Σημεία από την τοποθέτηση της αναπληρώτριας γραμματέα της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Αναστασίας Σαπουνά, στον τηλεοπτικό σταθμό ΕΡΤ3 και στους δημοσιογράφους Χρήστο Τσαλικίδη και Όλγα Ψαρίδου

Θα ήθελα καταρχάς να εκφράσω τα συλλυπητήριά μου για την απώλεια του Νάσου Αθανασίου και της Ελένης Πορτάλιου. Είχαμε την τιμή να συνεργαστούμε ως μέλη του κόμματος και με τους δύο, πάρα πολλοί εξ ημών, και πραγματικά είναι μεγάλο το πλήγμα. Δεν είναι μια καθόλου ευχάριστη μέρα σήμερα για μας.

Σε ό,τι αφορά τους ισχυρισμούς ότι τα funds ήρθαν επί ΣΥΡΙΖΑ και ότι την προστασία της πρώτης κατοικίας την κατήργησε ο ΣΥΡΙΖΑ, αυτά δεν ισχύουν. Τα funds έγιναν με νομοθεσία του ΠΑΣΟΚ, την περίοδο Σημίτη, ενώ την προστασία της πρώτης κατοικίας την κατήργησε η Νέα Δημοκρατία.

Ο κ. Δούκας στηρίχθηκε από τον κ. Ζαχαριάδη και την Ανοιχτή Πόλη, προκειμένου να μην πάει ο Δήμος Αθηνών ξανά στον κ. Μπακογιάννη. Και θεωρώ ότι εκεί είναι το κλειδί σε όλη αυτή τη συζήτηση που έχει ανοίξει σήμερα: Στο αν μπορεί τελικά αυτός ο χώρος, ο χώρος ο ευρύτερος της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς να συμπράξει και να συμπλεύσει, προκειμένου να αλλάξουμε τις πολιτικές συνθήκες. Γιατί τελικά παράγουμε περισσότερη παραπολιτική από πολιτική.

Ο κ. Δούκας δεν θα ήταν δήμαρχος της Αθήνας αν δεν στηριζόταν από την Ανοιχτή Πόλη. Και την Ανοιχτή Πόλη την στηρίζει η Νέα Αριστερά, ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλες προσωπικότητες από τον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς. Ισχυρίζομαι λοιπόν ότι αυτό που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ εδώ και πάρα πολύ καιρό και εφαρμόστηκε στον Δήμο της Αθήνας, είναι ότι θα πρέπει όλες οι κινήσεις, τα πρόσωπα, τα κόμματα που βρίσκονται σε αυτό τον ευρύτερο χώρο, οφείλουν στρατηγικά να βρουν την οδό εκείνη που θα τους επιτρέψει να συμπλεύσουν, να συνεννοηθούν, να συμπράξουν, να συμπαραταχθούν. Το βασικό είναι να μπορέσουμε να αλλάξουμε την πολιτική συνθήκη. Το 70% των πολιτών της χώρας ζητά πολιτική αλλαγή.

Η επικαιρότητα διαμορφώνεται από το σκάνδαλο του Predator (διαβάσαμε όλοι τις νέες δηλώσεις του κ. Ντίλιαν στην Εφημερίδα των Συντακτών), από τα «ουρανοκατέβατα» κέρδη των διυλιστηρίων, για τα οποία κατέθεσε επίκαιρη ερώτηση ο πρόεδρος μας Σ. Φάμελλος, από τις δηλώσεις του Άδωνη Γεωργιάδη για τα δάνεια της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, που είπε ότι δεν πρόκειται να αποπληρωθούν ποτέ. Και βεβαίως έχουμε όλη αυτή την αισχροκέρδεια και την ακρίβεια, που ζούμε καθημερινά.

Καθήκον όλων μας -και εκεί νομίζω ότι είναι το κλειδί και για την Κεντρική Επιτροπή του Σαββάτου- είναι να καταφέρουμε να συμπράξουμε, να συμπλεύσουμε. Όλοι όσοι συμφωνούμε σε ένα πολιτικό σχέδιο, που περιλαμβάνει την πολιτική αλλαγή για όλους τους πολίτες αυτής της χώρας. Οφείλουν όλα τα μέρη να βρουν την οδό εκείνη, που θα τους επιτρέψει να είναι μέρος μιας μεγάλης παράταξης, μιας μεγάλης συμπαράταξης που θα αλλάξει τα πράγματα.

Το ερώτημα περί μετακίνησης στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ στην ΕΛΑΣ του κ. Τσίπρα είναι πρωθύστερο. Γιατί αυτό που ακολουθούμε μέχρι τώρα ως κόμμα, με βάση και τις αποφάσεις της Κεντρικής Επιτροπής, είναι η συντεταγμένη πορεία προς μια διαδικασία, που περιλαμβάνει τη σύμπλευση, τη σύμπραξη, τη συνεργασία. Διότι εμείς πιστεύουμε πραγματικά στην ενότητα και την ανασύνθεση του χώρου και το έχουμε εκφράσει με όλους τους τρόπους τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, με πρώτο τον Σωκράτη Φάμελλο, ο οποίος πριν από πολύ καιρό είχε πει ότι στην καρέκλα του επικεφαλής θα καθίσει η ενότητα. Αυτό υπηρετούμε και πιστεύω ότι αυτό θα συνεχίσουμε να υπηρετούμε και μετά τη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής.

