Οι Έλληνες ψαράδες του Θρακικού Πελάγους δίνουν μάχη για την επιβίωσή τους απέναντι στους ένοπλους και προκλητικούς Τούρκους αλιείς που μπαινοβγαίνουν ανενόχλητοι στα ελληνικά χωρικά ύδατα και ρημάζουν το θαλάσσιο περιβάλλον.

Κι ενώ η πραγματικότητα βοά, ο Υπουργός Ναυτιλίας & Νησιωτικής Πολιτικής, αντί η κυβέρνηση να χαράξει στρατηγική προστασίας των Ελλήνων αλιέων και να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, κατέφυγε σε μυθεύματα για μια μόνιμη αλλαγή του αλιευτικού καθεστώτος στην περιοχή από το 2017.

Διαψεύστηκε κατηγορηματικά από το ίδιο το Υπουργείο Εξωτερικών, που αναφέρει ότι «δεν υπάρχει καμία επίσημη ή άτυπη συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας για τα τουρκικά αλιευτικά», εκθέτοντας τον εαυτό του και τη χώρα.

Η δήλωση του Υπουργού Ναυτιλίας, ακόμη κι αν έγινε από άγνοια, δημιουργεί κινδύνους για τα συμφέροντα τα χώρας.

Εφόσον ουδέποτε υπήρξε η συμφωνία, όπως ξεκάθαρα επιβεβαίωσε και το ΥΠΕΞ, ο κ. Κικίλιας οφείλει να εξηγήσει:

• Πώς ακριβώς ενδώσαμε; Ποιος πήρε την απόφαση να υπάρχει ανοχή στην τουρκική προκλητικότητα;
• Συνειδητοποιεί ότι επικαλούμενος ανύπαρκτη συμφωνία που αφήνει χώρο στην τουρκική προκλητικότητα, ανάβει το «πράσινο φως» στους Τούρκους αλιείς να κινούνται και να ψαρεύουν ανεξέλεγκτοι στις ελληνικές θάλασσες;
• Πόσο ασφαλής μπορεί να αισθάνεται η χώρα όταν ένας Υπουργός ανοίγει διάπλατα τον δρόμο στις τουρκικές αμφισβητήσεις την ώρα που τα τουρκικά αλιευτικά χρησιμοποιούνται συστηματικά από την Άγκυρα προκειμένου να «γκριζάρει» το Αιγαίο και να υπηρετήσει το αναθεωρητικό αφήγημα της Τουρκίας περί «Γαλάζιας Πατρίδας»;

Σε κάθε σοβαρή χώρα, μια τέτοια γκάφα θα είχε ήδη οδηγήσει σε αποπομπή υπουργού.

Αν ο κ. Μητσοτάκης συνεχίσει να τον κρατά στη θέση του, τότε η ευθύνη βαραίνει και τον ίδιο. Η αποπομπή Κικίλια είναι αυτονόητη, εκτός αν συμμερίζεται τις δηλώσεις του.