση υποθέσεων στη Δικαιοσύνη και για το άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει συγκεκριμένες θέσεις, ψηφισμένες από το τελευταίο συνέδριο του κόμματος, και έχουμε έτοιμες, επεξεργασμένες, συνταγματικές αλλαγές που περιλαμβάνουν αλλαγές και στο άρθρο 86. Να σας θυμίσω ότι το 2019 είχαμε κάνει τροποποίηση η οποία έφερνε ειδική διατύπωση για εκτελεστικό νόμο και μέχρι πρόσφατα η Νέα Δημοκρατία δεν είχε προχωρήσει στην ψήφιση του.
– Το πρόβλημα των υποκλοπών και του Predator, της δολοφονίας Καραϊβάζ και όλων των υποθέσεων που θέτουν πολλά ερωτηματικά για το κράτος δικαίου στη χώρα, σαφώς θέτουν όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις απέναντι σε αυτούς που τα επιτρέπουν, τα υποδαυλίζουν ή τα ανέχονται.
Άρθρο του Διονύση Καλαματιανού, Βουλευτή Ηλείας, Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ,που δημοσιεύτηκε στο «ΠΑΡΟΝ της Κυριακής»
Εδώ και 6,5 χρόνια, η κυβέρνηση βασίζει την πολιτική της επιβίωση σε ένα επικίνδυνο αφήγημα: για κάθε αποτυχία, για κάθε κρίση, για κάθε πρόβλημα που βιώνει η κοινωνία, φταίει πάντα «κάποιος άλλος». Φταίει η προηγούμενη κυβέρνηση, φταίει η διεθνής συγκυρία, φταίει ο καιρός και τα φυσικά φαινόμενα, φταίνε οι πολίτες που «δεν είναι υπεύθυνοι». Ποτέ, όμως, δεν φταίει η ίδια, οι επιλογές και η πολιτική της.
Αυτή η λογική δεν είναι απλώς πολιτικά ανεύθυνη. Είναι βαθιά προσβλητική για την κοινωνική πλειονότητα που βλέπει την καθημερινότητά της να δυσκολεύει όλο και περισσότερο. Όταν η ακρίβεια σαρώνει τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, δεν φταίει μόνο η παγκόσμια αγορά. Όταν η δημόσια υγεία συρρικνώνεται, δεν φταίνε οι γιατροί και οι νοσηλευτές που παλεύουν να κρατήσουν όρθιο το ΕΣΥ. Όταν η δημόσια παιδεία υποβαθμίζεται, δεν φταίνε οι εκπαιδευτικοί για τα υποστελεχωμένα σχολεία και τις ακατάλληλες υποδομές. Όταν δύο τρένα συγκρούονται, δεν φταίνε μόνο οι ανθρώπινες αστοχίες. Σε όλα τα παραπάνω υπάρχουν πολιτικές επιλογές, υπάρχει διαχείριση, υπάρχουν κυβερνητικές ευθύνες.
Ασφαλώς, δεν είναι μόνο αυτά. Στο σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ με τη διασπάθιση κοινοτικών πόρων εμπλέκονται γαλάζια στελέχη, όπως προκύπτει από τον φάκελο που έχει αποστείλει στο Ελληνικό Κοινοβούλιο η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και από τα όσα αποκαλύπτονται στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής. Καμία ανάληψη ευθύνης από την κυβέρνηση, παρά το γεγονός ότι τόσα χρόνια αλλάζει τους προέδρους του Οργανισμού σαν τα πουκάμισα και ότι τα ελεγχόμενα διαστήματα αφορούν δική της διακυβέρνηση. Για μια φορά ακόμη, επιχειρείται συγκάλυψη σε σκάνδαλο που αφορά την κυβέρνηση για να προστατευτούν τα στελέχη της.
Επίσης, είναι το σκάνδαλο των υποκλοπών. Μια κυβέρνηση που δηλώνει άγνοια και ένας Πρωθυπουργός που «δεν ήξερε», αν και ήταν ο ίδιος που είχε «φροντίσει» από την πρώτη στιγμή να περάσει η ΕΥΠ στην αρμοδιότητά του. Το βέβαιο είναι ότι το σκάνδαλο των υποκλοπών δεν είναι μια ατυχία. Είναι μια βαθιά θεσμική εκτροπή και χτύπημα στο κράτος δικαίου και τη δημοκρατική λειτουργία της χώρας μας, με τεράστιες κυβερνητικές ευθύνες.
Βεβαίως, υπάρχει και το εγκληματικό δυστύχημα των Τεμπών, με την κυβέρνηση να σπεύδει να μιλήσει για «ανθρώπινο λάθος» και «διαχρονικές ευθύνες». Καμία κουβέντα για το ότι επί 3,5 χρόνια διακυβέρνησής της ο σιδηρόδρομος λειτουργούσε χωρίς ασφάλεια. Καμία κουβέντα για τις ευθύνες όλων όσων αγνόησαν προειδοποιήσεις και καταγγελίες για την προβληματική κατάσταση. Κουκούλωμα, συγκάλυψη, «μπάζωμα» ευθυνών και εδώ.
Η κυβέρνηση, αντί για ανάληψη ευθυνών, αυτοκριτική, διαφάνεια, λογοδοσία και δικαιοσύνη, επιλέγει τα επικοινωνιακά κόλπα και τη διαφυγή. Αντί για σεβασμό στους θεσμούς και λύσεις, μεταθέτει τις ευθύνες. Πρόκειται για μια στρατηγική που αφενός στόχο έχει να θολώσει τα νερά, αφετέρου να κανονικοποιήσει την αποτυχία.
Η διακυβέρνηση του τόπου δεν είναι παιχνίδι εντυπώσεων. Οφείλει να διαπνέεται από ευθύνη. Επομένως, όσοι ζητούν την εμπιστοσύνη του λαού, πρέπει να έχουν το πολιτικό θάρρος να αναλαμβάνουν το βάρος των επιλογών και των αποφάσεών τους. Δεν γίνεται μια κυβέρνηση να βρίσκεται 6,5 χρόνια στην εξουσία και από την πρώτη μέρα τα στελέχη της και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός να συμπεριφέρονται σαν να βρίσκονται στην αντιπολίτευση. Οι ευθύνες της κυβέρνησης είναι εδώ. Δεν μετατίθενται, δεν διαγράφονται, δεν κρύβονται πίσω από επικοινωνιακά κόλπα και τεχνάσματα.
Η κοινωνία ζητά ειλικρίνεια, σοβαρότητα, δικαιοσύνη και ρεαλιστικό πρόγραμμα διακυβέρνησης υπέρ των πολλών. Πλέον, το κυβερνητικό «δεν φταίμε εμείς» έχει εξαντλήσει τις αντοχές και την υπομονή των πολιτών.
Η ευθύνη είναι η πεμπτουσία της δημοκρατίας. Δυστυχώς, η ανάληψή της απουσιάζει ηχηρά από τις κυβερνητικές πρακτικές. Η κατάσταση αυτή πρέπει να αλλάξει. Η Χώρα έχει ανάγκη από μια κυβέρνηση που θα δείχνει έμπρακτα σεβασμό στους πολίτες και δεν θα κρύβεται. Χρειάζεται άμεσα μια κυβέρνηση να εμπνέει, να δίνει όραμα, να σχεδιάζει, να υλοποιεί, να άρει αδικίες και να αναλαμβάνει την ευθύνη, χωρίς να αναζητά δικαιολογίες και αποδιοπομπαίους τράγους για τις αποτυχίες της. Αυτό είναι το πραγματικό διακύβευμα για τη δημοκρατία και για το μέλλον της χώρας μας.
