Αθήνα, 18 Δεκεμβρίου 2025

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς την κ. Υπουργό

Παιδείας Θρησκευμάτων και Αθλητισμού

ΘΕΜΑ: «Έκρηξη βίας μεταξύ ανηλίκων στα σχολεία – σοβαρή υποστελέχωση ψυχοκοινωνικής υποστήριξης και απουσία ολοκληρωμένου πλαισίου πρόληψης»

Το εξαιρετικά σοβαρό περιστατικό μαχαιρώματος 14χρονης μαθήτριας από 16χρονη συμμαθήτριά της, εντός σχολικού συγκροτήματος στην Κυψέλη, κατά τη διάρκεια διαλείμματος και μπροστά σε άλλους μαθητές, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως «μεμονωμένο συμβάν». Αποτελεί κραυγαλέο σύμπτωμα ενός συστημικού προβλήματος που αφορά τη βία μεταξύ ανηλίκων και την εγκατάλειψη της ψυχοκοινωνικής πρόληψης στο δημόσιο σχολείο.

Σύμφωνα με πανελλαδικά και διεθνή στοιχεία:

• 1 στα 3 παιδιά στην Ελλάδα δηλώνει ότι έχει βιώσει κάποια μορφή σχολικού εκφοβισμού,
• ενώ ποσοστά έως και 70% των μαθητών ηλικίας 11–15 ετών έχουν εκτεθεί σε λεκτική, ψυχολογική ή σωματική βία στο σχολικό περιβάλλον.
• Μόνο μέσω επίσημων μηχανισμών καταγραφής έχουν αναφερθεί μέχρι τον Απρίλιο του 2025 πάνω από 1.200 περιστατικά bullying, με σχεδόν τα μισά να αφορούν σχολεία της Αττικής.

Παράλληλα, διεθνείς μελέτες καταδεικνύουν ότι η έκθεση σε σχολική βία συνδέεται άμεσα με αυξημένα επίπεδα άγχους, κατάθλιψης, επιθετικότητας, αυτοκαταστροφικών συμπεριφορών και σχολικής διαρροής, τόσο για τα θύματα όσο και για τους ίδιους τους θύτες, οι οποίοι συχνά είναι παιδιά χωρίς έγκαιρη ψυχολογική φροντίδα.

Στην περίπτωση της Κυψέλης, μαρτυρίες μαθητών κάνουν λόγο για:

• προηγούμενα σημάδια παραβατικής συμπεριφοράς,
• σοβαρό λεκτικό εκφοβισμό,
• απουσία ουσιαστικής ψυχολογικής αξιολόγησης,
• και παρουσία σχολικού ψυχολόγου μόνο περιστασιακά, χωρίς συνέχεια, χωρίς σταθερή σχέση εμπιστοσύνης, χωρίς δυνατότητα πρόληψης.

Η σημερινή πραγματικότητα στα σχολεία είναι αποκαλυπτική:

• Οι σχολικοί ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί καλύπτουν πολλαπλές σχολικές μονάδες ταυτόχρονα,
• βρίσκονται σε κάθε σχολείο μία ημέρα την εβδομάδα ή και λιγότερο,
• ενώ ακόμη και οι πρόσφατα εξαγγελθείσες οργανικές θέσεις δεν επαρκούν για να καλύψουν τις πραγματικές ανάγκες ενός μαθητικού πληθυσμού που βιώνει αυξανόμενη ψυχοκοινωνική πίεση.

Καθώς το σχολείο καλείται να διαχειριστεί βαθιά τραύματα, κοινωνικές ανισότητες, φαινόμενα βίας και αποκλεισμού, χωρίς τα αναγκαία επιστημονικά εργαλεία, 

Ερωτάται η αρμόδια Υπουργός:

1. Πόσοι ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί υπηρετούν σήμερα στα δημόσια γυμνάσια και λύκεια, ποια είναι η αναλογία τους ανά μαθητές και πόσες σχολικές μονάδες καλύπτει κάθε ειδικός;

2. Υφίσταται υποχρεωτικό πρωτόκολλο ψυχοκοινωνικής αξιολόγησης και παρακολούθησης μαθητών με επιθετική συμπεριφορά, ιδίως κατά τη διαδικασία μεταγραφών από σχολείο σε σχολείο;

3. Ποια μέτρα λαμβάνονται για τη συστηματική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών στη διαχείριση κρίσεων, βίαιων περιστατικών και σχολικού εκφοβισμού, με τη στήριξη επιστημονικών δομών και όχι με αποσπασματικές εγκυκλίους;

4. Προτίθεται το Υπουργείο να προχωρήσει άμεσα στην αύξηση των οργανικών θέσεων ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών, με σκοπό τη μόνιμη και καθημερινή παρουσία τους στα σχολεία;

5. Υπάρχει διασύνδεση σχολείων με τις δημόσιες δομές ψυχικής υγείας παιδιών και εφήβων;

6. Σε σχέση με την εξαγγελλόμενη Εθνική Στρατηγική για τη βία των ανηλίκων, ποιες συγκεκριμένες δράσεις έχουν υλοποιηθεί μέχρι στιγμής, ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα των επόμενων παρεμβάσεων και πώς θα αξιολογείται ετησίως η εφαρμογή τους στα σχολεία;

Οι ερωτώσες βουλεύτριες και οι ερωτώντες βουλευτές

Ακρίτα Έλενα

Τσαπανίδου Πόπη

Βέττα Καλλιόπη

Ζαμπάρας Μίλτος

Κοντοτόλη Μαρίνα

Μαμουλάκης Χάρης

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Νοτοπούλου Αικατερίνη

Ξανθόπουλος Θεόφιλος

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Παπαηλιού Γεώργιος

Ψυχογιός Γεώργιος