Χτες βράδυ στο Πάντειο ζήσαμε κάτι πολύ περισσότερο από μια εκδήλωση για την Πορεία της ελληνικής αποστολής στη Γάζα. Ζήσαμε την ελπίδα να γεννιέται από τις στάχτες μιας γενοκτονίας.

Γεμίσαμε το αμφιθέατρο και ενώσαμε τις φωνές μας για μια αποστολή που δεν είναι απλώς ταξίδι, είναι πράξη αντίστασης, φωνή για όσους φιμώνονται, ανάσα για όσους ασφυκτιούν.

Η ελληνική αποστολή μετράει αντίστροφα με 205 ακτιβιστές που ξεκινούν, κουβαλώντας στις αποσκευές τους την ιστορική βαρύτητα της ευθύνης και το μήνυμα της παγκόσμιας αλληλεγγύης

Στην Γάζα την ρημαγμένη γωνιά της Γης από την εγκληματική πολιτική του Ισραήλ, εκεί που τα παιδιά λιμοκτονούν και οι λέξεις “ασφάλεια” και “δικαίωμα” έχουν χάσει κάθε νόημα, πάμε να αποδείξουμε πως η ανθρωπιά δεν νικήθηκε.

Εμείς που μένουμε πίσω, δεν σιωπούμε. Στεκόμαστε δίπλα τους, στηρίζουμε, παλεύουμε. Γιατί ο αγώνας ενάντια στην κατοχή, στη γενοκτονία και στην αδικία δεν έχει σύνορα. Είναι ο αγώνας όλων μας.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη δύναμη από ανθρώπους που ενώνονται για έναν σκοπό δίκαιο. Για έναν σκοπό ηθικό. Για τη ζωή, για την ελευθερία, για την Παλαιστίνη.

Μέχρι να ελευθερωθεί η τελευταία σπιθαμή, μέχρι να ξαναπαίξουν τα παιδιά χωρίς φόβο, μέχρι να πάψει να είναι έγκλημα η ύπαρξη.

Λευτεριά στην Παλαιστίνη!