ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ – ΠΡΟΣΘΗΚΗ

ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ

ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

ΜΕ ΤΙΤΛΟ:

«Ενίσχυση εποπτείας των υπό διαχείριση απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις – Προστασία συνεπών οφειλετών – Φορολογική μεταχείριση και εποπτεία κρυπτοστοιχείων – Λογιστική μεταρρύθμιση της Γενικής Κυβέρνησης – Ενίσχυση των συλλογικών επενδύσεων και της κεφαλαιαγοράς καθώς και της διαχείρισης κινδύνων και της εποπτείας του χρηματοπιστωτικού συστήματος – Ενσωμάτωση των Οδηγιών (ΕΕ) 2024/1619, (ΕΕ) 2024/2994, (ΕΕ) 2024/927, (ΕΕ) 2023/2864, (ΕΕ) 2024/2811 και (ΕΕ) 2024/1640 – Διατάξεις αρμοδιότητας της Γενικής Γραμματείας Χρηματοπιστωτικού Τομέα και Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους – Συνταξιοδοτική ρύθμιση και λοιπές διατάξεις»

ΘΕΜΑ: «ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΡΗΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΞΑΙΡΕΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΥ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ΤΩΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΩΝ ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ».

Α. ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Με το άρθρο 1 της παρούσας τροπολογίας καταργείται η ρύθμιση της παρ.3 του άρθρου 7 του ν.5072/2023 (Α’ 198) που προβλέπει ότι οι τραπεζικοί λογαριασμοί των διαχειριστών πιστώσεων καθίστανται ανεκχώρητοι και ακατάσχετοι έναντι οποιουδήποτε τρίτου μέρους πλην του αγοραστή πιστώσεων, περιλαμβανομένου και του δημοσίου και του Ηλεκτρονικού Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (e-ΕΦΚΑ). Ομοίως προβλέπει ότι δεν υπάγεται στην πτωχευτική περιουσία σε περίπτωση πτώχευσης του διαχειριστή πιστώσεων, και το σύνολο του ποσού που είναι κατατεθειμένο σε αυτόν αποδίδεται στον διαχειριστή πιστώσεων.

Η συγκεκριμένη διάταξη, με τη ρητή νομοθετική εξαίρεση από την αναγκαστική κατάσχεση, ακόμη και όταν επισπεύδων είναι το Ελληνικό Δημόσιο ή ο e-ΕΦΚΑ (και άλλοι πιστωτές) αποτελεί μνημείο ειδικής μεταχείρισης προς όφελος των διαχειριστών πιστώσεων .  Υπενθυμίζεται ότι έντονη και μακρά δημόσια και δικαστική συζήτηση προκάλεσε το ζήτημα της επιλογής του νομοθετικού πλαισίου βάσει του οποίου πραγματοποιήθηκαν μεταβιβάσεις απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις προς εταιρείες απόκτησης απαιτήσεων (funds). Ειδικότερα, τα funds και οι εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων (servicers) βρέθηκαν αντιμέτωπα με το Ελληνικό Δημόσιο και λοιπούς ενδιαφερομένους στο πλαίσιο πολυετών δικαστικών διενέξεων, με αντικείμενο τη νομιμότητα της υπαγωγής των εν λόγω μεταβιβάσεων στο καθεστώς του ν.3156/2003 (Α΄ 157), αντί του ειδικότερου πλαισίου του ν.4354/2015 (Α’ 176). Στο επίκεντρο της αντιδικίας βρέθηκε, μεταξύ άλλων, η αιτίαση ότι η επιλογή του πρώτου νομοθετικού καθεστώτος απέβλεπε στην αποφυγή φορολογικών και λοιπών επιβαρύνσεων που προβλέπονταν στο άρθρο 3Α του ν.4354/2015 (Α’ 176), όπως ιδίως η επιβολή φόρων ή τελών επί της μεταβίβασης των απαιτήσεων, τυχόν φόρου επί της υπεραξίας, ΦΠΑ, καθώς και τελών για την εγγραφή των σχετικών πράξεων στα δημόσια βιβλία ή μητρώα που τηρούνται στα αρμόδια υποθηκοφυλακεία.

