Την ανάγκη η Ελλάδα να διαθέτει μια ολοκληρωμένη και σύγχρονη στρατηγική για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και την προστασία των Ελλήνων ναυτικών υπογράμμισε ο Βουλευτής Μαγνησίας και Τομεάρχης Ναυτιλίας & Νησιωτικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, κατά την τοποθέτησή του στην Ολομέλεια της Βουλής ως ειδικός αγορητής στη συζήτηση για την κύρωση της Συμφωνίας Περιφερειακής Συνεργασίας για την Καταπολέμηση της Πειρατείας και της Ένοπλης Ληστείας κατά Πλοίων στην Ασία (ReCAAP).

Ο Βουλευτής ξεκαθάρισε από την αρχή ότι η αντιμετώπιση της πειρατείας δεν αποτελεί πεδίο κομματικής αντιπαράθεσης, αλλά ζήτημα εθνικής ευθύνης και προστασίας της ανθρώπινης ζωής, επισημαίνοντας ότι χιλιάδες Έλληνες ναυτικοί ταξιδεύουν καθημερινά σε θαλάσσιες περιοχές υψηλού κινδύνου. «Η Ελλάδα είναι παγκόσμια ναυτιλιακή δύναμη. Εκατοντάδες πλοία ελληνικής σημαίας και χιλιάδες ελληνόκτητα διασχίζουν καθημερινά στενά και θαλάσσιες ζώνες υψηλού κινδύνου. Η διεθνής συνεργασία για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας είναι αναγκαία», σημείωσε χαρακτηριστικά. Ωστόσο, άσκησε έντονη κριτική στην κυβέρνηση για τον τρόπο και τον χρόνο που φέρνει τη συμφωνία προς κύρωση. Όπως τόνισε, η συμφωνία υπεγράφη το 2004 και έρχεται προς κύρωση από την Ελλάδα μετά από 22 χρόνια, χωρίς να έχει δοθεί επαρκής πολιτική και στρατηγική εξήγηση. «Το διεθνές περιβάλλον έχει αλλάξει ριζικά από το 2004, καθώς σήμερα οι απειλές για την ελληνική ναυτιλία δεν περιορίζονται στην «κλασική» πειρατεία, αλλά συνδέονται με ευρύτερες γεωπολιτικές εντάσεις. Περιοχές όπως η Ερυθρά Θάλασσα, ο Περσικός Κόλπος και τα Στενά του Ορμούζ αποτελούν πλέον πεδία έντονης στρατιωτικής και γεωπολιτικής αντιπαράθεσης, γεγονός που δημιουργεί νέους κινδύνους για τα εμπορικά πλοία», σημείωσε.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος στο γεγονός ότι η συμφωνία ορίζει την πειρατεία ως πράξη για ιδιωτικούς σκοπούς από ιδιωτικά πλοία, εξαιρώντας ρητά ενέργειες πολεμικών ή κυβερνητικών πλοίων. «Σε μια εποχή όπου εμπορικά πλοία μπορεί να καταλαμβάνονται ή να κατάσχονται στο πλαίσιο γεωπολιτικών εντάσεων, η συμφωνία αυτή δεν καλύπτει τέτοιου είδους περιστατικά», ανέφερε, θέτοντας το ερώτημα με ποιον τρόπο προστατεύονται τα ελληνικά πλοία από τέτοιες πρακτικές. Παράλληλα, ανέδειξε σημαντικά ελλείμματα αποτελεσματικότητας της Συμφωνίας στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Ασίας, επισημαίνοντας ότι χώρες με κρίσιμο ρόλο, όπως η Μαλαισία και η Ινδονησία, δεν συμμετέχουν ως πλήρη μέλη, γεγονός που περιορίζει το πρακτικό επιχειρησιακό όφελος. Ο Βουλευτής έθεσε επίσης ερωτήματα για το οικονομικό και διοικητικό αποτύπωμα της συμμετοχής της Ελλάδας στη συμφωνία, ζητώντας σαφή στοιχεία για τις ετήσιες συνεισφορές και τη διοικητική εμπλοκή της χώρας. «Όταν κυρώνουμε διεθνείς συμφωνίες, οφείλουμε να γνωρίζουμε με σαφήνεια τόσο τα οφέλη όσο και το δημοσιονομικό τους αποτύπωμα», υπογράμμισε.

Καταλήγοντας, τόνισε ότι η πρωτοκαθεδρία της ελληνικής ναυτιλίας διεθνώς δεν αποτελεί απλώς επικοινωνιακό σύνθημα αλλά μεγάλη εθνική ευθύνη, η οποία απαιτεί ενεργητική και προνοητική στρατηγική από την ελληνική πολιτεία. «Η χώρα μας οφείλει να πρωτοστατεί στη διαμόρφωση διεθνών κανόνων που ανταποκρίνονται στη σύγχρονη πραγματικότητα και όχι να κυρώνει εκ των υστέρων συμφωνίες που αντανακλούν τις συνθήκες του 2004», ανέφερε χαρακτηριστικά.