Οι δηλώσεις του κ. Μητσοτάκη για το γαλάζιο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, στη συνέντευξή του στον ΣΚΑΙ, δεν αποτελούν απλώς ομολογία αποτυχίας, αποτελούν ωμή παραδοχή πολιτικής ενοχής και βέβαια συνιστούν πρόκληση για τη νοημοσύνη των πολιτών. Ο Πρωθυπουργός ομολόγησε δημόσια ότι γνώριζε την εκτεταμένη διαφθορά, είχε επίγνωση των παθογενειών, αλλά επέλεξε να μην παρέμβει. Όχι επειδή δεν μπορούσε, αλλά επειδή δεν ήθελε. Με άλλα λόγια, ο επικεφαλής του «Επιτελικού Κράτους», παραδέχτηκε ότι άφησε έναν κρίσιμο Οργανισμό, διαχειριστή δισεκατομμυρίων ευρώ ευρωπαϊκών ενισχύσεων για τους Έλληνες παραγωγούς, να λειτουργεί ως γαλάζιο παραμάγαζο, προκειμένου να μη διαταραχθούν οι εσωκομματικές ισορροπίες και τα δίκτυα εξουσίας της ΝΔ.

Το σκάνδαλο, όμως, δεν αποκαλύφθηκε από το «Επιτελικό Κράτος». Αποκαλύφθηκε από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, η οποία ερευνά υποθέσεις με ξεκάθαρο πολιτικό πρόσημο, με πρόσωπα που συνδέονται με τον σκληρό πυρήνα της κυβερνητικής εξουσίας και με διαδρομές που οδηγούν μέχρι το Μέγαρο Μαξίμου. Αυτή είναι η αλήθεια που ο πρωθυπουργός προσπαθεί απεγνωσμένα να θολώσει. Η επίκληση φόβων, κρίσεων και «δύσκολων συνθηκών» δεν αποτελεί δικαιολογία, αποτελεί ομολογία συγκάλυψης. Όταν μια Κυβέρνηση γνωρίζει και δεν παρεμβαίνει, δεν είναι απλώς ανίκανη, είναι συνένοχη.

Την ίδια στιγμή, στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, όσα ακούγονται, για το γαλάζιο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, από καταθέσεις, έγγραφα και μαρτυρίες, επιβεβαιώνουν ένα οργανωμένο σύστημα: παρεμβάσεις, πιέσεις, κομματικές διασυνδέσεις, «ημέτερους» και πλήρη απουσία ελέγχου.  Ένα σύστημα που λειτούργησε κάτω από την πολιτική ομπρέλα της ΝΔ  και με την ανοχή —αν όχι την καθοδήγηση— της κυβερνητικής εξουσίας, σε βάρος του δημόσιου συμφέροντος.

Για τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, καμία ασάφεια:

Δεν πρόκειται για «διαρθρωτικές δυσκολίες», ούτε για «αναγκαίες ισορροπίες». Πρόκειται για πολιτική επιλογή συγκάλυψης και ανοχής, με θύμα τον πρωτογενή τομέα και τους Έλληνες παραγωγούς.

Ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από προσχήματα.

Όταν γνωρίζεις και δεν ενεργείς, είσαι συνυπεύθυνος.

Και τότε η λογοδοσία δεν είναι επιλογή, είναι υποχρέωση.