Άρθρο της αναπληρώτριας Γραμματέα της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και διευθύντριας της Κ.Ο., Νατάσας Γκαρά στην Αυγή της Κυριακής

Η κυβέρνηση προχώρησε σε ακόμα μια εξαγγελία, προσφέροντας 10.000 ευρώ σε όσους αποφασίσουν να μετεγκατασταθούν στην ακριτική Ελλάδα. Μια εξαγγελία κούφια όσο και οι πομπώδεις φράσεις που τη συνοδεύουν περί «ουσιαστικής ενδυνάμωσης των ακριτικών περιοχών και αναζωογόνησης των τοπικών κοινωνιών». Προσπαθούν, μάλιστα, να παρουσιάσουν αυτό το μέτρο ως δήθεν λύση στο δημογραφικό! Λες και η πληθυσμιακή κατάρρευση, η φτώχεια και η εγκατάλειψη μπορούν να λυθούν με μια άπαξ επιταγή. Αυτό δεν λέγεται κυβερνητική πρωτοβουλία. Αυτό λέγεται πολιτικός εμπαιγμός από μια κυβέρνηση που παραμένει μακριά από την πραγματική ζωή των πολιτών.

Αλήθεια, πόσο κοστολογεί η κυβέρνηση την απόφαση μιας οικογένειας να μεταφέρει τη ζωή της; Τι μπορεί να εξασφαλίσει με 10.000 ευρώ; Μια μετακόμιση, μια ανακαίνιση, λίγους μήνες διαβίωσης; Και μετά; Πού θα μείνουν, πού θα εργαστούν, με τι μισθούς, σε ποιο σχολείο θα φοιτήσουν τα παιδιά, ποιος γιατρός θα τους περιθάλψει; Ποιες συγκοινωνίες, ποιες υποδομές, ποιες δημόσιες υπηρεσίες θα στηρίξουν την καθημερινότητά τους; Φαίνεται πως για τους εμπνευστές του προγράμματος όλα αυτά αποτελούν δευτερεύουσες λεπτομέρειες. Ή άγνωστες πτυχές.

Σε περιοχές όπως η Θράκη ή η Δυτική Μακεδονία η εγκατάλειψη έχει πρόσωπο και ιστορία. Χωριά που αδειάζουν, σχολεία που συρρικνώνονται, νέοι που ξενιτεύονται, δημόσιες δομές που αποδυναμώνονται, υπηρεσίες που κλείνουν. Περιοχές αντιμέτωπες με φτώχεια, ανεργία και απώλεια παραγωγικής δραστηριότητας. Στη Δυτική Μακεδονία, η βίαιη απολιγνιτοποίηση, χωρίς επαρκή παραγωγική εναλλακτική, άφησε βαθιές πληγές στην απασχόληση και στην τοπική οικονομία. Στη Θράκη, η γεωγραφική απομόνωση επιβαρύνεται από την υποχώρηση των δημόσιων υπηρεσιών και την απουσία αναπτυξιακών παρεμβάσεων, απόρροια κυβερνητικών επιλογών.

Ο αγροτικός κόσμος, που για δεκαετίες συγκρατούσε πληθυσμό και έδινε ζωή στην ύπαιθρο, ασφυκτιά. Το κόστος ενέργειας και παραγωγής εκτοξεύεται, οι αρδευτικές υποδομές παραμένουν ανεπαρκείς, οι μικροί παραγωγοί εγκαταλείπονται. Κάθε χωράφι που μένει ακαλλιέργητο, κάθε κτηνοτροφική μονάδα που κλείνει, κάθε μικρή επιχείρηση που κατεβάζει ρολά αφαιρεί ακόμα έναν κρίκο από την κοινωνική συνοχή της περιφέρειας.

Αντιμετωπίζεται άραγε το κόστος ζωής, παραγωγής, μεταφοράς με μία άπαξ επιταγή; Ο Έβρος αποτελεί μνημείο κυβερνητικής ανακολουθίας. Μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές και πλημμύρες, ακούσαμε για ανασυγκρότηση δισεκατομμυρίων, είδαμε υπουργικές επισκέψεις και μεγαλόστομες υποσχέσεις. Κράδαιναν στις συσκέψεις υποκριτικά τις επιταγές. Το πολυδιαφημισμένο σχέδιο βάλτωσε και οι τοπικές κοινωνίες εξακολουθούν να περιμένουν έργα και πραγματική στήριξη. Τώρα, η ίδια κυβέρνηση που αδυνατεί να συγκρατήσει τους σημερινούς κατοίκους υπόσχεται να προσελκύσει νέους με 10.000 ευρώ. Ακόμα μία επίδειξη πολιτικής αμετροέπειας, ασχετοσύνης και αλαζονείας.

Πίσω από αυτή την προχειρότητα, βέβαια, βρίσκεται μια βαθιά ταξική και συγκεντρωτική αντίληψη για την ανάπτυξη. Η Νέα Δημοκρατία επιμένει σε ένα μοντέλο που συγκεντρώνει πόρους και ευκαιρίες στα χέρια λίγων και εκλεκτών, διευρύνει τις περιφερειακές ανισότητες και αντιμετωπίζει την κοινωνική ευημερία ως δημοσιονομικό κόστος. Η εγκατάλειψη της υπαίθρου αποτελεί το τίμημα αυτών των πολιτικών.

Οι ακριτικές περιοχές και οι άνθρωποι που επιμένουν να ζουν και να δραστηριοποιούνται σε αυτές χρειάζονται ουσιαστικές παρεμβάσεις βασισμένες στις ιδιαιτερότητες, στις ανάγκες αλλά και στα πλεονεκτήματα της κάθε περιοχής. Γι’ αυτό και είναι αναγκαίες διαφορετικές πολιτικές, όπως η συνεκτική αναπτυξιακή πρόταση, που έχει καταθέσει ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., με επίκεντρο την περιφερειακή σύγκλιση, την παραγωγική ανασυγκρότηση και την κοινωνική δικαιοσύνη. Αξιοπρεπείς μισθοί, σταθερή εργασία, προσιτή κατοικία, ισχυρά δημόσια νοσοκομεία και σχολεία, στήριξη των νέων οικογενειών. Δημόσιες επενδύσεις σε σιδηρόδρομο, αντιπλημμυρικά και αρδευτικά έργα, στοχευμένα κίνητρα σε επιχειρήσεις, μείωση του κόστους ενέργειας και μεταφορών, ενίσχυση της αγροτικής παραγωγής και σύνδεσή της με τη μεταποίηση, την έρευνα και την καινοτομία.

Η δημογραφική ανασυγκρότηση προϋποθέτει κοινωνίες ζωντανές, οικονομίες παραγωγικές, ανθρώπους που μπορούν να σχεδιάζουν το μέλλον τους με ασφάλεια και αξιοπρέπεια. Η ερήμωση ενός τόπου αρχίζει πολύ πριν φύγει ο τελευταίος κάτοικος. Αρχίζει όταν σβήνει η προοπτική, όταν η ανασφάλεια γίνεται καθημερινότητα, όταν οι νέοι παύουν να ονειρεύονται τη ζωή τους εκεί. Και η κυβέρνηση Μητσοτάκη, με περισσή αυτοπεποίθηση, αποτιμά αυτό το χαμένο μέλλον σε 10.000 ευρώ.

https://www.avgi.gr/gnomes-0/529376_i-erimosi-den-exargyronetai-me-mia-apax-epitagi-ton-10000-eyro