Ένα συνέδριο κόμματος της Αριστεράς αποτελεί πάντα σημαντικό γεγονός για τις δυνάμεις της εργασίας στη χώρα. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για το πρώτο συνέδριο μετά την εκλογή στη χώρα κυβέρνησης της Αριστεράς.

Ανεξάρτητα από την κρίση και τη γραφειοκρατικοποίηση του συνδικαλιστικού κινήματος στη χώρα μας, οι απλοί εργαζόμενοι στην πλειονότητά τους εναποθέτουν τις ελπίδες τους για καλυτέρευση της ζωής τους στον ΣΥΡΙΖΑ. Άλλωστε οι εργαζόμενοι στην ευρεία έννοια τους, μαζί με τους συνταξιούχους συναδέλφους, τους επισφαλώς απασχολούμενους, τους άνεργους εργάτες, αποτελούν τον συμπαγή κορμό του κοινωνικού ΣΥΡΙΖΑ. Οι περισσότεροι όχι από μια ξεκάθαρη ιδεολογική επιλογή αλλά επειδή ένιωσαν στο πετσί τους τις συνέπειες της άγριας λιτότητας των κυβερνήσεων Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ.

Τι περιμένει σήμερα ο καθημερινός άνθρωπος του μόχθου από τον ΣΥΡΙΖΑ; Ένα φως και μια ελπίδα μέσα στις δυσκολίες που αντιπαλεύει τόσα χρόνια. Ο κόσμος της εργασίας δεν θα μας κρίνει από τις διακηρύξεις μας και από τις στρατηγικές μας αναλύσεις γιατί έχει μάθει να βλέπει τη ζωή με ρεαλισμό. Για τον ίδιο λόγο μας στήριξε ακόμα περισσότερο στις δεύτερες εκλογές του Σεπτεμβρίου, επειδή κατάλαβε τους κινδύνους τόσο από την προσπάθεια παλινόρθωσης της συντηρητικής παράταξης όσο και από τις βολονταριστικές και χωρίς σχέδιο για τη χώρα προτάσεις της ομάδας που αποχώρησε από το κόμμα προεκλογικά.

Οι πολιτικές που θα ασκήσει ο ΣΥΡΙΖΑ τα επόμενα χρόνια δεν αφορούν αριθμούς αλλά ανθρώπους. Οι αποφάσεις για τα εργασιακά και τις συλλογικές συμβάσεις, η αντιμετώπιση της ανεργίας και η φορολογική πολιτική θα είναι καθοριστικές για την δυνατότητα εκατομμυρίων ανθρώπων σ’ αυτή τη χώρα να ζήσουν αξιοπρεπώς.

Όσο κι αν η Ν.Δ. προσπαθεί να μεταφέρει την πολιτική ατζέντα στις ιδεοληψίες του νεοφιλελευθερισμού για δήθεν ανάπτυξη χωρίς τους εργαζόμενους και την κοινωνία, σε μια χώρα όπως η Ελλάδα της κρίσης όπου το 80% των νοικοκυριών ζουν με χαμηλά εισοδήματα η επερχόμενη πολιτική μάχη θα κριθεί στο πεδίο αυτό. Στη δυνατότητα της κυβέρνησης της Αριστεράς να στηρίξει τα λαϊκά εισοδήματα και να μειώσει σταδιακά την ανεργία.

Άρα στην επιτυχή εφαρμογή του πολιτικού σχεδίου μας για υλοποίηση της συμφωνίας με τους δανειστές χωρίς νέα μέτρα λιτότητας και περικοπών και με προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων. Και στη διαπραγμάτευση για τη μείωση του χρέους και των πρωτογενών πλεονασμάτων που υποχρεούται να δημιουργεί η χώρα.

Στις βαθιά πολιτικές και τόσο κρίσιμες αυτές συγκρούσεις που έχουμε μπροστά μας χρειάζεται να έχουμε τον κόσμο της εργασίας ενεργά στο πλευρό μας. Όχι δι` αναθέσεως αλλά με τη συμμετοχή του στη συνολική προσπάθεια.

Αυτό όμως δεν είναι καθήκον των εργαζόμενων από μόνων τους αλλά του ίδιου του κόμματός μας. Πολύ δύσκολα στις σημερινές συνθήκες κοινωνικής παθητικοποίησης θα έρθει ο εργαζόμενος και ο άνεργος να μας χτυπήσει την πόρτα και να ζητήσει την κοινή δράση. Οι κομματικές δυνάμεις πρέπει να ανοιχτούν στη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών που δεν εκπροσωπείται κοινωνικά από τον νεοφιλελευθερισμό, τη διαπλοκή και το κατεστημένο των ελίτ. Αλλά να ανοιχτούν στη βάση των καθημερινών προβλημάτων και των λύσεων που προτείνει το κόμμα και προωθεί η κυβέρνηση. Λύσεις ελάφρυνσης και στήριξης των καταχρεωμένων και σε αδιέξοδο νοικοκυριών της σημερινής Ελλάδας, όπως οι ρυθμίσεις οφειλών στις ΔΕΚΟ και οι παροχές του κοινωνικού κράτους σε απόρους και ανασφάλιστους. Τέτοιες πολιτικές που έχει υλοποιήσει η κυβέρνηση αποτελούν την πεμπτουσία και το όχημα του κοινωνικού μας ανοίγματος και πρέπει να ενισχυθούν ακόμη περισσότερο.

Η αλματώδης εκλογική άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ από το 4% στο 36% μέσα σε λίγα χρόνια στηρίχτηκε κυρίως όχι σε μια ιδεολογική μετατόπιση αλλά σε μια κοινωνική κίνηση μέσα στον λαό μας. Αυτά τα πλειοψηφικά κοινωνικά στρώματα που μας εμπιστεύτηκαν καλούμαστε να εκπροσωπήσουμε ακόμη καλύτερα. Και το συνέδριο ας γίνει το ξεκίνημα γι` αυτό.

* Ο Σταμάτης Θεοδωρόπουλος είναι μέλος της Γραμματείας του Τομέα Ενέργειας του ΣΥΡΙΖΑ και μέλος της Ο.Μ. ΣΥΡΙΖΑ Πεντέλης