Αθήνα, 5 Αυγούστου 2026
ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τον Υπουργό Ανάπτυξης
Θέμα: «Νομοτεχνικές αντιφάσεις στη 2η Προκήρυξη του καθεστώτος «Αγροδιατροφή» δημιουργούν κίνδυνο αποκλεισμού των ατομικών επιχειρήσεων και αβεβαιότητα ως προς τις συμβουλευτικές δαπάνες»
Με την υπ’ αριθ. 61326/17.07.2026 απόφαση προκηρύχθηκε ο δεύτερος κύκλος του καθεστώτος ενισχύσεων «Αγροδιατροφή – Πρωτογενής Παραγωγή και Μεταποίηση Γεωργικών Προϊόντων – Αλιεία – Υδατοκαλλιέργεια» του αναπτυξιακού νόμου 4887/2022, συνολικού προϋπολογισμού 150 εκατ. ευρώ.
Η περίοδος υποβολής αιτήσεων άρχισε στις 3 Αυγούστου 2026 και ολοκληρώνεται στις 30 Νοεμβρίου 2026. Η αξιοπιστία των προκηρύξεων του Αναπτυξιακού Νόμου αποτελεί βασική προϋπόθεση για την ασφάλεια δικαίου, την ίση μεταχείριση των επενδυτών και την αποτελεσματική αξιοποίηση των δημόσιων πόρων που διατίθενται για την περιφερειακή ανάπτυξη και την ενίσχυση της παραγωγικής οικονομίας. Ωστόσο, ήδη κατά την έναρξη της διαδικασίας υποβολής αιτήσεων, αναδεικνύονται σοβαρές, νομοτεχνικές αντιφάσεις και αστοχίες στο κείμενο της προκήρυξης, οι οποίες δημιουργούν εύλογη ανασφάλεια δικαίου στους ενδιαφερόμενους επενδυτές και ιδιαίτερα στις ατομικές επιχειρήσεις του αγροτικού και αγροδιατροφικού τομέα.
Ειδικότερα, στο άρθρο 13 της προκήρυξης, στο οποίο απαριθμούνται οι δικαιούχοι των ενισχύσεων και οι επιτρεπόμενες νομικές μορφές των φορέων των επενδυτικών σχεδίων, δεν περιλαμβάνονται οι ατομικές επιχειρήσεις. Η παράλειψη αυτή έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το άρθρο 13 του ν. 4887/2022, όπως ισχύει, σύμφωνα με το οποίο, στις κατηγορίες των δικαιούχων περιλαμβάνονται, ρητά, οι ατομικές επιχειρήσεις, με ανώτατο επιλέξιμο κόστος επενδυτικού σχεδίου 200.000 ευρώ, ειδικά για το καθεστώς της Αγροδιατροφής.
Ταυτόχρονα, στο άρθρο 15 της ίδιας της προκήρυξης, το οποίο καθορίζει το ελάχιστο ύψος των επενδυτικών σχεδίων, προβλέπεται, ρητά, ελάχιστο επιλέξιμο κόστος 50.000 ευρώ, για τις ατομικές επιχειρήσεις. Επομένως, στο ίδιο κανονιστικό κείμενο οι ατομικές επιχειρήσεις αφενός δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο των δικαιούχων και αφετέρου αναφέρονται, ρητά, ως φορείς επενδυτικών σχεδίων, για τους οποίους καθορίζεται συγκεκριμένο, ελάχιστο ύψος επένδυσης.
Η αντίφαση αυτή δεν αποτελεί απλή νομοτεχνική ατέλεια. Δημιουργεί πραγματικό κίνδυνο αποκλεισμού δυνητικών επενδυτών, δεδομένου ότι το άρθρο που καθορίζει τους δικαιούχους δεν περιλαμβάνει τις ατομικές επιχειρήσεις, ενώ άλλο άρθρο της ίδιας προκήρυξης τις αντιμετωπίζει ως επιλέξιμους φορείς επενδυτικών σχεδίων. Η ασυνέπεια αυτή είναι ικανή να οδηγήσει σε διαφορετικές διοικητικές ερμηνείες, σε αποθάρρυνση επενδυτών ή ακόμη και σε απόρριψη επενδυτικών προτάσεων.
