Το Υπουργείο Παιδείας ξεκίνησε την επικοινωνιακή εκστρατεία αυτοθαυμασμού για τις προσλήψεις αναπληρωτών που αναμένονται από την επόμενη εβδομάδα. Ας αφήσουμε, όμως, τις θριαμβολογίες και ας μιλήσουμε για την πραγματικότητα.

Με πόσα κενά θα ανοίξουν τα σχολεία στις 11 Σεπτεμβρίου;

Η έγκαιρη πρόσληψη και τοποθέτηση εκπαιδευτικών δεν είναι προσωπικό επίτευγμα μιας υπουργού. Είναι στοιχειώδης υποχρέωση της Πολιτείας απέναντι στους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς και τις οικογένειες. Οι πληροφορίες από την εκπαιδευτική κοινότητα κάνουν λόγο ακόμη και για 20.000 κενά μετά την Α΄ φάση των προσλήψεων, με ιδιαίτερα σοβαρά προβλήματα στην Ειδική Αγωγή και την Παράλληλη Στήριξη.

Η Υπουργός Παιδείας έχει υποχρέωση να δώσει σήμερα συγκεκριμένες απαντήσεις και όχι γενικόλογες διαβεβαιώσεις:

·      Πόσα είναι σήμερα τα πραγματικά κενά;

·      Πόσα εκτιμά το Υπουργείο ότι θα παραμείνουν στις 11 Σεπτεμβρίου;

·      Πόσα παιδιά θα μπουν στην τάξη χωρίς τον εκπαιδευτικό που δικαιούνται;

·      Πόσα παιδιά που χρειάζονται Παράλληλη Στήριξη θα μείνουν χωρίς αυτήν;

Στη χώρα που ειναι προτελευταία στην ΕΕ στις δημόσιες δαπάνες για την εκπαίδευση. με μόλις 3,3% του ΑΕΠ, όταν ο μέσος όρος στην ΕΕ φτάνει το 4,7% η επιτυχία δεν είναι να ανακοινώνονται προσλήψεις αναπληρωτών. Κατόρθωμα θα ήταν να μην υπάρχουν χιλιάδες κενά κάθε Σεπτέμβρη. Να υπάρχουν μόνιμοι εκπαιδευτικοί. Να υπάρχει πραγματική στήριξη της δημόσιας εκπαίδευσης. Να μη θεωρείται «κανονικότητα» ένα σχολείο που ξεκινά τη χρονιά με ελλείψεις.

Στις 11 Σεπτεμβρίου δεν θα μετρηθούν οι αναρτήσεις του Υπουργείου. Θα μετρηθούν οι άδειες αίθουσες και τα παιδιά που θα μείνουν χωρίς τον εκπαιδευτικό και τη στήριξη που δικαιούνται. Τα σχολεία πρέπει να ανοίξουν πλήρως στελεχωμένα. Κανένα κενό  στο πρώτο κουδούνι.