Οι εικόνες χάους από το αεροδρόμιο της Ζακύνθου, με ατελείωτες ουρές, πολύωρες καθυστερήσεις και εξουθενωμένους επισκέπτες από χώρες εκτός Σένγκεν, δεν είναι ένα ατυχές περιστατικό. Είναι το αποτέλεσμα μιας πολιτικής που αντιμετωπίζει τη Ζάκυνθο ως πηγή εσόδων και όχι ως έναν τόπο που χρειάζεται υποδομές, προσωπικό και σχεδιασμό.

Την ώρα που η κυβέρνηση πανηγυρίζει για τα τουριστικά ρεκόρ, το αεροδρόμιο του νησιού λειτουργεί στα όρια της κατάρρευσης. Μόλις πέντε περίπτερα διαβατηριακού ελέγχου προσπαθούν να εξυπηρετήσουν χιλιάδες επιβάτες, όταν οι ανάγκες απαιτούν τουλάχιστον τον διπλάσιο αριθμό προσωπικού.

Οι ίδιοι αστυνομικοί που διενεργούν τους ελέγχους είναι αναγκασμένοι να εγκαταλείπουν τις θέσεις τους όταν προκύπτει περιστατικό ασφαλείας, επειδή δεν υπάρχει επαρκής δύναμη για τη φύλαξη του αεροδρομίου. Σαν να μην έφτανε αυτό, η ανεπαρκής ταχύτητα των δικτύων και των ηλεκτρονικών συστημάτων επιβραδύνει ακόμη περισσότερο τη διαδικασία.

Αυτή είναι η πραγματική εικόνα του «επιτελικού κράτους» της Νέας Δημοκρατίας.

Ακόμη πιο προκλητική, όμως, είναι η στάση του κυβερνητικού βουλευτή Ζακύνθου. Ενώ το νησί εκτίθεται διεθνώς και χιλιάδες επισκέπτες βιώνουν συνθήκες απαράδεκτες για έναν κορυφαίο τουριστικό προορισμό, εκείνος παραμένει εκκωφαντικά σιωπηλός.

Δεν ακούσαμε ούτε μία δημόσια παρέμβαση, ούτε μία απαίτηση προς τα αρμόδια υπουργεία, ούτε μία ουσιαστική πίεση προς τη Fraport.

Φαίνεται ότι για τον κυβερνητικό βουλευτή προτεραιότητα είναι να μην ενοχληθεί η κυβέρνηση που τον εξέλεξε και όχι να υπερασπιστεί τη Ζάκυνθο που τον ψήφισε.

Το ίδιο απούσα είναι και η Επιτροπή Τουρισμού. Μια επιτροπή που υποτίθεται ότι υπάρχει για να προστατεύει και να αναδεικνύει το τουριστικό προϊόν του νησιού, παρακολουθεί αμέτοχη την πρωτοφανή δυσφήμιση της Ζακύνθου. Λες και οι εικόνες που κάνουν τον γύρο της Ευρώπης αφορούν κάποιο άλλο νησί.

Όταν οι επαγγελματίες του τουρισμού δίνουν καθημερινά μάχη για να κρατήσουν όρθια τη φήμη της Ζακύνθου, η σιωπή του βουλευτή και της Επιτροπής Τουρισμού δεν είναι ουδετερότητα. Είναι συνενοχή.

Δεν μπορεί να φωτογραφίζονται στις τουριστικές εκθέσεις και στις φιέστες των αφίξεων όταν όλα πάνε καλά και να εξαφανίζονται όταν η Ζάκυνθος διασύρεται. Δεν μπορούν να διεκδικούν δημόσια προβολή στις επιτυχίες και να κρύβονται στις αποτυχίες.

Η τοπική κοινωνία έχει δικαίωμα να γνωρίζει:

• Πού είναι ο κυβερνητικός βουλευτής όταν το αεροδρόμιο καταρρέει;
• Τι ενέργειες έχει κάνει για την ενίσχυση της αστυνομικής δύναμης και των ελέγχων;
• Τι απαιτήσεις έχει θέσει προς τη Fraport;
• Γιατί η Επιτροπή Τουρισμού παραμένει άφωνη μπροστά σε μια κατάσταση που πλήττει ευθέως την εικόνα του νησιού;

Η Νομαρχιακή Επιτροπή ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία Ζακύνθου καλεί όσους έχουν θεσμική ευθύνη να σταματήσουν να λειτουργούν ως εκπρόσωποι της κυβέρνησης στο νησί και να αρχίσουν να λειτουργούν ως εκπρόσωποι του νησιού απέναντι στην κυβέρνηση.

Γιατί όταν η Ζάκυνθος διασύρεται, η σιωπή δεν είναι επιλογή. Είναι πολιτική στάση. Και όσοι σήμερα σιωπούν, αύριο δεν μπορούν να ισχυριστούν ότι δεν γνώριζαν.

Η Ζάκυνθος δεν χρειάζεται χειροκροτητές της εξουσίας.

Χρειάζεται ανθρώπους που να διεκδικούν, να συγκρούονται και να υπερασπίζονται τον τόπο τους.