Σημεία από τη συνέντευξη του Εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ, Παυσανία Παπαγεωργίου, στο Κόκκινο Πάτρας

Ο Εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, Παυσανίας Παπαγεωργίου, μιλώντας στο Κόκκινο Πάτρας σήμερα Τρίτη 29 Οκτωβρίου 2024, μεταξύ άλλων επεσήμανε:

Για τη συμπεριφορά του Κυρ. Μητσοτάκη μέσα στη Βουλή απέναντι στον πρόεδρο της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Νίκο Παππά, την προηγούμενη εβδομάδα

Π. Παπαγεωργίου: Κοιτάξτε, ήταν μια ατυχής έως δύσκολη στιγμή για το κοινοβουλευτικό, αλλά παρ’ όλα αυτά ήταν αποκαλυπτική και για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν κάποιοι, ασχέτως με το σε ποια θέση βρίσκονται και ασχέτως με το αν θα έπρεπε τουλάχιστον να βάζουν τον θεσμό περισσότερο πάνω από το θυμικό τους και από τη διαχείριση γενικότερα της καθημερινότητας μέσα στο Κοινοβούλιο. Αυτό που μας χαροποιεί όμως από την όλη εξέλιξη του γεγονότος είναι ότι ο Κυρ. Μητσοτάκης βρήκε απέναντί του ένα μπλοκ από άκρη σε άκρη στο κοινοβουλευτικό δημοκρατικό τόξο. Την ίδια ημέρα, ενώ προσπάθησε ο πρωθυπουργός να δημιουργήσει μία ένταση – χωρίς να θέλω να υπεισέλθω τώρα στο αν ήταν σωστό από άποψη στρατηγικής, πού αποσκοπούσε, αν βγήκε αυτή η ένταση γενικότερα που δημιούργησε στο να απομακρύνει τη συζήτηση από τα πραγματικά θέματα της πολιτικής προστασίας και των μεγάλων πυρκαγιών – αυτό το οποίο είναι πολύ σημαντικό είναι ότι βρέθηκαν απέναντί του πολύ γρήγορα και οι εκπρόσωποι των άλλων κομμάτων, βάζοντας του ένα φρένο στα συμπεριφορικά ζητήματα τα οποία δημιουργεί από μόνος του απέναντι στις θεσμικές θέσεις.

Όχι μόνο δεν είναι δυνατόν να υπάρχει μία τέτοια συμπεριφορά μέσα στη Βουλή, αλλά δεν οδηγεί και πουθενά, ούτε τον κοινοβουλευτικό διάλογο, αλλά ούτε και την επικοινωνία γενικότερα των πολιτικών θεμάτων, ακόμα και με το δικό του ακροατήριο. Γιατί στο τέλος της ημέρας αυτό που είναι ακόμα πιο σημαντικό είναι ότι και από τη δική του την παράταξη βρέθηκαν φωνές οι οποίες είπαν ότι δεν ήταν απλώς ατυχής, αλλά ήταν ιδιαίτερα άστοχη αυτή η συμπεριφορά.

Δημοσιογράφος: Θύμισε και λίγο Σαμαρά του ‘15, όμως.

