Η κυβέρνηση της ΝΔ αποδεικνύει καθημερινά ότι έχει κηρύξει πόλεμο στον αγροτικό κόσμο και ειδικά στους μικρομεσαίους παραγωγούς. Χαρακτηριστική περίπτωση, οι ορυζοκαλλιεργητές της χώρας, με επίκεντρο την Κεντρική Μακεδονία, που βρίσκονται σήμερα αντιμέτωποι με την πλήρη αδιαφορία ενός κράτους που λειτουργεί εχθρικά απέναντι στην ίδια την παραγωγή.

Παρά τις σοβαρότατες απώλειες εισοδήματος λόγω ακραίων καιρικών φαινομένων, παρά τις τεκμηριωμένες παρεμβάσεις της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και τις κραυγές αγωνίας των παραγωγών, το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων επιλέγει την αδράνεια.

Μια αδράνεια που δεν είναι τυχαία, αλλά πολιτική επιλογή.

Η πραγματικότητα που βιώνουν οι ορυζοκαλλιεργητές είναι αμείλικτη:

• Κατακόρυφη πτώση των αποδόσεων και σοβαρή ποιοτική υποβάθμιση της παραγωγής.

• Αποκλεισμός από αποζημιώσεις, εξαιτίας ενός κανονισμού του ΕΛΓΑ που παραμένει απαρχαιωμένος και προκλητικά ακατάλληλος για τις συνθήκες της κλιματικής κρίσης.

• Κίνδυνος απώλειας της συνδεδεμένης ενίσχυσης, επειδή η κυβέρνηση επιμένει σε εξωπραγματικά όρια αποδόσεων, τιμωρώντας τους παραγωγούς για ζημιές που δεν προκάλεσαν οι ίδιοι.

• Εκρηκτικό κόστος παραγωγής, χωρίς κανένα ουσιαστικό μέτρο στήριξης.

• Ανεξέλεγκτη εισαγωγή φθηνού ρυζιού από τρίτες χώρες, χωρίς ουσιαστικούς ποιοτικούς και εμπορικούς ελέγχους, που συμπιέζει τις τιμές και ακυρώνει κάθε δυνατότητα επιβίωσης της εγχώριας παραγωγής.

Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση Μητσοτάκη μιλά υποκριτικά για «ανθεκτικότητα» και «εκσυγχρονισμό», ενώ στην πράξη σπρώχνει έναν στρατηγικό κλάδο της αγροτικής παραγωγής στην εγκατάλειψη, ανοίγοντας τον δρόμο για εισαγωγές και συγκέντρωση της γης σε λίγα χέρια.

Αυτή είναι η πραγματική αγροτική πολιτική της ΝΔ: λιγότεροι αγρότες, λιγότερη εγχώρια παραγωγή, περισσότερα κέρδη για μεσάζοντες και μεγάλους παίκτες της αγοράς.

Ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ καταγγέλλει την κυβερνητική επιλογή της εγκατάλειψης και απαιτεί:

• αποφασιστική μείωση του κόστους παραγωγής, με ουσιαστικές παρεμβάσεις στο ενεργειακό και αρδευτικό κόστος,

• άμεσο φραγμό στις αθέμιτες εισαγωγές και αυστηρούς ελέγχους σε όλη την αλυσίδα εμπορίας,

• εγγυημένες κατώτερες τιμές που θα καλύπτουν το κόστος και θα εξασφαλίζουν αξιοπρεπές εισόδημα, άμεση προσαρμογή των όρων της συνδεδεμένης ενίσχυσης στις πραγματικές συνθήκες της φετινής παραγωγής,

• ριζική αναθεώρηση του κανονισμού του ΕΛΓΑ ώστε να καλύπτει τις ζημιές της κλιματικής κρίσης,

• συνεκτικό, δεσμευτικό σχέδιο διάσωσης της ορυζοκαλλιέργειας.

Η αγροτική παραγωγή δεν είναι κόστος για την κοινωνία.

Είναι όρος επιβίωσης.

Η κυβέρνηση οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες της τώρα.

Κάθε μέρα καθυστέρησης είναι μια ακόμα συνειδητή επιλογή σε βάρος των παραγωγών και της ελληνικής υπαίθρου.