Κείμενο συμβολής θέσεων του Συντονιστικού της Οργάνωσης Μελών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Αμαρουσίου

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι κόμμα της Αριστεράς και ενσωματώνει στη σύγχρονη εποχή όλες της παραδόσεις των λαϊκών αγώνων για ειρήνη, δημοκρατία και βελτίωση της θέσης των ευάλωτων πολιτών. Βασικός μας σκοπός, οφείλει να είναι η συγκεκριμένη απάντηση στις σύγχρονες προκλήσεις με ιδεολογικά φορτισμένες επιλογές που τεκμηριώνονται στη βάση των πραγματικών αναγκών της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Ως οργάνωση των μελών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στο Μαρούσι, καθήκον μας είναι η συγκρότηση ενός τοπικού πλάνου που θα αναλύει τα τοπικά και υπερτοπικά ζητήματα με κέντρο αναφοράς τον Δήμο μας. Ταυτόχρονα, στόχος μας οφείλει να είναι η αλληλεπίδραση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ με την κοινωνία, όχι με όρους αυστηρής ένταξης και συσπείρωσης στο κόμμα, αλλά με την ΟΜ ως τοπική έκφραση του κόμματος να συμβάλλει χωρίς στεγανά και περιορισμούς στην ικανοποίηση των συλλογικών αιτημάτων που βελτιώνουν την καθημερινότητά μας και καθιστούν πιο ανθρώπινη την τοπική μας κοινωνία.

Ο ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στην κοινωνία, στο πολιτικό σύστημα, στην τοπική κοινωνία

Οι πολιτικές δυνάμεις δεν υπάρχουν έξω και πάνω από την κοινωνία και η κοινωνία δεν τοποθετείται αυστηρά σε δομές που προκύπτουν από τη συγκυριακή αποτύπωση μιας εκλογικής δυναμικής. Οι μισθωτοί που πιέζονται από την ακρίβεια και την εργοδοτική αυθαιρεσία, οι μικροί και μεσαίοι επιχειρηματίες που παραμερίζονται από τους λίγους και ισχυρούς, οι νέοι χωρίς προοπτική και χωρίς ελεύθερο χρόνο, οι γονείς που αφήνονται αβοήθητοι στην όξυνση των κοινωνικών προβλημάτων, οι συνταξιούχοι που μένουν κρεμασμένοι στα δημοσιονομικά περιθώρια είναι διαφορετικές εκφράσεις μιας κοινωνικής πλειοψηφίας που σήμερα δυσκολεύεται να βρει οξυγόνο και καθηλώνεται στις πολιτικές διαχείρισης συμφερόντων της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ οφείλει να διαμορφώνει συγκεκριμένο πρόγραμμα θέσεων και σαφές προγραμματικό πλαίσιο για να χτίσει αυτή την κοινωνική συμμαχία και να διεκδικήσει την κυβερνητική ευθύνη με σκοπό τη διεύρυνση του ορίζοντα προσδοκιών της. Οφείλουμε να επιδείξουμε ισχυρή βούληση για τη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων, των προοδευτικών δυνάμεων που βρίσκονται εγκλωβισμένες στα κόμματα του προοδευτικού χώρου και πληρώνουν τις πολιτικές κατακερματισμού ορισμένων ηγεσιών. Το κόμμα μας προσπάθησε ενεργά το τελευταίο διάστημα να ανοίξει η συζήτηση των συνεργασιών σε επίπεδο κορυφής χωρίς ανταπόκριση. Πλέον ως Οργανώσεις Μελών οφείλουμε να πείσουμε στη βάση για την ανάγκη συνεργασιών. Να προτάξουμε τα ζητήματα, να διατυπώσουμε προτάσεις και πάνω στις ανάγκες των συμπολιτών μας να οικοδομήσουμε τη συνεργασία όχι ως άθροισμα απόψεων, αλλά ως πολλαπλασιασμό δυνάμεων.

Το Μαρούσι έχει εξελιχθεί σε πόλη-υπνωτήριο. Η τοπική μας κοινωνία βρίσκεται κατακερματισμένη και κινείται εκτός πόλης, προσπαθώντας να εργαστεί με αξιοπρέπεια, να μετακινηθεί σε έναν τόπο με ελλιπή ανάπτυξη δημόσιων συγκοινωνιών, να εφεύρει δημιουργικούς τρόπους αξιοποίησης του ελεύθερου χρόνου σε ένα ευρύτερο πλαίσιο που δεν αντιλαμβάνεται τα δημόσια αγαθά ως μέρος της κοινωνίας, αλλά ως υπόθεση των συμφερόντων.

