Ν.Ε. Ζακύνθου ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ

Συχνά τον τελευταίο καιρό ακούμε από υπουργούς, βουλευτές και αυτοδιοικητικούς άρχοντες στο Ιόνιο, να εξαγγέλλονται έργα και να εξασφαλίζονται χρηματοδοτήσεις, τόσες που  νιώθουμε ξαφνικά  ότι σε λίγο θα κολυμπάμε στα εκατομμύρια που θα  κάνουν όλα τα  νησιά μας Κυανή Ακτή.

Για αυτό  χρειάζεται να πούμε μερικά πράγματα με ειλικρίνεια.

Οι χρηματοδοτήσεις προς τα Ιόνια Νησιά έρχονται με το σταγονόμετρο και οι Τοπικές αρχές στην Περιφέρεια και στους Δήμους συναινούν δια της σιωπής τους.

 Έχουν ακυρωθεί όλα τα σχέδια για την Ύδρευση των νησιών και υλοποιούνται μόνο μικρής κλίμακας παρεμβάσεις-μπαλώματα.

 Έχουν ακυρωθεί συμβάσεις.

 Έχουν καθυστερήσει δρομολογημένα έργα στη διαχείριση αποβλήτων, στη σύνδεση των νησιών (πχ. Υδροπλάνα) μεταξύ τους και με την ηπειρωτική ακτή (πχ συνδέσεις Λευκάδας, Κεφαλονιάς με την Ιονία Οδό).

Για την κατάσταση του οδικού δικτύου ο λογαριασμός πέφτει συνεχώς, ενώ απλά εξαγγέλλονται νέες εντάξεις έργων με πανηγύρια λες και πρόκειται για εγκαίνια.

Η νησιωτικότητα μοιάζει με άγνωστη λέξη για την κυβέρνηση και τις Αυτοδιοικητικές Αρχές, οι οποίες:

• Σιωπούν για την εξαίρεση των μικρών νησιών του Ιονίου από τη μείωση του ΦΠΑ.
• Αγνοούν την ανάγκη ενίσχυσης του μεταφορικού ισοδύναμου για τις επιχειρήσεις.
• Αδιαφορούν για το στεγαστικό πρόβλημα στα Ιόνια.
• Προσπερνούν την ανάγκη θέσπισης ιδιαίτερων κινήτρων για προσλήψεις υγειονομικού και διδακτικού προσωπικού.
• Κάνουν ότι δεν βλέπουν τα στοιχεία για την ανεργία στα Ιόνια (16%, διπλάσια του εθνικού μέσου όρου), όπως και τα στοιχεία που δημοσιεύει το ΚΕΠΕ (επιστημονικός σύμβουλος της ΠΙΝ) για την παιδική φτώχεια (οικονομική, πολιτισμική, υγειονομική) στα νησιά μας.

Παραμένει ταμπού και η συζήτηση για τη βιωσιμότητα του τουριστικού μοντέλου. Παρότι οι κάτοικοι αντιδρούν, οι επισκέπτες δυσανασχετούν, οι μικρές επιχειρήσεις βλέπουν πτώση τζίρου τους κατά 30% μεσοσταθμικά και μείωση της κατά κεφαλήν δαπάνης, και ζητούν ουσιαστικό κρατικό ενδιαφέρον προς τη νησιωτική μας Περιφέρεια.

Τα πράγματα γίνονται χειρότερα αν αναφερθούμε:

• Στην ποιότητα των νοσοκομείων μας και στην επιβάρυνσή τους στην τουριστική σεζόν. 
• Στην ανυπαρξία πολιτικής Συνοχής της Περιφέρειας.
• Στην καταπάτηση του δημόσιου χώρου σε όλα τη νησιά μας.
• Στην καταστροφή του φυσικού και πολιτισμικού μας κεφαλαίου που μας θρέφει πενήντα -εξήντα χρόνια τώρα.

Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις ούτε μαγικά ραβδιά.

Όμως οι πόροι της αυτοδιοίκησης λιγοστεύουν και τα οφειλόμενα κονδύλια δεν αποδίδονται, παρά τις εξαγγελίες. Ακόμα κι όταν εξαγγέλλεται η αποπληρωμή των χρωστούμενων, δεν υλοποιείται, αφού δεν έχουν υπογραφεί οι απαιτούμενες Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις.

Μεγάλη σημασία έχει  τι λύσεις θα επιλεγούν.  Η ιδιωτικοποίηση της αποκομιδής των απορριμμάτων επιβαρύνει τους πολίτες οικονομικά. Η συμφωνία με την ΤΕΡΝΑ για νερό από την Ήπειρο ή την Αιτωλοακαρνανία ή για πανάκριβες μονάδες Αφαλάτωσης θα επιβαρύνει την τσέπη μας. Η εκχώρηση όλου του δημόσιου πλούτου και των δημόσιων αγαθών σε ιδιώτες είναι πάντα η δεξιά πολιτική που ωφελεί μόνο τους λίγους.

Η τουριστική σεζόν πλησιάζει και τίποτα δεν αλλάζει.   Αυτό δείχνει ότι κάποιοι αδιαφορούν για όσα ζούμε. Για αυτό κανείς στην Κέρκυρα δεν σχολίασε τις δηλώσεις της υφ. Τουρισμού που τα βρήκε όλα μια χαρά. Μάλλον ζούμε σε διαφορετικές πραγματικότητες. Ή έχουν όλοι απελπιστεί σε βαθμό αφωνίας.

Υπάρχουν δυνάμεις που να αντιπαρατίθενται στις πολιτικές αυτές;

Βεβαίως — αλλά παραμένουν κατακερματισμένες και στο περιθώριο. Οι δυνάμεις της Αντιπολίτευσης σε Δήμους και Περιφέρειες έχουν φιμωθεί. Οι μεταρρυθμίσεις της Ν.Δ έχουν μετατρέψει τα Δημοτικά και Περιφερειακά Συμβούλια σε διακοσμητικά όργανα. Οι ουσιαστικές αποφάσεις παίρνονται στις Επιτροπές, ολιγομελείς και κεκλεισμένων των  θυρών, από τις πλειοψηφίες. Τα Συμβούλια συζητάνε μόνο στις συνεδριάσεις λογοδοσίας. Δήθεν. Πρόκειται για αντιδημοκρατική και αντισυνταγματική εκτροπή που  εντείνεται με τον σχεδιαζόμενο εκλογικό νόμο, περιορίζοντας ακόμη περισσότερο τη συμμετοχή των πολιτών στη λήψη των αποφάσεων. Οι συμφωνίες, τα μεγάλα deals, υλοποιούνται πολύ πιο εύκολα στο φυσικό τους περιβάλλον, στο σκοτάδι της αδιαφάνειας. Αυτοί μας κυβερνάνε. Τέτοιοι είναι! Τόσοι!

Αλλά πλησιάζει η ώρα για τον λογαριασμό!