Κατ’ αρχάς, θα συμφωνήσω με αυτό που είπε ο κ. Βέττας στο τέλος της τοποθέτησής του για τα αναπτυξιακά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να έχει η συμφωνία-λύση, την οποία παλεύει εδώ και τέσσερις μήνες η ελληνική Κυβέρνηση. Το ένα είναι αυτό.

Σε σχέση με την απομείωση του χρέους θα ήθελα να πω ότι, αν επιτευχθούν τα χαμηλά πλεονάσματα τα οποία φαίνεται ότι θα συμφωνηθούν, στο τέλος μέσα από αυτό ξεκινά και μια διαδικασία και για το θέμα της ρύθμισης του χρέους. Αυτό είναι ένα απλό σχόλιο.

Δεύτερον, θα ήθελα να πω –επειδή ακούστηκαν διάφορα- ότι αυτήν τη στιγμή έχουμε Εξεταστική Επιτροπή για το μνημόνιο και μπορεί πολλοί Βουλευτές εδώ να γνωρίζουμε τι έγινε κάποτε -γιατί ακούστηκε και από τον εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ αυτό, ότι τέλος πάντων δεν κάνουμε Εξεταστική Επιτροπή για να μάθουν οι Βουλευτές κ.λπ.- αλλά ο στόχος αυτής της Εξεταστικής Επιτροπής είναι κυρίως σε συγκεκριμένα ερωτήματα και σε κάποια σκοτεινά σημεία όλο αυτό το χρονικό διάστημα από το 2009 μέχρι το 2015 να δώσουν αυτοί οι οποίοι έχουν κληθεί εδώ, τα φώτα τους για το τι έγινε, όσον αφορά συγκεκριμένα γεγονότα. Τα γενικά μπορεί όλοι να τα γνωρίζουμε.

Εγώ θα έρθω συγκεκριμένα και με βάση το θεσμικό σας ρόλο -και ο κ. Βέττας και ο κ. Αθανασόπουλος- θα ζητήσω να τα διευκρινίσετε δύο, τρία σημεία από την πλευρά σας, από το ΙΟΒΕ.

Το πρώτο θα έλεγα ότι είναι ό,τι έχει να κάνει με το έλλειμμα την περίοδο 2009-2010, η τρεις φορές διόγκωση του ελλείμματος, η οποία έφτασε 15,3%, 15,6%, πόσο έφτασε.

Εσείς, λοιπόν, ως μη κερδοσκοπικός επιστημονικός φορέας όπως είπατε ότι είστε –και είστε- αυτό το θέμα -και με το επιστημονικό προσωπικό που διαθέτετε φυσικά- δεν σας προβλημάτισε;

Δίνετε μία ερμηνεία για το πώς έγινε αυτό το πράγμα; Δεν είναι μικρό πράγμα το θέμα της διόγκωσης του χρέους, το οποίο μας έφερε μετά και στην είσοδο της τρόικας.

Θέλω να αναφερθώ πιο συγκεκριμένα στο εξής: Υπάρχει μία μεθοδολογία και ένα θέμα πανευρωπαϊκά που δίνει και η EUROSTAT για το πώς υπολογίζεται αυτό το χρέος. Μέσα σε αυτήν τη μεθοδολογία -αυτό μπήκε μετά το 2012, εδώ μιλάμε για το 2009-2010- υπάρχει και το θέμα των νοσοκομείων κ.λπ.

Εσείς έχετε διερευνήσει για ποιο λόγο μπήκαν κάποια κονδύλια που αφορούσαν νοσοκομεία, φαρμακευτικές δαπάνες κλπ. μέσα στο πώς υπολογίζεται το δημόσιο χρέος, με βάση τα στοιχεία τα οποία ζητά η Eurostat, που κάποια τέτοια στοιχεία δεν ήταν υποχρεωτικά; Παραδείγματος χάρη, η Μεγάλη Βρετανία δεν τα χρησιμοποιούσε. Αυτό είναι το πρώτο, πάνω στο σημείο αυτό.

Το δεύτερο που θέλω να ρωτήσω –επιτρέψτε μου- είναι σχετικά με το ζήτημα το οποίο αναφέρεται στην Έκθεση του δεύτερου τριμήνου του 2010, ότι αναλάβατε πρωτοβουλίες για αποδαιμονοποίηση του μνημονίου σε συνδικάτα, εργασιακούς χώρους και κοινωνία. Τι πρωτοβουλίες πήρατε; Ποια ήταν τα επιχειρήματα; Ποια ήταν η στόχευση; Ήταν πραγματικά μόνο του ΙΟΒΕ οι συγκεκριμένες πρωτοβουλίες; Αναφέρεται αυτό.