Ο κόσμος της μισθωτής εργασίας που κάνει απλήρωτες υπερωρίες, υποαμείβεται, προσπαθεί να πληρώσει το ενοίκιό του, περιμένει ώρες ολόκληρες στα λεωφορεία, στοιβάζεται στα αραιά δρομολόγια της Γραμμής 1 του Μετρό και του Προαστιακού αναμένει από εμάς πραγματικές προτάσεις βελτίωσης της καθημερινότητάς του.

Οι νέοι και οι νέες θέλουν να καταλάβουμε τις προσωπικές τους κλίσεις, να σχεδιάσουμε μια οικονομία της γνώσης που θα αναπτύσσει προσωπικότητες και όχι να αποτελούν ανθρώπινο δυναμικό ενός πρόχειρα σχεδιασμένου και οικονομικά ευάλωτου τουριστικού παραγωγικού μοντέλου.

Οι ιδιοκτήτες των τοπικών επιχειρήσεων ζητούν ένα κράτος αρωγό στις σύγχρονες τεχνολογίες, με συμβουλευτικό χαρακτήρα για την παραγωγή αγαθών προστιθέμενης αξίας που θα τους καταστήσουν  ανταγωνιστικούς στις μεγάλες επιχειρήσεις χωρίς αποκλεισμούς από προγράμματα επιδοτήσεων και χρηματοδοτικά εργαλεία.

Οι συνταξιούχοι θέλουν να ζήσουν με αξιοπρέπεια, να αναγνωριστεί έμπρακτά η συμβολή τους στον εργασιακό τους βίο, να συνεχίσουν περήφανα και ανάλογα με τις δυνατότητές τους να συνεισφέρουν στην οικογενειακή ευημερία, να είναι ενεργό κύτταρο της κοινωνικής μας ζωής.

Οι γονείς χρειάζονται ασφαλή σχολεία, με προγράμματα που μαθαίνουν δεξιότητες στα παιδιά, με προοπτική που ανατρέπει τη δημογραφική επιβάρυνση, με ευκαιρίες ελεύθερου χρόνου και πολιτιστικής δημιουργίας που θα ενισχύσουν την ανθεκτικότητα των τοπικών μας κοινωνιών και θα βελτιώσουν την οικογενειακή ζωή.

Όλες οι κοινωνικές ομάδας που συγκροτούν μια συμμαχία προοδευτικής αλλαγής δεν έχουν μονοθεματικά ζητήματα, οι ανάγκες εξάλλου ξεπερνούν τις επιμέρους ταυτότητες μας. Σε αυτό το πλαίσιο διατυπώνουμε θέσεις που αφορούν το παραγωγικό μας μοντέλο, το ρόλο του κράτους, την ψηφιακή πρόκληση, τη ρύθμιση της αγοράς εργασίας, τα δημόσια-κοινωνικά αγαθά με βασικό σκοπό να δώσουμε όλοι μαζί μια μάχη ιδεών, μια μάχη για το κοινό μας σήμερα και αύριο χωρίς εντυπώσεις, τακτικισμούς και προσωπικές στρατηγικές.

Τα τοπικά προβλήματα της πόλης μας

Το Μαρούσι αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα καθαριότητας, με κύριο ζήτημα την ελλιπή διαλογή ανακυκλώσιμων υλικών στην πηγή. Παρά τη ρητορική περί “πράσινου δήμου”, η ανακύκλωση παραμένει επιφανειακή, με περιορισμένη ενημέρωση των πολιτών και ανεπάρκεια κατάλληλων κάδων. Η εικόνα των γεμάτων, ανοργάνωτων σημείων συλλογής σκουπιδιών υποβαθμίζει την ποιότητα ζωής και αποδεικνύει την ανάγκη για έναν ουσιαστικό επανασχεδιασμό της διαχείρισης απορριμμάτων, με έμφαση στην πρόληψη, τη διαλογή στην πηγή και την κυκλική οικονομία.

Παράλληλα, η μη βιώσιμη κινητικότητα αποτελεί καθημερινό εμπόδιο για τους κατοίκους. Η δημοτική συγκοινωνία είναι υποτυπώδης, με σπάνια δρομολόγια, ενώ η πυκνότητα των διελεύσεων του ΗΣΑΠ παραμένει χαμηλή για τις ανάγκες ενός επιβαρυμένου προαστιακού κόμβου. Η κυκλοφοριακή συμφόρηση στην Κηφισίας επιδεινώνεται από την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη υπερτοπικών δραστηριοτήτων, όπως το καζίνο και εμπορικά μεγαθήρια, που μετατρέπουν περιοχές όπως ο Σωρός, ο Άγιος Θωμάς, η Νέα Φιλοθέη και ο Παράδεισος σε άναρχους πόλους έλξης με σοβαρές επιπτώσεις στο τοπικό περιβάλλον και την καθημερινότητα των κατοίκων. Χρειάζεται μια άλλη κατεύθυνση για το Μαρούσι, με προτεραιότητα στους ανθρώπους και όχι στα συμφέροντα. Για την ανακούφιση των κατοίκων και τη στήριξη της βιώσιμης κινητικότητας, προτείνεται η καθιέρωση προγράμματος επιδότησης της κάρτας απεριορίστων διαδρομών για ΜΜΜ, με κριτήρια εισοδηματικά αλλά και γεωγραφικά (π.χ. μόνιμοι κάτοικοι Αμαρουσίου που μετακινούνται καθημερινά με τον ΗΣΑΠ ή προς εργασιακά κέντρα).

