Η υιοθέτηση του Κανονισμού για τις Νέες Γονιδιωματικές Τεχνικές, μετά την απόρριψη των κρίσιμων τροπολογιών που ζητούσαν πλήρη ιχνηλασιμότητα, σήμανση και ουσιαστική απαγόρευση των πατεντών στα φυτά που πρότεινε η LEFT και άλλες δυνάμεις στο ΕΚ, αποτελεί σοβαρή πολιτική οπισθοδρόμηση για την Ευρώπη.
Η πλειοψηφία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με τις δυνάμεις της Δεξιάς, επέλεξε να ακούσει τις πιέσεις της βιομηχανίας σπόρων και αγροχημικών, αντί να προστατεύσει τους αγρότες, τους καταναλωτές, τη βιοποικιλότητα και το δικαίωμα της κοινωνίας να γνωρίζει τι παράγεται, τι καλλιεργείται και τι φτάνει στο πιάτο της.
Για την Αριστερά, το κεντρικό ζήτημα είναι καθαρό: δεν μπορεί το γενετικό υλικό των φυτών, οι σπόροι και τα χαρακτηριστικά τους να μετατρέπονται σε ιδιωτική ιδιοκτησία λίγων πολυεθνικών. Οι πατέντες στα φυτά δεν είναι «καινοτομία». Είναι μηχανισμός ελέγχου της τροφής. Δημιουργούν νέες εξαρτήσεις για τους αγρότες, περιορίζουν την ελευθερία των βελτιωτών σπόρων, αυξάνουν τον κίνδυνο δικαστικών διώξεων και επιταχύνουν τη συγκέντρωση της αγοράς στα χέρια λίγων εταιρειών.
Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, οι οργανώσεις βιολογικής γεωργίας, οι αγρότες, οι μικροί βελτιωτές σπόρων και οι καταναλωτικές ενώσεις έχουν προειδοποιήσει εγκαίρως: χωρίς πλήρη σήμανση, χωρίς ιχνηλασιμότητα σε όλη την αλυσίδα και χωρίς πραγματική απαγόρευση των πατεντών, οι καταναλωτές χάνουν το δικαίωμα επιλογής και οι παραγωγοί χάνουν τη δυνατότητα να καλλιεργούν χωρίς εξάρτηση από κατοχυρωμένα εταιρικά δικαιώματα.
Η βιολογική και μη μεταλλαγμένη παραγωγή δεν μπορεί να προστατευθεί με αόριστες υποσχέσεις και εθελοντικούς κώδικες δεοντολογίας. Χρειάζεται δεσμευτικό πλαίσιο, δημόσιος έλεγχος, προληπτική αρχή και προστασία της αγροτικής ανεξαρτησίας.
Καταγγέλλουμε την απόρριψη των τροπολογιών και την υιοθέτηση ενός Κανονισμού που ανοίγει το δρόμο στην ιδιωτικοποίηση του σπόρου και της ίδιας της διατροφικής αλυσίδας. Η τροφή είναι κοινό αγαθό. Οι σπόροι είναι κληρονομιά των λαών και των αγροτικών κοινοτήτων. Δεν είναι εμπόρευμα προς πατεντάρισμα.