Θέμα: «Πώς εξελίσσονται οι έρευνες για το σκάνδαλο γαλάζιων τριγωνικών συναλλαγών με την Ομάδα Αλήθειας της ΝΔ;»
Στις 6 Μάϊου 2025 ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Σωκράτης Φάμελλος κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών για τον τρόπο χρηματοδότησης των εταιρειών που μισθοδοτούν στελέχη της Ομάδας Αλήθειας και τα οποία διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση και τη διάδοση της προπαγάνδας της Νέας Δημοκρατίας. Υπενθυμίζεται, ότι τα δημοσιεύματα αποκάλυπταν την μισθοδοσία μετέπειτα βουλευτών και υπουργών της Νέας Δημοκρατίας στην εταιρεία Blue Skies, μεταξύ άλλων του Κωνσταντίνου Κυρανάκη και της Δόμνας Μιχαηλίδου πριν το 2019, ενώ αυτοί απασχολούνται σε επαγγελματικές θέσεις εντός του κόμματος, εγείροντας ερωτήματα για τη δυνατότητα παράλληλης απασχόλησης, τη στιγμή που τα κομματικά τους καθήκοντα επέτασσαν σχεδόν τη διαρκή τους δημόσια παρουσία. Το ισχύον πλαίσιο (ν. 3023/2002, όπως ισχύει) προβλέπει πως απαγορεύεται η έμμεση χρηματοδότηση κόμματος όταν όπως στην προκειμένη περίπτωση, εταιρείες χρηματοδοτούν δομές, ομάδες ή δράσεις που λειτουργούν υπέρ συγκεκριμένου κόμματος, με πολιτική προπαγάνδα, συντονισμό ή κατεύθυνση, αυτό μπορεί να χαρακτηριστεί έμμεση κομματική χρηματοδότηση.
Ταυτόχρονα, εταιρείες ανθρώπων που έχουν την ευθύνη της επικοινωνιακής εικόνας της Νέας Δημοκρατίας φαίνεται από τα δημόσια στοιχεία του Κεντρικού Ηλεκτρονικού Μητρώου Δημοσίων Συμβάσεων (ΚΗΜΔΗΣ) να έχουν λάβει απευθείας αναθέσεις από τον ευρύ δημόσιο τομέα και Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης με αρχές φίλα προσκείμενες στο κυβερνόν κόμμα. Μάλιστα, από τις συμβάσεις ξεχωρίζουν δυο συγκεκριμένες της εταιρείας V+O με την οποία συνδεόταν μέχρι πολύ πρόσφατα η Blue Skies, συνολικής αξίας 2,2 εκατομμυρίων ευρώ με τον Οργανισμό Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής (ΟΦΥΠΕΚΑ) και το Τεχνικό Επαγγελματικό Επιμελητήριο (ΤΕΕ), σε διαγωνιστικές διαδικασίες όπου στην πρώτη περίπτωση η εταιρεία ήταν η μόνη υποψήφια ανάδοχος μετά το στάδιο αξιολόγησης της τεχνικής προσφοράς, λόγω αυστηρών κριτηρίων καταλληλότητας, και στη δεύτερη η ανταγωνίστρια εταιρεία αποκλείστηκε με το επιχείρημα της «ασυνήθιστα χαμηλής προσφοράς». Μετά την πάροδο οκτώ (8) και πλέον μηνών από την κατάθεση μηνυτήριας αναφοράς είναι αναγκαίο να εξηγηθεί στην ελληνική κοινωνία η πρόοδος των ερευνών και τη ο εντοπισμός τυχόν ευρημάτων.
Επειδή η χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων οφείλει να γίνεται με διαφάνεια και η μισθοδοσία επαγγελματικών στελεχών για εικονικά έργα συνιστά έμμεση και αδιαφανή χρηματοδότηση κατά παράβαση του ν. 3023/2002 και καθώς υφίστανται υπογεγραμμένες δημόσιες συμβάσεις με τις επιχειρήσεις όσων βρίσκονται στο επικοινωνιακό επιτελείο της Νέας Δημοκρατίας,
Ερωτάται ο κ. Υπουργός:
Σε πιο στάδιο βρίσκονται οι έρευνες αναφορικά με την εν λόγω μηνυτήρια αναφορά για τον τρόπο χρηματοδότησης της Ομάδας Αλήθειας της ΝΔ και των στελεχών της; Πώς αξιολογείται η ύπαρξη δημοσίων συμβάσεων με απευθείας ανάθεση ή αυστηρά κριτήρια τεχνικής προσφοράς σε διαγωνιστική διαδικασία για τις εταιρείες συμφερόντων μελών του επικοινωνιακού επιτελείου της ΝΔ;
Δήλωση του Βουλευτή Αρκαδίας-Τομεάρχη Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, Γιώργου Παπαηλιού για την παραγγελία της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, προς τους Εισαγγελείς Εφετών για τα αγροτικά μπλόκα
Μία εξαιρετικά προβληματική, επιλεκτική ευαισθησία αποτυπώνεται στη στάση της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, μέσω της παραγγελίας της προς τους Εισαγγελείς Εφετών όλης της χώρας για περιπτώσεις όπως η παρακώλυση συγκοινωνιών και άλλα, μεμονωμένα, πλημμελήματα, με τη σαφή οδηγία για την άσκηση της δέουσας ποινικής δίωξης και την παραπομπή των δραστών ενώπιον του αρμοδίου Δικαστηρίου.