Παράλληλα, ο Δήμος οφείλει να προχωρήσει στη δημιουργία πλαισίου κοινωνικής πολιτικής που να ανταποκρίνεται στις αυξανόμενες ανάγκες των πιο ευάλωτων νοικοκυριών. Ένα τέτοιο μέτρο θα μπορούσε να είναι η διανομή κουπονιών σίτισης ή κάρτας τροφίμων για οικογένειες κάτω από το όριο της φτώχειας, με δυνατότητα χρήσης σε τοπικά καταστήματα, ενισχύοντας έτσι και την τοπική οικονομία. Οι παρεμβάσεις αυτές δεν είναι απλώς κοινωνικές παροχές, αλλά επενδύσεις στη συνοχή και την αξιοπρέπεια της πόλης μας.

Βιώσιμο και ανθεκτικό παραγωγικό μοντέλο

Η σύγχρονη Αριστερά, για να υπηρετήσει αποτελεσματικά τον σκοπό της κοινωνικής δικαιοσύνης οφείλει να διατυπώσει πρόταση για ένα βιώσιμο κλιματικά και ανθεκτικό σε κρίσεις παραγωγικό μοντέλο που θα δημιουργεί συνθήκες αναδιανομής υπέρ των ευάλωτων. Σε αυτό το πλαίσιο βασικές μας θέσεις είναι:

• Η ανασυγκρότηση της αγροτικής οικονομίας με προϊόντα προστιθέμενης αξίας και με γνώμονα την διατροφική ασφάλεια της χώρας

Το κράτος οφείλει να παρεμβαίνει υπέρ της βιωσιμότητας του αγροτικού κλήρου, με ενεργητικό τρόπο στη βελτίωση των καλλιεργητικών πρακτικών, με στήριξη των αγροτών στα τεχνικά μέσα, αλλά και διασφάλιση της ευζωίας του ζωικού κεφαλαίου. Η ενθάρρυνση της συνεταιριστικής οργάνωσης, η ενδυνάμωση των ελεγκτικών μηχανισμών, η διασφάλιση της αρδευτικής επάρκειας και ο αναδασμός της γης με όρους καλλιεργητικής αποτελεσματικότητας οφείλουν να είναι δημόσιες πολιτικές με ισχυρή διοικητική δομή.

• Στήριξη της βιομηχανίας προϊόντων και υπηρεσιών χαμηλού ενεργειακού αποτυπώματος

Η χώρα μας παρά την εισροή των ΑΠΕ στο παραγωγικό μείγμα συνεχίζει να είναι εξαρτημένη από τα ορυκτά καύσιμα και τις διακυμάνσεις των διεθνών τιμών θρέφοντας μια βραδυφλεγή βόμβα στο ισοζύγιο εισαγωγών-εξαγωγών. Ταυτόχρονα, ο κλάδος της μεταποίησης δεν φαίνεται ικανός να ισοσκελίσει το άνοιγμα του ισοζυγίου αγαθών. Οφείλουμε να προσανατολιστούμε ως κράτος και ως κοινωνία στην ενίσχυση των ΑΠΕ, των εγχώριων ενεργειακών αποθεμάτων μας και στην αξιοποίηση των πρώτων υλών σε επιχειρήσεις μεταποίησης που δραστηριοποιούνται ή πρόκειται να δημιουργηθούν. Μερικοί τομείς στους οποίους μπορεί να πρωταγωνιστήσει η χώρα ως κόμβος παραγωγικότητας μπορούν να είναι η βιομηχανία φαρμάκου, η ενέργεια και η ψηφιακή οικονομία.