Π. Παπαγεωργίου: Δεν μπορεί κανείς να συγκρίνει αυτά τα δεδομένα και να τα βάλει πλάι πλάι. Πρώτα απ’ όλα υπήρχε μία συγκεκριμένη συμπεριφορά που τη ζήσαμε όλοι όσοι βρεθήκαμε εκείνη τη στιγμή στη μετάβαση, από την εποχή εκείνη τη δύσκολη των μνημονιακών κυβερνήσεων, σε μία νέα προσπάθεια, όπως αυτή μπόρεσε και εξελίχθηκε τελικά. Και είχε και μία θεσμική κατά κάποιο τρόπο υπερβολή εκείνη την ώρα. Δηλαδή, είτε ήθελε είτε δεν ήθελε, η τότε κυβέρνηση και ο τότε πρωθυπουργός ήταν απερχόμενοι. Τώρα όμως μιλάμε για αυτόν ο οποίος κρατάει το έδρανο και πρέπει να δώσει το παράδειγμα. Δηλαδή δεν μπορεί να συγκρίνουμε τη συμπεριφορά εκείνης της στιγμής με αυτή τη συμπεριφορά του εν ενεργεία πρωθυπουργού μέσα στο ελληνικό κοινοβούλιο. Δεν μιλάμε για το αν πρέπει να υπεισέρχεται στα εσωτερικά των κομμάτων. Μιλάμε για το ότι δεν υπάρχει κανένα δικαίωμα στο να αναγνωρίζει ή να μην αναγνωρίζει με βάση τα δικά του κριτήρια αυτόν ο οποίος έχει τεθεί ως συνομιλητής του ή ως ομιλητής στο Κοινοβούλιο από πλευράς της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Και γι’ αυτό σε αυτή την περίπτωση ήταν όλο το κοινοβουλευτικό τόξο μαζί.

Δημοσιογράφος: Πάντως, κ.Παπαγεωργίου, μετά τη συζήτηση αυτή στη Βουλή και τα περί χαριεντισμών που ακούστηκαν από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, είδαμε μια μέρα μετά ουσιαστικά να αποκαλύπτονται οι μάρτυρες υπεράσπισης για την υπόθεση της Novartis, με ένα νόμο που είχε περάσει η Νέα Δημοκρατία με τον υπουργό Δικαιοσύνης. Πώς το σχολιάζετε όλο αυτό που έγινε; Πιστεύετε ότι σχετίζεται με τα εσωκομματικά της Νέας Δημοκρατίας;

Π. Παπαγεωργίου: Στην πολιτική αυτό που δε μπορεί να αποκλείσει κανένας είναι οι χρονικές συγκυρίες. Δηλαδή τίποτα δεν γίνεται από μόνο του σε έναν οποιονδήποτε χρόνο. Σίγουρα η δικαιοσύνη αποφασίζει μόνη της και προχωράει σε συγκεκριμένη ροή των αποφάσεών της. Από κει και πέρα δεν πάει να πει ότι δεν μπορούν να εκμεταλλευτούν οι πολιτικοί τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης για να επικοινωνήσουν το δικό τους διακύβευμα ή τη δική τους στοχοθεσία. Αυτό όμως που τονίσαμε, τουλάχιστον από τον ΣΥΡΙΖΑ, από την πρώτη στιγμή που βγήκε αυτή η απόφαση, είναι ο τρόπος με τον οποίο νομοθετεί η κυβέρνηση. Δηλαδή ο τρόπος με τον οποίο τροποποιεί τις προτάσεις απέναντι και σε διατάξεις που η ίδια η συντηρητική ή νεοφιλελεύθερη παράταξη έχει θέσει στο παρελθόν. Δηλαδή τον Μάιο του 2024 τροποποιήθηκε μία διάταξη του 2014 την οποία είχε ψηφίσει η τότε Νέα Δημοκρατία και όλοι όσοι σήμερα την υπερασπίζονται τροποποιημένη.

Άρα εδώ δεν μπορεί να μην σκεφτούμε ότι όλο αυτό γίνεται με έναν συγκεκριμένο σκοπό: στο να οδηγηθεί η Δικαιοσύνη στο να αποκτήσει μία δυνατότητα για να βγάλει ένα συμπέρασμα. Άρα με τον ίδιο σκοπό έγινε και το 2014 κάτι άλλο; Ή με τον ίδιο σκοπό και με την ίδια ελαφρότητα θα γίνει το 2026 ή το ‘28 κάτι άλλο; Οι νόμοι δεν είναι α λα καρτ και το α λα καρτ δεν σημαίνει ότι δεν τους επιλέγουμε μόνο όταν τους χρειαζόμαστε, είναι ότι δεν δημιουργούμε και έναν χάρτη μόνο με συγκεκριμένες προσλαμβάνουσες εκείνης της περιόδου. Πρέπει να είναι μακροπρόθεσμοι, μακροχρόνιοι και να δίνουν τη νομοθετική σοβαρότητα και σταθερότητα σε έναν τόπο για να θεωρείται ευνομούμενη πολιτεία.

