Skip to main content

Συντάκτης: Μανίνα Φωτοπούλου

Κ. Νοτοπούλου: Απουσία ολοκληρωμένης Εθνικής Στρατηγικής για τη Νεολαία, ενόψει της διαμόρφωσης του νέου ευρωπαϊκού πλαισίου πολιτικής για τη Νεολαία μετά το 2027 || Κατάθεση ερώτησης

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις . Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Ερωτήσεις, Ερωτήσεις - Α.Κ.Ε. - Αναφορές.

Κοινοβουλευτική παρέμβαση για την πλήρη απουσία ενός συνεκτικού, σύγχρονου και ολιστικού εθνικού σχεδίου για τη Νεολαία, την στιγμή που η Ευρωπαϊκή Ένωση επανασχεδιάζει ριζικά το πολιτικό της πλαίσιο για την περίοδο μετά το 2027, πραγματοποίησε η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Κατερίνα Νοτοπούλου.

Ενώ σε ευρωπαϊκό επίπεδο βρίσκεται σε εξέλιξη η διαμόρφωση της νέας Ευρωπαϊκής Στρατηγικής για τη Νεολαία και τα κράτη μέλη ενισχύουν τους μηχανισμούς συμμετοχής των νέων επενδύοντας σε πολιτικές που αντιμετωπίζουν ολιστικά τις σύγχρονες προκλήσεις, η ελληνική πραγματικότητα εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από την απουσία ενός συνεκτικού και επικαιροποιημένου εθνικού σχεδίου για τη Νεολαία.

Οι νέοι και οι νέες στη χώρα μας βρίσκονται αντιμέτωποι με πολλαπλές και αλληλένδετες προκλήσεις που επηρεάζουν άμεσα τις δυνατότητές τους να σχεδιάσουν το μέλλον τους με ασφάλεια και προοπτική. Η στεγαστική κρίση έχει μετατραπεί σε έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες αναβολής της οικονομικής και κοινωνικής αυτονόμησης των νέων, η συνεχής αύξηση των ενοικίων, η περιορισμένη προσφορά οικονομικά προσιτής κατοικίας και η εκτόξευση του κόστους διαβίωσης καθιστούν ολοένα δυσκολότερη την αποχώρηση των νέων από την πατρική κατοικία, τη δημιουργία ανεξάρτητου νοικοκυριού και, κατ’ επέκταση, τον οικογενειακό τους προγραμματισμό. Παράλληλα, η ελληνική αγορά εργασίας εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από υψηλά ποσοστά επισφαλούς απασχόλησης, χαμηλές αμοιβές, περιορισμένες προοπτικές επαγγελματικής εξέλιξης και σημαντικές δυσκολίες πρόσβασης των νέων σε ποιοτικές και σταθερές θέσεις εργασίας. Η ποιότητα της απασχόλησης εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο ζητούμενο, ενώ χιλιάδες νέοι επιστήμονες εξακολουθούν να αναζητούν καλύτερες συνθήκες εργασίας και διαβίωσης στο εξωτερικό, με αποτέλεσμα το φαινόμενο του brain drain να εξακολουθεί να στερεί από τη χώρα πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό.

Την ίδια στιγμή, η ψυχική υγεία των νέων αναδεικνύεται σε ένα από τα πλέον κρίσιμα ζητήματα δημόσιας πολιτικής. Οι επιπτώσεις της πανδημίας, η οικονομική ανασφάλεια, οι πιέσεις της καθημερινότητας, η αβεβαιότητα για το μέλλον και η δυσκολία πρόσβασης σε κατάλληλες υπηρεσίες υποστήριξης έχουν εντείνει τα προβλήματα άγχους, κατάθλιψης και κοινωνικής απομόνωσης που αντιμετωπίζει ένα σημαντικό μέρος της νέας γενιάς. Παράλληλα, η έξαρση περιστατικών βίας μεταξύ ανηλίκων, σχολικού εκφοβισμού, διαδικτυακής βίας και νεανικής παραβατικότητας αναδεικνύει την ανάγκη ολοκληρωμένων πολιτικών πρόληψης και ενδυνάμωσης των νέων, οι οποίες δεν μπορούν να περιορίζονται σε αποσπασματικές ή αποκλειστικά κατασταλτικές παρεμβάσεις, αλλά απαιτούν διατομεακό σχεδιασμό, συνεργασία των αρμόδιων φορέων και ουσιαστική συμμετοχή της ίδιας της νέας γενιάς.

Εξίσου σημαντικό είναι και το ζήτημα της δημοκρατικής συμμετοχής των νέων. Η ενίσχυση της εμπιστοσύνης στους δημοκρατικούς θεσμούς, η καλλιέργεια της ενεργού πολιτειότητας, η συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων και η ουσιαστική ενδυνάμωση των οργανώσεων νεολαίας αποτελούν πλέον βασικούς στόχους των ευρωπαϊκών πολιτικών. Η ενεργός συμμετοχή των νέων δεν μπορεί να εξαντλείται σε περιστασιακές διαβουλεύσεις, αλλά απαιτεί θεσμοθετημένους μηχανισμούς διαλόγου, διαβούλευσης και συνδιαμόρφωσης των πολιτικών που τους αφορούν.

Η απουσία Εθνικής Στρατηγικής αποκτά ακόμη πιο ανησυχητικές διαστάσεις, καθώς το δεύτερο εξάμηνο του 2027 η Ελλάδα αναλαμβάνει την Προεδρία του Συμβουλίου της Ε.Ε.

Για να μπορέσει, η χώρα μας να διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο στη σχετική ευρωπαϊκή συζήτηση, οφείλει προηγουμένως να έχει διαμορφώσει μια σύγχρονη, συνεκτική και τεκμηριωμένη εθνική στρατηγική, η οποία θα αποτυπώνει τις προτεραιότητες της χώρας και θα αποτελεί προϊόν ουσιαστικής διαβούλευσης με τους νέους και τους φορείς που τους εκπροσωπούν. Η απουσία μιας τέτοιας στρατηγικής δημιουργεί εύλογα ερωτήματα ως προς τον τρόπο με τον οποίο η χώρα προετοιμάζεται για τη νέα ευρωπαϊκή περίοδο πολιτικής για τη Νεολαία, αλλά και ως προς το κατά πόσο οι σημερινές πολιτικές ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες και προσδοκίες των νέων ανθρώπων.

Ερωτάται η αρμόδια Υπουργός:

  1. Προτίθεται να εκπονήσει και να θέσει σε δημόσια διαβούλευση νέα, ολοκληρωμένη και επικαιροποιημένη Εθνική Στρατηγική για τη Νεολαία; Εάν ναι, ποιό είναι το σχετικό χρονοδιάγραμμα;
  2. Με ποιους φορείς, οργανώσεις νεολαίας, επιστημονικούς και κοινωνικούς εταίρους προτίθεται να διαβουλευθεί για την κατάρτιση της νέας Εθνικής Στρατηγικής, ώστε να διασφαλιστεί η ουσιαστική συμμετοχή των ίδιων των νέων στη διαμόρφωσή της;
  3. Ποιες συγκεκριμένες πρωτοβουλίες σχεδιάζει για την αντιμετώπιση των βασικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει σήμερα η νέα γενιά, ιδίως στους τομείς της στέγασης, της ποιοτικής απασχόλησης, της οικονομικής αυτονόμησης, της ψυχικής υγείας, της κοινωνικής ένταξης και της δημοκρατικής συμμετοχής;
  4. Προτίθεται να θεσπίσει μόνιμο μηχανισμό παρακολούθησης και αξιολόγησης των πολιτικών για τη Νεολαία, με συγκεκριμένους δείκτες αποτελεσματικότητας και δημόσια λογοδοσία για την εφαρμογή τους;
  5. Ποιες πρωτοβουλίες σχεδιάζει να αναλάβει η χώρα ενόψει της Ελληνικής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης το δεύτερο εξάμηνο του 2027, προκειμένου να συμβάλει ουσιαστικά στη διαμόρφωση και προώθηση του νέου ευρωπαϊκού πλαισίου πολιτικής για τη Νεολαία;
  6. Πώς προτίθεται να αξιοποιήσει τις σύγχρονες ευρωπαϊκές κατευθύνσεις και τις καλές πρακτικές των κρατών-μελών, ώστε η νέα Εθνική Στρατηγική για τη Νεολαία να ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες και τις προσδοκίες των νέων της χώρας;

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:

Αθήνα, 7 Ιουλίου 2026

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς την Υπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας

Θέμα:« Θεσμική αναγνώριση της Εργασίας με/για τη Νεολαία (YouthWork), των YouthWorkers και δημιουργία εθνικού πλαισίου ανάπτυξης και στήριξης του πεδίου»

Τα τελευταία χρόνια, η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Συμβούλιο της Ευρώπης αναγνωρίζουν ολοένα και περισσότερο την Εργασία με/για τη Νεολαία (YouthWork) ως ένα διακριτό πεδίο δημόσιας πολιτικής με καθοριστική συμβολή στην προσωπική ανάπτυξη των νέων, στην ενίσχυση της δημοκρατικής συμμετοχής, στην κοινωνική συνοχή, στην πρόληψη του κοινωνικού αποκλεισμού και στην ανάπτυξη δεξιοτήτων ζωής.

Η Εργασία με/για τη Νεολαία αποτελεί ένα διεθνώς αναγνωρισμένο πεδίο, μη τυπικής μάθησης και κοινωνικής παρέμβασης, το οποίο υλοποιείται από κατάλληλα εκπαιδευμένους επαγγελματίες (Συμβούλους Νέων, Εργαζόμενους με/για τη Νεολαία)  και αποσκοπεί στην ενδυνάμωση των νέων, στην ενεργό συμμετοχή τους στη δημοκρατική ζωή, στην ανάπτυξη προσωπικών και κοινωνικών δεξιοτήτων, στην προώθηση της κοινωνικής ένταξης και στην ενίσχυση της συνοχής των τοπικών κοινωνιών.

Η θεσμική αναγνώριση της Εργασίας με/για τη Νεολαία δεν αφορά μόνο την αναγνώριση ενός επαγγελματικού πεδίου. Αφορά τη δυνατότητα της Πολιτείας να διαμορφώσει ενιαίες προδιαγραφές ποιότητας, να θεσπίσει μηχανισμούς εκπαίδευσης και πιστοποίησης των επαγγελματιών, να εξασφαλίσει σταθερή χρηματοδότηση των οργανώσεων και των δομών που δραστηριοποιούνται στον χώρο και να ενσωματώσει την Εργασία με/για τη Νεολαία στον σχεδιασμό των δημόσιων πολιτικών για τη νέα γενιά.

Η σημασία του πεδίου αυτού αναγνωρίζεται, πλέον, ρητά, στην Ευρωπαϊκή Στρατηγική για τη Νεολαία 2019–2027, η οποία θέτει ως βασικούς άξονες τη συμμετοχή (Engage), τη σύνδεση (Connect) και την ενδυνάμωση (Empower) των νέων, επισημαίνοντας ότι η επίτευξη των στόχων αυτών προϋποθέτει ισχυρές οργανώσεις νεολαίας, κατάλληλα εκπαιδευμένους επαγγελματίες και συνεκτικές δημόσιες πολιτικές για το Youth Work.

Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η European Youth Work Agenda (EYWA), η οποία υιοθετήθηκε στο πλαίσιο της 3ης Ευρωπαϊκής Διάσκεψης για την Εργασία με/για τη Νεολαία (Βόννη, 2020). Η συγκεκριμένη ατζέντα αποτέλεσε σημείο καμπής για τις ευρωπαϊκές πολιτικές καθώς κάλεσε όλα τα κράτη-μέλη να αναπτύξουν εθνικές στρατηγικές για το Youth Work, να ενισχύσουν τη θεσμική αναγνώριση του πεδίου, να επενδύσουν στην ποιότητα, στην εκπαίδευση και επιμόρφωση των επαγγελματιών, στην έρευνα, στην ανταλλαγή καλών πρακτικών και στη βιώσιμη χρηματοδότηση των οργανώσεων νεολαίας.

Η Υλοποίηση της Ευρωπαϊκής Ατζέντας για την Εργασία με/για τη Νεολαία (Implementation of the European Youth Work Agenda – EYWA) που ακολούθησε την υιοθέτηση της Ευρωπαϊκής Ατζέντας, αποτελεί ένα διαρκές ευρωπαϊκό πλαίσιο συνεργασίας και παρακολούθησης της εφαρμογής των δεσμεύσεων των κρατών-μελών για την ανάπτυξη και αναβάθμιση της Εργασίας με/για τη Νεολαία. Στόχος του είναι η ενίσχυση της ποιότητας, της προσβασιμότητας και της αναγνώρισης της σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Η πορεία αυτή επιβεβαιώθηκε και ενισχύθηκε περαιτέρω κατά την 4η Ευρωπαϊκή Διάσκεψη για την Εργασία με/για τη Νεολαία που πραγματοποιήθηκε το 2025 στη Μάλτα, όπου εκπρόσωποι κυβερνήσεων, ευρωπαϊκών θεσμών, οργανώσεων νεολαίας και επαγγελματιών του πεδίου επανέλαβαν με ιδιαίτερη έμφαση ότι η νέα ευρωπαϊκή περίοδος πολιτικής για τη Νεολαία οφείλει να βασιστεί στη θεσμική κατοχύρωση του Youth Work, στη δημιουργία σταθερών μηχανισμών χρηματοδότησης, στην ενίσχυση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών και στην επίσημη αναγνώριση του ρόλου των εργαζομένων με/για τη Νεολαία ως επαγγελματιών που συμβάλλουν ουσιαστικά στη δημοκρατική συμμετοχή, την κοινωνική ένταξη και τη συνοχή.

Οι ευρωπαϊκές αυτές εξελίξεις δεν αποτελούν απλές διακηρύξεις προθέσεων. Αντίθετα, αντανακλούν τη σαφή πολιτική επιλογή της Ευρωπαϊκής Ένωσης να επενδύσει περισσότερο στους νέους ανθρώπους, στις οργανώσεις νεολαίας και στους επαγγελματίες που εργάζονται καθημερινά μαζί τους.

Χαρακτηριστική ήταν η πρόσφατη συνεδρίαση του Συμβουλίου Υπουργών Παιδείας, Νεολαίας, Πολιτισμού και Αθλητισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά την οποία ξεκίνησε η διαμόρφωση του νέου ευρωπαϊκού πλαισίου πολιτικής για τη Νεολαία μετά το 2027.

Κατά τη συνεδρίαση αυτή, ο αρμόδιος Ευρωπαίος Επίτροπος για τη Διαγενεακή Δικαιοσύνη, τη Νεολαία, τον Πολιτισμό και τον Αθλητισμό, Glenn Micallef, υπογράμμισε ότι η επόμενη ευρωπαϊκή στρατηγική πρέπει να επενδύσει ακόμη περισσότερο στους νέους ανθρώπους, στις οργανώσεις νεολαίας και κυρίως στους εργαζόμενους με/για τη νεολαία, επισημαίνοντας ότι η παρουσία ενός Youth Worker μπορεί να αλλάξει ουσιαστικά τη ζωή ενός νέου ανθρώπου, να ενισχύσει τη συμμετοχή του στη δημοκρατία, να αναπτύξει την αυτοπεποίθησή του και να τον προστατεύσει από τον κοινωνικό αποκλεισμό.

Αντίστοιχα, κατά την Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Νεολαίας 2026, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανέδειξε ως κεντρική προτεραιότητα τη δημοκρατική συμμετοχή των νέων, την ενδυνάμωση των οργανώσεων νεολαίας, τη βελτίωση της ψυχικής υγείας, την κοινωνική ένταξη και την ενίσχυση της ποιότητας της Εργασίας με/για τη Νεολαία, επιβεβαιώνοντας ότι το YouthWork αποτελεί βασικό πυλώνα της νέας ευρωπαϊκής πολιτικής για τη νέα γενιά.

Η ευρωπαϊκή συζήτηση, πλέον, δεν αφορά το αν πρέπει να αναγνωριστεί το Youth Work, αλλά πώς θα ενισχυθεί περαιτέρω, ποια ποιοτικά πρότυπα θα υιοθετηθούν, ποια θα είναι η επαγγελματική αναγνώριση των Youth Workers και ποιοι σταθεροί εθνικοί μηχανισμοί χρηματοδότησης θα διασφαλίσουν τη βιωσιμότητα των οργανώσεων και των δομών που δραστηριοποιούνται στον χώρο.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση της Ιρλανδίας, η οποία αναλαμβάνει την Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τον Ιούλιο του 2026. Στο πλαίσιο της προετοιμασίας της Προεδρίας της, το National Youth Council of Ireland (NYCI) κατέθεσε ολοκληρωμένη πρόταση προς την ιρλανδική κυβέρνηση για τη δημιουργία μόνιμου εθνικού χρηματοδοτικού πλαισίου για την εργασία με/για τη νεολαία, υπογραμμίζοντας ότι η αποκλειστική εξάρτηση των οργανώσεων από ευρωπαϊκά προγράμματα δεν μπορεί να διασφαλίσει τη σταθερότητα, τη συνέχεια και την ποιότητα των υπηρεσιών που παρέχονται στους νέους.

Η πρόταση αυτή αντιμετωπίζει την Εργασία με/για τη Νεολαία όχι ως μια αποσπασματική δραστηριότητα ή ένα πρόγραμμα περιορισμένης διάρκειας, αλλά ως βασικό πυλώνα της κοινωνικής πολιτικής, της πρόληψης, της δημοκρατικής εκπαίδευσης και της συνοχής των τοπικών κοινωνιών.

Παρά τη σαφή ευρωπαϊκή κατεύθυνση, η ελληνική πραγματικότητα εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από θεσμική αδράνεια. Στη χώρα μας δεν υφίσταται μέχρι σήμερα ολοκληρωμένο θεσμικό πλαίσιο που να αναγνωρίζει την Εργασία με/για τη Νεολαία ως διακριτό πεδίο δημόσιας πολιτικής, ούτε αναγνωρίζεται ο επαγγελματικός ρόλος των Συμβούλων Νέων/YouthWorkers, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για ένα επάγγελμα που αναγνωρίζεται και αναπτύσσεται συστηματικά σε ολοένα και περισσότερα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Παράλληλα, δεν υπάρχει εθνικό πλαίσιο ποιότητας για την εργασία με/για τη νεολαία, δεν έχουν θεσπιστεί κοινές προδιαγραφές εκπαίδευσης, επιμόρφωσης και πιστοποίησης των επαγγελματιών του πεδίου, ούτε προβλέπεται σταθερός μηχανισμός δημόσιας χρηματοδότησης των οργανώσεων και των δομών που δραστηριοποιούνται στην Εργασία με/για τη Νεολαία.

Ως αποτέλεσμα, η ανάπτυξη του πεδίου στη χώρα μας στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στους πόρους των ευρωπαϊκών προγραμμάτων Erasmus+ και Ευρωπαϊκό Σώμα Αλληλεγγύης, γεγονός που δημιουργεί συνθήκες αβεβαιότητας, αποσπασματικότητας και αδυναμίας μακροπρόθεσμου σχεδιασμού.

Η κατάσταση αυτή έρχεται σε αντίθεση όχι μόνο με τις ευρωπαϊκές κατευθύνσεις αλλά και με τις πραγματικές ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας. Η Εργασία με/για τη Νεολαία έχει αποδειχθεί διεθνώς ότι συμβάλλει ουσιαστικά στην ανάπτυξη δεξιοτήτων ζωής, στην κοινωνική ένταξη, στην ενίσχυση της απασχολησιμότητας, στη δημοκρατική συμμετοχή, στην ενεργό πολιτειότητα και στην ενδυνάμωση των τοπικών κοινοτήτων.

Οι Σύμβουλοι Νέων/Εργαζόμενοι με/για τη Νεολαία (Youth Workers) δεν υποκαθιστούν άλλους επαγγελματίες, όπως εκπαιδευτικούς, κοινωνικούς λειτουργούς ή ψυχολόγους. Αντίθετα, λειτουργούν συμπληρωματικά, δημιουργώντας σχέσεις εμπιστοσύνης με τους νέους και τις νέες, υποστηρίζοντας τη συμμετοχή τους στις συλλογικές διαδικασίες, ενισχύοντας τις κοινωνικές και προσωπικές τους δεξιότητες και δημιουργώντας γέφυρες ανάμεσα στους νέους, την κοινωνία των πολιτών και τους δημόσιους θεσμούς.

Η συμβολή αυτή αναγνωρίζεται πλέον σε ευρωπαϊκό επίπεδο ως κρίσιμη για την προώθηση της κοινωνικής συνοχής, της δημοκρατικής συμμετοχής, της καταπολέμησης του κοινωνικού αποκλεισμού, της ανθεκτικότητας απέναντι στην παραπληροφόρηση και στον εξτρεμισμό, καθώς και για την υποστήριξη της ψυχικής ευημερίας των νέων.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι οι ίδιοι οι επαγγελματίες του χώρου έχουν καταθέσει συγκεκριμένες, τεκμηριωμένες και απολύτως εφαρμόσιμες προτάσεις. Το Πανελλήνιο Σωματείο Συμβούλων Νέων, μέσα από το πρόσφατο κείμενο θέσεών του, ζητά:

  • Tη θεσμική αναγνώριση της Εργασίας με/για τη Νεολαία ως διακριτού πεδίου δημόσιας πολιτικής.
  • Tην επίσημη αναγνώριση του επαγγελματικού ρόλου των Συμβούλων Νέων(Youth Workers).
  • Tη δημιουργία εθνικού πλαισίου ποιότητας.
  • Tην ανάπτυξη συστήματος εκπαίδευσης, επιμόρφωσης και πιστοποίησης.
  • Tη δημιουργία σταθερού μηχανισμού δημόσιας χρηματοδότησης των οργανώσεων νεολαίας.
  • Tη συγκρότηση μόνιμου θεσμικού μηχανισμού διαλόγου μεταξύ της Πολιτείας και των φορέων του πεδίου.

Οι προτάσεις αυτές, μάλιστα, βρίσκονται σε πλήρη συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ατζέντα για την Εργασία με/για τη Νεολαία  (European Youth Work Agenda), την Υλοποίηση της Ευρωπαϊκής Ατζέντας για την Εργασία με/για τη Νεολαία (Implementation of the European Youth Work Agenda – EYWA),  τις αποφάσεις της 4ης Ευρωπαϊκής Διάσκεψης για το Youth Work, αλλά και τις πρόσφατες κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη νέα στρατηγική για τη Νεολαία μετά το 2027.

Παρά ταύτα, μέχρι σήμερα δεν έχει παρουσιαστεί από την Κυβέρνηση κανένα ολοκληρωμένο σχέδιο θεσμικής αναγνώρισης του Youth Work, ούτε έχει ανακοινωθεί συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για την υιοθέτηση των σχετικών ευρωπαϊκών κατευθύνσεων.

Η απουσία αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία ενόψει της ανάληψης από τη χώρα μας της Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης το δεύτερο εξάμηνο του 2027. Η Ελλάδα καλείται να συμμετάσχει ενεργά στη διαμόρφωση του νέου ευρωπαϊκού πλαισίου πολιτικής για τη Νεολαία, χωρίς να έχει ακόμη διαμορφώσει ούτε τα βασικά στοιχεία ενός εθνικού πλαισίου για την Εργασία με/για τη Νεολαία. Η συγκυρία αυτή καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη άμεσης ανάληψης πρωτοβουλιών, ώστε η χώρα μας να μη βρεθεί απλός παρατηρητής των ευρωπαϊκών εξελίξεων, αλλά να συμβάλει ουσιαστικά στη διαμόρφωσή τους.

Επειδή η Εργασία με/για τη Νεολαία αποτελεί διεθνώς αναγνωρισμένο πεδίο δημόσιας πολιτικής και βασικό εργαλείο ενδυνάμωσης των νέων,

Επειδή η European Youth Work Agenda, η υλοποίηση της Ευρωπαϊκής Ατζέντας για την Εργασία με/για τη Νεολαία (Implementation of the European Youth Work Agenda – EYWA) και οι αποφάσεις της 4ης Ευρωπαϊκής Διάσκεψης για το YouthWork καλούν τα κράτη-μέλη να προχωρήσουν στη θεσμική αναγνώριση του πεδίου και των επαγγελματιών του,

Επειδή η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει αναδείξει την ενίσχυση του Youth Work σε βασική προτεραιότητα της νέας ευρωπαϊκής πολιτικής για τη Νεολαία μετά το 2027,

Επειδή στην Ελλάδα εξακολουθεί να απουσιάζει θεσμικό πλαίσιο αναγνώρισης της Εργασίας με/για τη Νεολαία, εθνικό πλαίσιο ποιότητας, σύστημα πιστοποίησης και σταθερός δημόσιος μηχανισμός χρηματοδότησης,

Επειδή επαγγελματικοί και κοινωνικοί φορείς του πεδίου έχουν καταθέσει ολοκληρωμένες και τεκμηριωμένες προτάσεις χωρίς μέχρι σήμερα να έχει υπάρξει ουσιαστική ανταπόκριση από την Πολιτεία,

Ερωτάται η αρμόδια Υπουργός:

  1. Προτίθεται να προχωρήσει στη θεσμική αναγνώριση της Εργασίας με/για τη Νεολαία (Youth Work) ως διακριτού πεδίου δημόσιας πολιτικής και στην επίσημη αναγνώριση του επαγγελματικού ρόλου των Youth Workers; Εάν ναι, ποιο είναι το σχετικό χρονοδιάγραμμα;
  2. Προτίθεται να θεσπίσει εθνικό πλαίσιο ποιότητας για την Εργασία με/για τη Νεολαία, καθώς και σύστημα εκπαίδευσης, επιμόρφωσης και πιστοποίησης των επαγγελματιών του πεδίου, σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές κατευθύνσεις;
  3. Ποια συγκεκριμένα μέτρα σχεδιάζει για τη δημιουργία σταθερού εθνικού μηχανισμού χρηματοδότησης των οργανώσεων νεολαίας και των φορέων που υλοποιούν δράσεις Youth Work, πέραν των ευρωπαϊκών προγραμμάτων Erasmus+ και Ευρωπαϊκό Σώμα Αλληλεγγύης;
  4. Έχει εξετάσει καλές ευρωπαϊκές πρακτικές, όπως η πρόσφατη πρόταση της Ιρλανδίας για τη δημιουργία μόνιμου εθνικού χρηματοδοτικού πλαισίου για το Youth Work, και προτίθεται να αξιοποιήσει αντίστοιχες πολιτικές στη χώρα μας;
  5. Με ποιους επαγγελματικούς, επιστημονικούς και κοινωνικούς φορείς βρίσκεται, σήμερα, σε θεσμικό διάλογο για τη διαμόρφωση εθνικού πλαισίου για την Εργασία με/για τη Νεολαία και για ποιο λόγο δεν έχει συγκροτηθεί μέχρι σήμερα μόνιμος μηχανισμός θεσμικής διαβούλευσης με τους φορείς του πεδίου;
  6. Πώς σκοπεύει να ενσωματώσει στις εθνικές πολιτικές τις νέες ευρωπαϊκές κατευθύνσεις που διαμορφώνονται για το Youth Work και τους Youth Workers στο πλαίσιο της νέας ευρωπαϊκής στρατηγικής για τη Νεολαία μετά το 2027;

Η Ερωτώσα Βουλευτής

Νοτοπούλου Αικατερίνη

Θ. Ξανθόπουλος: Η κυβέρνηση παρακάμπτει το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής – Δεν καλεί, ως οφείλει, τους Δημητριάδη και Ντίλιαν στην Επιτροπή Θεσμών για το σκάνδαλο των υποκλοπών – Να αλλάξουν οι διατάξεις που φαλκιδεύουν τα πολιτικά δικαιώματα των δημοσίων υπαλλήλων

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις . Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Ομιλίες & Παρεμβάσεις, Παρεμβάσεις.

Επίθεση στη κυβέρνηση της ΝΔ για την υποκριτική στάση απέναντι στη Βουλή και την εργαλειοποίηση του Συντάγματος και των  θεσμών,  προκειμένου να εξυπηρετήσει τα δικά της μικροκομματικά συμφέροντα, εξαπέλυσε ο βουλευτής Δράμας και Ειδικός Αγορητής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Θ. Ξανθόπουλος, μιλώντας στη Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος.

“Αύριο  έρχεται στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής το αίτημα των δύο πέμπτων της αντιπολίτευσης για την κλήση του κυρίου Δημητριάδη και του κυρίου Ντίλιαν για το σκάνδαλο των υποκλοπών. Και μολονότι σύμφωνα με τον Κανονισμό της Βουλής είναι αυτοδίκαια η κλήση τους, ο Πρόεδρος της Επιτροπής  την συγκαλεί για να αποφασίσουμε. Δηλαδή και στα πλέον προφανή βρίσκετε τρόπο παράκαμψης της ρητής διάταξης για να εξυπηρετήσετε την πολιτική συγκυρία που σας ευνοεί”, τόνισε χαρακτηριστικά.

Ο κ. Ξανθόπουλος εξέφρασε την αντίθεση του κόμματός του στην τροποποίηση του άρθρου 29 του Συντάγματος για τη λειτουργία των πολιτικών κομμάτων το οποίο όπως είπε θεσπίστηκε στο Σύνταγμα του 1975 σε μια περίοδο τομή για τη σύγχρονη ιστορία μας, μετά την  νομιμοποίηση του επί δεκαετίες παράνομου κομμουνιστικού κόμματος, με την πίεση του λαϊκού παράγοντα, ο οποίος αντιλήφθηκε ότι η καχεκτική δημοκρατία της προδικτατορικής περιόδου τελικώς υπήρξε το θερμοκήπιο της εκτροπής της συνταγματικής και της επιβολής της δικτατορίας. Διατύπωσε όμως τον έντονο προβληματισμό του για την παράγραφο 3 του άρθρου. “Υποβαθμίζεται το δικαίωμα ενός τεράστιου αριθμού πολιτών να εκφράζονται πολιτικά εξαιτίας της επαγγελματικής τους επαγγελματικής τους και μόνον. Είναι λογικό να μην μπορούν να τοποθετούνται πολιτικά οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι υπάλληλοι των ΟΤΑ; Πρέπει να ανοίξει μια συζήτηση κατά πόσον η παράγραφος 3 συνάδει με τη σύγχρονη μορφή δημοκρατίας και δεν φαλκιδεύει, δεν στερεί τα πολιτικά δικαιώματα μεγάλου αριθμού πολιτών, δεκάδων χιλιάδων πολιτών, των οποίων η επαγγελματική ιδιότητα υπερτερεί αυτής του πολίτη”, υπογράμμισε.

Για την τροποποίηση του άρθρου 60, αναρωτήθηκε γιατί το ισχύον Σύνταγμα εμποδίζει, κατά την άποψη της πλειοψηφίας, τον βουλευτή στην άσκηση της νομοθετικής και ελεγκτικής αρμοδιότητας. “Ο Κανονισμός της Βουλής και η συνείδησή μας είναι επαρκές πλαίσιο για να ασκήσουμε τον ελεγκτικό μας ρόλο. Είναι επαρκώς κατοχυρωμένος και οχυρωμένος ο ρόλος του βουλευτή. Αυτό που υποβαθμίζει και υπονομεύει την ελεγκτική του αρμοδιότητα είναι η αυταρχική αντίληψη της κυβέρνησης και η συμπεριφορά των μελών της κυβέρνησης”. επισήμανε και θύμισε την εμπειρία από την σύσταση των Εξεταστικών επιτροπών με πρωτοβουλία της αντιπολίτευσης.

Ο κ. Ξανθόπουλος παρατήρησε επίσης ότι ως βουλευτής από το 2019, δεν έχει ψηφίσει ένα νομοσχέδιο με τις προβλέψεις του Κανονισμού της Βουλής σε ό, τι αφορά τις προθεσμίες καθώς τα εκατοντάδες νομοθετήματα είχαν όλα το χαρακτήρα του κατεπείγοντος. Δήλωσε ακόμη τη διαφωνία του και με τη πρόταση της ΝΔ για το άρθρο 77, σχετικά με τη δυνατότητα παραπομπής νόμου για λόγους αντισυνταγματικότητας στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, καθώς όπως είπε αποτελεί μια εκ πλαγίου παραβίαση της αρχής του διάχυτου ελέγχου συνταγματικότητας από ένα δικαστήριο που δεν προβλέπεται ούτε στη συνταγματική μας παράδοση, αλλά ούτε και στην έννομη τάξη. Ζήτησε τέλος να τεθούν αυστηρές διατάξεις για τις λεγόμενες εκπρόθεσμες τροπολογίες και επανέλαβε ότι η  κυβέρνηση έχει ευθύνη γιατί ουδέποτε έφερε εφαρμοστικό νόμο για την πρόβλεψη του Συντάγματος σχετικά με τον θεσμό της λαϊκής νομοθετικής πρωτοβουλίας.

Έλενα Κουντουρά στην Ολομέλεια του ΕΚ: Επιτυχία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου η ενίσχυση των δικαιωμάτων των επιβατών πτήσεων απέναντι στο Συμβούλιο – Ζητώ να πιέσουμε και για δωρεάν μεταφορά χειραποσκευών

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις . Καταχωρήθηκε στο Δηλώσεις, Παρεμβάσεις & Ερωτήσεις, Ευρωβουλή, Ομιλίες & Παρεμβάσεις.

Η Ευρωβουλευτής Έλενα Κουντουρά, μέλος της αρμόδιας Επιτροπής Συνδιαλλαγής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη διαπραγμάτευση με το Συμβούλιο για την αναθεώρηση του Κανονισμού για τα Δικαιώματα των Επιβατών αεροπορικών μεταφορών, χαιρέτισε από το βήμα της Ολομέλειας τη συμφωνία που επιτεύχθηκε, επισημαίνοντας ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απέτρεψε την αποδυνάμωση θεμελιωδών δικαιωμάτων που επιδίωκαν ορισμένα κράτη-μέλη στο Συμβούλιο.

Συγχρόνως, κάλεσε την Ευρωπαϊκή Ένωση να προχωρήσει στην κατοχύρωση του δικαιώματος δωρεάν μεταφοράς μίας χειραποσκευής ανά επιβάτη και στη θέσπιση ενιαίων κανόνων για τις διαστάσεις της, κατά την επικείμενη αναθεώρηση του Κανονισμού για τις Αεροπορικές Υπηρεσίες.

Η συμφωνία επιτεύχθηκε με την καθοριστική συμβολή της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου, η οποία συνέβαλε καταλυτικά στη διαμόρφωση της αναγκαίας πλειοψηφίας απέναντι στις προτάσεις που θα περιόριζαν τα δικαιώματα των επιβατών, όπως η αύξηση του ορίου καθυστέρησης για την καταβολή αποζημίωσης.

Στην τοποθέτησή της στην Ολομέλεια, η Έλενα Κουντουρά, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής TRAN, τόνισε:

«Μετά από δεκατρία χρόνια αδιεξόδου, επιτέλους αναβαθμίζουμε τα δικαιώματα των επιβατών στις αερομεταφορές.»

Όπως επισήμανε, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απέτρεψε την προσπάθεια του Συμβουλίου να αποδυναμώσει τα ήδη κατοχυρωμένα δικαιώματα των επιβατών και πέτυχε σημαντικές βελτιώσεις στη νέα νομοθεσία.

Συγκεκριμένα:

  • διατηρείται το ισχύον όριο των τριών ωρών καθυστέρησης για την καταβολή αποζημίωσης στους επιβάτες, αποτρέποντας την πρόταση του Συμβουλίου να αυξηθεί στις τέσσερις ή και έξι ώρες,
  • ενισχύεται η υποχρέωση των αεροπορικών εταιρειών να ενημερώνουν με σαφή και έγκαιρο τρόπο τους επιβάτες για το δικαίωμά τους σε αποζημίωση,
  • περιορίζονται οι εξαιρέσεις που επέτρεπαν στις αεροπορικές εταιρείες να αποφεύγουν την καταβολή αποζημιώσεων,
  • ενισχύονται τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία και των ατόμων με μειωμένη κινητικότητα,
  • προστατεύεται το δικαίωμα των οικογενειών να κάθονται μαζί στις πτήσεις, χωρίς πρόσθετη χρέωση επιλογής θέσης.

Η Έλενα Κουντουρά συμπλήρωσε ωστόσο, ότι παραμένουν σε εκκρεμότητα ζητήματα για τα οποία το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο οφείλει να συνεχίσει τη διεκδίκηση.

Όπως ανέφερε, με ευθύνη του Συμβουλίου δεν κατοχυρώθηκε το δικαίωμα δωρεάν μεταφοράς μίας χειραποσκευής, παρά τη σχετική νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παράλληλα, δεν θεσπίστηκαν ενιαίοι κανόνες για τις διαστάσεις των χειραποσκευών, με αποτέλεσμα οι επιβάτες να εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν διαφορετικούς περιορισμούς και πρόσθετες χρεώσεις, ανάλογα με την αεροπορική εταιρεία.

Η Ευρωβουλευτής απηύθυνε κάλεσμα προς όλες τις πολιτικές ομάδες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να στηρίξουν την προσπάθεια ώστε, κατά την επικείμενη αναθεώρηση του Κανονισμού για τις Αεροπορικές Υπηρεσίες, να κατοχυρωθεί το δικαίωμα δωρεάν μεταφοράς χειραποσκευής και να θεσπιστούν ενιαίοι κανόνες για τις αποσκευές, διασφαλίζοντας ίση μεταχείριση και μεγαλύτερη προστασία για όλους τους Ευρωπαίους επιβάτες.

Ερώτηση και ΑΚΕ βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία της Κ. Νοτοπούλου: Αναβάθμιση της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας σε ολοκληρωμένο εθνικό πληροφοριακό σύστημα καταγραφής των πραγματικών αναγκών των ατόμων με αναπηρία και διασύνδεσης των υφιστάμενων μητρώων

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις . Καταχωρήθηκε στο Α.Κ.Ε. – Αναφορές, Βουλή, Ερωτήσεις - Α.Κ.Ε. - Αναφορές.

Την άμεση ψηφιακή αναβάθμιση της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας σε ένα ολοκληρωμένο σύστημα στρατηγικού σχεδιασμού ζητoύν με κοινοβουλευτική τους παρέμβαση, βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με πρωτοβουλία της Κατερίνας Νοτοπούλου.

Με ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων, οι βουλευτές ζητούν να μπει επιτέλους τέλος στον «σχεδιασμό στα τυφλά» για τα άτομα με αναπηρία.

Όπως τονίζουν, η διαμόρφωση αποτελεσματικών, δημόσιων πολιτικών για τα άτομα με αναπηρία δεν μπορεί να βασίζεται σε αποσπασματικά στοιχεία, απομονωμένα πληροφοριακά συστήματα και ελλιπή στατιστικά δεδομένα. Απαιτεί ένα σύγχρονο, διαλειτουργικό και ολοκληρωμένο πληροφοριακό περιβάλλον, το οποίο θα επιτρέπει στην Πολιτεία να γνωρίζει με ακρίβεια τις πραγματικές ανάγκες των ατόμων με αναπηρία, να κατανέμει δίκαια τους διαθέσιμους πόρους και να σχεδιάζει τεκμηριωμένες πολιτικές κοινωνικής ένταξης και υποστήριξης.

Όπως επισημαίνουν η σημερινή Εθνική Πύλη Αναπηρίας αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών και την ψηφιακή εξυπηρέτηση των πολιτών, παρόλα αυτά, η λειτουργία της εξακολουθεί να επικεντρώνεται κυρίως στην παροχή υπηρεσιών προς τον πολίτη και όχι στη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου πληροφοριακού εργαλείου, στρατηγικού σχεδιασμού δημόσιων πολιτικών. Ουσιαστικά, πρόκειται για ένα απλό εργαλείο διεκπεραίωσης.

Η Πολιτεία εξακολουθεί να μην διαθέτει ένα ενιαίο σύστημα που να μπορεί να αποτυπώνει με αξιοπιστία:

•          Τον αριθμό των ατόμων με αναπηρία ανά κατηγορία αναπηρίας.

•          Την ηλικιακή κατανομή τους.

•          Τις ανάγκες υποστήριξης ανά Περιφέρεια.

•          Τις λίστες αναμονής ανά υπηρεσία.

•          Τις διαθέσιμες δημόσιες και ιδιωτικές δομές.

•          Τα κενά σε προσωπικό.

•          Τις περιοχές που στερούνται βασικών υπηρεσιών.

•          Τις πραγματικές ανάγκες δημιουργίας νέων δομών.

Αποτέλεσμα αυτού του κατακερματισμού είναι ότι η χάραξη πολιτικών πραγματοποιείται χωρίς ολοκληρωμένη εικόνα της πραγματικής κατάστασης, γεγονός που οδηγεί σε άνιση γεωγραφική κατανομή υπηρεσιών, ελλείψεις δομών, μεγάλες λίστες αναμονής και σημαντικές αποκλίσεις ως προς την πρόσβαση των ατόμων με αναπηρία σε υπηρεσίες υποστήριξης.

Ιδιαίτερα έντονα εμφανίζονται τα προβλήματα στις υπηρεσίες πρώιμης παρέμβασης, στις Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης (ΣΥΔ), στα Κέντρα Διημέρευσης και Ημερήσιας Φροντίδας (ΚΔΗΦ), στα ΚΔΑΠ ΑμεΑ, στις υπηρεσίες αποκατάστασης, καθώς και στις υπηρεσίες υποστηριζόμενης διαβίωσης, όπου οι οικογένειες συχνά καλούνται να αναζητούν μόνες τους πληροφορίες για διαθέσιμες θέσεις, δομές και επαγγελματίες.

Η Ευρωπαϊκή Στρατηγική για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία 2021-2030, αναδεικνύει ως βασική προϋπόθεση για την άσκηση αποτελεσματικών πολιτικών την ύπαρξη αξιόπιστων, συγκρίσιμων και επικαιροποιημένων δεδομένων, σχετικά με την κατάσταση των ατόμων με αναπηρία στα κράτη-μέλη.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει επισημάνει ότι η συλλογή και αξιοποίηση ποιοτικών δεδομένων αποτελεί αναγκαίο εργαλείο για την παρακολούθηση της εφαρμογής της Σύμβασης του ΟΗΕ, την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των δημόσιων πολιτικών και τη δίκαιη κατανομή των διαθέσιμων πόρων. Η χώρα μας οφείλει, επομένως, να αξιοποιήσει τις δυνατότητες της ψηφιακής διακυβέρνησης, όχι μόνο για την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών αλλά και για τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου πληροφοριακού οικοσυστήματος που θα επιτρέπει τον τεκμηριωμένο σχεδιασμό, την παρακολούθηση και τη διαρκή αξιολόγηση των πολιτικών για τα άτομα με αναπηρία.

Παράλληλα, η Εθνική Στρατηγική για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία δεν μπορεί να αξιολογηθεί ούτε να εφαρμοστεί αποτελεσματικά χωρίς αξιόπιστους δείκτες, διαλειτουργικά πληροφοριακά συστήματα και δυνατότητα αποτύπωσης των πραγματικών κοινωνικών αναγκών.

Η ψηφιακή μετάβαση της Δημόσιας Διοίκησης δημιουργεί πλέον τις τεχνικές προϋποθέσεις, ώστε η ήδη υφιστάμενη Ενιαία Ψηφιακή Πύλη Αναπηρίας να εξελιχθεί σε ένα ολοκληρωμένο εθνικό πληροφοριακό σύστημα, αξιοποιώντας τη διαλειτουργικότητα των υφιστάμενων μητρώων και παράγοντας ανωνυμοποιημένα στατιστικά στοιχεία που θα υποστηρίζουν τον σχεδιασμό κοινωνικών πολιτικών, πάντοτε με πλήρη συμμόρφωση προς τον Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων (GDPR).

Η χάραξη δημόσιων πολιτικών για τα άτομα με αναπηρία οφείλει να βασίζεται σε αξιόπιστα, επικαιροποιημένα και διαλειτουργικά δεδομένα.

Επειδή η απουσία ενιαίας αποτύπωσης των πραγματικών αναγκών δυσχεραίνει την ισότιμη κατανομή πόρων και υπηρεσιών, και η Πολιτεία οφείλει να γνωρίζει με ακρίβεια τις ανάγκες ανά κατηγορία αναπηρίας και ανά γεωγραφική περιοχή.

Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:

1. Διαθέτει σήμερα η Κυβέρνηση πλήρη και επικαιροποιημένη εικόνα του αριθμού των ατόμων με αναπηρία, ανά κατηγορία αναπηρίας, ηλικιακή ομάδα και περιφέρεια της χώρας; Εφόσον ναι, από ποια πληροφοριακά συστήματα προκύπτουν τα σχετικά στοιχεία;

2. Ποια μητρώα, βάσεις δεδομένων και πληροφοριακά συστήματα που αφορούν τα άτομα με αναπηρία λειτουργούν σήμερα στα συναρμόδια Υπουργεία και στους εποπτευόμενους φορείς τους και ποιος είναι ο βαθμός διαλειτουργικότητάς τους;

3. Ποιος είναι ο σχεδιασμός της Κυβέρνησης για την περαιτέρω αναβάθμιση της ήδη λειτουργούσας Εθνικής Πύλης Αναπηρίας, ώστε να αποτελέσει ολοκληρωμένο πληροφοριακό εργαλείο στρατηγικού σχεδιασμού πολιτικών, αξιοποιώντας τα υφιστάμενα πληροφοριακά συστήματα και την ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ των συναρμόδιων φορέων;

4. Με ποιον τρόπο καταγράφονται σήμερα οι πραγματικές ανάγκες των ατόμων με αναπηρία και ειδικότερα:

o          οι λίστες αναμονής για Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης (ΣΥΔ),

o          τα Κέντρα Διημέρευσης και Ημερήσιας Φροντίδας (ΚΔΗΦ),

o          τα ΚΔΑΠ ΑμεΑ,

o          οι υπηρεσίες πρώιμης παρέμβασης,

o          οι υπηρεσίες αποκατάστασης,

o          οι υπηρεσίες υποστηριζόμενης διαβίωσης,

o          καθώς και κάθε άλλη δημόσια ή συμβεβλημένη υπηρεσία που απευθύνεται σε άτομα με αναπηρία;

5. Υπάρχει σήμερα συγκεντρωμένη αποτύπωση των ελλείψεων δομών, υπηρεσιών και ανθρώπινου δυναμικού ανά περιφέρεια και ανά κατηγορία αναπηρίας;

6. Με ποιον τρόπο αξιοποιούνται τα διαθέσιμα δεδομένα κατά τον σχεδιασμό των δημόσιων πολιτικών, την ίδρυση νέων δομών, την κατανομή προσωπικού και τη χρηματοδότηση των υπηρεσιών για τα άτομα με αναπηρία;

7. Προτίθεται η Κυβέρνηση να θεσμοθετήσει ενιαίο πλαίσιο διαλειτουργικότητας όλων των πληροφοριακών συστημάτων που αφορούν την αναπηρία, με στόχο την παραγωγή ανωνυμοποιημένων στατιστικών στοιχείων και τη διαρκή αξιολόγηση των δημόσιων πολιτικών, με πλήρη σεβασμό στον Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων (GDPR);

Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων

Παρακαλούνται οι αρμόδιοι Υπουργοί να καταθέσουν στη Βουλή:

1. Το σύνολο των μητρώων ατόμων με αναπηρία που τηρούνται σήμερα από τα συναρμόδια Υπουργεία, τους εποπτευόμενους φορείς τους και κάθε άλλο δημόσιο φορέα.

2. Κάθε μελέτη, εισήγηση, επιχειρησιακό σχέδιο, πόρισμα ή άλλο υπηρεσιακό έγγραφο που έχει εκπονηθεί από 1.1.2020 έως σήμερα και αφορά:

o         τη δημιουργία ενιαίου μητρώου ατόμων με αναπηρία,

o         την ανάπτυξη ολοκληρωμένου πληροφοριακού συστήματος για την αναπηρία,

o         την αναβάθμιση της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας,

o         ή τη διαλειτουργικότητα των πληροφοριακών συστημάτων των συναρμόδιων φορέων. 

3. Τα διαθέσιμα στατιστικά στοιχεία ανά περιφέρεια σχετικά με:

o          τον αριθμό των ατόμων με αναπηρία,

o          την κατηγορία και το ποσοστό αναπηρίας,

o          τις λίστες αναμονής ανά υπηρεσία,

o          τις διαθέσιμες δομές,

o          τα καταγεγραμμένα κενά προσωπικού,

o          τις ανάγκες δημιουργίας νέων δομών και υπηρεσιών.

4. Τα πρωτόκολλα, μνημόνια συνεργασίας, αποφάσεις ή τεχνικές προδιαγραφές που διέπουν τη διαλειτουργικότητα της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας με:

o          τον e-ΕΦΚΑ,

o          τα ΚΕΠΑ,

o          την ΗΔΙΚΑ,

o          τον ΟΠΕΚΑ,

o          τη ΔΥΠΑ,

o          το Υπουργείο Υγείας,

o          καθώς και κάθε άλλο πληροφοριακό σύστημα που σχετίζεται με την αναπηρία.

5. Κάθε έκθεση αξιολόγησης, απολογισμού, ελέγχου ή αποτίμησης που αφορά τη λειτουργία της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας από την έναρξη λειτουργίας της έως σήμερα.

6.  Τα στοιχεία που διαθέτει η Κυβέρνηση σχετικά με τη χρήση των δεδομένων της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας ή άλλων πληροφοριακών συστημάτων για τον σχεδιασμό κοινωνικών πολιτικών, την κατανομή δημόσιων πόρων και την ίδρυση νέων δομών υποστήριξης των ατόμων με αναπηρία.

7. Κάθε σχεδιασμό ή χρονοδιάγραμμα υλοποίησης για την περαιτέρω ανάπτυξη της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας ως ολοκληρωμένου πληροφοριακού εργαλείου σχεδιασμού, παρακολούθησης και αξιολόγησης των δημόσιων πολιτικών για τα άτομα με αναπηρία. 

Ακολουθεί η Ερώτηση και ΑΚΕ.

Αθήνα, 6 Ιουλίου 2026

Ερώτηση και Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων

Προς τους Υπουργούς

 Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας

 Ψηφιακής Διακυβέρνησης

 Υγείας

Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

ΘΕΜΑ: «Αναβάθμιση της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας σε ολοκληρωμένο εθνικό πληροφοριακό σύστημα καταγραφής των πραγματικών αναγκών των ατόμων με αναπηρία και διασύνδεσης των υφιστάμενων μητρώων»

Η διαμόρφωση αποτελεσματικών, δημόσιων πολιτικών για τα άτομα με αναπηρία δεν μπορεί να βασίζεται σε αποσπασματικά στοιχεία, απομονωμένα πληροφοριακά συστήματα και ελλιπή στατιστικά δεδομένα. Απαιτεί ένα σύγχρονο, διαλειτουργικό και ολοκληρωμένο πληροφοριακό περιβάλλον, το οποίο θα επιτρέπει στην Πολιτεία να γνωρίζει με ακρίβεια τις πραγματικές ανάγκες των ατόμων με αναπηρία, να κατανέμει δίκαια τους διαθέσιμους πόρους και να σχεδιάζει τεκμηριωμένες πολιτικές κοινωνικής ένταξης και υποστήριξης.

Σήμερα λειτουργούν επιμέρους μητρώα, βάσεις δεδομένων και πληροφοριακά συστήματα, σε διαφορετικούς δημόσιους φορείς, όπως ο e-ΕΦΚΑ, τα ΚΕΠΑ, η ΗΔΙΚΑ, ο ΟΠΕΚΑ, η ΔΥΠΑ, οι δομές κοινωνικής φροντίδας, οι υπηρεσίες υγείας και εκπαίδευσης. Ωστόσο, τα δεδομένα αυτά παραμένουν σε μεγάλο βαθμό κατακερματισμένα, χωρίς πλήρη διαλειτουργικότητα και χωρίς να συνθέτουν μια ολοκληρωμένη εικόνα των πραγματικών αναγκών των ατόμων με αναπηρία.

Η ήδη λειτουργούσα Εθνική Πύλη Αναπηρίας αποτελεί αναμφίβολα ένα σημαντικό βήμα για την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών και την ψηφιακή εξυπηρέτηση των πολιτών. Παρά ταύτα, η λειτουργία της εξακολουθεί να επικεντρώνεται κυρίως στην παροχή υπηρεσιών προς τον πολίτη και όχι στη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου πληροφοριακού εργαλείου, στρατηγικού σχεδιασμού δημόσιων πολιτικών.

Με άλλα λόγια, η Πολιτεία εξακολουθεί να μην διαθέτει ένα ενιαίο σύστημα που να μπορεί να αποτυπώνει με αξιοπιστία:

  • Τον αριθμό των ατόμων με αναπηρία ανά κατηγορία αναπηρίας.
  • Την ηλικιακή κατανομή τους.
  • Τις ανάγκες υποστήριξης ανά Περιφέρεια.
  • Τις λίστες αναμονής ανά υπηρεσία.
  • Τις διαθέσιμες δημόσιες και ιδιωτικές δομές.
  • Τα κενά σε προσωπικό.
  • Τις περιοχές που στερούνται βασικών υπηρεσιών.
  • Τις πραγματικές ανάγκες δημιουργίας νέων δομών.

Το αποτέλεσμα αυτού του κατακερματισμού είναι ότι η χάραξη πολιτικών πραγματοποιείται χωρίς ολοκληρωμένη εικόνα της πραγματικής κατάστασης, γεγονός που οδηγεί σε άνιση γεωγραφική κατανομή υπηρεσιών, ελλείψεις δομών, μεγάλες λίστες αναμονής και σημαντικές αποκλίσεις ως προς την πρόσβαση των ατόμων με αναπηρία σε υπηρεσίες υποστήριξης.

Ιδιαίτερα έντονα εμφανίζονται τα προβλήματα στις υπηρεσίες πρώιμης παρέμβασης, στις Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης (ΣΥΔ), στα Κέντρα Διημέρευσης και Ημερήσιας Φροντίδας (ΚΔΗΦ), στα ΚΔΑΠ ΑμεΑ, στις υπηρεσίες αποκατάστασης, καθώς και στις υπηρεσίες υποστηριζόμενης διαβίωσης, όπου οι οικογένειες συχνά καλούνται να αναζητούν μόνες τους πληροφορίες για διαθέσιμες θέσεις, δομές και επαγγελματίες.

Το ζήτημα αυτό αναδεικνύεται και στην επιστολή του Σωματείου «ΚΡΑΥΓΗ ΑΜΕΑ», το οποίο μας κοινοποιήθηκε και στο οποίο επισημαίνεται ότι η χώρα εξακολουθεί να μην διαθέτει ένα ολοκληρωμένο σύστημα καταγραφής των πραγματικών αναγκών των ατόμων με αναπηρία και των διαθέσιμων υπηρεσιών, γεγονός που δυσχεραίνει τόσο τον σχεδιασμό δημόσιων πολιτικών όσο και την καθημερινότητα χιλιάδων οικογενειών.  

Εξάλλου, η ανάγκη συλλογής αξιόπιστων δεδομένων δεν αποτελεί μόνο πολιτική επιλογή αλλά και διεθνή υποχρέωση της χώρας. Το άρθρο 31 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, η οποία έχει κυρωθεί από την Ελλάδα, επιβάλλει στα συμβαλλόμενα κράτη να συλλέγουν κατάλληλα στατιστικά και ερευνητικά δεδομένα, ώστε να μπορούν να διαμορφώνουν, να εφαρμόζουν και να αξιολογούν αποτελεσματικές πολιτικές για τα άτομα με αναπηρία.

Επίσης, η Ευρωπαϊκή Στρατηγική για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία 2021-2030, αναδεικνύει ως βασική προϋπόθεση για την άσκηση αποτελεσματικών πολιτικών την ύπαρξη αξιόπιστων, συγκρίσιμων και επικαιροποιημένων δεδομένων, σχετικά με την κατάσταση των ατόμων με αναπηρία στα κράτη-μέλη. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει επισημάνει ότι η συλλογή και αξιοποίηση ποιοτικών δεδομένων αποτελεί αναγκαίο εργαλείο για την παρακολούθηση της εφαρμογής της Σύμβασης του ΟΗΕ, την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των δημόσιων πολιτικών και τη δίκαιη κατανομή των διαθέσιμων πόρων. Η χώρα μας οφείλει, επομένως, να αξιοποιήσει τις δυνατότητες της ψηφιακής διακυβέρνησης, όχι μόνο για την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών αλλά και για τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου πληροφοριακού οικοσυστήματος που θα επιτρέπει τον τεκμηριωμένο σχεδιασμό, την παρακολούθηση και τη διαρκή αξιολόγηση των πολιτικών για τα άτομα με αναπηρία.

Παράλληλα, η Εθνική Στρατηγική για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία δεν μπορεί να αξιολογηθεί ούτε να εφαρμοστεί αποτελεσματικά χωρίς αξιόπιστους δείκτες, διαλειτουργικά πληροφοριακά συστήματα και δυνατότητα αποτύπωσης των πραγματικών κοινωνικών αναγκών.

Η ψηφιακή μετάβαση της Δημόσιας Διοίκησης δημιουργεί πλέον τις τεχνικές προϋποθέσεις, ώστε η ήδη υφιστάμενη Ενιαία Ψηφιακή Πύλη Αναπηρίας να εξελιχθεί σε ένα ολοκληρωμένο εθνικό πληροφοριακό σύστημα, αξιοποιώντας τη διαλειτουργικότητα των υφιστάμενων μητρώων και παράγοντας ανωνυμοποιημένα στατιστικά στοιχεία που θα υποστηρίζουν τον σχεδιασμό κοινωνικών πολιτικών, πάντοτε με πλήρη συμμόρφωση προς τον Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων (GDPR).

Επειδή η χάραξη δημόσιων πολιτικών για τα άτομα με αναπηρία οφείλει να βασίζεται σε αξιόπιστα, επικαιροποιημένα και διαλειτουργικά δεδομένα,

Επειδή η λειτουργία της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας αποτελεί σημαντικό βήμα ψηφιακής εξυπηρέτησης, χωρίς όμως να καλύπτει μέχρι σήμερα τις ανάγκες ολοκληρωμένου στρατηγικού σχεδιασμού,

Επειδή η απουσία ενιαίας αποτύπωσης των πραγματικών αναγκών δυσχεραίνει την ισότιμη κατανομή πόρων και υπηρεσιών,

Επειδή η Πολιτεία οφείλει να γνωρίζει με ακρίβεια τις ανάγκες ανά κατηγορία αναπηρίας και ανά γεωγραφική περιοχή,

Επειδή η Ευρωπαϊκή Στρατηγική για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία 2021-2030 αναγνωρίζει ότι η διαμόρφωση αποτελεσματικών πολιτικών προϋποθέτει αξιόπιστα, συγκρίσιμα και επικαιροποιημένα δεδομένα για την κατάσταση των ατόμων με αναπηρία στα κράτη-μέλη,

Επειδή η χώρα έχει διεθνή υποχρέωση, βάσει του άρθρου 31 της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, να συλλέγει και να αξιοποιεί αξιόπιστα δεδομένα.

Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί:

  1. Διαθέτει σήμερα η Κυβέρνηση πλήρη και επικαιροποιημένη εικόνα του αριθμού των ατόμων με αναπηρία, ανά κατηγορία αναπηρίας, ηλικιακή ομάδα και περιφέρεια της χώρας; Εφόσον ναι, από ποια πληροφοριακά συστήματα προκύπτουν τα σχετικά στοιχεία;
  2. Ποια μητρώα, βάσεις δεδομένων και πληροφοριακά συστήματα που αφορούν τα άτομα με αναπηρία λειτουργούν σήμερα στα συναρμόδια Υπουργεία και στους εποπτευόμενους φορείς τους και ποιος είναι ο βαθμός διαλειτουργικότητάς τους;
  3. Ποιος είναι ο σχεδιασμός της Κυβέρνησης για την περαιτέρω αναβάθμιση της ήδη λειτουργούσας Εθνικής Πύλης Αναπηρίας, ώστε να αποτελέσει ολοκληρωμένο πληροφοριακό εργαλείο στρατηγικού σχεδιασμού πολιτικών, αξιοποιώντας τα υφιστάμενα πληροφοριακά συστήματα και την ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ των συναρμόδιων φορέων;
  4. Με ποιον τρόπο καταγράφονται σήμερα οι πραγματικές ανάγκες των ατόμων με αναπηρία και ειδικότερα:
    1. οι λίστες αναμονής για Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης (ΣΥΔ),
    1. τα Κέντρα Διημέρευσης και Ημερήσιας Φροντίδας (ΚΔΗΦ),
    1. τα ΚΔΑΠ ΑμεΑ,
    1. οι υπηρεσίες πρώιμης παρέμβασης,
    1. οι υπηρεσίες αποκατάστασης,
    1. οι υπηρεσίες υποστηριζόμενης διαβίωσης,
    1. καθώς και κάθε άλλη δημόσια ή συμβεβλημένη υπηρεσία που απευθύνεται σε άτομα με αναπηρία;
  5. Υπάρχει σήμερα συγκεντρωμένη αποτύπωση των ελλείψεων δομών, υπηρεσιών και ανθρώπινου δυναμικού ανά περιφέρεια και ανά κατηγορία αναπηρίας;
  6. Με ποιον τρόπο αξιοποιούνται τα διαθέσιμα δεδομένα κατά τον σχεδιασμό των δημόσιων πολιτικών, την ίδρυση νέων δομών, την κατανομή προσωπικού και τη χρηματοδότηση των υπηρεσιών για τα άτομα με αναπηρία;
  7. Προτίθεται η Κυβέρνηση να θεσμοθετήσει ενιαίο πλαίσιο διαλειτουργικότητας όλων των πληροφοριακών συστημάτων που αφορούν την αναπηρία, με στόχο την παραγωγή ανωνυμοποιημένων στατιστικών στοιχείων και τη διαρκή αξιολόγηση των δημόσιων πολιτικών, με πλήρη σεβασμό στον Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων (GDPR);

Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων

Παρακαλούνται οι αρμόδιοι Υπουργοί να καταθέσουν στη Βουλή:

  1. Το σύνολο των μητρώων ατόμων με αναπηρία που τηρούνται σήμερα από τα συναρμόδια Υπουργεία, τους εποπτευόμενους φορείς τους και κάθε άλλο δημόσιο φορέα.
  2. Κάθε μελέτη, εισήγηση, επιχειρησιακό σχέδιο, πόρισμα ή άλλο υπηρεσιακό έγγραφο που έχει εκπονηθεί από 1.1.2020 έως σήμερα και αφορά:
    1. τη δημιουργία ενιαίου μητρώου ατόμων με αναπηρία,
    1. την ανάπτυξη ολοκληρωμένου πληροφοριακού συστήματος για την αναπηρία,
    1. την αναβάθμιση της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας,
    1. ή τη διαλειτουργικότητα των πληροφοριακών συστημάτων των συναρμόδιων φορέων.
  3. Τα διαθέσιμα στατιστικά στοιχεία ανά περιφέρεια σχετικά με:
    1. τον αριθμό των ατόμων με αναπηρία,
    1. την κατηγορία και το ποσοστό αναπηρίας,
    1. τις λίστες αναμονής ανά υπηρεσία,
    1. τις διαθέσιμες δομές,
    1. τα καταγεγραμμένα κενά προσωπικού,
    1. τις ανάγκες δημιουργίας νέων δομών και υπηρεσιών.
  4. Τα πρωτόκολλα, μνημόνια συνεργασίας, αποφάσεις ή τεχνικές προδιαγραφές που διέπουν τη διαλειτουργικότητα της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας με:
    1. τον e-ΕΦΚΑ,
    1. τα ΚΕΠΑ,
    1. την ΗΔΙΚΑ,
    1. τον ΟΠΕΚΑ,
    1. τη ΔΥΠΑ,
    1. το Υπουργείο Υγείας,
    1. καθώς και κάθε άλλο πληροφοριακό σύστημα που σχετίζεται με την αναπηρία.
  5. Κάθε έκθεση αξιολόγησης, απολογισμού, ελέγχου ή αποτίμησης που αφορά τη λειτουργία της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας από την έναρξη λειτουργίας της έως σήμερα.
  6. Τα στοιχεία που διαθέτει η Κυβέρνηση σχετικά με τη χρήση των δεδομένων της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας ή άλλων πληροφοριακών συστημάτων για τον σχεδιασμό κοινωνικών πολιτικών, την κατανομή δημόσιων πόρων και την ίδρυση νέων δομών υποστήριξης των ατόμων με αναπηρία.
  7. Κάθε σχεδιασμό ή χρονοδιάγραμμα υλοποίησης για την περαιτέρω ανάπτυξη της Εθνικής Πύλης Αναπηρίας ως ολοκληρωμένου πληροφοριακού εργαλείου σχεδιασμού, παρακολούθησης και αξιολόγησης των δημόσιων πολιτικών για τα άτομα με αναπηρία.

Οι Ερωτώντες και Αιτούντες  Βουλευτές

Νοτοπούλου Αικατερίνη

Μαμουλάκης Χαράλαμπος

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Τσαπανίδου Παρθένα

Έκτακτη συζήτηση στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την παρακολούθηση του Στέλιου Κούλογλου – Δεκτό το αίτημα Αρβανίτη

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις . Καταχωρήθηκε στο Δηλώσεις, Παρεμβάσεις & Ερωτήσεις, Ευρωβουλή, Ομιλίες & Παρεμβάσεις.

Τη διεξαγωγή έκτακτης συζήτησης στην Ολομέλεια με θέμα την παρακολούθηση του Στέλιου Κούλογλου κατά την περίοδο που ήταν ευρωβουλευτής και μέλος της Ειδικής Εξεταστικής Επιτροπής για τα κατασκοπευτικά λογισμικά (PEGA) αποφάσισε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. 

Μετά από σχετική επιστολή του Αντιπροέδρου της LEFT Κώστα Αρβανίτη στην Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τους επικεφαλής των Πολιτικών Ομάδων του δημοκρατικού τόξου, κινήθηκαν οι διαδικασίες και κατατέθηκε αίτημα  των πολιτικών ομάδων της LEFT και των Πρασίνων για τη διεξαγωγή ειδικής συνεδρίασης με θέμα “Υπεράσπιση της ευρωπαϊκής δημοκρατίας και της ακεραιότητας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπό το φως των αποκαλύψεων ότι ένας ευρωβουλευτής υπήρξε στόχος παρακολούθησης μέσω παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού.”

Στην έναρξη της Συνόδου της Ολομέλειας, που διεξάγεται στο Στρασβούργο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφάσισε πριν λίγο με ψήφους 221 υπέρ και 213 κατά, τη διεξαγωγή έκτακτης συζήτησης για την παρακολούθηση του πρώην Ευρωβουλευτή με λογισμικό PEGASUS, όπως αποκάλυψε έρευνα διεθνών και εγχώριων ΜΜΕ σε συνεργασία με το CITIZEN LAB. 

Η συζήτηση θα διεξαχθεί την Τετάρτη από τις 8 ως τις 9 μ.μ.  (Ώρα Ελλάδος)

Συνέντευξη της Βουλεύτριας Δυτικής Αθήνας, και Τομεάρχισσας Εξωτερικών της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ  Ρένας Δούρου στο Κόκκινο

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις . Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Δηλώσεις – Συνεντεύξεις – Συναντήσεις.

Η υπόθεση Ντόκου είναι το “δόγμα ανασφάλειας” της δεξιάς κυβέρνησης που διασύρει διεθνώς τη χώρα μας

Το περιστατικό της “φάρσας” με πρωταγωνιστή τον σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας του πρωθυπουργού, κ. Ντόκο, στην πραγματικότητα δεν είναι υπόθεση ενός ανθρώπου αλλά της δεξιάς κυβέρνησης που έχει εγκαθιδρύσει το δόγμα της ανασφάλειας παντού, από τις δημόσιες υποδομές όπως το σιδηροδρομικό δίκτυο και το έγκλημα των Τεμπών ως την εθνική ασφάλεια της πατρίδας μας, παρατήρησε μεταξύ άλλων, η Ρένα Δούρου, βουλεύτρια και Τομεάρχισσα Εξωτερικών της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ, μιλώντας Στο Κόκκινο, στην εκπομπή “Πολιτικός Διάλογος” και το δημοσιογράφο Σωτήρη Καψώχα.

“Η υπόθεση αυτή συνιστά διεθνή διασυρμό της Ελλάδας καθώς αποκαλύπτει το πόσο ευάλωτη είναι σε δύο επίπεδα”, είπε. “Το πρώτο επίπεδο αφορά στο πόσο ανασφαλείς έχουν καταστεί οι δημόσιες ψηφιακές υποδομές επί δεξιάς διακυβέρνησης – πρόσφατα αποκαλύφθηκε και η κυβερνοεπίθεση στην ιστοσελίδα του ΕΦΕΤ. Δεν υφίσταται καμία ψηφιακή αριστεία, καμία ετοιμότητα. Το δεύτερο επίπεδο αφορά στα μεγάλα κενά σε επίπεδο εθνικής ασφάλειας που καθιστούν την χώρα μας ευάλωτη σε μια διεθνή συγκυρία που οι ψηφιακοί κυβερνοπόλεμοι πολλαπλασιάζονται”.

“Η πρώτη γραμμή άμυνας του Μαξίμου και της κυβέρνησης ήταν να παρουσιάσει αυτούς τους δύο Ρώσους ως κάτι που είχε έρθει από άλλο γαλαξία, λέγοντας ψέματα ότι αυτό έχει συμβεί και σε άλλους στην Εσπερία. Με τη διαφορά όμως ότι αυτή η γραμμή άμυνας οδήγησε εξαιρετικούς συναδέλφους σου δημοσιογράφους να μας ανοίξουν τα μάτια για να μάθουμε ότι όταν οι δύο Ρώσοι φαρσέρ επιχείρησαν να μιλήσουν με την Μελόνι, η Ιταλίδα πρωθυπουργός μετά ξήλωσε τον Ιταλό ομόλογο του κυρίου Ντόκου. Ή ότι όταν επιχείρησαν να κάνουν το ίδιο με τους Φινλανδούς, επίσης το γραφείο Εθιμοτυπίας δεν έμεινε στη θέση του. Όταν προσπάθησαν να το επαναλάβουν με την ίδια τη Μέρκελ, εκείνη παρέπεμπε συνέχεια στις δημόσιες δηλώσεις και σε Δελτία Τύπου. Όταν δε προσπάθησαν να φθάσουν στην Κάμαλα Χάρις, δεν τα κατάφεραν ποτέ.

“Άρα θέλω να πω ότι αυτό που συνέβη στον Έλληνα Σύμβουλο Ασφάλειας, είναι κάτι απέναντι στο οποίο άλλες χώρες της Ευρώπης επέδειξαν διαφορετικά αντανακλαστικά”, εξήγησε η ίδια.

Απεχθής, επικίνδυνη & διχαστική η στάση της κυβέρνησης για τη δολοφονία Β. Νέστορα

“Ενώ η καταδίκη της βίας στην πολιτική ζωή είναι αυτονόητη από σχεδόν το σύνολο των κομμάτων – ο ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία ως κόμμα, αλλά και ο ίδιος ο πρόεδρός του Σωκράτης Φάμελλος, καταδικάσαμε απερίφραστα αυτή τη δολοφονία της Βάγιας Νέστορα -, η στάση που κράτησε η κυβέρνηση και το κυβερνητικό κόμμα είναι απεχθής και επικίνδυνη. Την ξεκίνησε ο ίδιος πρωθυπουργός και με το κυριακάτικο του μήνυμα. Τη συνέχισε ο γραμματέας της Νέας Δημοκρατίας που πολύ συνειδητά έχει τοποθετηθεί σε αυτή τη θέση. Μιλάμε για έναν άνθρωπο ο οποίος έτρωγε σουβλάκια από χοιρινό, θεωρώντας ότι έτσι θα ανατρέψει το μεταναστευτικό με τις μεταναστευτικές ροές. Ενώ απλώς ταΐζει την ισλαμοφοβία”.

“Ο κ. Μητσοτάκης και τον ακολουθεί το σύνολο της Νέας Δημοκρατίας, επιχειρεί διχαστικές προσεγγίσεις επειδή έχουμε μπει σε προεκλογική περίοδο και γίνεται προσπάθεια να ταυτιστεί η προοδευτική παράταξη με την ωμή βία. Θυμίζω ότι ο Χαρίλαος Φλωράκης δεκαετίες πριν, που είπε ότι από τέτοιου είδους ενέργειες ούτε η Αριστερά ωφελείται ούτε η δημοκρατία. Λέω λοιπόν ότι το να καταδικάζεις τη βία γενικά δεν αρκεί όσον αφορά τη δημοκρατία. Το ζήτημα είναι λοιπόν να μη γίνεται αυτό που έχει κάνει εδώ και εφτά χρόνια ο Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία.

Βασικά σημεία της συνέντευξης της Ρ. Δούρου

  • Έχουμε απέναντί μας μια κυβέρνηση και έναν πρωθυπουργό που προσβάλλουν και δεν είναι η πρώτη φορά, τα θύματα και την οικογένειά τους. Πρόκειται για αθλιότητα της κυβέρνησης, για αθλιότητα ενός κόμματος που επιλέγει κυνικά να επενδύει πολιτικά σε μια δολοφονία για μικροκομματικά οφέλη. Και εδώ θέλω να πω στους ακροατές μας ότι πρέπει να υψώσουμε τείχος απέναντι σε αυτό.
  • Ζούμε στη Δημοκρατία των Δημοσκοπήσεων και χρειάζεται προσοχή. Αυτό που έχει γίνει το τελευταίο χρονικό διάστημα με 4 – 5 δημοσκοπήσεις εβδομαδιαίως, σε άλλα κράτη της Ευρώπης δεν το συναντάμε.
  • Σήμερα η κοινωνία μας πάσχει από μια κόπωση: ο κ. Μητσοτάκης εδώ και 7 χρόνια, έχει καταφέρει να πείσει ένα κομμάτι της, ότι όλοι οι πολιτικοί ίδιοι είναι. Πάμε σε εκλογές όπου κάποια κόμματα και δεν μιλάω για την αριστερά, δεν τα πειράζει να υπάρχει υψηλή αποχή, κόπωση. Θέλουν να γίνουν οι εκλογές για να συζητάμε την άλλη μέρα ή το ίδιο βράδυ αν τελικά πέτυχαν ή όχι οι δημοσκοπήσεις. Και αυτό από μόνο του είναι κάτι που υπονομεύει την αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία.
  • Η αντιπολίτευση δεν είναι ενιαία. Και εδώ να υπογραμμίσω την διορατικότητα των μελών του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ που πέρσι το καλοκαίρι ψήφισαν στο συνέδριο, αλλά και σε αρκετές αποφάσεις της Κεντρικής Επιτροπής ότι θα πρέπει να δοκιμάσουμε αυτό που ξέρει καλά η Αριστερά και πριν τη χούντα. Η Αριστερά θριαμβεύει προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας όταν ενώνει την προοδευτική παράταξη. Το 23 είδαμε την αλαζονεία του ΠΑΣΟΚ να μην δεχτεί το αίτημα της απλής αναλογικής που πάει δεκαετίες πίσω και δεν νοθεύεται η λαϊκή βούληση.
  • Με τον τρόπο με τον οποίο λειτούργησε ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ το τελευταίο χρονικό διάστημα δεν υπηρετούμε τις ορθές μας αποφάσεις για να υπάρξει ένα προοδευτικό ενωτικό ψηφοδέλτιο που να βοηθήσει να έχουμε αλλαγή σελίδας. Θέλω να πιστεύω ότι στην επικείμενη Κεντρική Επιτροπή θα λειτουργήσαμε όλοι με σοβαρότητα, βάζοντας πίσω το προσωπικό από το συλλογικό.
  • Είμαι μέλος του Συνασπισμού πριν μπει στη Βουλή και μετέπειτα ακολούθησα την πορεία του με τον ΣΥΡΙΖΑ, με το Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο κτλ. Αυτή την περίοδο βλέπω πράγματα τα οποία δεν ποιούν ήθος ούτε στην αριστερά, αλλά δεν ποιούν και ήθος, ούτε στην δημοκρατία. Το να περιφέρεις την βουλευτική έδρα σε πλειστηριασμό, το να ψηφίζεις στην Κεντρική Επιτροπή για τη διάλυση ενός κόμματος και μετά από λίγο να φεύγεις και να μιλάς για καθαρές λύσεις και καθαρές κουβέντες, οδηγούν σε απαξίωση της πολιτικής, σε αποχή.
  • Λέω λοιπόν, πολύ καθαρά από την πρώτη στιγμή ότι χρειαζόμαστε να έχουμε ένα προοδευτικό πρόσημο για ενωτική προοπτική, αλλά να το υλοποιούμε. Διότι το να το εξαγγέλεις δια Δελτίων Τύπου ή δια συνεντεύξεων και να μην υλοποιείται, δεν έχει κανένα νόημα. Αυτό πρέπει να είναι και το μήνυμά μας. Σε αυτή την κατεύθυνση πρέπει να αποφασίσει η Κεντρική Επιτροπή το ερχόμενο Σάββατο.

Χ. Μαμουλάκης: Αντί ο Δ. Μαρκόπουλος να απολογηθεί για τις αδικίες σε βάρος των δανειοληπτών, αναμάσησε τη χυδαία προπαγάνδα για το 2015 || Συζήτηση Επίκαιρης Ερώτησης

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις . Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Ομιλίες & Παρεμβάσεις, Παρεμβάσεις.

Τις τρεις μεγάλες αδικίες της «τροπολογίας Πιερρακάκη» για τους δανειολήπτες του «Νόμου Κατσέλη» κατέδειξε ο Βουλευτής Ηρακλείου και Τομεάρχης Οικονομικών και Ανάπτυξης της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Χάρης Μαμουλάκης.

Κατά τη συζήτηση της σχετικής Επίκαιρης Ερώτησης (6.7.26) στην Ολομέλεια, ο Χ. Μαμουλάκης υπογράμμισε ότι η «καθολικότητα» που προτάσσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι ψευδής, καθώς η τροπολογία εισάγει αυθαίρετους και μη νόμιμους αποκλεισμούς:

  1. Τιμωρία των συνεπών: Αποκλείονται πλήρως από την επιστροφή των παράνομων τόκων όσοι δανειολήπτες, με τεράστιες θυσίες, ολοκλήρωσαν με συνέπεια τη ρύθμισή τους και εξόφλησαν τις οφειλές τους. Για όσους έχουν ακόμη ρύθμιση ενεργή και το ποσό που παρανόμως καταβλήθηκε υπερβαίνει το εναπομείναν προς συμψηφισμό,  δεν επιστρέφεται το υπερβάλλον.
  2. Αποκλεισμός όσων κηρύχθηκαν έκπτωτοι: Αποκλείονται όσοι κηρύχθηκαν έκπτωτοι επειδή δεν άντεξαν να πληρώσουν. Η κυβέρνηση τους χαρακτηρίζει συλλήβδην «στρατηγικούς κακοπληρωτές», αποσιωπώντας ότι πολλοί από αυτούς λύγισαν ακριβώς επειδή οι δόσεις τους διογκώνονταν παράνομα από τον εκτοκισμό επί του συνόλου του κεφαλαίου.
  3. Το σκανδαλώδες «δώρο» στα Funds: Αντί τα παράνομα εισπραχθέντα ποσά των προηγούμενων ετών να επιστραφούν στους παραπάνω αποκλεισμένους δανειολήπτες, η τροπολογία προβλέπει ότι αυτά λογίζονται ως νόμιμα έσοδα για τα funds, προκειμένου να εξοφλούν δικές τους υποχρεώσεις από την τιτλοποίηση (φόρους, απαιτήσεις δημοσίου). Η κυβέρνηση δηλαδή μηδενίζει το επιχειρηματικό ρίσκο των funds εις βάρος των πολιτών.

Ο Τομεάρχης Οικονομικών και Ανάπτυξης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ζήτησε επιτακτικά από τον υφυπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, Δημήτρη Μαρκόπουλο, να εφαρμοστεί άμεσα και καθολικά η υπ’ αριθ. 6/2026 απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, χωρίς να αναγκαστούν οι δανειολήπτες να καταφύγουν σε νέες δικαστικές προσφυγές.

Και να διασφαλιστεί ο υποχρεωτικός επανυπολογισμός των οφειλών, από ενάρξεως της ρύθμισης και κατ’ επέκταση η αποκατάσταση, μέσω συμψηφισμού ή επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών, σε δανειολήπτες που έχουν ήδη επιβαρυνθεί από εσφαλμένη εφαρμογή του Νόμου Κατσέλη.

Αντί συγκεκριμένων απαντήσεων, ο Δ. Μαρκόπουλος αναλώθηκε σε λασπολογία κατά του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με αφορμή την -κατά τον ίδιο- «μαύρη επέτειο» του δημοψηφίσματος, το «κλείσιμο των τραπεζών» και τους «γέροντες που έκλαιγαν έξω από τα ΑΤΜ». Παρέπεμψε δε τους δανειολήπτες στον εξωδικαστικό μηχανισμό, χωρίς να απολογηθεί για τις αδικίες της «τροπολογίας Πιερρακάκη», την οποία ο κ. Μαρκόπουλος παρουσίασε με θριαμβολογίες. Ενώ είναι προφανές ότι ακόμα και αυτή, η ελλιπής τροπολογία, δεν είναι αποτέλεσμα της κοινωνικής ευαισθησίας της παρούσας κυβέρνησης αλλά αναγκαστική παρέμβαση μετά την απόφαση του Αρείου Πάγου.

Απαντώντας στην εριστική τοποθέτηση Μαρκόπουλου, ο Χάρης Μαμουλάκης υπενθύμισε ότι η Νέα Δημοκρατία είναι το κόμμα που φέρει την ευθύνη για τη χρεοκοπία της χώρας, την ώρα που και το ίδιο το κυβερνών κόμμα έχει χρεοκοπήσει, εξού και η «σχέση εξάρτησης» που έχει με τις τράπεζες.

«Την ώρα που οι τέσσερις συστημικές τράπεζες καταγράφουν κερδοφορία μαμούθ, 4,7 δισεκατομμυρίων ευρώ, η κυβέρνησή σας θεώρησε ανέφικτο το κόστος των 500 εκατομμυρίων ευρώ για την πλήρη, δίκαιη και ολιστική προστασία του συνόλου των δανειοληπτών. Επιλέξατε να φέρετε μια ρύθμιση γεμάτη κόφτες, μετατρέποντας μια ξεκάθαρη, κρυστάλλινη, δικαστική δικαίωση των πολιτών από το Άρειο Πάγο σε ένα λογιστικό ασυλίας και εξασφάλισης των κερδών των funds και των τιτλοποιήσεων του προγράμματος “Ηρακλής”. Η κυβέρνησή σας επέλεξε συνειδητά να προστατεύσει τα κέρδη των τραπεζών και τις ισορροπίες των funds στον Ηρακλή, μετατρέποντας αυτή την απόφαση σε έμμεσο δώρο για τους servicers», υπογράμμισε μεταξύ άλλων ο Χ. Μαμουλάκης.

Αναγκάζοντας τον υφυπουργό Οικονομίας και Οικονομικών να συνεχίσει τις καφενειακού χαρακτήρα και αποπροσανατολιστικές αναφορές στο «τρίτο μνημόνιο που είναι “made in Tsipras”», στο… ΝΑΤΟ, στη διαπραγμάτευση του 2015 και στον «Οδυσσέα ο οποίος πήγε να πνίξει στα κύματα όλο το πλήρωμα» (sic).

Δηλαδή, «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε», όπως σχολίασε ο Χ. Μαμουλάκης, προκειμένου o κ. Μαρκόπουλος να αποφύγει την ωμή παραδοχή ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη ενδιαφέρεται αποκλειστικά για τα κέρδη των τραπεζών, των funds και των servicers και όχι για την αποτελεσματική προστασία των ευάλωτων δανειοληπτών και της πρώτης κατοικίας.

Επίκαιρη ερώτηση Ν. Παππά: Απόκρυψη των δυνατοτήτων διεύρυνσης του δημοσιονομικού χώρου και αδικαιολόγητη μη αξιοποίηση των δυνατοτήτων του νέου Συμφώνου Σταθερότητας για την ελάφρυνση νοικοκυριών και ΜμΕ

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις . Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Επίκαιρες Ερωτήσεις.

Αθήνα, 3 Ιουλίου 2026

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών

Θέμα: «Απόκρυψη των δυνατοτήτων διεύρυνσης του δημοσιονομικού χώρου και αδικαιολόγητη μη αξιοποίηση των δυνατοτήτων του νέου Συμφώνου Σταθερότητας για την ελάφρυνση νοικοκυριών και ΜμΕ»

Η κυβέρνηση επενδύει συνειδητά σε ασύμμετρες πληροφορίες σε σχέση με τους ευρωπαϊκούς κανόνες για να επιβάλλει ως μονόδρομο περιοριστικές πολιτικές, αρνούμενη τις πολιτικές που πραγματικά δημιουργούν δημοσιονομικό χώρο και κάνουν τη διαφορά στο διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών, στην ανάπτυξη της χώρας και στον κύκλο εργασιών των επιχειρήσεων.

​Αφενός, με την υπεραπόδοση των πρωτογενών πλεονασμάτων των 6 δισ. το 2025 εν μέσω της νέας κρίσης ακρίβειας και με ταμειακά διαθέσιμα 39,5 δισ. στα τέλη του 2025, το κράτος είναι απολύτως ικανό ταμειακά να προχωρήσει σε έκτακτες δαπάνες της τάξης του 1% του ΑΕΠ, ελαφρύνοντας τα εισοδήματα των νοικοκυριών και τους ισολογισμούς των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Βάσει του Κανονισμού 1263/2024 (άρθρο 2, παρ. 2, σημεία 13 και 42), οι ετήσιες έκτακτες δαπάνες (one-off expenditure) αφαιρούνται από τις συνολικές δαπάνες της Γενικής Κυβέρνησης στον υπολογισμό των ετήσιων καθαρών εθνικά χρηματοδοτούμενων δαπανών που μετά τη σύγκριση της ετήσιας μεταβολής τους με τις αντίστοιχες του προηγούμενου έτους, αποτελούν το κριτήριο του Αναθεωρημένου Συμφώνου Σταθερότητας. Στη βάση αυτή στους προϋπολογισμούς του 2026 των κρατών μελών, που είναι κατατεθειμένοι στην Κομισιόν, δαπάνες της τάξης του 0,5% έως 1% του ΑΕΠ αφαιρούνται συστηματικά από το ετήσιο δείκτη καθαρής μεταβολής δαπανών του κάθε κράτους μέλους. Μπορούσαν, συνεπώς, να δαπανηθούν εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου και στην Ελλάδα, εφόσον υπήρχε πολιτική βούληση.

​Αφετέρου, τα Μέτρα Διακριτικής Ευχέρειας Εσόδων (DRM), όπως είναι η προσωρινή (για 3 έτη) φορολόγηση των υπερκερδών των τραπεζών, των διυλιστηρίων και των ενεργειακών ολιγοπωλίων ή μέσω της μόνιμης προοδευτικής αύξησης του φόρου μερισμάτων, μειώνουν εξίσου και περίπου ισόποσα τον δείκτη της απόλυτης μεταβολής καθαρών δαπανών, ο οποίος αποτελεί το κεντρικό κριτήριο του Αναθεωρημένου Συμφώνου Σταθερότητας.

​Εάν η κυβέρνηση είχε αφήσει σταθερά τα μεγέθη του προϋπολογισμού 2026, αλλά αύξανε τις δαπάνες Γενικής Κυβέρνησης όσο το υπερπλεόνασμα από τα 127,5 δισ. στα 133,5 δισ., εφαρμόζοντας επιπλέον έκτακτες δαπάνες 2,6 δισ. (1% του ΑΕΠ) και αντλώντας έσοδα από Μέτρα Διακριτικής Ευχέρειας ύψους 2,7 δισ., η χώρα θα διατηρούσε ακριβώς τον ίδιο δείκτη μεταβολής καθαρών δαπανών για το 2026 (6,7%), που έχετε ήδη καταθέσει στην Κομισιόν. Η θεμελιώδης διαφορά είναι ότι η ελληνική οικονομία θα είχε τονωθεί με 6 επιπλέον δισ. ευρώ. Όμως, η κυβέρνηση της Ν.Δ. εμφανίζει το 2026 αρνητικό ποσό 0,9 δισ. στα Μέτρα Διακριτικής Ευχέρειας Εσόδων του 2026 και μηδενικό ποσό στις έκτακτες δαπάνες.