Οι ατομικές επιχειρήσεις αποτελούν μία από τις βασικότερες μορφές άσκησης αγροτικής και αγροδιατροφικής επιχειρηματικής δραστηριότητας, ιδιαίτερα στην ελληνική περιφέρεια και η ύπαρξη σαφούς και ενιαίου κανονιστικού πλαισίου αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την ίση πρόσβαση όλων στα χρηματοδοτικά εργαλεία του Αναπτυξιακού Νόμου.
Περαιτέρω, σοβαρή αριθμητική και λεκτική αντίφαση εντοπίζεται και στο άρθρο 11 της προκήρυξης, σχετικά με τις συμβουλευτικές υπηρεσίες προς μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Συγκεκριμένα, προβλέπεται ότι οι σχετικές δαπάνες ενισχύονται σε ποσοστό 50%, μέχρι ποσοστού 5% του συνολικού ενισχυόμενου κόστους των περιφερειακών ενισχύσεων και μέχρι του ποσού των «εβδομήντα χιλιάδων (50.000) ευρώ». Η ταυτόχρονη αναγραφή του ποσού των εβδομήντα χιλιάδων ευρώ ολογράφως και των 50.000 ευρώ αριθμητικώς, καθιστά αδύνατο να προσδιοριστεί με ασφάλεια ποιο είναι το πραγματικό ανώτατο όριο της επιλέξιμης δαπάνης. Η αβεβαιότητα αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς οι συγκεκριμένες δαπάνες πραγματοποιούνται πριν ακόμη από την υποβολή του επενδυτικού φακέλου και συνεπάγονται οικονομικές δεσμεύσεις για τις επιχειρήσεις.
Οι αντιφάσεις αυτές εμφανίζονται σε μία προκήρυξη που αφορά δημόσιες ενισχύσεις ύψους 150 εκατ. ευρώ και για την οποία οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να λάβουν, άμεσα, επενδυτικές και χρηματοδοτικές αποφάσεις, να αναθέσουν την προετοιμασία φακέλων και να καταβάλουν τις σχετικές δαπάνες.
Επειδή η αρχή της ασφάλειας δικαίου επιβάλλει οι όροι συμμετοχής και οι επιλέξιμες δαπάνες να είναι σαφείς, συγκεκριμένοι και γνωστοί εκ των προτέρων,
Επειδή δεν μπορεί να καταλείπεται αμφιβολία για το εάν οι ατομικές επιχειρήσεις, οι οποίες περιλαμβάνονται ρητά στον ν. 4887/2022, δικαιούνται να υποβάλουν αίτηση στο συγκεκριμένο καθεστώς,
Επειδή οι νομοτεχνικές αστοχίες δεν πρέπει να οδηγήσουν σε άνιση μεταχείριση, απώλεια επενδυτικών ευκαιριών ή αποκλεισμό μικρών παραγωγών και επιχειρήσεων της περιφέρειας,
Επειδή οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να γνωρίζουν το ακριβές ανώτατο όριο των συμβουλευτικών δαπανών πριν από την ανάθεση και την πραγματοποίηση των σχετικών υπηρεσιών,
Επειδή η συντριπτική πλειονότητα των μικρών γεωργικών και αγροδιατροφικών επιχειρήσεων της ελληνικής περιφέρειας λειτουργεί υπό τη μορφή ατομικής επιχείρησης,
Επειδή η Διοίκηση οφείλει να εκδίδει κανονιστικές πράξεις απαλλαγμένες από αντιφάσεις και ασάφειες, ώστε να διασφαλίζεται η ίση μεταχείριση όλων των ενδιαφερομένων.
Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:
Οι Ερωτώντες Βουλευτές
Αμανατίδης Ιωάννης
Ακριώτου Θεοδώρα
Γιαννούλης Χρήστος
Καριπίδης Ιωάννης
Παπαηλιού Γεώργιος
Παππάς Νικόλαος