Τοποθέτηση της Έλενας Ακρίτα, βουλευτή Επικρατείας και Αναπλ. Τομεάρχη Δικαιοσύνης, αρμόδιας για τα Δικαιώματα και την Ισότητα του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, κατά τη διάρκεια της συζήτησης του σχεδίου νόμου “Ολοκλήρωση της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης” στην ολομέλεια της 29ης Ιουλίου 2024

Όταν μια μεγάλη προσωπικότητα φεύγει από τη ζωή, το κενό που αφήνει πίσω του είναι δυσαναπλήρωτο. Στην περίπτωση όμως του Γεράσιμου Νοταρά, επιτρέψτε μου να πω πώς καλά που δεν είναι εδώ να δει τα χάλια σας. Δεν είναι εδώ για να δει το όραμά του για το ΚΕΘΕΑ να γίνεται συντρίμμια, στα χέρια της πιο ανάλγητης κυβέρνησης από την μεταπολίτευση και μετά.

Ο Γεράσιμος Νοταράς ο διανοούμενος, ο οραματιστής, πίστεψε όσο κανείς στη θετική αλλαγή των ανθρώπων. Ήταν ο άνθρωπος που συνέβαλε αποφασιστικά στη δημιουργία του ΚΕΘΕΑ, του οποίου ήταν επίτιμος πρόεδρος, ήδη από το 1990. Και το έργο που άφησε πίσω του τεράστιο.

Με τον νυν Πρόεδρο του ΚΕΘΕΑ και ψυχίατρο Χρήστο Λιάπη είχα μια αλγεινή εμπειρία, όταν τον ρώτησα -με την ιδιότητα της Αντιπροέδρου της Επιτροπής σωφρονιστικού συστήματος και δομών εγκλεισμού κρατουμένων – όταν του ζήτησα λοιπόν να τοποθετηθεί και ως πρόεδρος του ΚΕΘΕΑ και ως ψυχίατρος στο νόμο Φλωρίδη για την αυστηροποίηση των ποινών και για τα τοξικοεξαρτημένα άτομα. Ο κ. Λιάπης απέφυγε να απαντήσει. Σιώπησε. Και η σιωπή του ήταν ιδιαίτερα εύγλωττη.

Να θυμηθούμε λίγο ποιος είναι ο κ. Δημήτρης Βαρτζόπουλος, υφυπουργός Υγείας, επίσης ψυχίατρος που «επιμελείται» του τερατουργήματος που ήρθε σήμερα προς ψήφιση.

«Το αρσενικό είναι πιο επιθετικό γιατί στη φύση αυτό είναι που κυνηγάει την τροφή και αναλαμβάνει την επιθετική διεκδίκηση. Το θηλυκό είναι για άλλες δουλειές. Για να τίκτει. Είναι η φύση των πραγμάτων το αρσενικό να είναι επιθετικό κατά συνέπεια η γυναικοκτονία έχει μια βιολογική βάση».

Ξέρετε ποιο ωράριο έχουν οι εργαζόμενοι στο ΚΕΘΕΑ; Κανένα. Είναι εκεί, δουλεύουν πάνω από τις δυνάμεις τους πέρα από τις αντοχές τους για να στηρίξουν τα τοξικοεξαρτημένα άτομα.

Ξέρετε τι θα αντιμετωπίσει ένας γονιός που καλεί το ΚΕΘΕΑ για να βοηθήσει το παιδί του; Έναν άλλο γονιό από την άλλη άκρη της γραμμής. Ένα γονιό που έχει περάσει τον ίδιο Γολγοθά, ένα γονιό, που τον καταλαβαίνει, που τον στηρίζει, που τον καθοδηγεί που του λέει εδώ είμαι για σένα και για το παιδί σου.

Αυτό δεν αντέχετε. Αυτό χτυπάτε. Την ανθρωπιά, την αλληλεγγύη, τη συντροφικότητα.

Και για να ξέρουμε τι λέμε: Θα επαναλάβω αυτά που ακούστηκαν από τους εκπροσώπους φορέων για τους άξονες που πρέπει να διέπουν την απεξάρτηση:

• Να εξασφαλίζεται η δημόσια και δωρεάν παροχή θεραπευτικών υπηρεσιών.

• Να διατηρηθεί η διαφορετικότητα, ο πλουραλισμός στις θεραπευτικές προσεγγίσεις και η αυτοτέλειά τους.

• Να καλύπτονται όλες οι επιστημονικά τεκμηριωμένες θεραπείες.

Γιατί η κατάργηση και η ομογενοποίηση όλων των στεγνών προγραμμάτων με τα προγράμματα υποκατάστασης, θα οδηγήσει στον αφανισμό των στεγνών προγραμμάτων.

Και όχι μόνο: Αποσπάτε την επανένταξη από τα προγράμματα θεραπείας, ακυρώνετε την ολιστική θεραπευτική προσέγγιση, που μόνο αυτή κάνει τη θεραπεία βιώσιμη και οριστική.

Γι’ αυτό εξάλλου δεν έχετε καν αναφορά στη στήριξη της οικογένειας των εξαρτημένων και των απεξαρτώμενων. Οι οικογένειες είναι μέρος της θεραπείας. Είναι μέθοδος της θεραπείας, αλλά η υποστήριξή τους και η ενδυνάμωσή τους είναι και σκοπός της θεραπείας.  

Ολοκληρώνετε λέει την ψυχιατρική μεταρρύθμιση. Την αποτελειώνετε καλύτερα. Αποκόπτετε την ψυχική υγεία από το ΕΣΥ, βγάζετε τους ψυχιατρικούς τομείς από τα νοσοκομεία.

Επιδιώκετε να πάει η απεξάρτηση στους ιδιώτες και στους χορηγούς. Δεν έχετε αφήσει τίποτα όρθιο.

Δεν ξέρω πότε και πόσο καιρό θα πάρει σε μια επόμενη κυβέρνηση να ανατάξει τη χώρα από την άλωση του κομματικού στρατού και την ασυδοσία των κολλητών σας. Από την αποσάθρωση κάθε κοινωνικού στοιχείου, κάθε δημόσιου, κάθε στοιχείου αλληλεγγύης και αναδιανομής.

Ξέρω μόνο ότι θα γίνει. Και θα κάθεστε σε μια γωνιά να μας βλέπετε να το κάνουμε.