Άρθρο στην Εφημερίδα των Συντακτών της Νατάσας Γκαρά – Αναπληρώτρια Γραμματέας ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ & πρ. Βουλευτής Έβρου

Υπάρχουν αριθμοί που περιγράφουν μία σκληρή πραγματικότητα και δεν χωρούν σε εξαγγελίες. Περισσότερα από 900.000 στρέμματα καμένης γης το 2023 στον Έβρο. Πάνω από 150.000 στρέμματα καλλιεργειών πλημμυρισμένα φέτος. Σχεδόν 10% λιγότεροι κάτοικοι μέσα σε μία δεκαετία. Μια Περιφέρεια με κατά κεφαλήν ΑΕΠ περίπου 35% χαμηλότερο από τον μέσο όρο της χώρας.

Υπάρχουν και όσα δεν χωρούν στους αριθμούς, αλλά είναι αποτέλεσμα πολιτικής επιλογής. Συρρίκνωση δημόσιων υπηρεσιών και σχολείων. Σιδηροδρομική απομόνωση. Υψηλό κόστος παραγωγής, ενέργειας και μεταφορών. Εγκατάλειψη πρωτογενούς τομέα και υποδομών.

Υπάρχουν, βέβαια, και οι ιλουστρασιόν φωτογραφίες. Υπουργικές επισκέψεις, μεγαλόπνοα σχέδια και οι εξαγγελίες Μητσοτάκη, που διαβεβαίωνε τους Εβρίτες ότι βρίσκονται «στο κέντρο της καρδιάς» του.

Ανάμεσα στους αριθμούς και στις φωτογραφίες, ανάμεσα στην πραγματικότητα και στις λέξεις, γιγαντώνεται η απόσταση και η πολιτική απάτη. Καθώς ο Έβρος κείται μακράν από το ουσιαστικό ενδιαφέρον της δεξιάς κυβέρνησης.

Το «Έβρος Μετά» είναι η χαρακτηριστικότερη απόδειξη. Μετά την καταστροφή του 2023, δισεκατομμύρια, επιτροπές και κυβερνητικές φιέστες καλλιέργησαν την προσδοκία ανασυγκρότησης. Επί δύο χρόνια φορείς και πολίτες κατήγγελλαν τη στασιμότητα. Η κυβέρνηση απαντούσε με υποσχέσεις και φωτογραφίες.

Ώσπου η κοροϊδία ξεπέρασε τα τοπικά σύνορα μέσα από το αποκαλυπτικό πρωτοσέλιδο της «Εφημερίδας των Συντακτών». Και μαζί αποκαλύφθηκε μια μέθοδος διακυβέρνησης: η εξαγγελία γίνεται εθνική είδηση, η διάψευσή της μένει τοπική υπόθεση.

Ο Έβρος θα μπορούσε να είναι ο μεγεθυντικός φακός μιας πολιτικής που αφορά σε ολόκληρη τη χώρα: περιφερειακές ανισότητες, συρρίκνωση του δημόσιου χώρου, παραγωγή που ασφυκτιά, μετανάστευση κι ερήμωση. Πίσω από το επικοινωνιακό αφήγημα ευδοκιμούν η κερδοφορία των λίγων, οι αναθέσεις και οι μπίζνες των φίλων της κυβέρνησης.

Γι’ αυτό ο Έβρος δεν χρειάζεται όψιμο προεκλογικό ενδιαφέρον. Χρειάζεται αλλαγή πολιτικής. Το ερώτημα δεν είναι πώς θα διαχειριστούμε τη συρρίκνωση της Θράκης, αλλά πώς θα ανατρέψουμε τις πολιτικές που την παράγουν.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει καταθέσει ένα διαφορετικό σχέδιο: μια μακρόπνοη αναπτυξιακή στρατηγική που αντιμετωπίζει τον Έβρο και τη Θράκη ως τόπο παραγωγής, εργασίας, γνώσης και δημιουργίας, με στόχο τη μείωση των περιφερειακών ανισοτήτων, την απασχόληση και τη δημογραφική ανασυγκρότηση.

Ένα νέο παραγωγικό μοντέλο με προσανατολισμό στην οικονομία της γνώσης, τη μεταποίηση, την ευφυή γεωργία, σύγχρονες ψηφιακές και ενεργειακές υποδομές, δίκτυα μεταφορών και το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Προτείνεται επίσης τεχνολογικό Campus στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο, δομή στήριξης μικρομεσαίων επιχειρήσεων, προγράμματα πρώτης κατοικίας και στήριξης νέων οικογενειών στον βόρειο Έβρο και Οργανισμός Ανάπτυξης και Συνεργασίας της Νοτιοανατολικής Ευρώπης με έδρα τη Θράκη.

Ένα παραγωγικό υπόδειγμα με πρωταγωνιστικό ρόλο των δημόσιων πολιτικών κι επενδύσεων. Με ενίσχυση της Υγείας, της Παιδείας, των κοινωνικών δομών και του πολιτισμού.

Κι αυτά δεν είναι μόνο υποσχέσεις. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ νομοθέτησε την επιδότηση λειτουργικού, ενεργειακού, μεταφορικού και εργασιακού κόστους των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στις παραμεθόριες περιοχές, εξασφάλισε Ειδικό Πρόγραμμα Υποδομών, δημιούργησε χρηματοδοτικά κι αναπτυξιακά εργαλεία, ενέταξε έργα σε ευρωπαϊκά προγράμματα, όπως τη Σιδηροδρομική Εγνατία, και δρομολόγησε εννέα νέα πανεπιστημιακά Τμήματα στη Θράκη. Πολιτικές και έργα που η ΝΔ εγκατέλειψε, πάγωσε ή ακύρωσε.

Η απομόνωση δεν είναι «συγκριτικό πλεονέκτημα», όπως μας είπε ο κ. Μητσοτάκης. Συγκριτικό πλεονέκτημα είναι η διασυνοριακότητα, η θέση της Θράκης στα Βαλκάνια και τη Μαύρη Θάλασσα, η παραγωγή, ο φυσικός της πλούτος και η εξωστρέφειά. 

Με προοδευτικές πολιτικές, με συνεκτικό αναπτυξιακό σχέδιο και κυρίως με πολιτική βούληση, η πορεία συρρίκνωσης μπορεί να αναστραφεί και η Θράκη να μπει στην καρδιά της παραγωγής, της εργασίας και της δημιουργίας.