Ερώτηση σχετικά με την τύχη καταγγελιών εργαζομένων του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης (ΕΚΔΔΑ) κατά του σημερινού Προέδρου του, για υπερβολική αυταρχικότητα και απαράδεκτες προσβλητικές συμπεριφορές προς τους υπαλλήλους του Κέντρου αλλά και για την συνεχιζόμενη θεσμική υποβάθμιση του έργου του ΕΚΔΔΑ την τελευταία εξαετία, κατέθεσαν προς τον Υπουργό Εσωτερικών 16 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία του βουλευτή Δράμας και Τομεάρχη Εσωτερικών Θ. Ξανθόπουλου.

Οι βουλευτές επισημαίνουν ότι από το 2019 και μετά επικρατούν στο ΕΚΔΔΑ συνθήκες διεκπαιρεωτικής λειτουργίας. “Το ΕΚΔΔΑ χρησιμοποιείται, για να εκπαιδεύει στη Σχολή αποφοίτους των οποίων το καθεστώς έχει υποβαθμιστεί ραγδαία από το 2019 κι έπειτα, για να επιμορφώνει χιλιάδες υπαλλήλους σε προγράμματα φασόν, αμφίβολης χρησιμότητας στις υπηρεσίες και προπάντων, να ενδιαφέρεται όχι για την ποιότητα των διδασκομένων αλλά για την απορρόφηση των πόρων του Ταμείου Ανάπτυξης και βέβαια κυρίως, για να προπαγανδίζει το κυβερνητικό έργο σε εκδηλώσεις από τις οποίες αποκλείονται οι κριτικές-αντίθετες φωνές”, τονίζεται χαρακτηριστικά.

Υπό αυτές τις συνθήκες επιλέχθηκε στην ηγεσία του Κέντρου ένας άνθρωπος κοινών τυπικών προσόντων και σταδιοδρομία στον τομέα των ιδιωτικών τραπεζών αλλά με στενή σύνδεση με ισχυρό υπουργό, ο οποίος ανάλογα με το υπουργείο το οποίο αναλάμβανε άλλοτε τον όριζε ως πρόεδρο του Ινστιτούτου Γεωπονικών Επιστημών και άλλοτε αντιπρόεδρο του ΕΚΔΔΑ, συμπληρώνουν οι βουλευτές.

Επικαλούνται στη συνέχεια έγγραφο των εργαζομένων τον Μάρτιο του 2025 και ομόφωνο ψήφισμά τους τον Απρίλιο, όπου καταγγέλλεται, μεταξύ άλλων,  η άγνοια του σημερινού Προέδρου για βασικούς κανόνες λειτουργίας, όπως η αρχή της νομιμότητας, υπερβάλλουσα αυταρχικότητα που εκδηλώνεται με καθημερινές, απότομες συμπεριφορές, λεκτικές προσβολές των υπαλλήλων, απαξίωση του έργου τους, ανερμάτιστες απαιτήσεις, ασφυκτική πίεση για συγκεκριμένα αποτελέσματα, χρήση σεξιστικού λόγου και όλα όσα συνθέτουν την κατάσταση του εργασιακού εκφοβισμού (bullying), τακτική στην οποία συμπράττει και ο Διευθυντής του ΙΝΕΠ. Επίσης, προσθέτουν, ότι ο Πρόεδρος βαρύνεται από το παρελθόν με δύο καταγγελίες προς την Εθνική Αρχή Διαφάνειας (ΕΑΔ), για απόκρυψη-παρασιώπηση κρίσιμων πληροφοριών σχετικά με την ανάθεση διδακτικού έργου στον τότε Δ/ντή του ΙΝΕΠ.

