Στο πλούσιο θεματολόγιο του Φεστιβάλ αποτυπώνονται η πορεία, οι αγώνες και το έργο του Μίκη Θεοδωράκη, ενός μεγάλου Έλληνα, αλλά και μιάς οικουμενικής φυσιογνωμίας, μιάς πολυδιάστατης προσωπικότητας, ενός ανθρώπου του πνεύματος, της τέχνης και του πολιτισμού, πέρα από σύνορα και «πάνω απ΄ τα σύννεφα», με την έννοια της μεγαλοσύνης, πολιτικού και πάνω απ΄ όλα αγωνιστή.

Αλλά και Αρκάδα, αφού στην Αρκαδία ανδρώθηκε, από τα «πανάρχαια, περήφανα, ανυπόταχτα, τίμια» «άπαρτα» αρκαδικά βουνά εμπνεύστηκε και στην Αρκαδία (στη Γορτυνία-στη Ζάτουνα) εκτοπίστηκε από το δικτατορικό καθεστώς της χούντας.

Ο Μίκης Θεοδωράκης ενέπνευσε και κινητοποίησε σε κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες χιλιάδες λαού προς την κατεύθυνση της προάσπισης και της διεύρυνσης των πανανθρώπινων αξιών, των ιδεών της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της διεθνούς αλληλεγγύης, και βέβαια του πολιτισμού.

Ο ίδιος ήταν παρών και ενεργός σε όλους τους λαϊκούς αγώνες, των περιόδων της εθνικής αντίστασης, της μεταπολεμικής «ανάπηρης» δημοκρατίας, της δημοκρατικής αφύπνισης, της αντιδικτατορικής πάλης, αλλά και των μεταδικτατορικών κοινωνικών και πολιτικών αγώνων.

Ο Ελληνισμός, αλλά και η Ανθρωπότητα εμπνεύστηκαν και εξακολουθούν να εμπνέονται από το Μίκη Θεοδωράκη. Και αυτό, διότι με τη μουσική του, με την οποία μελοποίησε τις δημιουργίες μεγάλων ποιητών, κατέστησε την τέχνη λαϊκό κτήμα, «μιλώντας» στην ψυχή και το στο νου, όχι μόνον όλων των Ελλήνων αλλά και όλων των λαών του κόσμου.

Στο στόμα τους, κυρίως στο στόμα του ελληνικού λαού, τα τραγούδια του έγιναν η φωνή της Ρωμιοσύνης, φωνή (ιστορικής) μνήμης, ευαισθησίας, έμπνευσης, αφύπνισης, αγώνα και ζωής.

Το πνεύμα και το έργο του μας υποδεικνύουν δρόμους αγώνα και πολιτισμού. Σ΄ αυτό το πλαίσιο, εντάσσεται και η παρουσία της ανυπότακτης Κούβας στο Φεστιβάλ. Μιάς χώρας που ο λαός της παλεύει εδώ και χρόνια κατά του ιμπεριαλισμού, του επιβληθέντα από τις ΗΠΑ αποκλεισμού και σήμερα απειλείται με εισβολή από την ίδια ιμπεριαλιστική δύναμη.

Η Πατρίδα μας, η Ανθρωπότητα, οι Λαοί του κόσμου έχουν ανάγκη να πορευτούν σ΄ αυτούς τους δρόμους, στους ζοφερούς, «ύπουλους», πολεμικούς καιρούς που ζούμε.

«Θέ΄ μου πρωτομάστορα μ΄ έχτισες μέσα στα βουνά

Θέ΄μου πρωτομάστορα μ΄ έκλεισες μέσ΄ στη θάλασσα».

«Ένα το χελιδόνι κι η άνοιξη ακριβή

Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή».