Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου

Για άλλη μια φορά ο Κ. Μητσοτάκης παρουσιάστηκε χωρίς καθαρή εθνική στρατηγική, προσηλωμένος στο δόγμα του «δεδομένου συμμάχου», αλλά και σε μια ΙΧ εξωτερική πολιτική, που θεμελιώνεται, όχι σε πάγιες θέσεις και εθνικά συμφέροντα, αλλά σε σχέσεις «προσωπικής εμπιστοσύνης» με ξένους ηγέτες. Αποδείχθηκε ξανά ένας ανεπαρκής και επικίνδυνος πρωθυπουργός. Το μόνο καινούργιο είναι το γεγονός ότι βρισκόμαστε σε άτυπη προεκλογική περίοδο, και στο πλαίσιο αυτό εργαλειοποιεί, όπως και το 2023, την εξωτερική πολιτική  για μικροκομματικά οφέλη.

Στο Ελ Αλαμέιν, δεν βρήκε ούτε μια λέξη να πει για την συστηματική παραβίαση κάθε έννοιας διεθνούς νομιμότητας από την κυβέρνηση Νετανιάχου, για την γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, τους παράνομους ισραηλινούς εποικισμούς, τους οποίους έχουν καταγγείλει σειρά ευρωπαϊκών κρατών, τα οποία προανήγγειλαν ήδη λήψη μέτρων ως μέσο πίεσης προς το Ισραήλ. Δεν μίλησε για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή και τις αναγκαίες διπλωματικές πρωτοβουλίες για τον τερματισμό του.

Για τη Συμφωνία της Μέκκας, μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν, αρκέστηκε να πει ότι «παρακολουθεί» την ώρα που ελληνική συστοιχία Πάτριοτ βρίσκεται και συμμετέχει σε στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Σαουδική Αραβία. Και που η εξωτερική πολιτική που ασκεί, και στο πεδίο των ελληνοτουρκικών σχέσεων, δεν έχει αρχή μέση και τέλος, ούτε μια σαφή και συγκροτημένη στρατηγική, πέρα από επικοινωνιακά πυροτεχνήματα για εσωτερική κατανάλωση.  

Δεν αξιοποιεί όπως θα έπρεπε τα Τριμερή Σχήματα συνεργασίας, ενώ η κυβέρνησή του εγκατέλειψε όσα είχε υλοποιήσει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, το 2015-19. Γιατί κάτι τέτοιο προϋποθέτει μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, την οποία ο κ. Μητσοτάκης έχει εγκαταλείψει.

Όσο για την υπόθεση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της Μονής του Σινά, και μετά τα εγκληματικά λάθη της πολιτικής του, δεν έκανε ούτε καν μια αναφορά στην παρέμβασή του. Ούτε απάντησε στα εύλογα ερωτήματα που εκκρεμούν σχετικά με την πραγματική στάση της Αιγυπτιακής κυβέρνησης σε αυτό το μείζον ζήτημα.

Σε μια τόσο κρίσιμη διεθνή συγκυρία, η κυβέρνηση της ΝΔ αποδεικνύεται καθημερινά κατώτερη των περιστάσεων. Είναι απαραίτητη μια εξωτερική πολιτική πολυδιάστατη, ενεργητική, φιλειρηνική, που να προασπίζεται το διεθνές δίκαιο, την ειρήνη, τη σταθερότητα και τα συμφέροντα της χώρας μας, όπως αυτή που άσκησε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Κι όχι μια εξωτερική πολιτική παρακολούθημα των ισχυρών, με την Ελλάδα αμέτοχη και απούσα από κάθε διπλωματική πρωτοβουλία.