• Τουρισμός υψηλής προστιθέμενης αξίας με αξιοποίηση της οικονομίας γνώσης και περιβαλλοντική συνείδηση

Η λογική του τουρισμού «ήλιος και θάλασσα» δεν συνέβαλε στο να γλιτώσει η χώρα τη χρεοκοπία του 2009-10. Είναι χαρακτηριστικό ότι η χώρα δεν αξιοποίησε την κορυφαία ως σήμερα τουριστικής της προβολή με τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Απέναντι σε αυτό οφείλουμε να αναδείξουμε ένα βιώσιμο τουριστικό μοντέλο με αξιοποίηση του αρχαιολογικού και πολιτισμικού πλούτου, με προωθητικές ενέργειες «μοναδικών εμπειριών» της ορεινής και ηπειρωτικής χώρας, με σεβασμό στο νησιωτικό περιβάλλον και της οικονομικές δυνατότητες της ελληνικής κοινωνίας. Η ρύθμιση της ασυδοσίας στους αιγιαλούς, η προστασία παραδοσιακών τόπων και η παράλληλη κρατική αρωγή στην ανάδειξή τους μπορούν να δημιουργήσουν ευκαιρίες σε περιοχές που υποβαθμίζονται είτε οικονομικά, είτε περιβαλλοντικά.

• Εμπόριο και ψηφιακή οικονομία

Ορισμένες παγκόσμιες εξελίξεις μας ξεπερνούν ή είναι δύσκολο να τις σταθμίσουμε (π.χ. δασμοί: ΗΠΑ-Κίνα). Για να εισέλθει η χώρα μας παραγωγικά στο πλαίσιο αστάθεια που βιώνουμε είναι ανάγκη να αξιοποιήσει τα διαχρονικά γεωγραφικά της πλεονεκτήματα. Σύγχρονες υποδομές, εύκολες και ασφαλείς μεταφορές ενισχύουν τη χώρα μας στα Βαλκάνια και την ανατολική Μεσόγειο καθιστώντας την συμμετέχοντα στην 4^η και 5^η βιομηχανική επανάσταση και όχι απλό θεατή ευκαιριών. Η κρατική στήριξη των μεγάλων τεχνολογικών επενδύσεων οφείλει να διασφαλίζει τη συμμετοχή όλων των κοινωνικών ομάδων στις ευκαιρίες της σύγχρονης εποχής.

Κράτος εγγυητής της συλλογικής ευημερίας

Σε αντίθεση με όσα υποστηρίζει η νεοφιλελεύθερη ορθοδοξία, το κράτος παίζει σημαντικό ρόλο στις ζωές μας και αποτελεί τον βασικό εγγυητή για να πετύχουμε τη συλλογική ευημερία. Δεν πιστεύουμε σε αναχρονισμούς ενός κράτους μοναδικού-εργοδότη. Αλλά πιστεύουμε αταλάντευτα πως μπορεί να ρυθμίσει τις ζωές μας σύμφωνα με τα συμφέροντά μας, ακριβώς όπως κάνει αντίστροφα με τα συμφέροντα λίγων και ισχυρών την περίοδο Μητσοτάκη.

