Το ακούσαμε από υπουργούς, κυβερνητικούς εκπροσώπους και τηλεοπτικούς σχολιαστές. Λες κι η ανθρώπινη ύπαρξη ορίζεται από την πολιτική της ομοφοβίας και της τρανσφοβίας. 

Όμως, η ζωή δεν στριμώχνεται στην ιδεολογία τους. Η επιστήμη δεν υπακούει στις πολιτικές τους σκοπιμότητες. Και κυρίως, οι τρανς, ίντερσεξ και μη δυαδικοί άνθρωποι δεν είναι «ατζέντα», ούτε πεδίο άσκησης συντηρητικών αντανακλαστικών. Είναι άνθρωποι με δικαιώματα.

Και όταν τηλεοπτικός δημοσιογράφος παραπέμπει στον «ψυχίατρο» όποιον «έχει θέμα με το φύλο του», δεν εκφράζει απλώς μια σκοταδιστική άποψη. Ψυχιατρικοποιεί το δικαίωμα στην ισότητα και αναπαράγει ένα στίγμα που η κοινωνία πάλεψε δεκαετίες για να ξηλώσει.

Κανένας υπουργός, κανένας κυβερνητικός εκπρόσωπος, κανένας αδαής σχολιαστής δεν αποφασίζει ποιος δικαιούται να υπάρχει.

Η περηφάνεια και η διεκδίκηση δεν μπαίνουν σε δύο κουτάκια, επειδή αυτό βολεύει το αφήγημα της Ακροδεξιάς ρητορικής.

Ελάτε στον αιώνα μας γιατί εμείς δεν θα γυρίσουμε πίσω στον δικό σας.