Η κα Μενδώνη έπρεπε προ πολλού να έχει εξαφανισθεί απ’ το υπουργείο Πολιτισμού. Το έχει δυσφημήσει, το έχει κατεδαφίσει. Τοποθέτησε τον κ. Λιγνάδη, ο οποίος ήταν επιλογή του πρωθυπουργού, στην θέση του επικεφαλής του Εθνικού Θεάτρου επικαλούμενη λόγους δημοσίου συμφέροντος. Οι εξελίξεις απέδειξαν ότι η επιλογή ήταν αντίθετη στο δημόσιο συμφέρον.
Απέδιδε πολιτικές σκοπιμότητες σε όσους έκαναν λόγο για παραίτηση του κ. Λιγνάδη και κινδύνευσαν να βρουν τον μπελά τους άνθρωποι όπως η δημοσιογράφος κ. Ναταλί Χατζηαντωνίου, που πήρε την συνταρακτική αποκαλυπτική συνέντευξη από ένα απ’ τα θύματα.
Μόνο κατόπιν συνεννόησης με τον πρωθυπουργό (όπως έγραψαν η «Καθημερινή» και το «Βήμα») έδωσε συνέντευξη η κα Μενδώνη, χρησιμοποιώντας επανειλημμένα την λέξη «Εμείς», δηλαδή εκείνη και ο κ. Μητσοτάκης. Επί τριακονταετία, ένα ολόκληρο σύστημα κάλυπτε την δράση του κ. Λιγνάδη, ο οποίος αντί να ελέγχεται, έβλεπε την καριέρα του να εκτοξεύεται. Με ρωτάτε αν η πολιτική ηγεσία γνώριζε όλο αυτό. Απαντώ ότι δεν γνωρίζω τί και σε πόσο βάθος ή πλάτος γνώριζε. Εγώ μιλάω για πολιτικές ευθύνες μετά τις αποκαλύψεις. Αν υπάρχει συγκάλυψη για το πριν, θα πρέπει να το διερευνήσει ο εισαγγελέας.
Υπάρχει αποδεδειγμένα σήψη και μια ελίτ που πιστεύει στο ατιμώρητο. Αν ο κόσμος, και κυρίως η νεολαία, δεν πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους και αν ο καθένας δεν γίνει «δημοσιογράφος» και ακτιβιστής στον χώρο του, τα πράγματα δεν πρόκειται να αλλάξουν ριζικά.
Ο Μάνος Χατζηδάκης είχε δηλώσει ότι χρειαζόταν δύο ημέρες για να καταργήσει το υπουργείο Πολιτισμού, διότι η ύπαρξή είναι ίδιον απολυταρχικών καθεστώτων. Μία οργουελική απολυταρχία πάει να γίνει καθεστώς και με την σφραγίδα της λαϊκής εντολής και καμμία κατάργηση του υπουργείου Πολιτισμού δεν μπορεί να την ανατρέψει.