Αθήνα, 24 Ιουνίου 2026
ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τον Υπουργό Υγείας
Θέμα: «Κρίσιμα Ερωτήματα για την λειτουργία του ΕΣΥ, μετά το τραγικό θάνατο της Νοσηλεύτριας στο Νοσοκομείο Ναυπλίου. Πότε θα δοθούν απαντήσεις για το εργατικό αυτό δυστύχημα;»
Μόλις πριν λίγες μέρες η πόλη του Ναυπλίου θρήνησε τον θάνατο της Μαρίας Ζαφείρη, μιας 55χρονης νοσηλεύτριας που εργαζόταν στο Νοσοκομείο της πόλης και άφησε την τελευταία της πνοή κατά την ώρα του καθήκοντος, μετά από έντονη πίεση λόγω περιστατικού που διαχειριζόταν. Το οδυνηρό αυτό εργατικό ατύχημα έρχεται να αναδείξει, με τον πιο θλιβερό τρόπο, για μια ακόμη φορά το απαράδεκτο καθεστώς εργασίας και ασφάλειας που επικρατεί στα δημόσια νοσοκομεία της χώρας.
Την ώρα που τα ακριβή περιστατικά του συμβάντος διερευνώνται και ελπίζουμε τόσο εμείς, όσο και η οικογένεια της νεκρής εργαζόμενης, να δημοσιοποιηθούν σύντομα, ο θάνατος ενός στελέχους του ΕΣΥ φέρνει στην επιφάνεια την απαξίωση, την εξαθλίωση και καταρράκωση του δημόσιου συστήματος υγείας που έχει συντελεστεί εδώ και επτά χρόνια υπό αυτήν την διακυβέρνηση.
Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι το Εθνικό Σύστημα Υγείας πάσχει από νεοφιλελεύθερη υποχρηματοδότηση, υποστελέχωση και ευρύτερη αποδυνάμωση. Το μόνιμο προσωπικό βαίνει διαρκώς μειούμενο, σε αντίθεση με το έκτακτο και επικουρικό προσωπικό που διαρκώς αυξάνεται, αν και οι ανάγκες που οι εργαζόμενοι αυτοί καλύπτουν, είναι πάγιες και διαρκείς.
Αδιαμφισβήτητο επίσης είναι και το στοιχείο ότι η δημόσια χρηματοδότηση, στην καλύτερη των περιπτώσεων, παραμένει στάσιμη σε σχέση με το ΑΕΠ της χώρας, παρά το υποτιθέμενο “θαύμα ανάπτυξης” που ευαγγελίζεται η Κυβέρνηση.
Ενώ κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει πως η χώρα μας είναι πρωταθλήτρια στις άμεσες ιδιωτικές δαπάνες υγείας, με ποσοστό υποδιπλάσιο του ενωσιακού μέσου όρου, αποτέλεσμα των πολιτικών αυτής της Κυβέρνησης που υπηρετεί πιστά και απροκάλυπτα το νεοδεξιό όραμά της για μια υγεία ατομική, ακριβή και προνόμιο όσων αντέχουν να επωμιστούν το κόστος της.
Επειδή είναι πια ορατό στον κάθε έναν πως το εργασιακό περιβάλλον στα Νοσοκομεία είναι δυστοπικό. Κυριαρχούν η υποαμοιβή, η υπερεργασία, η υπερεφημέρευση, οι αδιανόητες βάρδιες και η εξόντωση των ειδικευόμενων ιατρών και νοσηλευτών- που έχουν ευτελιστεί σε «παιδιά για όλες τις δουλειές», σε ένα ΕΣΥ που όταν εφημερεύει θυμίζει πεδίο μάχης στην πρώτη γραμμή. Το μόνο που χωρίζει το ΕΣΥ από την πραγματική κατάρρευση είναι το φιλότιμο και η υψηλή αίσθηση επιστημονικής και κοινωνικής ευθύνης των ιατρών και των νοσηλευτών- νοσηλευτριών,
Επειδή το τραγικό περιστατικό του θανάτου της εργαζόμενης νοσηλεύτριας αναδεικνύει το μέγα ζήτημα της φύλαξης των δημοσίων δομών Υγείας, που η Κυβέρνηση από επιλογή έχει χρεώσει σε ιδιωτικές εταιρείες, αντί της πρόσληψης μόνιμων, επαρκών και εξειδικευμένων φυλάκων,
Επειδή το ΕΣΥ, και δη οι δευτεροβάθμιες δομές του πρέπει να αναταχθούν τόσο σε υλικούς πόρους όσο και σε ανθρώπινο δυναμικό ούτως ώστε να είναι σε θέση να παρέχουν αποτελεσματικές και ασφαλείς υπηρεσίες υψηλής ποιότητας στους ασθενείς και εν γένει σε όσους τις έχουν ανάγκη,
Επειδή η στρατηγική αποστελέχωση του ΕΣΥ έχει οδηγήσει σε εργασιακό burnout των εργαζομένων, και ιδίως των ιατρών και των νοσηλευτών/-τριών, κάτι που διακυβεύει τόσο την δική τους ασφάλεια όσο και των ασθενών και εν γένει ληπτών υπηρεσιών υγείας, οι δε δια εντέλλεσθε μετακινήσεις όχι απλώς δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα, αλλά το εντείνουν, επιτείνοντας το αίσθημα παραίτησης και φυγής των επαγγελματιών υγείας,
Επειδή συγκεκριμένα το ΕΣΥ υποφέρει από έλλειψη νοσηλευτικού προσωπικού, με τις κενές οργανικές θέσεις να προσεγγίζουν τις 20.000, τη δε αναλογία νοσηλευτών ανά 1.000 κατοίκους να είναι κατά μέσο όρο 3, όταν στην Ε.Ε αυτή η αναλογία είναι 8,5 νοσηλευτές ανά 1.000 κατοίκους.
Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός
Οι ερωτώντες Βουλευτές
Γαβρήλος Γιώργος
Παναγιωτόπουλος Ανδρέας