Β. ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ-ΠΡΟΣΘΗΚΗ

Άρθρο 1

Κατάργηση της παρ.3 του άρθρου 7 του ν.5072/2023 (Α’ 198).

Στο άρθρο 7 του ν. 5072/2023 (Α’ 198) επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις, α. η παρ.3 καταργείται, η παρ.4 αναριθμείται και το άρθρο 7 διαμορφώνεται ως εξής:

«Άρθρο 7

Δυνατότητα κατοχής χρηματικών ποσών (άρθρο 6 Οδηγίας 2021/2167/ΕΕ)

 1. Οι διαχειριστές πιστώσεων επιτρέπεται να εισπράττουν και να κατέχουν χρηματικά ποσά από δανειολήπτες, με σκοπό τη μεταβίβαση των εν λόγω χρηματικών ποσών στους αγοραστές των πιστώσεων που διαχειρίζονται, υπό τις ειδικότερες προϋποθέσεις της παρ. 2, εκτός αν αυτή η δυνατότητα απαγορεύεται στο κράτος μέλος καταγωγής του διαχειριστή πιστώσεων.

 2. Οι διαχειριστές πιστώσεων οφείλουν, εκτός από τις απαιτήσεις για τη χορήγηση άδειας λειτουργίας της παρ. 1 του άρθρου 6, να ανταποκρίνονται και στις παρακάτω απαιτήσεις:

 α) να διατηρούν χωριστό λογαριασμό σε πιστωτικό ίδρυμα που εδρεύει στην Ελλάδα ή λειτουργεί στην Ελλάδα με υποκατάστημα και δεν αποτελεί συνδεδεμένη με τα εν λόγω πρόσωπα οντότητα κατά την έννοια του συνδεδεμένου μέρους του Παραρτήματος Α’ του ν.4308/2014 (Α’ 251), στον οποίο όλα τα χρηματικά ποσά που εισπράττονται από δανειολήπτες πιστώνονται και φυλάσσονται έως τη μεταφορά τους στον αντίστοιχο αγοραστή πιστώσεων, υπό τους όρους που έχουν συμφωνηθεί με τον αγοραστή πιστώσεων,

 β) να καθορίζουν ότι, όταν ένας δανειολήπτης πραγματοποιεί πληρωμή στα εν λόγω πρόσωπα με σκοπό, εν μέρει ή εν όλω, την επιστροφή των οφειλόμενων ποσών που σχετίζονται με τις απαιτήσεις από συμβάσεις πιστώσεων, η εν λόγω πληρωμή θεωρείται ότι έχει καταβληθεί στον αγοραστή πιστώσεων,

 γ) να παραδίδουν απόδειξη παραλαβής ή βεβαίωση απαλλαγής στον δανειολήπτη, σε χαρτί ή άλλο σταθερό μέσο, κάθε φορά που αυτά τα πρόσωπα εισπράττουν χρηματικά ποσά από τον δανειολήπτη, βεβαιώνοντας τα εισπραχθέντα ποσά.

 3. Η Εταιρεία Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις που ζητεί να αδειοδοτηθεί ως διαχειριστής πιστώσεων και δεν προτίθεται να εισπράττει και να κατέχει χρηματικά ποσά από δανειολήπτες στο πλαίσιο του επιχειρηματικού της μοντέλου, αναφέρει την πρόθεση αυτή στην αίτησή της για τη χορήγηση της άδειας λειτουργίας της παρ. 1 του άρθρου 8.»

      Αθήνα, 04 Νοεμβρίου 2026

ΟΙ ΠΡΟΤΕΙΝΟΝΤΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ

Δούρου Ειρήνη

Αμανατίδης Γιάννης

Παππάς Νίκος

Γιαννούλης Χρήστος

Ακρίτα Έλενα

Ακριώτου Θεοδώρα

Αναστασοπούλου Ζωή

Βαρδάκης Σωκράτης

Καριπίδης Γιάννης

Ξανθόπουλος Θεόφιλος

Παπαηλιού Γιώργος

Πολάκης Παύλος