Σημεία από τη συνέντευξη του εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Γιώργου Καραμέρου στο Talk Radio 98,9

Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Γιώργος Καραμέρος, παραχώρησε συνέντευξη στον ραδιοφωνικό σταθμό Talk Radio 98,9 και τη δημοσιογράφο Έφη Μπαρμπάτση και μεταξύ άλλων επεσήμανε:

Για τα αποτελέσματα των Γερμανικών εκλογών και την άνοδο της Αριστεράς

Δεν υπάρχει τίποτα θριαμβευτικό (εννοώντας την άνοδο της Αριστεράς) όταν το AfD αγγίζει το 20%, πλην όμως το 9% της Αριστεράς του Die Linke, μίας ανανεωμένης Αριστερά όπως πρέπει να είναι σε όλη την Ευρώπη, αποτελεί μία πολιτική υγειονομική ζώνη απέναντι στην ακροδεξιά. Θέλω όμως να υπογραμμίσω την εκτίμησή μου ότι συνήθως συνιστά προχειρότητα και ευκολία να κάνουμε αναγωγή εκλογικών αποτελεσμάτων της Γερμανίας ή των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα, χωρίς να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν κάποιες ταυτίσεις και κάποιες ομοιότητες. Να πάρουμε το παράδειγμα της Γερμανίας, γιατί ουσιαστικά από αυτά που θα περιγράψω μπορείτε να κάνετε μία προβολή και σε ότι έχει σχέση με τη χώρα μας τα τελευταία επτά χρόνια.

Η απορρύθμιση στη Γερμανία κάθε κοινωνικής πολιτικής άρχισε με την Ατζέντα 2010 του καγκελάριου Σρέντερ στη δεύτερη θητεία του το 2002 μέχρι το 2005 και πήρε μεγάλη έκταση με τις κυβερνήσεις συνασπισμού που ακολούθησαν, με διάλυση εργασιακών σχέσεων, περικοπή κοινωνικού κράτους, τροφοδοτώντας έτσι αυτή την εξάπλωση της επισφάλειας. Όλα αυτά μεταφράστηκαν σε χαμηλά επίπεδα αμοιβών και χαμηλό επίπεδο κοινωνικής προστασίας, σαν να μιλάω για την Ελλάδα τώρα, και ώρα ο νέος καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, μιλάει για μια Ατζέντα 2030 με νέες περικοπές κοινωνικών δαπανών και μισθών, που παρουσιάζεται σαν μόνο μέσο για την ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων. Αυτή η κοινωνική κακουχία που μεγαλώνει και στη Γερμανία και στην Ελλάδα, για να κάνω την αντιστοίχιση, λειτουργεί σαν βάση εκτόξευσης για την ακροδεξιά.

Η ακροδεξιά λοιπόν σημειώνει άνοδο εκεί που βασιλεύει η κοινωνική κακουχία, είτε λέγεται Θουριγγία, είτε είναι περιοχές με εργατική τάξη, είτε αγροτικές και κτηνοτροφικές περιοχές. Αυτό συμβαίνει σε ένα βαθμό και στην Ελλάδα, γιατί η ακροδεξιά καταφέρνει να στρέφει το θυμό του κόσμου εναντίον των μεταναστών. Το τρομερό είναι ότι οι απανταχού ολιγάρχες, έχοντας όλα τα μέσα χειραγώγησης στη διάθεσή τους, σκηνοθετούν την αντίδραση και θέτουν ως εχθρό – πρωταγωνιστή το φτωχό ξένο. Είναι μια διαδικασία σε εξέλιξη, που κορυφώνεται, με δυσμενή χαρακτηριστικά και αποτελέσματα. Προφανώς η Ευρωπαϊκή Αριστερά χρειάζεται ένα κοινό ενοποιητικό σχέδιο. Οι Σοσιαλδημοκράτες απέτυχαν στη Γερμανία στην προηγούμενη περίοδο, γιατί στην πραγματικότητα, αντί να υλοποιήσουν φιλολαϊκές, αριστερές και προοδευτικές πολιτικές, εφάρμοσαν συντηρητικές, νεοφιλελεύθερες και μιλιταριστικές συντηρητικές πολιτικές. Αυτές δεν ενισχύουν την αγοραστική δύναμη, δεν μιλούν για δημόσια υγεία, παιδεία ή σιδηρόδρομο.

Για το αν οι συγκεντρώσεις για τα Τέμπη κομματικοποιούνται από την αντιπολίτευση

Είναι λάθος να τίθεται αυτό το ερώτημα γενικά.  Δεν διοργανώνουν τα κόμματα το συλλαλητήριο, το διοργανώνουν οι συγγενείς των θυμάτων, όπως έγινε και στις 26 Ιανουαρίου. Εκείνοι κάνουν το κάλεσμα, οι πολίτες ανταποκρίνονται. Είτε έβγαζαν ανακοινώσεις τα κόμματα είτε όχι, οι πολίτες θα κατέβαιναν στο δρόμο, αυτό είναι ξεκάθαρο και αυτό έγινε και την προηγούμενη φορά. Τα κόμματα ως φορείς της δημοκρατίας που έχουν μέλη, έχουν δικαίωμα να απευθύνουν στα μέλη και τους ψηφοφόρους τους κάλεσμα να συμμετάσχουν, δεν σημαίνει ότι καπελώνουν και πολύ περισσότερο δε σημαίνει ότι χειραγωγούν τα συλλαλητήρια.

Επιπλέον να υπογραμμίσω πως είναι κακό για τη δημοκρατία να διαδίδεται η ιδέα πως ότι κάνουν τα κόμματα, συλλήβδην, είναι κάτι κακό. Τα κόμματα δεν είναι τοξικά, δυστυχώς ο κ. Μητσοτάκης έχει χρησιμοποιήσει αυτή την ορολογία αρκετά τα τελευταία χρόνια. Όταν όμως θέλουμε να αλλάξει κάτι στη ζωή μας οφείλουμε να το διεκδικούμε και το λέω αυτό σαν πολίτης. Πρέπει να καταλάβουμε ότι τα προβλήματα δεν λύνονται ούτε στην τηλεόραση, που και εγώ έχω υπηρετήσει σαν δημοσιογράφος, ούτε στα ραδιόφωνα. Οι αγώνες δίνονται στους δρόμους και εισακούγονται στη Βουλή, όπου εκεί αλλάζουν με νομοθετήματα οι ζωές των ανθρώπων προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο. Αν δεν γίνει αντιληπτό αυτό θα τοποθετείται πάντοτε η πολιτική απέναντι και ποτέ δε θα βελτιώνεται τίποτα.

Χρειάζεται με ειρηνικό τρόπο οι πολίτες να εκφράσουν την ξεκάθαρη απαίτησή τους για αλήθεια και δικαιοσύνη και τα κόμματα να κάνουν τη δουλειά τους. Η κυβέρνηση να αφήσει ελεύθερη τη δικαιοσύνη, να μην παρεμβαίνει, αν και ήδη έχει ναρκοθετήσει το δρόμο αυτό και η αντιπολίτευση να κάνει τη δουλειά της με θεσμικό τρόπο και ο θεσμικός τρόπος είναι η Βουλή. Και στη βουλή να μη καθυστερούμε άλλο και να καταθέσουμε την πρόταση μομφής.