​Αναλύοντας τα Προσχέδια Προϋπολογισμών για το 2026, η απόκλιση είναι αποκαλυπτική. Χώρες όπως η Ισπανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Πολωνία, η Σλοβενία, η Σλοβακία, η Γερμανία, η Λετονία, η Εσθονία και η Ρουμανία έλαβαν ή προγραμμάτισαν μέτρα DRM μεταξύ 0,5% και 1,92% του ΑΕΠ και χώρες, όπως η Ισπανία, η Ολλανδία, η Δανία, η Βουλγαρία προχώρησαν σε προγραμματισμό εφάπαξ έκτακτων δαπανών μεταξύ 0,4% και 0,9% του ΑΕΠ για να θωρακίσουν τις κοινωνίες τους.

​Κατόπιν των ανωτέρω,

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

  1. ​Γιατί η κυβέρνηση αρνείται να αξιοποιήσει τις προβλέψεις του Κανονισμού 1263/2024 (έκτακτες δαπάνες και μέτρα διακριτικής ευχέρειας), ώστε να επιστρέψει το υπερπλεόνασμα των 6 δισ. σε νοικοκυριά και ΜμΕ;
  2. ​Αποτελεί συνειδητή πολιτική επιλογή η προστασία των υπερκερδών τραπεζών, διυλιστηρίων και ενεργειακών ολιγοπωλίων και η διατήρηση του χαμηλού συντελεστή φορολόγησης μερισμάτων, εις βάρος της ενεργοποίησης παρεμβάσεων (DRM) που θα δημιουργούσαν άμεσα και εντός των ευρωπαϊκών κανόνων, περίπου ισόποσο δημοσιονομικό περιθώριο για ελαφρύνσεις προς όφελος της κοινωνίας και της αγοράς;

Ο Ερωτών Βουλευτής

Παππάς Νίκος

Επίκαιρη ερώτηση Αλ. Μεϊκόπουλου: Υποστελέχωση και ανάγκη άμεσων παρεμβάσεων στο Ειδικό Σωφρονιστικό Κατάστημα Νέων Βόλου

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις . Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Επίκαιρες Ερωτήσεις.

Αθήνα, 3 Ιουλίου 2026

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη

Θέμα: Υποστελέχωση και ανάγκη άμεσων παρεμβάσεων στο Ειδικό Σωφρονιστικό Κατάστημα Νέων Βόλου

Το Ειδικό Σωφρονιστικό Κατάστημα Νέων Βόλου αντιμετωπίζει εδώ και χρόνια σοβαρά προβλήματα υποστελέχωσης και υπερπληθυσμού με αποτέλεσμα να δημιουργούνται συνθήκες που δυσχεραίνουν την εύρυθμη λειτουργία του και θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια εργαζομένων και κρατουμένων.

Σύμφωνα με τον Σύλλογο Υπαλλήλων, ενώ οι οργανικές θέσεις ανέρχονται σε 50, σήμερα υπηρετούν μόλις 28 υπάλληλοι, εκ των οποίων ενεργοί είναι μόνο 16, ενώ το Κατάστημα, δυναμικότητας περίπου 60 κρατουμένων, φιλοξενεί σχεδόν 100. Η εικόνα αυτή έχει οδηγήσει σε εξαντλητικές συνθήκες εργασίας, με συσσωρευμένα οφειλόμενα ρεπό και αδυναμία κάλυψης των βασικών αναγκών φύλαξης.

Οι ανησυχίες των εργαζομένων επιβεβαιώθηκαν και από το πρόσφατο περιστατικό επίθεσης σε σωφρονιστικό υπάλληλο κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, το οποίο ανέδειξε με τον πλέον ανησυχητικό τρόπο τους κινδύνους που συνεπάγεται η χρόνια υποστελέχωση.

Παράλληλα, το Κατάστημα εξακολουθεί να λειτουργεί εντός του αστικού ιστού, σε άμεση γειτνίαση με σχολικές μονάδες, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη επαρκούς στελέχωσης του.

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

  1. Πότε θα καλυφθούν οι κενές οργανικές θέσεις του Ειδικού Σωφρονιστικού Καταστήματος Νέων Βόλου και πόσες θέσεις προβλέπεται να καλυφθούν από την επικείμενη προκήρυξη προσλήψεων;
  • Υπάρχει σχεδιασμός για τη μετεγκατάσταση του Ειδικού Σωφρονιστικού Καταστήματος Νέων Βόλου και με ποιο χρηματοδοτικό εργαλείο θα υλοποιηθεί;

Ο Ερωτών Βουλευτής

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Επίκαιρη Ερώτηση Αλ. Μεϊκόπουλου: Σοβαρά ερωτήματα νομιμότητας και περιορισμού του ανταγωνισμού από τον υπό διαβούλευση Κανονισμό Ρυμουλκήσεων του Οργανισμού Λιμένος Βόλου

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις . Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Επίκαιρες Ερωτήσεις.

Αθήνα, 3 Ιουλίου 2026

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Ναυτιλίας & Νησιωτικής Πολιτικής

Θέμα: «Σοβαρά ερωτήματα νομιμότητας και περιορισμού του ανταγωνισμού από τον υπό διαβούλευση Κανονισμό Ρυμουλκήσεων του Οργανισμού Λιμένος Βόλου»

Ο Οργανισμός Λιμένος Βόλου επανέφερε προς διαβούλευση σχέδιο Κανονισμού για την ασφαλή εκτέλεση ρυμουλκήσεων πλοίων, το οποίο παραμένει ουσιαστικά ίδιο με εκείνο που είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις το 2024 και είχε αποτελέσει αντικείμενο κοινοβουλευτικού ελέγχου.

Σύμφωνα με τους επαγγελματίες του κλάδου, οι προβλεπόμενες τεχνικές προδιαγραφές και περιορισμοί οδηγούν στην πράξη στον αποκλεισμό του συνόλου των υφιστάμενων ρυμουλκών που δραστηριοποιούνται επί δεκαετίες στον λιμένα Βόλου, δημιουργώντας σοβαρά ζητήματα βιωσιμότητας των επιχειρήσεων, περιορισμού του ανταγωνισμού και εύρυθμης λειτουργίας του λιμένα.

Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί η πρόβλεψη του σχεδίου Κανονισμού για θέσπιση ηλικιακού ορίου σαράντα (40) ετών για τα ρυμουλκά, καθώς έρχεται σε αντίθεση με την πάγια θέση που είχε διατυπώσει το ίδιο το Υπουργείο Ναυτιλίας με το υπ’ αριθ. Πρωτ. 2133.1/10022/09.02.2021 έγγραφό του.

Αντίστοιχα, ως προς την απαίτηση πιστοποιημένης πυροσβεστικής ικανότητας FiFi 1, η Ρυθμιστική Αρχή Λιμένων, απαντώντας σε προηγούμενη κοινοβουλευτική παρέμβαση, επισήμανε ότι ο λιμένας Βόλου δεν εμπίπτει στις λιμενικές εγκαταστάσεις υψηλής επικινδυνότητας του άρθρου 11 του Π.Δ. 83/2022, στις οποίες προβλέπονται αντίστοιχες αυξημένες απαιτήσεις.

Παρά τα ανωτέρω, ο ΟΛΒ επανέφερε σχεδόν αμετάβλητο το ίδιο σχέδιο κανονισμού, χωρίς να προκύπτει ότι έχουν ληφθεί υπόψη οι παρατηρήσεις των αρμόδιων αρχών ούτε οι τεκμηριωμένες ενστάσεις των επαγγελματικών φορέων.

Ερωτάται ο αρμόδιος  Υπουργός:

Συμφωνεί το Υπουργείο με την πρόβλεψη του σχεδίου κανονισμού για υποχρεωτική πιστοποίηση FiFi 1 και για ηλικιακό όριο σαράντα (40) ετών, παρά τις αντίθετες επισημάνσεις της Ρυθμιστικής Αρχής Λιμένων και του ίδιου του Υπουργείου σε προηγούμενα επίσημα έγγραφά του και προτίθεται να ζητήσει από τον Οργανισμό Λιμένος Βόλου την αναστολή της διαδικασίας έγκρισης του νέου Κανονισμού έως ότου αξιολογηθεί η συμβατότητά του με το Π.Δ. 83/2022, τον Κανονισμό (ΕΕ) 2017/352 και τις αρχές του υγιούς ανταγωνισμού, λαμβάνοντας υπόψη τις τεκμηριωμένες παρατηρήσεις των επαγγελματικών φορέων;

Ο Ερωτών Βουλευτής

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Επίκαιρη ερώτηση Γ. Καραμέρου: Το έργο Εύρυτος για την εκτροπή ποταμών της Ευρυτανίας στερείται επιστημονικής τεκμηρίωσης και κοινωνικής συναίνεσης

Συντάχθηκε από Μανίνα Φωτοπούλου στις . Καταχωρήθηκε στο Βουλή, Επίκαιρες Ερωτήσεις.

Αθήνα, 3 Ιουλίου 2026

ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας

ΘΕΜΑ: «Το έργο Εύρυτος για την εκτροπή ποταμών της Ευρυτανίας στερείται επιστημονικής τεκμηρίωσης και κοινωνικής συναίνεσης»

Έντονη κοινωνική ανησυχία επικρατεί στην Ευρυτανία σχετικά με τον σχεδιασμό του έργου «Εύρυτος», το οποίο αφορά στην εκτροπή των υδάτων του Καρπενησιώτη και του Κρικελλοπόταμου προς το υδροδοτικό σύστημα Μόρνου–Ευήνου, με στόχο την ενίσχυση της υδροδότησης της Αττικής. Όπως προκύπτει από τις δημόσιες παρεμβάσεις της Επιτροπής Αγώνα, των τοπικών φορέων και των συλλογικοτήτων, εκφράζονται σοβαρές επιφυλάξεις για τις περιβαλλοντικές, κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες του έργου, ενώ εκατοντάδες πολίτες και δεκάδες φορείς έχουν ήδη κινητοποιηθεί ζητώντας την ακύρωσή του. Η τοπική κοινωνία επισημαίνει ότι πριν εξεταστούν έργα μεγάλης κλίμακας μεταφοράς υδάτων θα έπρεπε να δοθεί προτεραιότητα στη μείωση των απωλειών των δικτύων ύδρευσης, στην αξιοποίηση του βρόχινου νερού, στην επαναχρησιμοποίηση επεξεργασμένων υδάτων, σε πολιτικές εξοικονόμησης νερού, καθώς και σε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο βιώσιμης διαχείρισης των υδάτινων πόρων. Παράλληλα, οι κάτοικοι εκφράζουν ανησυχία για τις επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει το έργο στη βιοποικιλότητα, στα ποτάμια οικοσυστήματα, στον ορεινό τουρισμό και συνολικά στην αναπτυξιακή προοπτική της Ευρυτανίας. Ταυτόχρονα, προτείνεται σειρά μέτρων όπως οι υποδομές συγκράτησης όμβριων, η δημιουργία «πόλεων-σφουγγαριών» και η ανακύκλωση νερού, πριν εξεταστούν παρεμβάσεις μεγάλης κλίμακας που μεταβάλλουν υδρολογικές λεκάνες.

Επειδή η διαχείριση των υδάτινων πόρων οφείλει να βασίζεται σε επιστημονικά δεδομένα, στη διαφάνεια, στην προστασία του περιβάλλοντος και στη συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών,

Επειδή η μεταφορά υδάτων μεταξύ διαφορετικών λεκανών απορροής αποτελεί εξαιρετικά σοβαρή παρέμβαση, η οποία πρέπει να αποτελεί έσχατη επιλογή και να τεκμηριώνεται πλήρως,

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

  1. Σε ποιο στάδιο βρίσκεται σήμερα ο σχεδιασμός του έργου «Εύρυτος» και ποιες διοικητικές ή περιβαλλοντικές εγκρίσεις έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα; Έχουν ολοκληρωθεί οι απαιτούμενες υδρολογικές, περιβαλλοντικές και οικολογικές μελέτες και θα δοθούν άμεσα στη δημοσιότητα;
  2. Ποιες εναλλακτικές λύσεις για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας στην Αττική αξιολογήθηκαν πριν επιλεγεί η μεταφορά υδάτων από την Ευρυτανία; Προτίθεται η κυβέρνηση να αναστείλει κάθε διαδικασία προώθησης του έργου μέχρι να προηγηθεί ουσιαστική δημόσια διαβούλευση με τους τοπικούς φορείς, την επιστημονική κοινότητα και την αυτοδιοίκηση;

Ο Ερωτών Βουλευτής 

Καραμέρος  Γιώργος