Το τρίτο ερώτημα το οποίο θέτω έχει να κάνει με το θέμα του PSI. Συζητήθηκε πάρα πολύ. Πάνω σε αυτό, με βάση τα στοιχεία πάλι του Ιουλίου του 2010 και του τελευταίου τριμήνου του 2011, ξορκίζατε το «κούρεμα» του χρέους, λέγοντας ότι μόνο η δημοσιονομική προσαρμογή είναι αυτό το οποίο απαιτείται. Αργότερα, αναφέρατε ότι η αναδιάρθρωση αυτή θα συμπαρέσυρε ασφαλιστικά ταμεία κλπ. και θα προκαλούσε απρόβλεπτες εξελίξεις και στην αγορά.

Όμως, το πρώτο τρίμηνο του 2012 υπερασπίζεστε το PSI σαν πρόγραμμα που θα αποβεί ωφέλιμο. Πάνω σε αυτό, γιατί άλλαξε η στάση σας; Με βάση ποια στοιχεία; Πάνω σε αυτό θα ήθελα να σας ρωτήσω το εξής: Σας ζήτησε ποτέ συνάντηση η τρόικα ή να βοηθήσετε με το επιστημονικό κομμάτι –προσέξτε- με κάποια μελέτη, με κάτι συγκεκριμένο, όλο αυτό το χρονικό διάστημα;

Επίσης, το θέμα που θέλω να θέσω και για το οποίο θέλω να ρωτήσω είναι το εξής: Μεταξύ πρώτου και δευτέρου μνημονίου, εσείς σχολιάζετε τον Δεκέμβρη του 2010, αναφέρεται δηλαδή η Έκθεση του ΙΟΒΕ, η οποία έκανε κριτική στο μνημόνιο και πρότεινε πιο συγκεκριμένα μέτρα.

Προτείνατε, ας πούμε, για τα νοσοκομεία τη συγχώνευση και κατάργηση, για το ασφαλιστικό, για τα ευγενή ταμεία. Αναφέρθηκε το θέμα των αποκρατικοποιήσεων, όπως είπαμε πριν. Αναφερθήκατε συγκεκριμένα στη ΔΕΗ και στην αποκρατικοποίηση και σε όλα αυτά. Και βλέπουμε, εκ των υστέρων, μέσα από το δεύτερο μνημόνιο και τους νόμους που ακολούθησαν, να υλοποιούνται αυτά τα οποία εσείς λέγατε. Αυτό μου δημιουργεί εμένα προσωπικά, σαν μέλος της Επιτροπής, κάποια ερωτήματα. Πάνω σ’ αυτό θα ήθελα να μας πείτε κάποια πράγματα.

Κλείνοντας, δεν μπορώ να αφήσω αναπάντητο κάτι που ελέχθη σε σχέση με τα μονοπώλια, ότι πρέπει να μην υπάρχουν μονοπώλια ούτε κρατικά ούτε οτιδήποτε –νομίζω ότι εσείς το αναφέρατε, κύριε Βέττα- και για τη ΔΕΗ συγκεκριμένα.

Εγώ θα ήθελα να σας ρωτήσω το εξής: Γνωρίζετε τι ισχύει στα δίκτυα διανομής σε όλη την Ευρώπη, στην ενέργεια και στα δίκτυα διανομής τα οποία είναι υπό κρατικό, δημόσιο έλεγχο; Τι θέλω να πω με αυτό;

Σας θυμίζω ότι όταν εδώ η τρόικα έλεγε «Ιδιωτικοποιήστε τον ΑΔΜΗΕ», πριν από δυο-τρεις μήνες ο κ. Ντάισελμπλουμ στην Ολλανδία, όταν μιλούσε στο Κοινοβούλιο για αποκρατικοποιήσεις, είχε πει ότι τα δίκτυα δεν ιδιωτικοποιούνται, ότι τα δίκτυα είναι υπό δημόσιο έλεγχο. Εδώ κάναμε ακριβώς τα αντίθετα.

Και μια κουβέντα πάνω σε αυτό θέλω να πω. Είχε ιδιωτικοποιηθεί, ήταν ανοικτή η παραγωγή ενέργειας στη χώρα μας. Δεν ήταν όλη υπό τη ΔΕΗ και υπό δημόσιο έλεγχο. Υπήρχαν και ιδιώτες που είχαν άδεια, οι οποίοι όμως δεν έκαναν χρήση και περίμεναν τους μνημονιακούς νόμους και για τη «μικρή ΔΕΗ» και για τον ΑΔΜΗΕ, για να μπορέσουν μετά να βάλουν πόδι πάνω σε συγκεκριμένα και να υλοποιήσουν κάποιες τέτοιες καταστάσεις.

Άρα, βλέπουμε ότι κάποιοι περίμεναν και κάποιοι εξυπηρετήθηκαν και μέσα από αυτούς τους μνημονιακούς νόμους και οφείλω να πω ότι ήταν και εγχώριοι ή εγχώρια, αν θέλετε, συμφέροντα και εγχώριες επιχειρήσεις.

Αυτά και μπορεί να είπα και πολλά.

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