Η εκ πρώτης όψεως εικόνα της αυστηρής, απροκατάληπτης και αποτελεσματικής Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου που δεν αφήνει περιθώρια στην παρανομία, ακυρώνεται από την εκκωφαντική σιωπή της για μεγάλες υποθέσεις που αφορούν την κατασπατάληση δημοσίου χρήματος και την εν γένει πολιτική διαφθορά.
Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ (δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας; καταθέσεις μαρτύρων ενώπιον της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής κτλ) αποδεικνύει του λόγου το αληθές.
Σ ΄ αυτές δεν υπήρχε ανάγκη παρέμβασης της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου ;
Έτσι συνεχίζεται, η πρακτική του πρόσφατου παρελθόντος (και) για άλλες σημαντικές υποθέσεις δημοσίου ενδιαφέροντος που εμπλέκουν την κυβέρνηση και το κόμμα της ΝΔ.
Η Δικαιοσύνη, αντί να είναι φρουρός της ισονομίας, εμφανίζεται ως φορέας επιλεκτικής αυστηρότητας: Αυστηρή με τους πολίτες, εν προκειμένω τους αγρότες των «μπλόκων» και αδιάφορη για υποθέσεις στις οποίες εμπλέκονται η κυβέρνηση και το κυβερνών κόμμα.
Σε αυτό το πλαίσιο, αναδεικνύονται η αμφισβήτηση της αξιοπιστίας της Δικαιοσύνης και η αντίστοιχη κατάρρευση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς αυτήν και συνακόλουθα η δημιουργία της αίσθησης ή μάλλον της πεποίθησης, ότι η έννομη τάξη είναι εργαλείο επιλεκτικό και όχι καθολικό.
Πέραν της ηθικής διάστασης του θέματος, υπάρχει και αυτή της πολιτικής βαρύτητας: Όταν οι πολίτες βλέπουν τις αρχές να κινούνται με ταχύτητα για μικρές παραβάσεις που συνδέονται με κοινωνικούς αγώνες, ενώ σιωπούν-αδρανούν για μεγάλα σκάνδαλα, γεννάται ένα βαθύ αίσθημα αδικίας και το αίσθημα ότι η δικαιοσύνη εξαρτάται από το ποιός είναι ο παραβάτης και όχι από τη σοβαρότητα της πράξης.
Μια τέτοια πρακτική δεν είναι απλώς υποκριτική. Είναι επικίνδυνη για τη Δημοκρατία, καθώς αλλοιώνει την έννοια του κράτους δικαίου.
Η Δικαιοσύνη δεν είναι θεατρική παράσταση για να χειροκροτούνται οι «σκληρές ενέργειες» κατά των μικρών παραβατών.
Ο ρόλος της απαιτεί αμεροληψία, συνέπεια και καθολική εφαρμογή του νόμου, χωρίς φόβο ή εύνοια προς τους κυβερνώντες και τους ισχυρούς.
Το σημερινό αποκαλυπτικό δημοσίευμα της ιστοσελίδας in.gr, που υπογράφει ο Δ. Τερζής, για το πλέγμα των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων του κατηγορούμενου στη δίκη για τις υποκλοπές, Γιάννη Λαβράνου, εγείρει σοβαρά ερωτήματα. Δεν μιλάμε απλώς για μία «λεπτομέρεια» του σκανδάλου αλλά για έναν μηχανισμό ισχύος, διασυνδέσεων και αδιαφάνειας, που επιμένει να λειτουργεί και να αναπαράγεται. Όταν πρόσωπα-κλειδιά της υπόθεσης εμφανίζονται να κινούνται μέσα από εταιρικά σχήματα και “βιτρίνες”, τότε το πρόβλημα δεν είναι μόνο δικαστικό αλλά βαθιά θεσμικό και πολιτικό.
