Σε ερώτηση της Έλενας Ακρίτα και 18 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στις 22 Απριλίου 2024 (υπ. αριθμ. 4463) ζητούσαμε από τα Υπουργεία Εσωτερικών και Αγροτικής Ανάπτυξης να μπει τέλος στη βασανιστική πρακτική του παστουρώματος ζώων που έχει απαγορευτεί από τον Νόμο 4830/21 (άρθρο 24. παρ. 1).

Αυτές τις μέρες που νησιά των Κυκλάδων πνίγηκαν από καταρρακτώδεις βροχές και κινδύνεψαν άνθρωποι με πνιγμό, ας αναρωτηθούμε ποια ήταν η φριχτή τύχη των παστουρωμένων ζώων, πρακτική που συνηθίζεται σε αυτή την περιοχή.

Η ιπποπέδη, δηλαδή το δέσιμο των ποδιών ενός ζώου μεταξύ τους ή με το κεφάλι του, προκειμένου να μην αποδράσει από το χώρο που φυλάσσεται, είναι βασανιστική μορφή κακοποίησης, που μάλιστα εφαρμόζεται από τους πρώτους μήνες της ζωής του ζώου και για όλη του τη ζωή. Με συνέπειες πολλές φορές μόνιμες πληγές και τραυματισμούς που ενίοτε καταλήγουν σε ακρωτηριασμό.  

Οι αρμόδιοι υπουργοί, Ν. Κεραμέως (Εσωτερικών) και Ε. Αυγενάκης (Αγροτικής Ανάπτυξης) ρωτούνταν αν διενεργούνται έλεγχοι και αν έστω θα γινόταν ενημέρωση και κινητροδότηση των κτηνοτρόφων για να σταματήσουν μια τόσο βάρβαρη πρακτική.

Το Υπουργείο Εσωτερικών (αρμόδιο για την εφαρμογή του νόμου) ουδέποτε απάντησε, ενώ από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης μάς πληροφόρησαν πως είχαν ξεκινήσει «ένα πιλοτικό πρόγραμμα ηλεκτρικής περίφραξης». Με άλλα λόγια, το βασανιστήριο συνεχιζόταν και αυτές τις μέρες που πνίγηκαν στη λάσπη η Πάρος και η Μύκονος.