Κατόπιν τούτων και με δεδομένο ότι οι εργαζόμενοι γνωστοποίησαν τις καταγγελίες και προς την ηγεσία του Κέντρου αλλά και προς την ηγεσία του ΥΠΕΣ αλλά δεν έλαβαν καμία απάντηση, ερωτάται ο κ. Υπουργός, εάν γνώριζε τις καταγγελίες και ποια η κατάληξή τους μετά την έρευνα της ΕΑΔ, καθώς και εάν είναι στις προθέσεις του να ανέχεται φαινόμενα έντονης πίεσης-επίδειξης αυταρχικότητας και εργασιακού εκφοβισμού (bullying) επί υπαλλήλων αρμοδιότητάς του. Ρωτούν επίσης αν προτίθεται να αφήσει το ΕΚΔΔΑ, υπό τη διοίκηση ανεπαρκούς ηγεσίας, να εκπέσει της σημαντικής αποστολής του, την οποία σήμερα φαίνεται να διεκπεραιώνει μόνο διαχειριστικά-γραφειοκρατικά, δίνοντας σημασία στην επίτευξη αριθμητικών στόχων και αγνοώντας τα ποιοτικά στοιχεία.

Ακολουθεί η Ερώτηση.

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Εσωτερικών

Θέμα: Διερεύνηση καταγγελιών κατά του σημερινού Προέδρου του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης από τα αρμόδια ελεγκτικά όργανα-Θα συνεχιστεί η υποβάθμιση του θεσμού;

Το Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης & Αυτοδοίκησης ξεκίνησε τη λειτουργία του πριν 40 χρόνια (1985). Έχοντας στην ηγεσία του ανθρώπους, όπως ο π. Σύμβουλος Επικρατείας Σπύρος Παππάς (γενικός γραμματέας) και οι καθηγητές Κοσμάς Ψυχοπαίδης (διευθυντής Εθνικής Σχολής) και Αντώνης Μακρυδημήτρης (διευθυντής Ινστιτούτου Επιμόρφωσης), ο νέος φορέας άνοιγε τα φτερά του προκειμένου να εκδημοκρατίσει/εξορθολογίσει/ ενδυναμώσει/ εκσυγχρονίσει τη ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ, σκοπούς που η Κυβέρνηση τότε διακήρυσσε πως επιδίωκε.

Στα χρόνια που ακολούθησαν, το ΕΚΔΔΑ αναπτύχθηκε στα πεδία της εκπαίδευσης (Εθνική Σχολή) και επιμόρφωσης (Ινστιτούτο), συνδέθηκε με σταθερές λίγο πολύ ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις και διασφάλισε μεν τη συνέχεια της λειτουργίας του αλλά παράλληλα γινόταν πολλές φορές εργαλείο απορρόφησης κοινοτικών πόρων. Κατά καιρούς, ανάλογα με τις επιδιώξεις της εκάστοτε ηγεσίας του εποπτεύοντος Υπουργείου (Προεδρίας αρχικά, Διοικητικής Μεταρρύθμισης αργότερα, Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Διοικητικής Ανασυγκρότησης στη συνέχεια και νυν Εσωτερικών) το ΕΚΔΔΑ ή αναλάμβανε τον ρόλο του προωθητή των απαραίτητων μεταρρυθμίσεων (που ήταν και ο σκοπός του) ή περιοριζόταν (παρά τα βαρύγδουπα λόγια) σε εντατικού τύπου (μεγάλοι αριθμοί εκπαιδευόμενων στη Σχολή, τεράστιοι αριθμοί προγραμμάτων επιμόρφωσης για χιλιάδες υπαλλήλων) αναπαραγωγή υφιστάμενων παθογενειών (εκπαίδευση/επιμόρφωση σε γνώσεις που η Διοίκηση δεν εκτιμούσε και δεν αξιοποιούσε. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ΣΤΟΧΟΘΕΣΙΑ, την οποία έχουν διδαχθεί μερικές δεκάδες χιλιάδες υπάλληλοι χωρίς όμως ακόμα και σήμερα να έχει εξασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή της, διαγράφοντας την κίνηση ενός εκκρεμούς, μετακινούμενο πότε στη μία άκρη και πότε στην άλλη. Προφανώς, ανάλογες με την κατεύθυνση που έδιναν οι πολιτικοί προϊστάμενοι του Υπουργείου-Κυβέρνησης ήταν και οι κατά καιρούς ηγεσίες του ΕΚΔΔΑ που αναλάμβαναν να φέρουν σε πέρας το άλλοτε μεταρρυθμιστικό & άλλοτε διεκπεραιωτικό έργο.

