Γ. Παπαηλιού: Το «Πολυτεχνείο» είναι σύμβολο, παρακαταθήκη, πεδίο και επιταγή για νέους δημοκρατικούς, κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες!!!
Γ. Παπαηλιού: Το «Πολυτεχνείο» είναι σύμβολο, παρακαταθήκη, πεδίο και επιταγή για νέους δημοκρατικούς, κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες!!!
| Γ. Παπαηλιού

Μήνυμα του Γιώργου Παπαηλιού, Βουλευτής Αρκαδίας-Τομεάρχης Δικαιοσύνης, Προστασίας του Πολίτη, Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ
Στο σύνθημα της εξέγερσης του «Πολυτεχνείου», «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία», εκτός του τότε βασικού αιτήματος για την ανατροπή της δικτατορίας, αποτυπώνονται προτάγματα που και σήμερα ακόμη παραμένουν επίκαιρα και ενεργά, όπως :
Η εθνική ανεξαρτησία, στο πλαίσιο των παγκόσμιων και ευρωπαϊκών συσχετισμών του υπό διαμόρφωση πολυπολικού κόσμου, έναντι του οποίου οι κυρίαρχες μέχρι τώρα ιμπεριαλιστικές δυνάμεις προκαλούν πολεμικές συγκρούσεις και προετοιμάζουν και άλλες, καλλιεργώντας κλίμα πολεμικού παροξυσμού,
η ελευθερία, η εμπέδωση και διεύρυνση της δημοκρατίας, η εξουδετέρωση του φασισμού που και πάλι «σηκώνει κεφάλι» με διάφορες και διαφορετικές μορφές, η δημόσια δωρεάν εκπαίδευση και η δημόσια υγεία, η οικοδόμηση του κοινωνικού κράτους και η ευημερία για όλους.
Υπό εντελώς διαφορετικές συνθήκες, σήμερα, στον κόσμο, στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, οι αγορές, οι «αριθμοί» επιβάλλονται στην πολιτική, με την ολιγαρχία να κυριαρχεί εις βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας. Επικρατούν ο τεχνοκρατικός δήθεν μονόδρομος, η νεοφιλελεύθερη αντίληψη, η ακραία συντήρηση, ο αυταρχισμός και φασιστικές πρακτικές. Όλα αυτά έχουν οδηγήσει σε ένα σύστημα με τεράστιες οικονομικές, κοινωνικές και περιφερειακές ανισότητες.
Η πολλαπλή κρίση που ταλανίζει τη χώρα είναι απότοκος αυτών των κυρίαρχων πολιτικών. Οι άπληστες και ασύδοτες αγορές, ιδίως αυτές των τροφίμων, των ειδών πρώτης ανάγκης, της ενέργειας, της στέγης αισχροκερδούνανεξέλεγκτα, τα δημόσια-κοινωνικά αγαθά καθίστανται εμπόρευμα και αντικείμενο χρηματιστηριακής κερδοσκοπίας, η ακρίβεια καλπάζει ανεξέλεγκτα, με συνέπεια να πλήττονται και να οδηγούνται σε ασφυξία τα λαϊκά, μεσαία και κατώτερα, κοινωνικά στρώματα και να αποδομείται το κοινωνικό κράτος.
Σε αυτό το περιβάλλον, αλλοιώνεται το δημοκρατικό πολίτευμα, με τη λειτουργία του «επιτελικού παρακράτους», που, με παράνομα μέσα και διασπαθίζοντας δημόσιους πόρους, παρακολουθεί και ελέγχει τα πάντα-όλα τα πεδία δημοσίου ενδιαφέροντος.
Έτσι αναδεικνύεται η ανάγκη, να ασκηθούν πολιτικές στον αντίποδα της εμπορευματοποίησης και της ανάθεσης λειτουργιών και έργων που ανήκουν στο κράτος, σε μεγάλα και ισχυρά ιδιωτικά συμφέροντα. Προτεραιότητα πρέπει να δοθεί στην προάσπιση των δημόσιων αγαθών, στην ανάταξη της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης και του δημόσιου συστήματος υγείας για όλους, στην οικοδόμηση του κοινωνικού κράτους και εν τέλει στην αλλαγή του παραγωγικού υποδείγματος προς την κατεύθυνση της κοινωνικά δίκαιης παραγωγικής ανασυγκρότησης.
Και επιπλέον (αναδεικνύεται η ανάγκη) αποτελεσματικής αντιμετώπισης του φασισμού και αποκατάστασης όλων των πτυχών του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Σε αυτό το πλαίσιο, απαιτείται η συμπαράταξη των λαϊκών, μεσαίων και κατώτερων, κοινωνικών στρωμάτων, του κόσμου της εργασίας, της (μικρομεσαίας) παραγωγικής δημιουργίας, του πολιτισμού και της νεολαίας και η ενωτική στάση όλων των προοδευτικών δημοκρατικών πολιτικών δυνάμεων, προκειμένου να ανασχεθούν η νεοφιλελεύθερη βαρβαρότητα και ο εκφασισμός και εν τέλει να διασφαλιστεί, να εμβαθυνθεί και να επεκταθεί η δημοκρατία, να κατοχυρωθούν η ελευθερία, η αξιοπρέπεια των πολιτών και η κοινωνική ευημερία.
Το «σύστημα» φοβάται το «Πολυτεχνείο».
Η ολιγαρχία και οι «συστημικοί» παράγοντες επιχειρούν να το διαβάλουν, να θολώσουν και να απαξιώσουν το μήνυμά του, «να βάλουν στο γύψο» ελευθερίες και δικαιώματα, διαστρεβλώνοντας και φιμώνοντας τη διαφορετική άποψη, τον αντίλογο, το δημοκρατικό διάλογο, περιορίζοντας στο ελάχιστο μέχρις αποκλεισμού τη λαϊκή συμμετοχή και παρέμβαση και δημιουργώντας «κλίμα» και το «θεσμικό» πλαίσιο για τα επερχόμενα.
Οι κινήσεις των πρυτανικών αρχών και της κυβέρνησης της ΝΔ προς αυτή την κατεύθυνση το αποδεικνύουν.
Όμως η κοινωνική πλειοψηφία δεν θα το επιτρέψει.
Το «Πολυτεχνείο» ζει και το μήνυμά του παραμένει επίκαιρο σε πείσμα του δυστοπικού ελληνικού, ευρωπαϊκού και διεθνούς περιβάλλοντος, και ενεργό, με την υλοποίησή του να παραμένει ζητούμενο.
Το «Πολυτεχνείο», εκτός από σύμβολο, είναι και παρακαταθήκη και πεδίο και επιταγή για νέους δημοκρατικούς, κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες !!!