Ο κ. Λαβράνος δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως «ένας επιχειρηματίας με εκκρεμότητες». Είναι πρόσωπο που συνδέεται με το μεγαλύτερο σκάνδαλο παραβίασης του κράτους δικαίου στη μεταπολίτευση: το σκάνδαλο των υποκλοπών. Και όσο παραμένει θολό ποιοι τον κάλυψαν, ποιοι του άνοιξαν πόρτες, ποιοι τον χρησιμοποίησαν και ποιοι συνεχίζουν να τον ανέχονται, τόσο θα βαθαίνει η κρίση εμπιστοσύνης στη Δημοκρατία.
Ζητούμε άμεσα και καθαρά: Την πλήρη πολιτική λογοδοσία από την κυβέρνηση και την κινητοποίηση των αρμόδιων αρχών, ώστε να διερευνηθούν σε βάθος οι καταγγελλόμενες πρακτικές.
Σε επικίνδυνες ατραπούς οδηγεί τη χώρα η κυβέρνηση με την εμμονή της στην απαξίωση του διεθνούς δικαίου και κρίσιμων διεθνών οργανισμών όπως είναι το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Σε σχετική τους Ερώτηση προς τους Υπουργούς Εξωτερικών και Δικαιοσύνης, βουλεύτριες και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ, με πρωτοβουλία της Ρένας Δούρου Τομεάρχισσας Εξωτερικών της ΚΟ του κόμματος, αναδεικνύουν την αμφισβήτηση από τους υπουργούς Υγείας και Μετανάστευσης της διεθνούς δικαιοσύνης. “Η Ελλάδα εξακολουθεί να αναγνωρίζει το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης ή έχει αλλάξει θέση και το θεωρεί “αριστεροκρατούμενο” στο οποίο “κανείς δεν πρέπει να δίνει σημασία”, ρωτούν χαρακτηριστικά.
Ζητούν παράλληλα να διευκρινίσει η κυβέρνηση αν έχει αλλάξει προσανατολισμό η εξωτερική πολιτική και ειδικότερα αν έχει “αλλάξει η πάγια θέση της Ελλάδας σχετικά με την προσήλωσή της στην υποστήριξη του Διεθνούς Δικαίου και την κεντρική θέση που αυτό έχει στην επιχειρηματολογία της χώρας για την προάσπιση των εθνικών συμφερόντων της”. Η Ερώτηση είναι κρίσιμη γιατί πάγια θέση της Ελλάδας για την επίλυση της διαφοράς της με την Τουρκία σε σχέση με την ΑΟΖ, είναι η προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, που όμως συστηματικά απαξιώνει η κυβέρνηση…
Αναλυτικά η Ερώτηση:
Αθήνα, 7 Ιανουαρίου 2026
Ερώτηση
Προς τους κ.κ. Υπουργούς:
– Εξωτερικών
– Δικαιοσύνης
Θέμα: Απαξιώνει η Ελλάδα το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης; Αλλάζει η χώρα τηνπάγια στρατηγική προσήλωσης στο διεθνές δίκαιο;
Για δεύτερη φορά μέσα σε λίγους μήνες ο Υπουργός Υγείας και Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, κ. Γεωργιάδης αμφισβητεί αναγνωρισμένους διεθνείς θεσμούς στους οποίους μετέχει η χώρα μας, υπονομεύοντας τη θέση της και την προστασία των εθνικών συμφερόντων σε μια συγκυρία που αυτά απειλούνται. Συγκεκριμένα, μετά από την αμφισβήτηση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (σε συνέντευξή του στο ραδιόφωνο “Παραπολιτικά”, στις 15 Σεπτεμβρίου), ο κ. Υπουργός επανήλθε στο θέμα και σε ανάρτησή του στο Χ (πρώην Τουίτερ) στις 28 Δεκεμβρίου 2025, χαρακτήρισε το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και τη Διεθνή Αμνηστία “αδιάφορα αριστεροκρατούμενα σχήματα”, προσθέτοντας μάλιστα ότι “κανείς δεν πρέπει να τους δίνει καμία σημασία”.