Δημοσιογράφος: κ. Παπαγεωργίου, μιλώντας με τον κόσμο μάς λένε πως έχουν την αίσθηση ότι δεν υπάρχει αντιπολίτευση με όσα συμβαίνουν και στα εσωκομματικά των δύο κυρίαρχων κομμάτων της αντιπολίτευσης, στο ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ. Τι γίνεται στο μεσοδιάστημα μέχρι να φτάσουμε στην εκλογή νέου προέδρου; Στον ΣΥΡΙΖΑ έχουν σηκώσει τα στιλό ψηλά οι βουλευτές; Δεν γίνεται δουλειά στην κοινοβουλευτική ομάδα, δεν λειτουργεί το κόμμα; Ή γίνεται και δεν το μαθαίνουμε;

Π. Παπαγεωργίου: Είναι πράγματι ένα δύσκολο στοίχημα αυτό το οποίο περνάει τουλάχιστον το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης εδώ και ένα μεγάλο διάστημα. Αυτό που έχει μπει σαν στοίχημα είναι το να μπορέσει ταυτόχρονα, εν κινήσει και με όλη την κοινοβουλευτική δραστηριότητα, να προχωρήσει αυτό το κόμμα στον ρόλο του τον κοινοβουλευτικό. Δεν έχει σταματήσει. Ειλικρινά δεν έχει σταματήσει. Δεν είναι ότι δεν το μαθαίνουμε. Το μαθαίνουμε, γιατί βγαίνει το πρόγραμμα και των ερωτήσεων – επερωτήσεων και της πολιτικής κριτικής που ασκείται στα μέσα, και όλων των συζητήσεων που γίνονται σε πάνελ καθημερινά, στην αρθρογραφία, παντού. Άρα πολιτική και αντιπολίτευση στις λάθος πολιτικές της κυβέρνησης γίνεται καθημερινά. Δεν μπορεί όμως κανείς να αφήσει στην άκρη αυτό το οποίο είναι κατά κάποιο τρόπο και λίγο πιο γαργαλιστικό, δηλαδή ό,τι έχει όνομα, ό,τι έχει προσωπική ένταση μεταξύ ανθρώπων που βρίσκονται στην πολιτική προκαλεί το ενδιαφέρον και των δημοσιογράφων αλλά και του ίδιου του κόσμου. Δεν είναι δύσκολο δηλαδή κάποιος να θέλει να παρακολουθήσει πιο έντονα το τι γίνεται στην κούρσα διαδοχής ή στην κούρσα επιλογής νέου αρχηγού. Είναι κατανοητό αυτό.

Όμως, ως κόμμα, αυτό που πρέπει να μείνει ζωντανό μέχρι και την τελευταία στιγμή και να δοθεί στην επόμενη ηγεσία, είναι το κοινοβουλευτικό έργο. Και εκεί έχουν γίνει πραγματικά βήματα. Έχουν κατατεθεί πολύ συγκεκριμένες προτάσεις. Ξεκινάμε πάντοτε από το κομμάτι της καθημερινότητας της οικονομικής, για τα ευάλωτα νοικοκυριά, για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι πιστωτές και γενικότερα οι τράπεζες και όλοι όσοι έχουν πάρει τα δάνεια για διαχείριση, για το κομμάτι γενικότερα της φορολογίας – τώρα που είναι η περίοδος του προϋπολογισμού, υπάρχει μια πολύ έντονη συζήτηση –  αλλά ακόμα και για αυτά τα οποία σχεδιάζει η κυβέρνηση να υλοποιήσει, όχι προς όφελος των ανθρώπων που βρίσκονται στην καθημερινότητα και στην εργασία. Θα δούμε μεθαύριο ότι υπάρχει ένας σχεδιασμός γενικότερα για τα εργασιακά. Ξεκινήσαμε ήδη από σήμερα να μιλάμε για αυτό που είναι πραγματικότητα: ότι δεν μπορεί καμία χώρα να μην έχει συλλογικές συμβάσεις στα εργασιακά. Θα δείτε, θα υπάρξει μία συζήτηση, θα υπάρξει μία ένταση, θα κερδίσουμε κάποια πράγματα, θα επιβάλλουμε, θα έχουμε έλεγχο. Δεν σας λέω για τα διεθνή, τα βιώνετε καθημερινά βλέποντας το τι γράφεται και πώς συζητιέται. Δεν σας λέω για τα ελληνοτουρκικά. Όλες οι θεματικές και οι επιτροπές της Βουλής παρακολουθούνται από την αξιωματική αντιπολίτευση και κατατίθενται προτάσεις.

