Στη συζήτηση για την κύρωση του προϋπολογισμού του 2025 τοποθετήθηκε σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής ο Βουλευτής Μαγνησίας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. -Π.Σ. Αλ. Μεϊκόπουλος.

Ο Βουλευτής καταλόγισε απόλυτη πολιτική ευθύνη στην κυβέρνηση της ΝΔ για την έλλειψη προοπτικής που βιώνουν σήμερα οι Έλληνες και οι Ελληνίδες. «Παρότι έχουμε αφήσει πίσω την εποχή των μνημονίων, έχουμε ρυθμισμένο χρέος, καθαρό δημοσιονομικό διάδρομο, που οφείλεται σημαντικά στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, και πετυχαίνουμε ρυθμούς ανάπτυξης, ο νέος επιστήμονας βλέπει μονόδρομο το εξωτερικό, τα νέα ζευγάρια δεν μπορούν να αποκτήσουν σπίτι ή να δημιουργήσουν οικογένεια, ο μη προνομιούχος δεν μπορεί να ονειρευτεί μια καλύτερη ζωή με αξιοπρέπεια στον μισθό και στην εργασία» ανέφερε.

Η Ελλάδα θα σημειώσει το τέταρτο μεγαλύτερο πρωτογενές πλεόνασμα στην Ε.Ε. καυχιέται ο κ. Χατζηδάκης. Η παραγωγή πρωτογενών πλεονασμάτων παραπάνω από την βιωσιμότητα του ήδη ρυθμισμένου χρέους δεν επίτευγμα ιδίως όταν αυτά προκύπτουν στεγνώνοντας την πραγματική οικονομία από ρευστότητα, υπερφορολογώντας τους πολίτες και στερώντας πόρους για πολιτικές στήριξης της κοινωνίας.

Ποια είναι η εθνικά και δημοσιονομικά υπεύθυνη πολιτική της κυβέρνησης;

–Μέσα στην ευνοϊκή συγκυρία του Ταμείου Ανάκαμψης, συνεχίζουμε με το ξεπερασμένο παραγωγικό μοντέλο που συνδέει την ανάπτυξη με την μονοκαλλιέργεια του τουρισμού και του real estate, ενώ κυριαρχεί μια αντίληψη «παρεοκρατίας» που διαπερνά τη διαχείριση κρίσιμων, αλλά όχι ανεξάντλητων, πόρων για την υλοποίηση επενδύσεων.

-Τα καρτέλ ανενόχλητα νοθεύουν τον ανταγωνισμό και ελέγχουν την ελληνική οικονομία.

-Το άδικο φορολογικό σύστημα επιμένει να αντιμετωπίζει το ίδιο έναν ελεύθερο επαγγελματία που τα φέρνει δύσκολα βόλτα με μια μεγάλη επιχείρηση με εκατοντάδες εκατομμύρια κέρδη.

-Στους μισθούς μας ευνοεί η σύγκριση μόνο με αυτούς της Βουλγαρίας, κι αυτό όχι για πολύ ακόμα.

-Λέει η ΝΔ ότι πληρώνουμε λιγότερους φόρους, όταν στο μίγμα της φορολογίας στην Ελλάδα το 47% είναι έμμεσοι φόροι, όταν στην υπόλοιπη Ευρώπη ο μέσος όρος είναι 34%.

-Λέει ότι αυξάνει τους μισθούς, γνωρίζοντας ότι οι αυξήσεις αυτές θα εξανεμιστούν πρώτον από τον παραπάνω φόρο εισοδήματος, που θα κληθούν να πληρώσουν μισθωτοί και συνταξιούχοι λόγω της μη τιμαριθμοποίησης της φορολογικής κλίμακας, και δεύτερον από την ακρίβεια.

«Πίσω από την εικόνα της ανάπτυξης κρύβονται μεγάλες κοινωνικές ανισότητες, θεσμικές δυσλειτουργίες και συσσωρευόμενη οργή μιας κοινωνίας που βράζει. Είναι ανησυχητικό το ότι οι κυβερνώντες δεν το καταλαβαίνουν ή παριστάνουν ότι δεν το καταλαβαίνουν».

Η συζήτηση θα ήταν πράγματι μια κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία, αν ο Προϋπολογισμός για το 2025 είχε καταρτιστεί με στόχο να εκπληρώσει κατά την εκτέλεσή του δύο πολύ σημαντικούς στρατηγικούς στόχους:

1.Τη σύγκλιση με τους ευρωπαϊκούς μέσους όρους σε όλα τα κρίσιμα πεδία (μισθούς, παιδεία, υγεία, ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, επενδύσεις, καινοτομία, εξαγωγές), που είναι το διαρκές εθνικό ζητούμενο για να γίνουμε ένα σύγχρονο και ανταγωνιστικό ευρωπαϊκό κράτος.

2.Τη λήψη ρεαλιστικών μέτρων για να θεραπευτούν αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας και αξιοποίηση των περιθωρίων, συστήνοντας στην κοινωνία ένα νέο παραγωγικό πρότυπο που να μοιράζει δίκαια και αναλογικά τους καρπούς που θα προκύψουν. Τίποτα από τα δύο δεν επιτυγχάνεται, δυστυχώς.