• Κράτος εγγυητής της δημόσιας Παιδείας: Ενίσχυση του προσωπικού στα σχολεία, σύγχρονα αναλυτικά προγράμματα, αύξηση ψηφιακών μέσων, ολοκληρωμένη διαδικασία μάθησης εντός της σχολικής κοινότητας, πλαίσιο για την σύνδεση με το νέο παραγωγικό μοντέλο και την καλλιέργεια προσωπικών κλίσεων.
• Κράτος προστάτης της δημόσιας Υγείας: Σύγχρονη και επαρκής πρωτοβάθμια περίθαλψη σε επίπεδων Δήμων, ενίσχυση των νοσοκομείων με μόνιμο νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό, γεωγραφική αποκέντρωση των υπηρεσιών Υγείας, σύγχρονο και σαφές πλαίσιο ανταπόκρισης του ΕΚΑΒ.
• Κράτος δημιουργός και όχι επιτροπή παραλαβής: Με όρους δημοσιονομικής αποτελεσματικότητας το Δημόσιο οφείλει να έχει ενεργό ρόλο στην υλοποίηση έργων και στην παροχή υπηρεσιών (κόστος δημοσίου < κόστους εργολάβου).
• Κράτος συγκεκριμένων λειτουργιών, αξιοκρατίας και αξιολόγησης: Σύγχρονοι θεσμικά οργανισμοί, με σαφές καθηκοντολόγιο, αξιολόγηση για όλους με συλλογικούς στόχους και δείκτες επίτευξής τους. Επιλογή προϊσταμένων με αντικειμενικές κρίσεις και σαφής διαχωρισμός πολιτικής εξουσίας / διοίκησης με συγκεκριμένη συμφωνία υλοποίησης στόχων.
• Κράτος εργοδότης υπόδειγμα στην αγορά εργασίας: Αυστηρή τήρηση των διαδικασιών για την προστασία του ανθρώπινου δυναμικού. Αξιοπρεπείς αποδοχές, ισότητα στα επιδόματα αδείας (13^ος-14^ος μισθός), μείωση του χρόνου εργασίας με προσανατολισμό στο πραγματικό αποτέλεσμα, άρση των ανισοτήτων (ΤΕ, ΠΕ) με βάση τον εκσυγχρονισμό του νομοθετικού πλαισίου για τα πρώην ΤΕΙ.
• Κράτος ευθύνης στον τομέα των μεταφορών: Ενίσχυση των σιδηροδρομικών υποδομών πανελλαδικά και στην Αττική, ενίσχυση δημόσιων αστικών συγκοινωνιών για τον περιορισμό της συμφόρησης και την ελάφρυνση των ατομικών και οικογενειακών προϋπολογισμών.
• Κράτος πραγματικής προστασίας του πολίτη: Αστυνομία που κατανέμεται και δρα πρωτίστως στη βάση πραγματικών περιστατικών και κινδύνων (οργανωμένο έγκλημα, παραβατικότητα) και όχι στη βάση εντυπώσεων ή κομματικών διευθετήσεων.
• Κράτος προστάτης της εργασίας: Σαφές και σύγχρονο πλαίσιο για την προστασία των εργαζομένων από την εργοδοτική αυθαιρεσία, την υποαμοιβή, την ετεροαπασχόληση. Ισχυρή διοίκηση που επιβάλλει κυρώσεις και ελέγχει τη συμμόρφωση.
• Κράτος πραγματικός εγγυητής του ανταγωνισμού: Πραγματική ενδυνάμωση των κρατικών υπηρεσιών για την αντιμετώπιση των φαινομένων αισχροκέρδειας με διαφανές πλαίσιο για την πάταξη φαινομένων διαφθοράς και της κρατικής διοίκησης.
• Κράτος εχθρός της κερδοσκοπίας και υπερασπιστής των παραγωγικών επενδύσεων: Με καθαρό παράδειγμα τον τραπεζικό και ενεργειακό τομέα η συσσώρευση υπερκερδών δεν συνεπάγεται ούτε ωφέλεια του κόσμου της εργασίας, ούτε κοινωνική ανταπόδοση. Επιδιώκουμε ένα κράτος που παρεμβαίνει αποθαρρύνοντας την κερδοσκοπία (φορολόγηση υπερκερδών), αλλά ενθαρρύνει την επένδυση (ενθάρρυνση επιπλέον προσλήψεων, εκσυγχρονισμός υποδομών).

Η Νέα Δημοκρατία χρησιμοποιεί το κράτος και τους ενωσιακούς πόρους εξυπηρετώντας μια οικονομία των καρτέλ. Μοιράζει αφειδώς χρήματα σε εργολάβους και καλλιεργεί ένα παραγωγικό μοντέλο με βασικό ρυθμιστή το κράτος ανάλογο με αυτό που μας χρεοκόπησε. Ως ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ επιδιώκουμε μέσα από το κράτος ένα ανθεκτικό παραγωγικό μοντέλο, μια οικονομία της γνώσης, μια ανάπτυξη που εξαρτάται από όλους μας και συνδέεται με τις συλλογικές μας προσδοκίες.

Πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική: Η ειρήνη ως πυλώνας εθνικής κυριαρχίας

Σε έναν κόσμο που βυθίζεται στη γεωπολιτική αστάθεια, από τον πόλεμο στην Ουκρανία, την αιματοχυσία στην Παλαιστίνη, και την εσωτερική κρίση συνοχής στο ΝΑΤΟ, η Ελλάδα οφείλει να διαμορφώσει μια αυτόνομη, πολυδιάστατη και ενεργητική εξωτερική πολιτική ειρήνης.

Με παρακαταθήκη τη Συμφωνία των Πρεσπών που ήταν και παραμένει ιστορικό παράδειγμα υπεύθυνης, προοδευτικής διπλωματίας και έκλεισε πληγές δεκαετιών, προάγοντας τη σταθερότητα και τη συνεργασία στα Βαλκάνια πορευόμαστε στις σύγχρονες προκλήσεις ενός ασταθούς και ευμετάβλητου διεθνούς πλαισίου.

Στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, η λύση δεν μπορεί να είναι ούτε ο εφησυχασμός ούτε η πολεμική ρητορεία. Οφείλουμε να επιμείνουμε στην προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, χωρίς να παραιτούμαστε από την άσκηση κυριαρχικών της δικαιωμάτων στην αιγιαλίτιδα ζώνη και χωρίς να επιτρέπουμε την εργαλειοποίηση της έντασης από τρίτες δυνάμεις, με τις οποίες η Τουρκία συνομιλεί προνομιακά.