Κατόπιν τη σκυτάλη πήρε ο κ. Πλεύρης, Υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, που παρατήρησε, χωρίς να φέρει συγκεκριμένα παραδείγματα, ότι “η νομολογία πολλών ευρωπαϊκών και διεθνών δικαστηρίων και οι αποφάσεις διεθνών και ευρωπαϊκών οργάνων έχουν επηρεαστεί από μια πολυετή ηγεμονία της αριστερής ιδεολογίας”. Επιχειρώντας μάλιστα να δικαιολογήσει αποφάσεις του που έρχονται σε αντίθεση με διεθνείς συμβάσεις και δεσμεύσεις της χώρας μας, σημειώνει ότι του είναι “αδιάφορη η κριτική που δέχονται νομοθετικά κείμενα που υποστήριξα, όπως η αναστολή ασύλου, η ποινικοποίηση της παράνομης διαμονής και η επιτάχυνση απελάσεων από αυτά τα όργανα”. “Αντιθέτως, συχνά η αρνητική κριτική από αυτά επιβεβαιώνουν την ορθότητα των αποφάσεων και την ανάγκη λήψης ακόμη αυστηρότερων μέτρων στο επίπεδο της αποτροπής”.
Με δεδομένο ότι δεν υπήρξε καμία καταδίκη ούτε από τον κ. Πρωθυπουργό ούτε από τον κ. Υπουργό Εξωτερικών των δηλώσεων των Υπουργών Υγείας και Μετανάστευσης & Ασύλου,
Ερωτώνται κατ’ αρμοδιότητα οι κκ Υπουργοί
Συμφωνεί ο κ. Υπουργός Εξωτερικών με τις τοποθετήσεις των συναδέλφων του στην κυβέρνηση, οι οποίοι αμφισβητούν και αντιμετωπίζουν επιλεκτικά και αυθαίρετα τη Διεθνή Δικαιοσύνη;
Η Ελλάδα εξακολουθεί να αναγνωρίζει το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης ή έχει αλλάξει θέση και το θεωρεί “αριστεροκρατούμενο” στο οποίο “κανείς δεν πρέπει να δίνει σημασία”;
Η σχετικοποίηση των διεθνών συμβάσεων, η αποδόμηση διεθνών οργανισμών, η αμφισβήτηση πάγιων αποφάσεων και θέσεων της χώρας μας, συνιστούν μια νέα εξωτερική πολιτική της Ελλάδας;
Συγκεκριμένα έχει αλλάξει η πάγια θέση της Ελλάδας σχετικά με την προσήλωσή της στην υποστήριξη του Διεθνούς Δικαίου και την κεντρική θέση που αυτό έχει στην επιχειρηματολογία της χώρας για την προάσπιση των εθνικών συμφερόντων της;
Έχει αλλάξει η θέση της Ελλάδας πχ για την επίλυση της διαφοράς της με την Τουρκία σε σχέση με την ΑΟΖ με την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, το οποίο οι κ.κ. Υπουργοί απαξιώνουν και υπονομεύουν;
Οι ερωτώσες βουλεύτριες και οι ερωτώντες βουλευτές
Δούρου Ειρήνη (Ρένα)
Ακρίτα Έλενα
Βέττα Καλλιόπη
Γαβρήλος Γεώργιος
Ζαμπάρας Μιλτιάδης (Μίλτος)
Καλαματιανός Διονύσιος
Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος
Μπάρκας Κωνσταντίνος
Νοτοπούλου Αικατερίνη
Παναγιωτόπουλος Ανδρέας
Παπαηλιού Γεώργιος
Τσαπανίδου Παρθένα (Πόπη)
Ψυχογιός Γεώργιος
We use cookies and similar technologies to improve your experience on our website.
Read our Privacy Policy.
