Σημεία από τις παρεμβάσεις του Γραμματέα της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Στέργιου Καλπάκη στο Open TV και την εκπομπή «10 παντού»

• Στην υπόθεση των υποκλοπών υπάρχουν δύο σενάρια. Ή η χώρα είναι ένα ξέφραγο αμπέλι κατασκόπων και άρα τίθεται ένα μείζον ζήτημα ασφάλειας, και αυτό αφορά βεβαίως την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό που έχει την ΕΥΠ στην αρμοδιότητά του, ή στήθηκε ένα παρακρατικό κέντρο παρακολούθησης ΕΥΠ – Predator από το Μαξίμου. Τρίτο σενάριο δεν υπάρχει. Προφανώς για να μην μπει σε αυτό το «δίλημμα», ο κ. Τζαβέλλας κράτησε την υπόθεση στο αρχείο.
  
• Η ηγεσία του Αρείου Πάγου από το 2022 που έσκασε η υπόθεση των υποκλοπών είναι μέρος του προβλήματος και μέρος της συγκάλυψης με μία σειρά ενεργειών που έχουν γίνει. Τότε ήταν ο κ. Ντογιάκος που ήταν οι δικογραφίες για τον κύριο Κουκάκη και τον κ. Ανδρουλάκη και πήγε και έκανε και άλλη δικογραφία για τη διαρροή. Δηλαδή το πρόβλημα για τον κ. Ντογιάκο δεν ήταν το σκάνδαλο, αλλά γιατί διέρρευσαν τα στοιχεία στον Τύπο. Στη συνέχεια, σας θυμίζω είχε βγάλει τότε μία γνωμοδότηση που έλεγε να μην κάνει η ΑΔΑΕ τους ελέγχους των Επικοινωνιών. Και τότε υπήρχαν από την αντιπολίτευση οι ίδιες αντιδράσεις με σήμερα.
  
• Μετά τον κ. Ντογιάκο είναι η κ. Αδειλίνη και έχουμε τη διάταξη αρχειοθέτησης του κ. Ζήση που εντελώς τυχαία δεν έλαβε υπόψιν του ότι 30 στόχοι ήταν κοινοί και όχι μόνο ήταν κοινοί, αλλά ήταν «σύμπτωση» – είμαστε χώρα των συμπτώσεων – ότι τελείωνε η παρακολούθηση από την ΕΥΠ και άρχιζε από το Predator ή τελείωνε από το Predator και άρχιζε από την ΕΥΠ.
  
• Κι έρχομαι τώρα στον κ. Τζαβέλλα, ο οποίος δεν έλαβε υπόψιν του μια ολόκληρη απόφαση 1.300 σελίδων, δεν έλαβε υπόψιν του αυτά τα οποία λέει ο κ. Ντίλιαν και βγάζει αυτήν τη διάταξη. Υπάρχει συμφωνία κυβέρνησης με την ηγεσία του Αρείου Πάγου για τη συγκάλυψη αυτού του τεράστιου σκανδάλου που αγγίζει ευθέως το Μέγαρο Μαξίμου και τον κ. Πρωθυπουργό.
  
• Είναι ντροπή για τη Δημοκρατία μας και αυτό είναι που προσβάλλει τη Δικαιοσύνη. Εγώ δεν τσουβαλιάζω όλη τη δικαιοσύνη και όλους τους δικαστές, αλλά δημιουργείται στην κοινωνία μια συνολική αμφισβήτηση. Το βλέπουμε σε ποσοστά 60 και 70%. Αυτό συμβαίνει πολλές φορές και για το πολιτικό σύστημα. Δεν είμαστε εμείς που δημιουργούμε αυτή τη κατάσταση, εμείς την αναδεικνύουμε. Αυτά τα απαράδεκτα τα οποία συμβαίνουν, που είναι όλος ο νομικός κόσμος έξαλλος, υπονομεύουν τη δικαιοσύνη.