Η κρίση συνοχής του ΝΑΤΟ μας καλεί να εργαστούμε για στρατηγικές συμμαχίας συλλογικής ασφάλειας που υπηρετούν την ειρήνη και τα συμφέροντα των λαών, δρώντας ως υποστηρικτής της διεθνούς νομιμότητας. Πιστεύουμε σε μια Ελλάδα παράγοντα ειρήνης, γέφυρα διαλόγου και δύναμη αποκλιμάκωσης με σταθερή στήριξη στο Διεθνές Δίκαιο.

Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για μια Ελλάδα που ενισχύει το ρόλο της στα Βαλκάνια και τη Μεσόγειο λειτουργώντας ως μέρος της λύσεις και επενδύοντας στην ειρήνη, τη διπλωματία, τη δημοκρατία και την ανθρώπινη ζωή.

Κοινωνική δικαιοσύνη, ανισότητες και δημογραφικό πρόβλημα

Η Αριστερά, με πυξίδα τη δικαιοσύνη, τα δικαιώματα και τη συλλογική φροντίδα, οφείλει να αναδείξει μια εναλλακτική, προοδευτική απάντηση απέναντι σε πολιτικές που αγνοούν τον κοινωνικό ιστό και εντείνουν την εμπορευματοποίηση των αναγκών. Σε μια κοινωνία που παραμένει δομημένη με πατριαρχικούς, ταξικούς και εξουσιαστικούς όρους, οι γυναίκες, οι μονογονεϊκές οικογένειες, τα ΑμεΑ, τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα και άλλα ευάλωτα υποκείμενα συνεχίζουν να βιώνουν καθημερινά διακρίσεις και αποκλεισμούς στην εργασία, στην πρόσβαση σε υπηρεσίες φροντίδας, στη λήψη αποφάσεων.

Η διεκδίκηση της ισότητας δεν είναι απλώς δικαίωμα, αλλά προϋπόθεση για μια κοινωνία με συνοχή, αλληλεγγύη και ελευθερία. Ειδικά στο ζήτημα της αναπαραγωγικής αυτονομίας, οφείλουμε να σταθούμε αποφασιστικά απέναντι σε κάθε μορφή εκμετάλλευσης του σώματος.

Αναγνωρίζουμε την πολυπλοκότητα και τον ανθρώπινο πόνο που συχνά συνοδεύει την επιθυμία για τεκνοποίηση. Ωστόσο, σε ένα σύστημα όπου κυριαρχούν τα ιδιωτικά συμφέροντα και η ανισότητα, η λεγόμενη «παρένθετη μητρότητα», χωρίς αυστηρό πλαίσιο κοινωνικής προστασίας— κινδυνεύει να εξελιχθεί σε μια ακόμη αγορά, όπου κυρίως γυναίκες από ευάλωτες κοινωνικές ομάδες καθίστανται «μέσα αναπαραγωγής» για οικονομικά ισχυρότερους.

Απορρίπτουμε την εμπορική παρένθετη μητρότητα, που αντιμετωπίζει το γυναικείο σώμα ως εργαλείο και το παιδί ως προϊόν. Αντί για τη διεύρυνση της παρένθετης μητρότητας, προτείνουμε την ενίσχυση της τεκνοθεσίας ως κοινωνική πράξη αγάπης, φροντίδας και συλλογικής ευθύνης.

Η δημογραφική κάμψη δεν είναι αυστηρά και μόνο αποτέλεσμα «ατομικών επιλογών», αλλά συνέπεια ενός κοινωνικού περιβάλλοντος που δεν στηρίζει τις οικογένειες, ιδίως τις νέες, τις μονογονεϊκές και τις εναλλακτικές μορφές οικογενειακής συμβίωσης. Η αντιμετώπιση του δημογραφικού δεν μπορεί να γίνει με επιδόματα, ούτε να περιβάλλεται με ένα εθνικιστικό ρητορικό περιτύλιγμα που προωθεί μόνο το πρότυπο της λεγόμενης  «παραδοσιακής οικογένειας».

Χρειαζόμαστε δημόσιες επενδύσεις στην παιδική φροντίδα, την προσχολική αγωγή, τη στέγαση, την εργασία και την ισότητα των φύλων. Στηρίζουμε την προώθηση πολιτικών κοινωνικής τεκνοθεσίας που ενισχύουν την αγκαλιά της Πολιτείας στα παιδιά που ήδη υπάρχουν και στερούνται φροντίδας. Ταυτόχρονα, η αναβάθμιση και η ενίσχυση των δημόσιων μαιευτηρίων συνιστά στρατηγική επένδυση για την αντιμετώπιση του οξυνόμενου δημογραφικού προβλήματος. Η πρόσβαση όλων των πολιτών – ανεξαρτήτως εισοδήματος – σε ποιοτικές, δωρεάν υπηρεσίες μητρότητας και προγεννητικής φροντίδας αποτελεί βασικό θεμέλιο για μια πολιτική που στηρίζει ουσιαστικά τη νέα οικογένεια. Παράλληλα, η δημιουργία ενός σύγχρονου δικτύου φροντίδας γύρω από τη μητρότητα μπορεί να λειτουργήσει ως κίνητρο για τα νέα ζευγάρια σε ένα περιβάλλον με ασφάλεια, υποστήριξη και προοπτική.

