Η Κάγια Κάλλας απάντησε στην πρόσφατη ερώτηση του Αντιπροέδρου της Left, Κώστα Αρβανίτη, για την επιβολή της θανατικής ποινής από τα ισραηλινά δικαστήρια εις βάρος αποκλειστικά των Παλαιστινίων, αποκαλώντας το νομοσχέδιο σοβαρή οπισθοδρόμηση και υπενθυμίζοντας τις υποχρεώσεις του Ισραήλ βάσει της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ–Ισραήλ.

Στην απάντηση της Ύπατης Εκπροσώπου της Ένωσης για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας αναφέρονται τα ανεπαρκή ημίμετρα που έχει λάβει ή προτίθεται να λάβει η ΕΕ κατά του Ισραήλ επιβεβαιώνοντας για μια ακόμη φορά την αντίφαση της ευρωπαϊκής στάσης απέναντι στο Ισραήλ.

Πριν από λίγες μέρες στο Μεξικό, η Ύπατη Εκπρόσωπος είπε την αλήθεια και παρομοίασε το Ισραήλ με το καθεστώς απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής. Το Τελ Αβίβ επιβεβαίωσε ότι έχει μετατρέψει τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη σε φυλακή με την απαγόρευση εισόδου και την απέλαση των Ελλήνων συνδικαλιστών, οι οποίοι τηρώντας όλες τις νόμιμες διαδικασίες επρόκειτο να επισκεφθούν τη Ραμάλα.

Το Ισραήλ μονομερώς διέκοψε κάθε επαφή με την Κάγια Κάλας περιφρονώντας για μία ακόμη φορά την ευρωπαϊκή διπλωματία και τις αρχές στις οποίες στηρίζεται η Συμφωνία Ένωσης ΕΕ – Ισραήλ.

Τι περιμένει η ΕΕ για να αναστείλει τη Συμφωνία Ένωσης, την οποία έχει κάνει κουρελόχαρτο η κυβέρνηση του Νετανιάχου; Η LEFT το ζητά εδώ και δύο χρόνια σε συνδυασμό με επιβολή εμπάργκο όπλων. Είναι το αποτελεσματικότερο μέσο πίεσης για να σταματήσουν τα εγκλήματα των Ισραηλινών εις βάρος του παλαιστινιακού λαού.

Ακολουθούν η ερώτηση του Κ. Αρβανίτη και η απάντηση της Κ. Κάλλας:

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης E-001333/2026/rev.1

προς την Επιτροπή

Άρθρο 144 του Κανονισμού

Κωνσταντίνος Αρβανίτης (The Left)

Θέμα:  Ισραήλ: θανατική ποινή και φυλετικές διακρίσεις

Το ισραηλινό κοινοβούλιο νομοθέτησε στις 30 Μαρτίου 2026 την επιβολή θανατικής ποινής με απαγχονισμό για όποιον προκαλεί σκόπιμα τον θάνατο ενός ατόμου με σκοπό να βλάψει έναν Ισραηλινό πολίτη ή κάτοικο από πρόθεση να θέσει τέρμα στην ύπαρξη του κράτους του Ισραήλ.       

Η προϋπόθεση «άρνησης ύπαρξης του κράτους του Ισραήλ» πρακτικά εξαιρεί τη συντριπτική πλειονότητα των Εβραίων και καθιστά τον νόμο de facto μέσο απαράδεκτης και στοχευμένης φυλετικής διάκρισης σε βάρος των Παλαιστινίων, όπως έγινε αντιληπτό και από δημόσιες τοποθετήσεις κυβερνητικών αξιωματούχων κατά τη νομοπαρασκευαστική διαδικασία.

Η εξέλιξη αυτή ανάγκασε την Ένωση Πολιτικών Δικαιωμάτων του Ισραήλ να υποβάλει προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο, επικαλούμενη «προμελετημένη διάκριση», και αρκετά ευρωπαϊκά κράτη να καταδικάσουν επισήμως τον νόμο. Σε έντονες καταγγελίες έχουν επίσης προβεί η ΕΕ, το Συμβούλιο της Ευρώπης, ο OHE και πλήθος διεθνών οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών.

Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, ερωτάται η Επιτροπή:

1.      Ποιες είναι οι άμεσες έμπρακτες ενέργειες στις οποίες προτίθεται να προβεί σχετικά με το ζήτημα αυτό;

2.      Θα συνεχίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση να χρηματοδοτεί τρίτο κράτος το οποίο παραβιάζει κατάφωρα, επανειλημμένα και αποδεδειγμένα τις ίδιες τις θεμελιώδεις αρχές και αξίες της;

Κατάθεση: 31.3.2026

 E-001333/2026

Απάντηση της ύπατης εκπροσώπου / αντιπροέδρου κ. Kallas

εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

(22.6.2026)

Η θέση της ΕΕ σχετικά με τη θανατική ποινή ήταν ανέκαθεν σαφής: η ΕΕ αντιτίθεται στη θανατική ποινή σε όλες τις περιπτώσεις και υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Το Ισραήλ τηρούσε εδώ και καιρό de facto μορατόριουμ τόσο για τις εκτελέσεις όσο και για την επιβολή της θανατικής ποινής, δίνοντας έτσι το παράδειγμα στην περιοχή παρά το πολύπλοκο περιβάλλον ασφαλείας. Η πρόσφατη υπερψήφιση του νομοσχεδίου για τη θανατική ποινή από το ισραηλινό κοινοβούλιο συνιστά σοβαρή υπαναχώρηση από την πρακτική αυτή και τις δεσμεύσεις του ίδιου του Ισραήλ. Η ΕΕ ανησυχεί βαθύτατα για τον de facto μεροληπτικό χαρακτήρα του νομοσχεδίου και, εξ όσων έχουν γίνει γνωστά, προκύπτει ότι ο νόμος έχει πλέον προσβληθεί ενώπιον του Ανώτατου Δικαστηρίου.

Σύμφωνα με τις προσπάθειές της σε παγκόσμιο επίπεδο για την καθολική κατάργηση της θανατικής ποινής, η ΕΕ καλεί μετ’ επιτάσεως το Ισραήλ να συμμορφωθεί με την προηγούμενη θέση αρχής του και με τις υποχρεώσεις που υπέχει βάσει του διεθνούς δικαίου, καθώς και με τη δέσμευσή του υπέρ των δημοκρατικών αρχών, όπως αποτυπώνεται μεταξύ άλλων στις διατάξεις της συμφωνίας σύνδεσης ΕΕ-Ισραήλ. Η θέση της ΕΕ αποτυπώθηκε σαφώς στη δήλωση που εξέδωσε στις 31 Μαρτίου 2026 η ύπατη εκπρόσωπος / αντιπρόεδρος (ΥΕ/ΑΠ) εξ ονόματος της ΕΕ. Η ΥΕ/ΑΠ έθεσε επίσης το ζήτημα στον υπουργό Εξωτερικών του Ισραήλ.

Τον Σεπτέμβριο του 2025, αφού η πλειονότητα των κρατών μελών υποστήριξε επανεξέταση κατά την οποία εντοπίστηκαν πιθανές παραβιάσεις από το Ισραήλ των υποχρεώσεών του βάσει του άρθρου 2 της συμφωνίας σύνδεσης ΕΕ-Ισραήλ, η πρόεδρος της Επιτροπής ανακοίνωσε σειρά μέτρων στην ομιλία της για την κατάσταση της Ένωσης το 2025. Αποτέλεσμα αυτών ήταν να αναστείλει η Επιτροπή το μεγαλύτερο μέρος της διμερούς χρηματοδότησης προς το Ισραήλ, με εξαίρεση τη χρηματοδότηση προς την κοινωνία των πολιτών και το Γιαντ Βασέμ. Πρόσθετα μέτρα, για τα οποία απαιτείται έγκριση από τα κράτη μέλη, βρίσκονται επί του παρόντος υπό συζήτηση στο Συμβούλιο.