Κατά τα τελευταία 6 χρόνια (2019-2025), είναι φανερό πως για άλλη μια φορά το εκκρεμές ωθήθηκε στην πλευρά της διεκπεραιωτικής-απορροφητικής λειτουργίας, με μοναδικό στόχο αυτόν της απορρόφησης των χρηματοδοτήσεων. Το ΕΚΔΔΑ χρησιμοποιείται για να εκπαιδεύει στη Σχολή αποφοίτους των οποίων το καθεστώς έχει υποβαθμιστεί ραγδαία από το 2019 κι έπειτα, για να επιμορφώνει χιλιάδες υπαλλήλους σε προγράμματα φασόν, αμφίβολης χρησιμότητας στις υπηρεσίες και προπάντων, να ενδιαφέρεται όχι για την ποιότητα των διδασκομένων αλλά για την απορρόφηση των πόρων του Ταμείου Ανάπτυξης και βέβαια κυρίως, για να προπαγανδίζει το κυβερνητικό έργο σε εκδηλώσεις από τις οποίες αποκλείονται οι κριτικές-αντίθετες φωνές.

Υπό τέτοιες συνθήκες να επικρατούν σήμερα στο 40χρονο ΕΚΔΔΑ, δεν κάνει εντύπωση η πρόσφατη επιλογή στην ηγεσία του ενός ανθρώπου κοινών τυπικών προσόντων (πτυχίο και μεταπτυχιακό, γνώση ξένης γλώσσας) και σταδιοδρομία στον τομέα των ιδιωτικών τραπεζών αλλά με στενή σύνδεση με ισχυρό υπουργό, ο οποίος ανάλογα με το υπουργείο το οποίο αναλάμβανε άλλοτε τον όριζε ως πρόεδρο του Ινστιτούτου Γεωπονικών Επιστημών και άλλοτε αντιπρόεδρο του ΕΚΔΔΑ. Παρά το αξιοπερίεργο, πως το ΑΣΕΠ δέχθηκε να θεωρηθεί συναφής η εργασιακή εμπειρία στις τράπεζες με το έργο της Δημόσιας Διοίκησης (…), η επιλογή του επιθυμητού ημέτερου από το 5μελές Συμβούλιο Επιλογής, στο οποίο πλειοψηφούν οι πολιτικά διορισμένοι, δεν κάνει εντύπωση.

Αυτό όμως που εντυπωσιάζει είναι το ότι ο εκλεκτός του Συμβουλίου Επιλογής ήταν και παραμένει γνωστός στον χώρο του ΕΚΔΔΑ για την ανεπάρκειά του ως διοικητής δημόσιας υπηρεσίας (η άγνοιά του για βασικούς κανόνες λειτουργίας, όπως η αρχή της νομιμότητας, είναι χαρακτηριστική), την οποία προσπαθεί με καλύψει (σε μια λογική αναπλήρωσης) με υπερβάλλουσα αυταρχικότητα που εκδηλώνεται με καθημερινές, απότομες συμπεριφορές, λεκτικές προσβολές των υπαλλήλων, απαξίωση του έργου τους, ανερμάτιστες απαιτήσεις, ασφυκτική πίεση για συγκεκριμένα αποτελέσματα, χρήση σεξιστικού λόγου και όλα όσα συνθέτουν την κατάσταση του εργασιακού εκφοβισμού (bullying), τακτική στην οποία συμπράττει και ο Διευθυντής του ΙΝΕΠ (έγγραφο Συλλόγου υπαλλήλων με ημερομηνία 31 Μαρτίου). Όλα τα προηγούμενα, οι εργαζόμενοι του ΕΚΔΔΑ, με ομόφωνο ψήφισμά τους (!), τα γνώρισαν στην πολιτική ηγεσία του εποπτεύοντος Υπουργείου, στις 16 Απριλίου 2025, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

Πέραν των παραπάνω αναφερθεισών συμπεριφορών, πολύ γνωστών σε όλους που εμπλέκονται με τη λειτουργία του ΕΚΔΔΑ και βλέπουν υπό ποιες συνθήκες πίεσης οι υπάλληλοι εκτελούν τα καθήκοντά τους, ο τελικά επιλεγείς και ορισθείς πρόεδρος βαρύνεται από το παρελθόν με δύο καταγγελίες προς την Εθνική Αρχή Διαφάνειας, για απόκρυψη-παρασιώπηση κρίσιμων πληροφοριών σχετικά με την ανάθεση διδακτικού έργου στον τότε Δ/ντή του ΙΝΕΠ, πληροφορίες οι οποίες εάν είχαν γνωστοποιηθεί, ενδεχομένως θα ήταν απαγορευτικές για την, τελικώς, επιτευχθείσα ανάθεση. Σημειωτέον ότι σχετικά με την τύχη των άνω καταγγελιών δεν έχει γίνει τίποτε γνωστό μέχρι σήμερα.

Με δεδομένα συνεπώς, α) ότι οι υπάλληλοι έχουν διαμαρτυρηθεί για τον εργασιακό εκφοβισμό που υφίστανται με όση διακριτικότητα τους επιβάλλει η δυσμενέστερη θέση τους, τόσο προς τους ίδιους τους καταγγελλόμενους (τότε Αντιπρόεδρο και νυν Πρόεδρο ΕΚΔΔΑ και Διευθυντή ΙΝΕΠ) όσο και προς την εποπτεύουσα το ΕΚΔΔΑ, πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εσωτερικών ήδη από τον Απρίλιο και β) ότι δεν έχει δει το φως της δημοσιότητας το αποτέλεσμα της έρευνας που όφειλε να διεξαγάγει η Εθνική Αρχή Διαφάνειας σχετικά με τις καταγγελίες κατά των δύο αξιωματούχων του ΕΚΔΔΑ,

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός

1. Γνώριζε τις καταγγελίες κατά του τότε αντιπροέδρου και νυν επιλεγέντος προέδρου και σήμερα, γνωρίζει ποια είναι η κατάληξή τους έπειτα από την εξέτασή τους εκ μέρους της ΕΑΔ;
2. Είναι στις προθέσεις του να ανέχεται φαινόμενα έντονης πίεσης-επίδειξης αυταρχικότητας και εργασιακού εκφοβισμού (bullying) επί υπαλλήλων αρμοδιότητάς του καθώς και σεξιστικών σχολίων από πρόεδρο-διοικητή του δημόσιου οργανισμού, ο οποίος εδώ και χρόνια εκπαιδεύει (τους αποφοίτους της Σχολής) και επιμορφώνει (όλους τους άλλους υπαλλήλους) σε θέματα επαγγελματισμού, διοίκησης δημοσίων οργανισμών και ορθής εργασιακής συμπεριφοράς ;
3. Είναι στις προθέσεις του να αφήσει το ΕΚΔΔΑ, υπό τη διοίκηση ανεπαρκούς ηγεσίας, να εκπέσει της σημαντικής αποστολής του, την οποία σήμερα φαίνεται να διεκπεραιώνει μόνο διαχειριστικά-γραφειοκρατικά, δίνοντας σημασία στην επίτευξη αριθμητικών στόχων και αγνοώντας τα ποιοτικά στοιχεία;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Ξανθόπουλος Θεόφιλος

Καλαματιανός Διονύσης

Ακρίτα Έλενα

Βέττα Καλλιόπη

Γαβρηλος Γιώργος

Δούρου Ρενα

Ζαμπάρας Μίλτος

Καραμέρος Γιώργος

Κόκκαλης Βασίλης

Μαμουλάκης Χάρης

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μπάρκας Κώστας

Νοτοπούλου Κατερίνα

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Παπαηλιού Γιώργος

Τσαπανίδου Πόπη