Η κοινωνική ισότητα, η αναπαραγωγική ελευθερία, η προστασία της μητρότητας και η αντιμετώπιση του δημογραφικού δεν είναι χωριστά πεδία πολιτικής. Είναι ένα ενιαίο όραμα για μια κοινωνία που επενδύει στους ανθρώπους και όχι στην εκμετάλλευσή τους.

Η ψηφιακή πρόκληση στην εκπαίδευση

Η Ελλάδα, παρά τις σημαντικές επενδύσεις σε ψηφιακές υποδομές και εκπαιδευτικά προγράμματα που χρηματοδοτήθηκαν κυρίως από ευρωπαϊκά κονδύλια, παραμένει ουραγός στην ανάπτυξη ψηφιακών δεξιοτήτων και τον ψηφιακό μετασχηματισμό της εκπαίδευσης. Η υστέρηση αυτή εντοπίζεται τόσο σε επίπεδο πολιτικής στρατηγικής όσο και στον κατακερματισμό των δράσεων, οι οποίες χαρακτηρίστηκαν από έλλειψη συντονισμού και αλληλοεπικαλύψεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ καλείται να διαμορφώσει ένα ολιστικό σχέδιο πολιτικών για την ψηφιακή μετάβαση, στηριγμένο στη συνεργασία με την κοινωνία, τους εργαζόμενους, την επιστημονική και εκπαιδευτική κοινότητα. Το σχέδιο αυτό πρέπει να χαρακτηρίζεται από συνέχεια, διαχρονικότητα και συντονισμό μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων φορέων και να καλύπτει το σύνολο του εκπαιδευτικού φάσματος – από την προσχολική ηλικία μέχρι τη δια βίου μάθηση.

• Εκπαίδευση νέων και άνεργων για κενές ψηφιακές θέσεις εργασίας καθώς και για συγκεκριμένες ευκαιρίες απασχόλησης μέσω πρακτικής άσκησης, μαθητείας και προγράμματα κατάρτισης με βάση τις τοπικές ανάγκες σε δεξιότητες.
• Υποστήριξη της βελτίωσης των δεξιοτήτων και της επανεκπαίδευσης του εργατικού δυναμικού για νέες ψηφιακές τεχνολογίες, με συγκεκριμένα μέτρα για την υποστήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
• Εκσυγχρονισμός της εκπαίδευσης και της κατάρτισης με διάλογο μεταξύ των φορέων της βιομηχανίας και της εκπαίδευσης.
• Μαζική εκπαίδευση για απόκτηση από όλους τους πολίτες των  βασικών ψηφιακών δεξιοτήτων όπως  «Ψηφιακή Ταυτότητα» (digital identity),  «Ψηφιακή Βέλτιστη χρήση» (digital use), «Ψηφιακή Προστασία» (digital security), «Ψηφιακή Ασφάλεια» (digital safety), «Ψηφιακά Δικαιώματα» (digital rights), «Ψηφιακή Επικοινωνία» (digital communication), «Ψηφιακός Αλφαβητισμός» (digital literacy), «Ψηφιακή Συναισθηματική νοημοσύνη» (digital emotional intelligence).
• Λήψη μέτρων ,διεθνών συμφωνιών για την μετατροπή της φεουδαρχικής νοοτροπίας και εξάρτησης από τις πολυεθνικές σε συνεργασία και εφαρμογής κανόνων.
• Δημιουργία κανονιστικού πλαισίου (προσωπικά δεδομένα , πνευματικά δικαιώματα, fake news,  αυστηρό πλαίσιο προστασίας ανηλίκων, κανόνων για μονοπώλια  ολιγοπώλια κλπ)
• Παραγωγή προϊόντων και πλατφορμών που δεν αλλοτριώνουν και χειραγωγούν τους χρήστες τους ιδιαίτερα τα παιδιά που πρέπει να προστατεύσουμε.
• Xρήση του κώδικα ανοικτού λογισμικού.

Μια σύγχρονη σχέση Κράτους-Εκκλησίας

Υπερασπιζόμαστε τη συνταγματικά κατοχυρωμένη θρησκευτική ανεξαρτησία του κράτους, η οποία διασφαλίζει την ισότητα όλων των πολιτών, ανεξαρτήτως θρησκευτικών πεποιθήσεων. Παράλληλα, αναγνωρίζουμε τον ιστορικό και πολιτισμικό ρόλο της Ορθόδοξης Εκκλησίας στη διαμόρφωση της νεότερης ελληνικής ταυτότητας, αλλά και την κοινωνική προσφορά της σε περιόδους κρίσης.

