Σκέψεις για το συνέδριο και το κόμμα!

Του Κωστή Μουδάτσου

Το συνέδριο πλησιάζει και όλοι θέλομε ένα κόμμα εξουσίας, πολυσυλλεκτικό, καινοτόμο και δημιουργικό. Να έχει προτάσεις για την επόμενη μέρα για την διακυβέρνηση της χώρας. Ένα πρόγραμμα που θα εμπνέει τους πολίτες και τις παραγωγικές δυνάμεις του τόπου.

Η πολιτική του προοδευτικού κόμματος πρέπει να διαφέρει ριζικά από την κυβερνητική.  Στην αναμονή των πολιτών, το προοδευτικό κόμμα εάν θέλει να διεκδικήσει την εξουσία, πρέπει να προτείνει το δικό του πρόγραμμα, τις δικές του θέσεις, τη δική του στάση και με τρόπο που να πείθει! Απλά και καθαρά. Το πρόγραμμα με τις μετεκλογικές πολιτικές να συνάδουν και να αποτελεί δέσμευση. Συμβόλαιο! Ο αριστερός λόγος πρέπει να είναι προγραμματικός, δημιουργικός, καινοτόμος και οραματικός! Να δείχνει καθαρά ότι ωφελεί τον εργαζόμενο, τον νέο, τον παραγωγικό άνθρωπο και τον συνταξιούχο.

 Ότι προτείνει ένα κοινωνικό μοντέλο ανάπτυξης με σκοπό την παραγωγική ανασυγκρότηση, την χρηματοδότηση των δημιουργικών δυνάμεων, τη φτηνή ενέργεια, τις νέες τεχνολογίες και την καινοτομία. Όποιος ελέγχει τη ενέργεια και τη τροφή, ελέγχει τις οικονομίες και τις κοινωνίες! Χώρα που δεν παράγει την τροφή και την ενέργεια που καταναλώνει, κινδυνεύει διπλά.

• Το χρέος της αυξάνεται, λόγω της ανισορροπίας, περισσότερες εισαγωγές από εξαγωγές.

• Στον κίνδυνο μιας επισιτιστικής κρίσης, λόγω πολέμων αλλά και της κλιματικής αλλαγής!

 Ότι έχει βασικό στόχο να δημιουργήσει τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την επιστροφή των νέων που έχουν φύγει για το εξωτερικό. Ζούνε το σοκ του συνδυασμού της αύξησης στις τιμές ενέργειας, στις τιμές τροφίμων και του κόστους στέγασης.  Αυτά έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην οικονομία,  και υπάρχουν ανησυχίες ότι αυτό θα συνεχιστεί και τις επόμενες χρονιές. Ένα μεγάλο μέρος μικρών διαμερισμάτων, 45-50 τετραγωνικών μέτρων, έχουν μετατραπεί σε διαμερίσματα Airbnb, ενώ οι υποψήφιοι αγοραστές κατοικιών αντιμετωπίζουν τον αυστηρό έλεγχο των τραπεζών. Η αυστηρότητα που επιδεικνύουν οι τράπεζες στη χορήγηση δανείων κρατάτους νέους εργαζόμενους μακριά από τα ακίνητα για δεκαετίες. Τι προτείνομε για να μπει το πρόβλημα σε τροχιά επίλυσης; Ποιο ρόλο θα έχει η πολιτεία και οι ΟΤΑ σε τέτοια θέματα; Αν δεν έχομε καλή στέγαση, τότε αυτό έχει αντίκτυπο στην ψυχική  υγεία και στην ευημερία μας, πράγμα που σημαίνει ότι  εμποδίζει  να βρούμε ποιοτική εργασία, και η μη ύπαρξη αυτής, μας εμποδίζει να βρούμε αξιοπρεπή στέγαση. Όλο αυτό αποτελεί ένα είδος φαύλου κύκλου και αυτόν  πρέπει να τον σπάσουμε!  

Το δημογραφικό αποτελεί γρίφο και απαιτούνται πολιτικές στήριξης της οικογένειας και των νέων διαφορετικά η ελληνική κοινωνία βαδίζει στην γήρανση και στην παρακμή. Το πρόβλημα είναι τεραστίας σημασίας. Υπαρξιακό για τον Ελληνισμό!  

 Ότι επιτέλους θα υιοθετήσει ένα προγραμματισμό αύξησης των εισοδημάτων  με ξεκάθαρο τρόπο. Με την αύξηση των μισθών, την επιστροφή του 13 και 14^ου μισθού. Με την μείωση της άμεσης και έμμεσης φορολογίας. Με την κατοχύρωση χωρίς τερτίπια της εθνικής συλλογικής σύμβασης.

Ο ρόλος του δημόσιου τομέα είναι κυριαρχικός και ήδη σε αρκετές χώρες το κράτος αποκτά τον δημόσιο έλεγχο σε κρίσιμους τομείς όπως είναι η ενέργεια, το νερό, τα τρένα κ.α. Χωρίς δημόσια τράπεζα δεν εξασφαλίζεται η χρηματοδότηση της παραγωγικής ανασυγκρότησης!

Η δημόσια υγεία και το ΕΣΥ χρειάζονται ουσιαστικές παρεμβάσεις και στήριξη για να ξανασταθούν στα πόδια του. Ένα σύγχρονο και απαιτητικό σύστημα δημόσιας παιδείας χρειάζεται ζωογόνες μεταρρυθμίσεις με κυρίαρχο το ρόλο της πολιτείας.

Το σύνθημα Δικαιοσύνη παντού πρέπει να πάρει σάρκα και οστά με συγκεκριμένες προτάσεις και ενέργειες. Αλλιώς δεν μπορείς να αντικρύσεις τους χαροκαμένους γονείς που αγωνίζονται για τη μνήμη και δικαίωση των αδικοχαμένων παιδιών τους.  Όλα αυτά και άλλα πολλά απαιτούν στρατηγικές και τακτικές πολιτικές.

Οι πολίτες δεν πείθονται και να αναμένουν. Έχουν προσδοκίες αλλά κουράζονται με τάσεις, φόρμες και πλατφόρμες, φλυαρίες και προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και από πρόσωπα που δεν κερδίζουν την εμπιστοσύνη τους ή ακόμη χειρότερα, την έχουν απωλέσει. Αποθαρρύνονται με τις πολιτικάντικες συμπεριφορές, τους μηχανισμούς διατήρησης θέσεων στις κομματικές ιεραρχίες, ισορροπιών αλλά και των πολιτικών της «κλειστής πόρτας» και της απλής διαμαρτυρίας χωρίς προτάσεις και κυβερνητικό πρόγραμμα που θα εμπνέει! Καλό είναι να καταγγέλλεις αλλά αναγκαία και ικανή συνθήκη αποτελεί το να προτείνεις και να πείθεις! Να δίνεις ελπίδα και όραμα στη κοινωνία. Τα κόμματα της διαμαρτυρίας δεν προκαλούν κίνημα για να κερδίσει εκλογές και να γίνει κυβερνητική δύναμη.

Το κόμμα πρέπει να ξεφύγει από τα στερεότυπα και τις γραφικές φιγούρες εκείνων που δεν πέτυχαν στο έργο τους και οι πολίτες δεν τους εμπιστεύονται αλλά και ούτε γουστάρουν τη στάση και τις πρακτικές τους. Το κόμμα πρέπει να λειτουργεί ανοικτά, με δημοκρατικές διαδικασίες, με συνεχή ανανέωση και εξέλιξη. Περισσότερο να λειτουργεί σαν κίνημα παρά σαν παλαιό κόμμα, με τα γνωστά γραφειοκρατικά καλούπια. Δυναμικά και με προοπτική!

Η στρατηγική του κόμματος εξουσίας πρέπει να στηρίζεται στην αρχή ότι πριν τις εκλογές ο αντίπαλος πρέπει να έχει ήδη ηττηθεί. Βασική αρχή είναι να έχει το κόμμα πρόταση εξουσίας και διακυβέρνησης που θα πείθει. Πρέπει να αναδειχτούν με τρόπο οι καταστάσεις και η δυναμική τους, ώστε ο αντίπαλος να χάσει την εσωτερική του συνοχή, να βρεθεί σε σύγχυση, ταραχή, αναβρασμό και αποδιάρθρωση. Να αποδυναμωθεί πριν τη μέρα της κρίσης. Σαν ο αντίπαλος ψάχνει τη νίκη, την ώρα των εκλογών, τότε ήδη έχει χάσει! Υπάρχει σήμερα τέτοια προοπτική; Δημιουργούνται τέτοιες προϋποθέσεις και με ποιο τρόπο;

Πίσω από κάθε συζήτηση πολλά λέγονται και πολλά δεν λέγονται! Όμως όλα αυτά αποτελούν τη βάση συνεννόησης για να εξελιχθεί ο διάλογος, με ιδέες, αντιθέσεις, συνθέσεις. Βέβαια παρατηρούμε τις δημοσκοπήσεις και μένομε με την απορία. Ενώ φθίνει ραγδαία το κυβερνητικό κόμμα, γιατί τη φθορά δεν την καρπώνεται στην ουσία κανένα κόμμα. Ειδικά ο ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ. φθίνει! Γιατί οι πολίτες δεν εκφράζουν άποψη; Μεγάλη η αποχή στις προηγούμενες εκλογές, μεγάλο το ποσοστό των αναποφάσιστων σήμερα! Κι οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τάσεις που δεν προκαλούν αισιοδοξία.

Το κόμμα έχει ανάγκη από ενεργούς πολίτες! Ίσως το κόμμα πρέπει να κοιτάξει κατάματα στο καθρέπτη τον εαυτό του. Μπορεί να μάθει από τα λάθη του; Θα το δείξει ο καιρός. Για την ώρα δεν δείχνει να μαθαίνει. Άτολμο, άνευρο, συστημικό και φλύαρο. Γιατί φοβάται να εκλέγεται ο πρόεδρος από την κοινωνία που θα ψηφίζει μέχρι και τη μέρα των εκλογών; Καλές οι δικλείδες για τις υποψηφιότητες αλλά η συμμετοχή των πολιτών στην εκλογή του προέδρου δίνει αξία και κύρος στις διαδικασίες.

 Όλα πρέπει να βοηθούν στην παραγωγή πολιτικής για να αντιμετωπιστούν τα τεράστια προβλήματα της χώρας, για να δοθούν λύσεις και να εφαρμοστούν παραγωγικά κοινωνικά μοντέλα ανάπτυξης. Ο λαός περιμένει και το σίγουρο είναι ότι δεν θα περιμένει για πολύ ακόμη.

Το κόμμα έχει τις αφορμές και τις αιτίες να συνομιλήσει με την κοινωνία, τους φορείς και τους πολίτες. Έτσι παράγεται Δημοκρατία. Η προοδευτική παράταξη πρέπει να αξιοποιήσει όλους τους παράγοντες και να κινητοποιήσει τους πολίτες. Το πρόγραμμα, ο διάλογος και οι δράσεις δίνουν την ευκαιρία στο προοδευτικό κόμμα να διαμορφώνει την πολιτική ατζέντα και όχι να την ορίζει η δεξιά κυβέρνηση, όπου κυριαρχούν οι νεοφιλελεύθεροι, οι μεταγραφέντες «εκσυγχρονιστές» και οι ακροδεξιοί με την βοήθεια των ισχυρών ΜΜΕ.

Στις σημερινές συνθήκες δεν υπάρχει χρόνος ώστε να αναμένει το κόμμα τις εξελίξεις. Οι πολίτες θα ζητήσουν το λόγο για ότι τους στέρησε η κυβέρνηση, για όσα τους χρωστά η πολιτεία αλλά και για ότι δεν κάνει ο προοδευτικός χώρος!

Με το άνοιγμα στο δημοκρατικό χώρο, με το ξεκίνημα της συζήτησης για το πρόγραμμα και την ανανέωση του χώρου, ας μάθομε να ανοίγομε νέους και γόνιμους δρόμους. Οι τοπικές, περιφερειακές και κεντρικές ηγεσίες ας ισχυροποιήσουν το κόμμα και τους δεσμούς του με την κοινωνία των πολιτών. Πρέπει να αδυνατίζουν την δεξιά παράταξη, να ισχυροποιούν το κόμμα και να κτίζονται συμμαχίες με δράσεις στη κοινωνία. Γι’ αυτό από τα τοπικά μέχρι τα κεντρικά όργανα πρέπει να παράγουν πολιτικές θέσεις και ενέργειες. Με λόγο και δράσεις που θα αφήνουν αποτύπωμα στη κοινωνία. Παρατηρούμε στη Κρήτη και στο Ηράκλειο να υπάρχουν σοβαρά θέματα αλλά δράσεις και ουσιαστικές προτάσεις από τα κομματικά όργανα δεν βλέπομε. Άλλωστε και σαν κυβερνητική δύναμη την περίοδο 2015-2019 πολλοί σύντροφοι ανέλαβαν θέσεις ευθύνης αλλά αποτύπωμα στην κοινωνία δεν άφησαν. Απλοϊκοί, μονότονοι και συστημικοί διαχειριστές κατάντησαν οι περισσότεροι εξ’ αυτών.

Σε ότι αφορά το Πολιτισμό και τη Τέχνη ας ελπίσομε ότι στο συνέδριο θα τον λάβουν υπόψη τους στο πρόγραμμα του κόμματος. Κάποτε ο λαϊκός πολιτισμός ήταν προνομιακός χώρος για την αριστερά αλλά στο ΣΥΡΙΖΑ μάλλον το έχουν ξεχάσει. Η ομάδα Τέχνης και Πολιτισμού της ΟΜ Μασταμπά – Ατσαλένιου πήρε την πρωτοβουλία και με αφιλοκερδή συμμετοχή μελών αλλά και πολλών φίλων του λαϊκού πολιτισμού παρουσιάζει μελέτη 900 σελίδων. Μια προσπάθεια που έχει βρει απήχηση και εκδίδεται σε βιβλίο και αποτελεί πρωτοπόρα ενέργεια. Ο τίτλος είναι «Ο ΛΑΪΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ – Μουσική, Ποίηση, Χορός».

ΜΟΥΔΑΤΣΟΣ ΚΩΣΤΗΣ

[email protected]

ΟΜ ΜΑΣΤΑΜΠΑ – ΑΤΣΑΛΕΝΙΟΥ