Άρθρο του μέλους της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία στην εφημερίδα «Η ΕΠΟΧΗ»

Οι πρόσφατες δηλώσεις κυβερνητικών, πρεσβευτών κλπ. για το λιμάνι της Ελευ­σίνας, αναδεικνύουν ένα χαζοχαρούμενο σκηνικό με πικάντικες φωτογραφίες και λεπτομέρειες. Κρύβουν, όμως, από πίσω το μεγάλο ερώτημα σχετικά με το αν θέλουμε «ανάπτυξη», σε όφελος ποιων και με τι κόστος. Αναλυτικά για το θέμα έχω γράψει ήδη στο Naftemporiki.gr (24/11/25) όπου και παραπέμπω για περισσότερα. Σήμερα στην αγαπημένη διαχρονικά «Εποχή» θέλω να επισημάνω τα εξής:

1. Η κλιματική κρίση και η ασφάλεια του πολίτη δεν είναι πλέον μια συζήτηση για λίγους και περίεργους. Ειδικά όταν μιλάμε για εγκαταστάσεις μέσα σε οικιστικό ιστό και για διαδρομές πλοίων σε αβαθή και στενούς θαλάσσιους διαδρόμους στους οποί­ους υπάρχουν οικισμοί, δίπλα στην Ρεβυθούσα κλπ., τότε τα πράγματα σοβαρεύουν. Θα υπάρξει άραγε οικονομοτεχνική μελέτη για κόστη πρόληψης ατυχημάτων, θαλασ­σοταραχής, έντονων καιρικών φαινομένων κλπ; Θα υπάρξει αναλογιστική μελέτη για πιθανό ατύχημα και πόσο θα κοστίσει η ασφάλιση εγκαταστάσεων, οικιών κ.ά;

2. Ανάπτυξη θέλουμε όλοι, αλλά ποιος θα την αποφασίσει; Αν έχουμε 100.000 να επενδύσουμε σε λιμενικές εγκαταστάσεις αυτά πρέπει να πάνε σε ένα προβληματι­κό λιμάνι ή σε άλλα πολλά λιμάνια (από την Αίγινα μέχρι τις άκρες της χώρας) που με τους αέρηδες του Αιγαίου γίνονται απροσπέλαστα για πλοία; Μπορούν πρεσβεί­ες και άλλοι να αποφασίζουν για τις ζωές μας ή θα υπάρχει ουσιώδης κοινωνικός διάλογος με αυτοδιοίκηση, κοινωνικούς και παραγωγικούς φορείς, ΑΕΙ κ.ο.κ;

3. Η Αριστερά (αυτή που θέλει και μπορεί), θα ετοιμάσει τα πανό και τις συγκε­ντρώσεις για ένα «Όχι στο λιμάνι» ή θα αναδείξει τους κινδύνους, θα αναλύσει επι­πτώσεις, θα καταθέσει εναλλακτικές προτάσεις (το κάνω αναλυτικά στο άρθρο που προανέφερα); Προτείνω τη συγκρότηση επιτροπής αγώνα «για την ανάπτυ­ξη της Ελευσίνας» που θα συντονίσει, θα ενώσει, θα οραματιστεί, θα ενημερώσει.

4. Ο ρόλος των επιχειρήσεων. Διαβάζουμε και ακούμε πως βασικά γεωπολιτικά – εθνι­κά – οικονομικά θέματα της χώρας θα λυθούν από τις καλές προθέσεις μεγάλων επι­χειρήσεων. Για τον πλούτο, πριν από πολλούς προοδευτικούς – αριστερούς φιλοσό­φους. έχει μιλήσει με σαφήνεια ο Μέγας Βασίλειος, αλλά για το θέμα αυτό προτείνω ανάλυση από τον παλιό φίλο Νίκο Φίλη. Ο πλούτος, τα κέρδη δεν έχουν πατρίδα, ηθικούς φραγμούς αλλά κριτήριο το στυγνό συμφέρον κάποιων. Όποιος επενδύει σε μεγάλες επιχειρήσεις που θα προστατέψουν τη χώρα (!) ξεχνούν ότι αυτές έχουν μονα­δικό στόχο το κέρδος, αλλάζουν ιδιοκτήτες και διαπλέκονται με μεγάλα συμφέροντα. Στόχος του άρθρου είναι να ανοίξει η ατζέντα και να συντονιστούμε όσοι ενδιαφερόμα­στε για την ευρύτερη περιοχή της Δ. Αττικής και του Πειραιά.

Γιατί οι ζωές μας είναι πάνω από τα κέρδη τους.

Φωτογραφία: ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ /EUROKINISSI