Μια σύγχρονη σχέση κράτους και Εκκλησίας πρέπει να στηρίζεται στην αμοιβαία αυτονομία, τον θεσμικό σεβασμό και την προθυμία για συνεργασία σε κοινωνικά και ανθρωπιστικά πεδία όπως η φροντίδα των ευάλωτων, η παιδεία της αλληλεγγύης, το περιβάλλον κ.α.

Ο διαχωρισμός ρόλων εκκλησίας και κράτους οφείλει να υπηρετεί με συνέπεια το δημοκρατικό και κοσμικό χαρακτήρα του κράτους, χωρίς επιθετικότητα και διχασμούς που τραυματίζουν βασικές αρχές που πιστεύουν στην ανθρώπινη καλοσύνη και απηχούν τις πεποιθήσεις της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Επιδιώκουμε ίση μεταχείριση για όλες τις θρησκείες, τα δόγματα και τους πολίτες, θεσμική εξυγίανση, με διαφάνεια στη διαχείριση εκκλησιαστικής περιουσίας και σεβασμό των εργασιακών δικαιωμάτων των κληρικών, χωρίς ανταγωνισμούς αλλά με σκοπό μια σύγχρονη και δημοκρατική συμβίωση Εκκλησίας και Πολιτείας, προς όφελος όλων των πολιτών.

Χρήσιμοι για την κοινωνική πλειοψηφία – Καταλύτης κοινωνικής ευημερίας για την Ελλάδα του 2030

Αν θέλουμε να είμαστε χρήσιμοι για την κοινωνική πλειοψηφία, τότε οφείλουμε να μετατρέψουμε το όραμά μας σε πράξη, τις θέσεις μας σε κινητήρια δύναμη και τη δημοκρατική συμμετοχή σε εργαλείο κοινωνικής αλλαγής. Η εποχή απαιτεί ένα κόμμα που δεν περιορίζεται στον ρόλο του αντιπολιτευόμενου θεατή, αλλά που πρωταγωνιστεί στο πεδίο των λύσεων, στηρίζει τους πολλούς και αποδομεί τις ψευδαισθήσεις που καλλιεργεί η εξουσία των λίγων.

Το σχέδιό μας δεν μπορεί παρά να στοχεύει στην αναδιανομή της ελπίδας, στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών και στην οικοδόμηση μιας χώρας που σέβεται τον κόπο, τη γνώση, τη δημιουργικότητα και την αλληλεγγύη. Η Ελλάδα του 2030 δεν θα χτιστεί πάνω στην εγκατάλειψη του δημόσιου χώρου, την ανασφάλεια, την απαξίωση της νέας γενιάς, την τεχνολογική εξάρτηση ή τον παραγωγικό μαρασμό. Θα χτιστεί με δημοκρατικά θεμέλια, με δίκαιη μετάβαση στην ψηφιακή εποχή, με ενίσχυση των δημόσιων αγαθών, με αξιοπρέπεια για τον εργαζόμενο, με δημιουργική προοπτική για τους νέους και με κράτος που δεν είναι μόνο διεκπεραιωτής, αλλά κοινωνικός εταίρος και εγγυητής της προόδου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ μπορεί και πρέπει να είναι αυτός ο φορέας αλλαγής, αυτός ο πολιτικός οργανισμός που εκφράζει με συνέπεια, διαφάνεια και προγραμματισμό τις ανάγκες και τα αιτήματα της κοινωνικής πλειοψηφίας. Οφείλουμε να μιλήσουμε τη γλώσσα της πράξης, να προσεγγίσουμε κάθε πολίτη χωρίς πατερναλισμούς, με σεβασμό στις ανάγκες του και με πειστικές προτάσεις.

Αντί για ένα μέλλον ανασφάλειας, προτείνουμε ένα μέλλον συλλογικής ασφάλειας. Αντί για μια κοινωνία διαίρεσης, προτάσσουμε τη συνοχή και τη δικαιοσύνη. Αντί για μια χώρα εγκλωβισμένη σε συμφέροντα και εξαρτήσεις, παλεύουμε για μια Ελλάδα ισχυρή, δίκαιη, τεχνολογικά κυρίαρχη, περιβαλλοντικά βιώσιμη και οικονομικά ανθεκτική. Η Ελλάδα του 2030 μπορεί να είναι μια χώρα όπου η πρόοδος θα μετριέται με βάση το επίπεδο ζωής των πολλών και όχι τα υπερκέρδη των λίγων και αυτό μπορούμε να το πετύχουμε εμείς, ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία.