Ο Αλέκος Καλύβης ανήκει – γιατί δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω αόριστο – ανήκει λοιπόν στην ξεχωριστή εκείνη κατηγορία συντρόφων και συντροφισσών που συνδυάζουν την έννοια της Πολιτικής με την αναλυτική ικανότητα στο πλαίσιο μιας συνολικά προοδευτικής αντίληψης. Όχι τυχαία ο Καλύβης δραστηριοποιείται στον συνδικαλιστικό χώρο, το κατεξοχήν πεδίο της πολιτικής αντιπαράθεσης αλλά και της αναγκαίας σύνθεσης.

Δεν θα ξεχάσω το δέος μας απέναντί του, όταν το 1997, είχε έλθει στα γραφεία της Νεολαίας του Συνασπισμού σε συνέλευση νέων, καμιά 30αριά ήμασταν, να μας μιλήσει για την κατάσταση των νέων εργαζόμενων.

Για τη δική μας τη γενιά ο Αλέκος ανήκει στους “οδοδείκτες”. Με ήθος και ευγένεια χαράσσει δρόμο, ποιώντας αριστερό ήθος. Είναι αυτός που σκιαγραφεί μια διαδρομή που τότε φάνταζε δύσβατη όμως αργότερα γίνεται μεγάλο μονοπάτι σε μεγάλο βαθμό και χάρη στον ίδιο και τη συνεπή και ανιδιοτελή προσφορά του στο μαζικό κίνημα και την Αριστερά.

Ο συνδικαλιστής, το πολιτικό στέλεχος της Αριστεράς, ο κοινωνικός αγωνιστής και Αλέκος Καλύβης αφήνει μια τεράστια κοινωνική και πολιτική παρακαταθήκη, μια πολιτική κληρονομιά που πλέον καλούμαστε εμείς να τιμήσουμε, συνεχίζοντάς την.