«Εδώ και 6 μήνες πνιγόμαστε σε έναν βάλτο. Βρισκόμαστε σε μια κινούμενη άμμο. Με σφάξανε, ήρθαν και με σφάξανε τα ζωντανά μου», λένε οι κτηνοτρόφοι της Λέσβου. Αυτή είναι η σχέση τους με τα ζώα τους. Ο αφθώδης πυρετός και η ανεύθυνη και ανεπαρκής αντιμετώπισή του έχουν φέρει σε απόγνωση τους κτηνοτρόφους της Λέσβου.

Τις τελευταίες τρεις μέρες στο νησί, τους είδα να μας μιλούν με αγωνία, με θυμό, με σκυμμένα κεφάλια όχι μόνο για τα χαμένα κοπάδια, αλλά και για την οικονομική καταστροφή που βιώνουν οι οικογένειές τους, τις δουλειές που θα χαθούν, τις αλυσιδωτές αντιδράσεις που φέρνει αυτή η κρίση στον πρωτογενή τομέα και συνολικά στην οικονομία της Λέσβου.

Το πρόβλημα είναι ακόμη στην αρχή, λένε οι παραγωγοί και οι εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης, που βλέπουν ως μακρόχρονη συνέπεια μια δημογραφική βόμβα.

Για αυτό που συμβαίνει στη Λέσβο ευθύνεται η αδιαφορία των «αρίστων». Μιλάμε για ολική καταστροφή και οι αποσπασματικές αποζημιώσεις δεν είναι αρκετές. Χρειάζεται στρατηγική για να σταθεί όρθια η Λέσβος. Είναι ανάγκη να σωθεί ο κόσμος που μένει εδώ, να συνεχίσει να ευημερεί, να φτιάχνει οικογένειες, να μην εγκαταλείψει τον τόπο του.

Δεν θα αφήσουμε έτσι το θέμα της Λέσβου. Θα διοργανώσουμε επίσημες παρεμβάσεις και εκδήλωση στο νησί. Τα μηνύματα θα φτάσουν ξεκάθαρα και στην Αθήνα και στις Βρυξέλλες.