Όπως ζητείται από τον ΣΥΡΙΖΑ να εξηγήσει την πρόθεση του χώρου να προχωρήσουμε σε μία νέα σύνθεση, σε μία νέα ενότητα, υποθέτω ότι, κάποια στιγμή, εάν επιμείνει και η πλευρά της ΕΛΑΣ, θα πρέπει να αιτιολογήσει τους λόγους για τους οποίους δεν θα θέλει αυτή τη συνεννόηση. Δεν νομίζω όμως ότι οι άνθρωποι, που έχουμε συνυπάρξει σε αυτό τον χώρο με διάφορα σχήματα από το 2008 μέχρι σήμερα, δεν μπορούμε να βάλουμε μπροστά την ενότητα. Προφανώς έχουν γίνει λάθη τα οποία θα πρέπει να διορθώσουμε. Στην Αριστερά διασπάσεις συμβαίνουν εδώ και πολλές δεκαετίες και δεν έχουν οδηγήσει τελικά πουθενά παρά μόνο στην ανασύνθεση. Ας επισπεύσουμε λοιπόν, γιατί οι εκλογές θα είναι το 2027. Ο πολιτικός χρόνος είναι ταυτόχρονα και μικρός αλλά και αρκετά μεγάλος, για να μας επιτρέψει τη σύνθεση. Να δουλέψουμε λοιπόν, θα έλεγα, σε αυτή την κατεύθυνση όλοι.

Σε ό,τι αφορά αυτό που ειπώθηκε από τον κ. Ρωμανό της ΝΔ, ότι «έβρεχε ανάπτυξη το 2015-19»: Η χώρα ήταν στη χρεοκοπία και υπήρχαν μνημόνια τα οποία έπρεπε να κλείσουν. Δεν αναφέρομαι στο «αχρείαστο μνημόνιο», γιατί στην πραγματικότητα ήταν μια τρίτη αναχρηματοδότηση παλαιότερων δανείων, κάτι που συνεχίζεται και τώρα και έχει εκτιναχθεί το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης στα 406 δισεκατομμύρια. Και κάποια στιγμή η κυβέρνηση πρέπει να μας απαντήσει γιατί είναι τόσο ψηλά.

Η ανάπτυξη αυτή τη στιγμή φαίνεται μεγάλη επειδή στηρίζεται στην αισχροκέρδεια και την ακρίβεια, για την οποία η κυβέρνηση δεν παίρνει το παραμικρό μέτρο. Εμείς ζούμε με τον μισθό μας και έχουμε γίνει θηρευτές των προσφορών στα σούπερ μάρκετ. Πραγματικά δεν βγαίνει ο μήνας, ούτε για τους δημόσιους, ούτε για τους ιδιωτικούς υπάλληλους, ούτε για τους συνταξιούχους. Και κάποια στιγμή η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να λογοδοτήσει.

Το Ταμείο Ανάκαμψης είναι μια ακόμη χαμένη ευκαιρία για τη χώρα. Και την περίοδο της πανδημίας, η κυβέρνηση Μητσοτάκη πορεύτηκε σε μια συνθήκη δημοσιονομικής χαλαρότητας και είχε στη διάθεση της πολλά δισεκατομμύρια, τα οποία διέθεσε στα «δικά της παιδιά», μέσω των απευθείας αναθέσεων.

Επίσης, να θυμίσω για άλλη μια φορά το σκάνδαλο του κ. Πάτση. Τι έχει να πει η ΝΔ για τον κ. Πάτση, ο οποίος εκμεταλλεύτηκε τον πόνο των συμπολιτών μας; Ως βουλευτής της ΝΔ, κατάφερε να κάνει μια πολύ «ωραία» επένδυση τεσσάρων εκατομμυρίων σε κόκκινα δάνεια, εκμεταλλευόμενος την πολύ δύσκολη συνθήκη που ζουν οι συμπολίτες μας. Και είμαι και εγώ κόκκινη δανειολήπτρια. Πραγματικά, στη δική μας πλάτη, επιχείρησαν να βγάλουν τεράστια κέρδη. Και θα έπρεπε ο κ. Ρωμανός να μη μιλάει. Να κατεβάσει τα μάτια και να παραδεχτεί ότι έχουν αφήσει τα στελέχη τους να λειτουργούν ασύδοτα. Στη Νέα Δημοκρατία ανήκει ο «Φραπές», για παράδειγμα. Στη Νέα Δημοκρατία ανήκουν στελέχη, τα οποία πήραν λεφτά από τον ΟΠΕΚΕΠΕ και αγόρασαν πολυτελή αυτοκίνητα.