Η ελληνική προεδρία θα έπρεπε να δώσει ένα μήνυμα κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης, στροφής της Ευρώπης στις πολιτικές ανάπτυξης και στήριξης του κοινωνικού κράτους.

Η κυβέρνηση Σαμαρά, όμως, ουσιαστικά εξαντλεί τους στόχους της ελληνικής προεδρίας στην υποταγή στη στρατηγική της γερμανικής ηγεσίας, χωρίς να αμφισβητεί τις κυρίαρχες επιλογές της δημοσιονομικής πειθαρχίας και της λιτότητας.

Δεν πρόκειται να υπάρξει καμία ενίσχυση της ανάπτυξης και της απασχόλησης από μια πολιτική ομηρίας των ευρωπαϊκών λαών στον μονόδρομο των μνημονίων. Δεν πρόκειται να υπάρξει καμία έξοδος από την κρίση, με την εφαρμογή των ίδιων πολιτικών που μας οδήγησαν μέχρι εδώ.