Για το αν θα μπορέσει να υπάρξει ενότητα στον ΣΥΡΙΖΑ την επομένη των εσωκομματικών εκλογών

Π. Παπαγεωργίου: κ. Δρακούλη, κ. Χρυσανθόπουλε, το σημαντικότερο είναι ότι κάποιος πρέπει να ακολουθεί τους όρους και οι όροι για ένα κόμμα είναι αφενός μεν οι καταστατικοί όροι και αφετέρου το να μπορεί να αφουγκράζεται κάποιος τη δημοκρατικότητα και τις διαδικασίες οι οποίες προσέλκυσαν τον κόσμο για να έρθει σε ένα κόμμα. Άρα, αυτό που πρέπει να δούμε για να υπάρξει η επόμενη μέρα είναι, όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα, όποια και αν είναι η επιλογή της βάσης, να πρέπει να γίνεται σεβαστή. Ακολούθως βέβαια, και όποια και αν είναι η επιλογή των εκπροσώπων της βάσης, πρέπει να γίνεται σεβαστή. Δεν αντιλέγει κανένας ότι κάποιος μπορεί να αμφισβητήσει όχι τον τρόπο με τον οποίο βγήκε ή την ορθότητά τους, να αμφισβητήσει το αν οδηγεί σε μία λύση ή όχι η κάθε απόφαση και να βάλει στην ατζέντα και τη δική του πρόταση. Αυτό νομίζω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ το εξυπηρετεί. Πολλές φορές αυτό, επειδή είναι όχι απλά δημοκρατικό, αλλά γίνεται μπροστά στον κόσμο, γίνεται ζωντανά στον κόσμο, δεν είναι κάτι το οποίο κρύβεται πίσω από κουρτίνες και σε κλειστά δωμάτια, δημιουργεί την εικόνα ότι υπάρχει μία πολύ μεγαλύτερη ένταση από αυτή που μπορεί να αντέξει ένα κόμμα. Δεν είναι όμως έτσι. Δεν είναι έτσι και θα αποδειχθεί όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία, όταν υπάρχει νέα ηγεσία και όταν θα προχωρήσουμε πλέον χωρίς να έχουμε σταματήματα για τέτοιες διαδικασίες, έντονα και με έντονη αντιπαράθεση. Υπάρχουν δημοκρατικοί θεσμοί όμως πάντοτε.

Δημοσιογράφος: Πάντως υπάρχουν βουλευτές που λένε ότι αν δεν τους «αρέσει» το αποτέλεσμα μπορεί και να αποχωρήσουν, να πάρουν την έδρα και να φύγουν. Ο κ. Πέτρος Παππάς, ο οποίος φωτογραφήθηκε και με τον κ. Ανδρουλάκη στη Θεσσαλονίκη κατά τη διάρκεια της 28ης Οκτωβρίου. Αυτά πώς τα σχολιάζετε;

Π. Παπαγεωργίου: Κοιτάξτε, το σημαντικότερο δεν είναι αν μου αρέσει κάτι μένω και αν δεν μου αρέσει φεύγω. Είναι αν θεωρώ κάτι το οποίο γίνεται σωστό, μένω και αν θεωρώ ότι κάτι γίνεται λάθος προσπαθώ να εξηγήσω στους άλλους γιατί δεν είναι ο σωστός δρόμος ή δεν είναι η σωστή επιλογή. Αυτό είναι η διαλεκτική μέσα στα κόμματα και αυτό πρέπει να κάνουν ούτως ή άλλως τα στελέχη, γιατί αύριο καλούνται να μπουν μέσα στη Βουλή ή και σήμερα, όπως είπατε για το συγκεκριμένο στέλεχος, βρίσκεται μέσα στη Βουλή.

