Του Μιχάλη Καστρινάκη

Ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια στην ανάταξη του κομματικού ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται στα πολιτικά αποτελέσματα που παράγει η αποστασιοποίηση της κυβέρνησης από το κόμμα. Η αίσθηση που επικρατεί αρκετές φορές στα μέλη είναι ότι υπάρχουν μέσα στην κυβέρνηση θύλακες αδιαφορίας απέναντι στις θέσεις των οργάνων του ΣΥΡΙΖΑ. Aυτό αφορά τόσο αποφάσεις που παίρνονται για κεντρικά θέματα χωρίς να έχουν συζητηθεί στα κεντρικά όργανα όσο και θέματα που αφορούν συγκεκριμένες Ν.Ε. και τμήματα του κόμματος.

Στον αντίποδα των ανοησιών του συστημικού τύπου και των αντίστοιχων κομμάτων, η πραγματικότητα είναι ότι πολλά υπουργεία λειτουργούν χωρίς καμιά διαδικασία επικοινωνίας και ουσιαστικής συμμετοχής στη διαδικασία λήψης αποφάσεων των οργανώσεων και των οργάνων του ΣΥΡΙΖΑ.

Αναφέρομαι σε θέματα που κανένας χρονικός προορισμός δεν εμποδίζει τέτοιες διαδικασίες. Πρόκειται για την αναπαραγωγή του αστικού μοντέλου πολιτικής, με προφανείς συνέπειες στην ενίσχυση του κλίματος αποστράτευσης και ουσιαστικής παραίτησης που επικρατεί σε μεγάλη μερίδα μελών του κόμματος.

Παρόμοια ηγεμονική παρουσία αστικών αντιλήψεων στις γραμμές μας συνιστά και η στάση πολλών μελών της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας (Κ.Ο.) που κινούνται με τρόπους οι οποίοι μερικές φορές θυμίζουν τις πρακτικές συναδέλφων τους από άλλα κόμματα.

Για να καταπολεμηθούν τέτοια εκφυλιστικά φαινόμενα χρειάζονται ριζοσπαστικά μέτρα που ξεφεύγουν από τα συνήθη πλαίσια της κομματικής κανονικότητας. Μια απόφαση του συνεδρίου ότι μόνο 20 με 30 (που θα επιλεγούν με απόφαση της Κ.Ε. ή με εσωκομματικό δημοψήφισμα) από τα σημερινά μέλη της Κ.Ο. θα είναι υποψήφια στις επόμενες εκλογές θα συνέβαλε τα μέγιστα στο να δοθεί με καλύτερους όρους η μάχη για μια διαφορετική λειτουργία της αντιπροσωπείας μας στη Βουλή. Ταυτόχρονα, πρέπει να αποφασιστεί η ριζική μείωση (κατά 50% τουλάχιστον) του μισθού και των συνολικών αποζημιώσεων των βουλευτών μας και να υλοποιηθεί η απόφαση του ιδρυτικού συνεδρίου ότι αποδίδουν όλα τα χρήματα στο κόμμα και μισθοδοτούνται από αυτό.

Δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία για την αποφυγή θεσμοθέτησης ριζοσπαστικών πολιτικών σε τομείς που δεν υπάρχει επιτροπεία και συγκυβέρνηση με τους θεσμούς. Τίποτα δεν δικαιολογεί τη μη υλοποίηση σχετικών θέσεων του ιδρυτικού συνεδρίου. Για παράδειγμα, η διάλυση των ΜΑΤ και όλων των ειδικών δυνάμεων της Αστυνομίας (ΟΠΚΕ, ΔΙΑΣ κ.λπ.), η θεσμοθέτηση ιδιώνυμης νομοθεσίας για τα περιστατικά αστυνομικής αυθαιρεσίας και μετατροπής σε πταίσματα των αδικημάτων με τα οποία συνήθως κατηγορούνται οι διαδηλωτές (αντίσταση κατά της αρχής κ.λπ.) είναι βήματα που έπρεπε ήδη να είχαν πραγματοποιηθεί.

Είναι πολύ θετικό το γεγονός ότι αποφασίστηκε η διεξαγωγή καταστατικού συνεδρίου μέσα στο 2017. Υπενθυμίζω πως εκκρεμεί η εξέταση εκατοντάδων προτάσεων καταστατικού χαρακτήρα που είχαν υποβληθεί στο ιδρυτικό συνέδριο, δόθηκε η υπόσχεση πως θα εξεταστούν από τη σχετική Επιτροπή και έχουν μείνει στα συρτάρια μας. Η θεσμοθέτηση θητειών για όλες και όλους (βουλευτές, συνδικαλιστές, δημοτικούς συμβούλους, αποσπασμένους δημοσίους υπαλλήλους, επαγγελματικά στελέχη του κόμματος, διορισμένους σε αμειβόμενες θέσεις στη Διοίκηση, επιστημονικούς συνεργάτες) είναι όπλο απαραίτητο στον πόλεμο κατά του τέρατος της γραφειοκρατίας.

Σημαντικό σήμα σημειολογικά θα εκπέμψει η ανάδειξη του πρόεδρου από την Κ.Ε.

Έχω ασθενή μνήμη και δεν θυμάμαι τις αιτίες για αυτήν την επιλογή, δεν ξεχνώ όμως το πάθος με το οποίο ο σύντροφος Τσίπρας υποστήριζε αυτή την άποψη στο συνέδριο του 2004.

 
* Ο Μιχάλης Καστρινάκης είναι μέλος της Ο.Μ. Δυτικού Βόλου