Βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

Άρση της διάκρισης που υφίστανται το ιατρικό, νοσηλευτικό και βοηθητικό προσωπικό που εργάζεται σε ιδιωτικές Μονάδες Χρόνιας Αιμοκάθαρσης και έχει επιμολυνθεί με τους ιούς της ηπατίτιδας B,C και του HIV

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Υγείας

Θέμα: «Άρση της διάκρισης που υφίστανται το ιατρικό, νοσηλευτικό και βοηθητικό προσωπικό που εργάζεται σε ιδιωτικές Μονάδες Χρόνιας Αιμοκάθαρσης και έχει επιμολυνθεί με τους ιούς της ηπατίτιδας B,C και του HIV».
Σύμφωνα με την οικουμενική διακήρυξη των ανθρώπινων δικαιωμάτων, ο αποκλεισμός από την εργασία αποτελεί παραβίαση του δικαιώματος του ανθρώπου να εργάζεται και να προστατεύεται από την ανεργία. Σε μια περίοδο όπου βιώνουμε μαζική καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, ατομικών και κοινωνικών, και ταυτόχρονα υψηλά ποσοστά ανεργίας, τα οποία συνδέονται με οικονομικά δυσχερείς συνθήκες διαβίωσης για μια μεγάλη μερίδα πολιτών, η πρόσβαση στην εργασία και η ισότιμη αντιμετώπιση εργαζομένων με τα ίδια επαγγελματικά προσόντα θα έπρεπε να αποτελούν προτεραιότητα των πολιτικών απασχόλησης της κυβέρνησης, η οποία αντ’ αυτού, καταργεί τα μέτρα προστασίας των εργαζομένων με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι αντί να κερδίζουν και άλλα δικαιώματα, να χάνουν ήδη και αυτά που έχουν.
Το Π.Δ. 225/2000 (ΦΕΚ 194/Α’/7-9-2000) το οποίο ρυθμίζει θέματα ίδρυσης και λειτουργίας Μονάδων Χρόνιας Αιμοκάθαρσης (Μ.Χ.Α) εκτός νοσοκομείων και κλινικών προβλέπει στο άρθρο 13, παράγραφος 4, ότι : «Επιπρόσθετα στην μονάδα δεν μπορεί να εργάζεται ιατρικό, νοσηλευτικό και βοηθητικό προσωπικό που είναι φορέας ηπατίτιδας Β ή ηπατίτιδας C ή του ιού HIV». Με αυτήν την διάταξη, αποκλείονται από την εργασία σε ιδιωτικές Μ.Χ.Α. το ιατρικό, νοσηλευτικό και βοηθητικό προσωπικό επειδή έχουν μολυνθεί από τον ιό της ηπατίτιδας Β και C που σήμερα θεραπεύεται πλήρως ή από τον ιό HIV, ο οποίος αντιμετωπίζεται επαρκώς με θεραπευτική αγωγή σε σημείο που να εντοπίζεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα η επιμόλυνση από τον ιό και άρα ο κίνδυνος μετάδοσής του να είναι πολύ χαμηλός έως ανύπαρκτος.
Η διάταξη αυτή που ετέθη εν ισχύ πριν 24 έτη είναι σήμερα αναχρονιστική, πεπαλαιωμένη και διαιωνίζει το στίγμα, τον κοινωνικό αποκλεισμό και την περιθωριοποίηση ανθρώπων οι οποίοι είναι φορείς ιών, που σήμερα αντιμετωπίζονται και δεν συνιστούν κίνδυνο για την πληθυσμιακή υγεία. Αποτελεί κατάλοιπο των εποχών της άγνοιας, του φόβου και του αποκλεισμού των φορέων, ιδίως του HIV, και συντηρεί κοινωνικές προκαταλήψεις και πολιτικές διάκρισης και απομόνωσης που δεν αντέχουν σε κανένα επιστημονικό επιχείρημα.
Επιπλέον, θέτει σε κίνδυνο ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα και το ιατρικό απόρρητο αυτών των ανθρώπων, ενώ η αποκάλυψη τέτοιων πληροφοριών, εκτός από τον ενδεχόμενο αποκλεισμό από την εργασία στις ιδιωτικές Μ.Χ.Α., οδηγεί σε πιθανές διακρίσεις και στιγματισμό και, κατ’ επέκταση, σε περιορισμό των επιλογών των εργαζομένων.
Επειδή η πρόσβαση στην εργασία και η προστασία από την ανεργία αποτελούν θεμελιώδη δικαιώματα των ανθρώπων.
Επειδή η ισότιμη μεταχείριση των εργαζόμενων του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα υγείας αποτελεί ευθύνη της Πολιτείας, η οποία οφείλει να την εξασφαλίζει αδιάλειπτα.
Επειδή ο λόγος αποκλεισμού από την εργασία των συγκεκριμένων ομάδων εργαζομένων σχετίζεται με πρωτόκολλα προστασίας της υγείας ασθενών και επαγγελματιών υγείας που έχουν πλέουν ξεπεραστεί εξαιτίας νεότερων, σύγχρονων θεραπευτικών λύσεων και επιστημονικών δεδομένων για την αντιμετώπιση αυτών των ιών.
Επειδή η Πολιτεία οφείλει να λαμβάνει μέτρα για την καταπολέμηση του στίγματος, της περιθωριοποίησης και του αποκλεισμού αλλά και ενεργά να προωθεί την συμπερίληψη, την ενσωμάτωση και τη μη διάκριση των φορέων των προαναφερόμενων ιών, που σήμερα δεν αποτελούν κίνδυνο για την πληθυσμιακή υγεία.
Επειδή κάθε άτομο που προσβάλλεται από τους ανωτέρω ιούς πρέπει να παραμένει ισότιμο μέλος της κοινωνίας με δικαίωμα σε ίσες ευκαιρίες στην εργασία και δεν πρέπει να υφίσταται διακρίσεις στο δικαίωμά τους αυτό.

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:
1. Τι μέτρα θα λάβει για να αντιμετωπίσει αυτήν την αδικία αποκλεισμού από την εργασία που υφίστανται οι επαγγελματίες υγείας που εργάζονται σε ιδιωτικές Μ.Χ.Α. και είναι φορείς των ιών της ηπατίτιδας Β,C και του HIV;
2. Σκοπεύει να καταργήσει την παράγραφο 4 του άρθρου 13 του Π.Δ. 225/2000 ;
3. Πώς θεωρεί ότι συμφωνεί η υπάρχουσα νομοθεσία με την αντίστοιχη ευρωπαϊκή νομοθεσία εργασίας και ασφάλειας;


Οι ερωτώντες Βουλευτές


Παναγιωτόπουλος Ανδρέας


Ακρίτα Έλενα

Αυλωνίτης Αλέξανδρος – Χρήστος

Βέττα Καλλιόπη

Γαβρήλος Γιώργος

Δούρου Ειρήνη (Ρένα)

Ηλιόπουλος Όθων

Καλαματιανός Διονύσης – Χαράλαμπος

Κασιμάτη Ειρήνη (Νίνα)

Λινού Αθηνά

Μάλαμα Κυριακή

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Παπαηλιού Γεώργιος

Παππάς Πέτρος

Πούλου Παναγιού (Γιώτα)

Σαρακιώτης Ιωάννης

Χρηστίδου Ραλλία

Scroll