Η ολοκλήρωση της θητείας της Ελίζ Ζαλαντό στη Γενική Διεύθυνση του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης κλείνει έναν ιδιαίτερα δημιουργικό κύκλο για έναν από τους σημαντικότερους δημόσιους πολιτιστικούς θεσμούς της χώρας.
Η Ελίζ Ζαλαντό ανέλαβε τη Γενική Διεύθυνση του Φεστιβάλ το 2016, έπειτα από ανοιχτή διαδικασία εκδήλωσης ενδιαφέροντος. Η επιλογή της και η δεκαετής δημιουργική πορεία που ακολούθησε αποτελούν ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της αξίας της αξιοκρατίας και της θεσμικής συνέχειας στον Πολιτισμό: μιας συνέχειας που επιτρέπει στους δημόσιους πολιτιστικούς θεσμούς να σχεδιάζουν σε βάθος χρόνου, να αποκτούν διεθνή παρουσία και να εξελίσσονται.
Κατά τη διάρκεια της θητείας της, το Φεστιβάλ ενίσχυσε τη διεθνή του ακτινοβολία, διεύρυνε τις συνεργασίες του, στήριξε την ελληνική και ανεξάρτητη κινηματογραφική δημιουργία και άνοιξε το πεδίο του σε νέες μορφές έκφρασης, στην εκπαίδευση, στη βιωσιμότητα και σε νέα ακροατήρια.
Ιδιαίτερη σημασία είχε και το άνοιγμα του Φεστιβάλ πέρα από τα γεωγραφικά όρια της Θεσσαλονίκης. Εμβληματικό παράδειγμα αποτελεί το Evia Film Project, που γεννήθηκε μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές στη Βόρεια Εύβοια και συνέδεσε τον κινηματογράφο με την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση, την εκπαίδευση και την τοπική κοινωνία. Μια πρωτοβουλία που απέδειξε στην πράξη ότι ένας μεγάλος πολιτιστικός θεσμός μπορεί να λειτουργεί ταυτόχρονα ως φορέας δημιουργίας, κοινωνικής συνοχής και περιφερειακής πολιτιστικής ανάπτυξης.
Η ανάληψη από την Ελίζ Ζαλαντό της Εκτελεστικής Διεύθυνσης του Eurimages, του Ταμείου του Συμβουλίου της Ευρώπης για τη στήριξη της ευρωπαϊκής κινηματογραφικής δημιουργίας, αποτελεί σημαντική αναγνώριση της διαδρομής και της δουλειάς της.
Το Τμήμα Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ την ευχαριστεί για την προσφορά της στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και συνολικά στον ελληνικό πολιτισμό και της εύχεται κάθε επιτυχία στα νέα της καθήκοντα.
Η δημιουργική πορεία του Φεστιβάλ αυτή τη δεκαετία αποτελεί ταυτόχρονα μια ισχυρή υπενθύμιση: οι δημόσιοι πολιτιστικοί θεσμοί χρειάζονται θεσμική συνέχεια, αυτονομία, επαρκείς πόρους, εξωστρέφεια και διοικήσεις που επιλέγονται με διαφανείς διαδικασίες και λειτουργούν με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον, την καλλιτεχνική ελευθερία και τη δημιουργία.