Τιμούμε σήμερα την Επέτειο εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Μια ιστορική στιγμή που σημάδεψε βαθιά τη συλλογική μας συνείδηση και έρχεται να μας υπενθυμίσει ότι ακόμη και μέσα στο πιο βαθύ σκοτάδι, οι άνθρωποι μπορούν να υψώσουν το ανάστημά τους και να αλλάξουν την πορεία της ιστορίας.

Το Πολυτεχνείο δεν είναι απλώς μια ιστορική μνήμη. Είναι ένα ζωντανό συναίσθημα, μια «πληγή» και ταυτόχρονα μια πηγή δύναμης, που μας καλεί να συνεχίζουμε με πίστη στις δημοκρατικές αξίες.

Σήμερα, που οι προκλήσεις για την κοινωνία μας είναι μεγάλες, το μήνυμα της εξέγερσης αποκτά νέα βαρύτητα. Οι αγωνίστριες και οι αγωνιστές του Πολυτεχνείου μάς άφησαν μια βαριά κληρονομιά: να υπερασπιζόμαστε τη δημοκρατία έμπρακτα, να στεκόμαστε απέναντι σε κάθε μορφή αυθαιρεσίας και να παλεύουμε για μια κοινωνία που δεν αφήνει κανέναν πίσω.

Η διαρκής επαγρύπνηση για το κοινωνικό κράτος και τη δημοκρατική λειτουργία των θεσμών δεν είναι απλώς πολιτική επιλογή. Είναι χρέος προς την ιστορία μας.

Σε μια περίοδο που η κοινωνική συνοχή δοκιμάζεται και οι ανισότητες διευρύνονται, οφείλουμε να υπερασπιστούμε την αξιοπρέπεια της εργασίας, την καθολική πρόσβαση στην παιδεία και την υγεία, και να ενισχύσουμε κάθε μηχανισμό λογοδοσίας και διαφάνειας.

Το Πολυτεχνείο μάς θυμίζει ότι η δημοκρατία δεν χαρίζεται, κερδίζεται και προστατεύεται καθημερινά.

Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία.

Για μια δημοκρατία βαθιά, κοινωνική και συμμετοχική, αντάξια των θυσιών και των οραμάτων εκείνων που στάθηκαν απέναντι στη Χούντα και άνοιξαν δρόμους ελπίδας για όλους μας.