Υπάρχουν πολλές φορές απόψεις οι οποίες δεν τυγχάνουν της πλειοψηφίας. Ειδικά όταν είσαι στην αντιπολίτευση, και μέσα στις επιτροπές και παντού το βλέπουμε αυτό να συμβαίνει, δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο. Άρα τι κάνουμε εκεί; Δεν πάμε στην επόμενη επιτροπή; Δεν καταθέτουμε την άποψή μας, δεν δημιουργούμε τεκμηρίωση, επιχειρηματολογία, δεν μαχόμαστε συνεχώς; Γιατί να μη γίνεται το ίδιο και στο κόμμα; Δεν μπορώ να αντιληφθώ, τουλάχιστον τώρα θα σας το πω προσωπικά, αυτή την αντιμετώπιση του ή το ένα ή τίποτα.

Δημοσιογράφος: Για να κλείσουμε με το πρακτικό που απασχολεί και φαντάζομαι αρκετούς ακροατές μας, θα γίνει το συνέδριο; Που θα γίνει; Με ποια μορφή; Υβριδικό; Θα είναι όλοι με αυτοπρόσωπη παρουσία; Γιατί δεν μένουν πολλές μέρες, καμιά δεκαριά αν δεν κάνω λάθος.

Π. Παπαγεωργίου: Οι διαδικασίες για το συνέδριο προχωράνε ομαλά, έχει ολοκληρωθεί και η εγγραφή των μελών, αυτή την  εβδομάδα έχει ο χρονικός ορίζοντας μπροστά την εκλογή των συνέδρων. Χώρος έχει βρεθεί και είναι ένας πολυχώρος με όλα τα απαραίτητα για να μπορέσει να υποστηρίξει ένα τέτοιου μεγέθους συνέδριο – και τεχνικά και για την υποδοχή και για τους δημοσιογράφους, γιατί ξέρετε, είναι πολύ μεγάλο το ενδιαφέρον για την κάλυψη του συνεδρίου. Άρα εδώ δεν υπάρχει κάποιο εμπόδιο, τουλάχιστον στο τεχνικό κομμάτι. Από κει και πέρα, βήμα βήμα να γίνονται οι ανακοινώσεις και να γίνεται και η προσέγγιση, η οποία προχωράει ούτως ή άλλως εντός του προσυνεδριακού διαλόγου. Να καταλήξουμε, να ακουστούν οι απόψεις, να βρούμε αυτά τα οποία μπορούν να δημιουργήσουν τις συγκλίσεις μεταξύ των στελεχών και των μελών και να ξεκινήσουμε την επόμενη μέρα με όποια ηγεσία επιλέξει η βάση.

Δημοσιογράφος: Χωρητικότητα θα υπάρξει ικανή να τους χωρέσει όλους ή θα πάτε υβριδικά κ. Παπαγεωργίου; Πώς το βλέπετε;

Π. Παπαγεωργίου: Κοιτάξτε, είναι πάρα πολύ μεγάλος ο χώρος. Είναι ένας πολυχώρος στον οποίο έχουν γίνει τεράστιες συναυλίες. Αυτή τη στιγμή υπάρχει ένα μέτρο για την εκλογή των συνέδρων. Έχει ληφθεί υπόψη αυτό το μέτρο, άρα θα μπορεί να είναι όλοι όσοι θέλουν να προσέλθουν δια ζώσης, θα έχουν και αυτή τη δυνατότητα. Μακάρι, σας λέω, να βρεθούμε σε τέτοια στιγμή όπου θα είναι περισσότεροιΕιλικρινά θα βρεθεί τρόπος. Δεν νομίζω ότι θα είναι δυσάρεστο το γεγονός, αντίθετα θα είναι πολύ ευχάριστο.

​